João 6

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 I murinen be Iesu e la pouts uato i hapalana Ramun a Perperere i Galili, te ngö haseri i Taibirias.
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, também chamado de Tiberíades.
2 U katun u para koru i kukutie ien, taraha nori i tara hakapa a man mirakul te katoe ien turu katun ti ka mei a nimate.
2 E seguia-o uma grande multidão, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 Be Iesu e gamon la seina tara tsi pokus me gum gono merena u katunun tsitsilo i tanen.
3 Subiu, pois, Jesus ao monte e sentou-se ali com seus discípulos.
4 Na kannouna turu Paska turu Jiu e sukusuku.
4 Ora, a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Be Iesu e hula tarana me tara sabiena a pal barebana u para koru ti la uama i tanen, ba nonei e poiena tere Pilip, “Ime te hole roa ra ta beret te gi hanouri u barebana hoboto teka?”
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Felipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 Nonei e mar ranga u teka te ga torohana menien e Pilip. Nonei e atei sil mami a ka te ga kate ien.
6 Mas dizia isto para o experimentar; pois ele bem sabia o que ia fazer.
7 Be Pilip e ranga palise nen me poiena, “Te gi holeia ra a beret te antunana turu 200 denarius moni ba te ma antuna has nei turu barebana te gi lu menien a ma tsitabubu.”
7 Respondeu-lhe Felipe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pouco.
8 — ausente —
8 Ao que lhe disse um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro:
9 — ausente —
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 Be Iesu e poiena, “Hagum raiam u barebana.” U garas u para te kana tara makum teka. Bu barebana e gumur, a pal tson na tohaliou has. Na hihase tara pal tson e antunaia tara 5000.
10 Disse Jesus: Fazei reclinar-se o povo. Ora, naquele lugar havia muita relva. Reclinaram-se aí, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Be Iesu e luena u beret me haniga uana tere Sunahan me molamola rane ien u barebana ti gum. Te kato has uen turu iena. E hala has menien i taren, me antunana turu ngil i taren.
11 Jesus, então, tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos que estavam reclinados; e de igual modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Ba nori e nou hantuna hakapar, ba nonei e ranga merena u katunun tsitsilo i tanen me poiena, “Alimiu go gone iam u nouba te ka noana. E moa te gi kato baba menien.”
12 E quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Ba nori e gone ier u nouba me ongo hasaputer a 12 a kalobaka te saputsi a ma tsi makumun bali beret ti nou ba nen.
13 Recolheram-nos, pois e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Ba barebana e tarer a mirakul teka te kate ien ba nori e poier, “U mana koru, nonei teka a propet te ga la uama tara han i puta.”
14 Vendo, pois, aqueles homens o sinal que Jesus operara, diziam: este é verdadeiramente o profeta que havia de vir ao mundo.
15 E Iesu e atei sil nori e mi katsin pile kap naren ba te katoe rien a king i taren, ba nonei a toa pepeisa e la lel uana i gusuna a ma tsi pokus.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, tornou a retirar-se para o monte, ele sozinho.
16 Te butuia a lahilahi, bu katunun tsitsilo tere Iesu e gala uar tara Ramun Perperere i Galili.
16 Ao cair da tarde, desceram os seus discípulos ao mar;
17 Nori i tuku hakapaia i kotolana me osa ria tara tsi tolala te gi la uen i hapalana ramun tara taun i Kapeneam. Ba ke bong talana be Iesu te tia noa nama. Ba nori e la talar.
17 e, entrando num barco, atravessavam o mar em direção a Cafarnaum; enquanto isso, escurecera e Jesus ainda não tinha vindo ter com eles;
18 Ba lomolomo e takei talana bu ramun e posana.
18 ademais, o mar se empolava, porque soprava forte vento.
19 Ba nori e sua hantuna ria tara tolima kilomita tsi a tönomo ba nori e tarer e Iesu te tatalama i ieluna a ramun ba te la uanama tara tolala. Nori i ma marei ien ba nori e matoutur.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e ficaram atemorizados.
20 Ba nonei e poiena i taren, “Alia ba! Alimiu go ma matoutmi.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Poata ti hengo marei ien a runguna e Iesu ba nori e sasala talar me hose rien i iahana tolala. Ba i teka puku ba tolala e na butuna tara han ti ngilin la uen.
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Bu hamahö ba barebana te la ba rema e Iesu te ka noa has ria i hapalana ramun. Ba nori e poier, “Ara i tarei a tsi toa puku a tsi tolala te ka i nolaha, ne Iesu e ma osai i tanen. U katunun tsitsilo i tanen toum i sua pepeisa ba nela a han teka.”
22 No dia seguinte, a multidão que ficara no outro lado do mar, sabendo que não houvera ali senão um barquinho, e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, mas que estes tinham ido sós
23 Kaba palaina ma tsi tolalana i Taibirias i ka hasia i rehina makum te hanigeia a Tsunono a tsi kannou ba nori te toan nouer a beret.
23 {contudo, outros barquinhos haviam chegado a Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças};
24 Ba poata ti atei sileia a barebana e Iesu nu katunun tsitsilo i tanen i ma ka talai, ba nori e toan osa ria tara ma tsi tolala teka me sakie rima e Iesu i Kapeneam.
24 quando, pois, viram que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 A barebana i aroho hakapama tara ramun me mi sabier e Iesu. Ba nori e poier i tanen, “Tson Hihatuts, i hangisa tu tukuia lö i han teka?”
25 E, achando-o no outro lado do mar, perguntaram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Be Iesu e poieto i taren, “Alia e hatei hamana koru rago limiu, alimiu e ma sake sil memu mei lia tu tara mena mei limiu a man mirakul i tar. E moa. Alimiu e sake sil memu mei lia tu hanou hamasul mera mei lia alimiu.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que me buscais, não porque vistes sinais, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 Alimiu go ma kui sil lasemi a ka te tatei putakana. E moa. Alimiu go kui sile iam a ka te niga nitoana, a ka te hala nena a nitoatoa te ka nitoana. Alia tu butun katunuma e hala ragoi limiu a ka teka, taraha e Tamar e Sunahan e hanige nolia.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; pois neste, Deus, o Pai, imprimiu o seu selo.
28 Ba nori e poier i tanen, “Ime te mar kato mena moi lam nonei a mar toukui teka te ngilena e Sunahan?”
28 Pergutaram-lhe, pois: Que havemos de fazer para praticarmos as obras de Deus?
29 Be Iesu e ranga palis uana i taren me poiena, “Nonei a toukui teka te ngilena e Sunahan te go kate iam limiu: alimiu go hamana uam i tar, taraha e Sunahan te haleie mou lia.”
29 Jesus lhes respondeu: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 Ba nori e poier i tanen, “Saha mirakul te katoe mou lö te haruto nanou te go hamana u lam i tamulö? Alö go haruto rilam a toukui pan i tamulö.
30 Perguntaram-lhe, então: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e te creiamos? Que operas tu?
31 U tuburara i noui a ka ti ngöei u mena,* tara poata ti ka ien tara latu pinopino te moaia ta kannou. U Buk u Goagono e poe hasena, ‘Nonei e hala rien a kannou te lama i Kolö.’”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Do céu deu-lhes pão a comer.
32 Be Iesu e poiena i taren, “U mana koru alia e hatei rago limiu, e Moses e ma halani a kannou te lama i Kolö turu tubumilimiu. E moa. E Tamar te hala nen. Na nonei e ngilin hala has rana mei limiu a tana kannou a niga i Kolö.
32 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Não foi Moisés que vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Nonei a kannou a niga teka tere Sunahan e lama i Kolö ne hala nena a nitoatoa tara barebana i puta.”
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ba nori e poier, “A tsi tsunono, alö go hala nitoa ramei lam a kannou teka.”
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Be Iesu e poiena i taren, “Alia nonei a kannou te hala nena a nitoatoa. A katun te la uanama i tar ba te hamana uana i tar e sasala nitoa menou a nitoatoa te ka nitoana. E kato uana tara katun te mamala bes nei ne mamala maka has nei.”
35 Declarou-lhes Jesus. Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim, de modo algum terá fome, e quem crê em mim jamais terá sede.
36 Be Iesu e ranga noana me poiena, “E kato uana tu hatei meri lia alimiu, alimiu u tara hakape molia, kaba limiu e ma hamanami.
36 Mas como já vos disse, vós me tendes visto, e contudo não credes.
37 U katun hoboto te hala mera namei romana e Tamar i tar e la uarima romana i tar. Ne moa koru te go hakopis ba meni lia ta katun te ga la uama i tar. E moa.
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 Alia u ma la sile mei i Kolö te go mi kato meni u ngil peisa i tar. E moa. Alia u la silema te go mi kato meni lia u ngil tere Sunahan te haleie molia.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Na nonei a ka teka te ngilena e Sunahan: nonei e ngilena te go ma taia u ta toa ta katun te hale meien lia. Na nonei e ngil hasena te go hatakei pouts merien romana lia tara tou mate tara kapakapana poata.
39 E a vontade do que me enviou é esta: Que eu não perca nenhum de todos aqueles que me deu, mas que eu o ressuscite no último dia.
40 Ne Tamar e ngil hasena u katun hoboto te tare rio lia na te hamana uar i tar, nori gi ka meiou a nitoatoa te ka nitoana. Na lia e hatakei pouts ragoen romana tara tou mate tara kapakapana poata.”
40 Porquanto esta é a vontade de meu Pai: Que todo aquele que vê o Filho e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ba pal kapan turu Jiu e hihirangatsi ner e Iesu te poe menien, “Alia a kannou tu lama i Kolö.”
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu;
42 Ba nori e poier, “Nonei banei lasi e Iesu a pien tere Josep. Ara e atei silera e tamanen ne tsinanen. Ime te kato halona uanen ba nonei te poiena, ‘Alia u lama i Kolö’?”
42 e perguntavam: Não é Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz agora: Desci do céu?
43 Be Iesu e poieto i taren, “Hapolase iam u ranga.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 A katun e ma antunan la peisa uana mei i tar te ma las mena name ien e Tamar. E moa. Kaba katun te la uanama i tar, alia e hatakei poutse goen romana tara tou mate tara kapakapana poata.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 A propet tere Sunahan e koloto nia turu Buk u Goagono i manasa me poiena, ‘E Sunahan e hatuts ranoen romana, nori hoboto.’ Nu katun hoboto te hengo hanige ier u hihatuts tere Tamar e la uarima romana i tar.
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 E moa ta toa ta katun te antunan tara nena e Tamar. E moa. Alia pepeisa tu tarema e Tamar e Sunahan, taraha alia u lama i tanen.”
46 Não que alguém tenha visto o Pai, senão aquele que é vindo de Deus; só ele tem visto o Pai.
47 Be Iesu e ranga noana me poiena, “U mana koru alia e hatei rago limiu, a katun te hamanana e ka menou a nitoatoa te ka nitoana.
47 Em verdade, em verdade vos digo: Aquele que crê tem a vida eterna.
48 Alia a kannou te hala nena a nitoatoa.
48 Eu sou o pão da vida.
49 U tubumilimiu i noui a ka ti ngöei u mena tara latu pinopino te moaia ta kannou. Kaba nori i ma toatoa nitoai. Nori i mate noa has.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Alia e ranga negu a kannou te lama i Kolö, na katun te noue nen e ma mate noi.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 Alia nonei a kannou te hala nena a nitoatoa na te lama i Kolö. Te hamana uana a katun i tar, nonei e toatoa nitoa nou. Na kannou te hala negu lia ba te hala nena a nitoatoa tara barebana i puta, nonei a tuanreir.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Bu pal kapan turu Jiu e toan hiararangar me poier, “Ime te kato halona uanou a katun teka ba te hala ranoi ra a tuanreinen ba ra te noue ren?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a sua carne a comer?
53 Be Iesu e ranga palis ranen me poiena, “Te ma nou nei a katun na te ma ua has neien, nonei e ma antunan toatoa nei. Na lia e hatei hamana koru rago limiu, e kato has uana i iesana tara katun te hahamanana i tar. Alimiu go lu mena milia i torimilimiu, alia tu butun katunuma. Te moa nen, ba limiu te ma antunan ka memi a nitoatoa te ka nitoana.
53 Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 A katun te nouena a tuanreir na te ue iena u rahatsing i tar e ka menou a nitoatoa te ka nitoana. Na lia e hatakei poutse goen romana tara tou mate tara kapakapana poata.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Taraha, a tuanreir nonei a kannou hamana nu rahatsing i tar nonei u ramunun ua hamana.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 A katun te nouena a tuanreir na te ue iena u rahatsing i tar e ka nitoana i tar, na lia e ka nitoa has gia i tanen.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 E Tamar te toatoa nitoana e haleie molia. Na lia e toatoa nitoa has megu e Tamar e halei lia a nitoatoa teka. Ne kato has uana i iesana tara katun te noue nolia. Nonei has te toatoa nitoa nou, taraha alia e hale gien a nitoatoa teka.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 Nonei a kannou teka te ranga nagu lalia te lama i Kolö. E ma kato uanei nonei tara kannou ti nou u tubumilimiu kaba i mate noa has. E moa. A katun te nouena a kannou teka e toatoa nitoa nou.”
58 Este é o pão que desceu do céu; não é como o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 E Iesu e kateia u ranga teka te hihatuts ien i iahana luman lotu tara taun i Kapeneam.
59 Estas coisas falou Jesus quando ensinava na sinagoga em Cafarnaum.
60 A katun a para tere Iesu i hengo u ranga teka me poier, “U ranga teka e kato hatutu koru rano ra. Ara e ma tatei hengoe reien!”
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 E Iesu e atei sil peiseir u katun ti lala gono meien i hihirangatsin u ranga te katoe ien, ba nonei e poiena, “Alimiu e raman hengoemiu u ranga teka?
61 Mas, sabendo Jesus em si mesmo que murmuravam disto os seus discípulos, disse-lhes: Isto vos escandaliza?
62 Na limiu e mar hakats uamou ime te tara mena moi limiu alia te la pouts uagou lia i Kolö tu lama lia, alia tu butun katunuma?
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 U Namnamei i tar te hala nena a nitoatoa teka. A tuanreir e moa. U ranga te hatei ragu lei lia alimiu nonei u rangana turu namnamei, na nonei te hala ranei limiu a nitoatoa.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Kaba palair u katun i gusumilimiu e hahamana noar.” E Iesu e mar ranga u teka, taraha nonei e atei mamir u katun ti hahamana nen, na nonei e atei mam hasin esi nonei a katun te ga haruto nen turu katun ti korupakö nen.
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 Ba nonei e poiena, “Nonei te hatei bera gulei lia alimiu e moa ta katun te go la uama i tar te ga ma haniga uai e Tamar.”
65 E continuou: Por isso vos disse que ninguém pode vir a mim, se pelo Pai lhe não for concedido.
66 E kato uana teka bu katun u para ti lala gono meien e toan la ba neren, na nori i ma hula la gono lel meien.
66 Por causa disso muitos dos seus discípulos voltaram para trás e não andaram mais com ele.
67 Be Iesu e rangata rena a 12 a katunun tsitsilo i tanen me poiena, “Ga limiu has te la ba nemo lia?”
67 Perguntou então Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Be Saimon Pita e ranga palise ten me poiena, “Alam go la u teresi? E moa tala. Taraha, alö peisa te ka mem u rangana tara nitoatoa te ka nitoana.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Na lam e hamanem u ranga i tamulö, na lam e atei sil hasem alö a Pien a Goagono tere Sunahan.”
69 E nós já temos crido e bem sabemos que tu és o Santo de Deus.
70 Be Iesu e poiena i taren, “Alia tu hopu kap rio limiu a 12 a katun. Kaba toa i tamilimiu noa has e katun uana tere Satan.”
70 Respondeu-lhes Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? Contudo um de vós é o diabo.
71 Nonei e rangein e Judas a pien tere Saimon Iskeriot. E manana, nonei a toa tara 12 a katunun tsitsilo tere Iesu, kaba nonei te na harutoen e Iesu turu katun ti korupakö nen.
71 Referia-se a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era ele o que o havia de entregar, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.