Atos 27
Khoryenkom Karyehtanà (HIXNT) vs NTLH
1 Homa hona Pawru ànyakyan hamà, kekon hatà, Festu. Tuna ymo weten hamà, Etarya yamtar hona, kekon hatà. Àro ke, Pawru yarhoy hatà, Xuryu wya. Arymano ynye ro komo yohà rma noro hatà, 100 komo yohà rma hatà. Awkustu komo ryhe moxamo, arymano ynye ro komo, katxho kom kukuru me nehxakon hatà, Xuryu. Tasom me rma rha nehxatxkonà, asohtoxemotho komo xarha, wahanhotho komo rma. Pawru yakoro àtoye, uro xarha.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Amna yakoro toy xarha, Aryestahku. Maseknonya yamtar honotho rma mok nehxakon ha, Tesaroneka honotho rma. Amna nosonkahye, kanawa ymo yaka. Aknàramehteyu honotho rma mon nehxakon hatà, kanawa ymo. Aaseya yamtar màtkoko tàtosom me nehxakon hatà. Anaro rha owto hona tàtosom me nehxakon hatà. Àro ymo yawo amna ntoye.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Enmahàtxhe, Seknon hona amna nahatakaye. Pawru hoko towahke nehxakonà, Xuryu. Ayasanàmrà xe oyehtoko, asanàmko, kekonà, àwya. Àro ke tàxan komo yonyxe toye, Pawru. Noro yowakryetxownà, nyamoro ha.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Àsnye ro amna ntoy xarha. Tuna ymo amna nwetekonà rma. Xeprye yamtar màtkoko amna ntekonà, eryetarà ymo màtkoko rma. Amna yompataye nomokyakonà, atxowowo. Àro ke, on ho rma amna ntekonà, atxowowo hona.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Mon ho nehxakon ha, Seryeseya yamtarà, Pamferya yamtar xarha. Àro wyaro tuna ymo amna nwetoye. Meha hona amna nahatakaye. Ryeeseya yamtar hono rma àro ha, Meha.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Àto nehxakonà, kanawa ymo, anaro. Aryesantryeya honotho rma mon nehxakon hatà. Etarya yamtar hona tàtosom me nehxakon hatà. Àro ke, tàwya xenyetxhe, on yaka osonkahtxoko, kekonà, Xuryu, amna wya.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Amna ntoy xarha. Kàrhàra ro amna ntekonà, atxowowo yomoknàr ke. Àro wyaro yake ro amna nenmahye. Krawame rma haxa amna ntoye, Kàneknu màtkoso. Amna horohkekonà, atxowowo ymo, thenyehra esnàr ke. Àro ke, Kryeta yamtar màtkoko amna ntekonà, eryetarà ymo màtkoko rma, atxowowo ymo hona. Sawmona màtkoso rma amna ntoye.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Krawame rma haxa yukryeka màtkoko amna ntekonà.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Mexe rma haxa ehxah me amna nehxakonà. Krawame rma haxa àtosah me amna nehxakonà, àhahnoke txemnyehà yesnàr ke.
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 Hoymo komo y, àtohra rma hak tehtxe, kekonà, àwyanye. Tontokonye rma, tànoryatxhe mpànà. Nowomyaha, kanawatho, kanawa yawonotho xarha. Kàwyamotho xarha, tosomtatketxhe hampànà, kekon hatà, Pawru.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Noro yonytxahra mak nehxakon ha, Xuryu, 100 komo yohà. Kanawa ymo yoh kom haxa yonytxaye. Kanawa ymo yosom komo rma yonytxaye, Xuryu.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Onà wyaro ryhe nketxkonà, kanawa ymo yoh kukur komo, thenyenohnà komo rma. Atxke naha, tano, txemnyehàntanàr komo, ketxkonà. Àro ke àpa txowà rma. Tuna ymo twetotxe rma, ketxkonà. Fenese hona hana tahataketxow ha. Àto kehtokonye, ohxe tàtxemnyehàntetxhe, ketxkonà. Kryeta yamtar hono rma rha àro xarha, owto ymo, Fenese. Tuna ymo yohoye rma naha. Atxowowo ymo yomohtoho mehra nay hatà, Fenese.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Ohxe harha nomokyakon hakahpa, atxowowo. Sur hoye ro, ohxe nomokyakonà. Fenese hona ohxe tàtetxow hamà, atxowowo ymo omokhàra harha esnàr ke, ketxkonà rma haryhe, kanawa ymo yoh komo. Àro ke, kanawa ymo horohkatxho yanàmtxownà harha. Amna ntoy xarha. Kryeta yamtar màtkoko rma amna ntekonà. Yukryeka horye ro rma haxa amna ntekonà.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Mexehra ehxah me nomokye xarha, atxowowo ymo, thenyenohnà ymo. Nokneste hoye ro tomohsom onà katxho me rma nay hatà, àro ymo yosotà, atxowowo ymo yosotà. Kryeta yamtar hoye nomokyakonà. Amna yompataye rma haxa nomokyakonà.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Amna horohkaye. Àyoho ro àtohra ro mak amna nehxakonà. Àro ke, àro ymo hak katxow ha kekonà amna. Amna ramaye. Àsok make rma haxa amna yaryakonà.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Taa. Eryetarà txko màtkok harha amna ntekonà. Kawda rma àro hatà. On ho rma amna ntekon hakahpa harha, atxowowo ymo hona. Krawame rma haxa kanawa txko amna nanàmye, tuna kwaye. Amna nàhpexeketxhotho rma àro txko ha.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Amna nanàmye, kanawa ymo yaka. Kanawa ymotho yerakanàr hona nenyatxkonà, kanawa ymo yoh komo. Àro ke, nawrutamtxownà, yawaka ymo ke, erakahra ehtxoho me. Serte hona amna yanàr hona xarha nenyatxkonà. Sakarara ymo yosotà rma àro ha, Serte. Àro ke, wom yatxarakaxaho ymo yowtxownà. Atxowowo nahosnàrà rma àro ha, wom yatxarakaxaho ymo. Nowtxownà, ahohsàra ehtxoho me. Àsok make rma amna yaryakonà, atxowowo ymo.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Sa, amna nenmahye. Amna yaryakonà rma, atxowowo ymo, thenyehra rma haxa. Dyow dyow dyow kekonà, tuna ymo, kanawa ymo hoko. Àro ke kanawa ymo yaye katxhonanotho yarymatxownà, tuna kwaka.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Sa, amna nenmahye xarha. Àro rma ho, kanawa ymo yawono rotho xarha yarymatxownà.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Mexe rma haxa kamàm heno yonyhera amna nehxakonà. Xeryko heno xarha yonyhera amna nehxakonà. Àro wyaro yake ro amna nenmahye. Thenyehra rma haxa nomokyakonà rma, atxowowo ymo. Àro ke, tànotàhketxow haxa hamà kekonà amna. Ohxe amna yesnàr hona rohra harha amna nehxakonà.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Mexe rma haxa asahxemtohra nehxatxkonà, kanawa ymo yawon komo. Àro ke, àhyakanye toye, Pawru. Hoymo komo y, kekonà, àwyanye. Kryeta yamtar ho rma hak kehtokonye, àtohra rma hak tehtxe, àkek haxa ryhe. Owyanye royukutxhe haxa, ohxe kesnàràtho kom haryhe, katxhonanotho xarha kàhyawonye rma esnàràtho haryhe, kekonà, Pawru.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Onà wyaro àkehe haxa ha, kekon xarha. Towankaryhe ehtxoko. Àwayehpàra tehxatxow hatà, kekonà. Omeroro rma, ohxe tehxatxow hatà. Kanawa ymo heno marma neraken hatà, kekonà, Pawru.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Kohsaya nomokno, rohyaka, kahe yawono, Khoryenkom yanoto. Uro ryhe, Khoryenkomo mryenon me wehxaha, kekonà. Noro hokono ro me wehxaha. Noro rma, tanoto nyaknyo, rohyaka.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Onà wyaro nkano, rowya, kekonà. Pawru y, oseryehokahra exko. Sesa hyaka otonàrà rma moro, kano, rowya. Ànorhàra rma rha mpànà natxhe ha, ayakoron komo xarha, kanawa ymo yawon komo, omeroro, kan xarha, Khoryenkomo, àwawonye oyesnàr ke mak ha, kano, kahe yawono, rowya, kekonà, Pawru.
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Àro ke, towankaryhe ehtxoko, hoymo komo y, kekonà. Khoryenkom hona wenyaha. Tàrwon yawo ro rma haxa naha, noro ha. Rowya tànekarymatxhàr yawo ro rma haxa naha, kekonà.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Eryetarà ymo hona tuna ymo nanàr me tehxatxow hatà, kekonà, Pawru, àwyanye, kanawa ymo yawon komo wya.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 14 me amna nenmahye, atxowowo ymo nanàr me rma. Tuna ymo kwaha amna yaryakonà rma. Aknàryateku katxho me rma naha, tuna ymo yosotà.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Àro ke ahtunu kuknomatxownà. Krow, xeryeryeryerye dey, tok tok tok tok say. 36 metrus me nehxakonà, ahtunu. Moxe nyhe amna totxhe rma, kuknomatxownà xarha. 27 metrus me harha nehxakonà, ahtunu.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Toh hona noseryehyatxkonà, kanawa ymo yoh komo. Dey tawro hona noseryehyatxkonà. Àro ke yawaka yarymatxownà. Kanawa ymo horohkatxho rma àro ha, yawaka. 4 me narymatxownà, krow krow krow krow. Enmahrà hona ro rma haxa nehxatxkonà.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Tokahtàmrà komo xe nehxatxkonà, kanawa ymo yoh komo. Kanawa ymo yaye tàtonàr komo xe nehxatxkonà. Àro ke amna yonkuhtetxkonà. Yawaka yarymaxe amna ntehe, àhotkoso, ketxkonà rma haryhe. Amna yonkuhtetxkon mak ha. Kanawa txko haxa yonàhtetxkonà, tuna ymo kwaka, àro txko yawo tàtonàr kom horà.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Onà wyaro haxa nkekonà, Pawru, 100 komo yohà wya, arymano ynye ro komo wya xarha. Àtohra hak nahtxoko, kekonà. Tano rma hak nahtxoko. Onà ymo yawohra ehtokonye, awayehyatxhe xak mak hampànà, omeroro, kekonà, Pawru.
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Àro ke, kanawa txko yasotàtho yawototxownà, arymano ynye ro komo, osonkahpàra ronye rma haka. Nàhtoy ha, kanawa txko heno.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Enmahpaya amna nehxakonà. Àtoko rma, onà wyaro nkekonà, Pawru, kanawa ymo yawon komo wya. Tasahxemtotx haxa ha, kekonà, àwyanye. 14 me oyonmahyatxoko, asahxemtohra rma. Thenyehra moseryehoketxoko, asahxemtohra tehxe ro, kekonà, Pawru.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Àro ke asahxemtotxok xaxa mak hampànà, tahoxery harha oyehtxoho menye. Oseryehokahra ehtxoko, kekonà. Àwayehpàra ryhe manatxow hatà. Eheryantahra xarha manatxow hatà, kekonà, Pawru, kanawa ymo yawon komo wya.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Àro wyaro tàwya katxhe rma, ekeyu yanàmye. Apa y, amna yuru onàmàthàrà onà. Ohxe xaxa manaha, kekonà, Khoryenkomo wya, omeroron komo nenyàr me. Tàwya towàtxhe rma, nokye ha.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Àro ke, teryehorye harha nehxatxkonà, kanawa ymo yawon komo, omeroro. Nyamoro xarha nasahxemtotxownà.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Kanawa ymo yawo rma 276 me amna nehxakonà, amna yakenonà.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Tasahxemtotàhkatxhenye rma, nyah heno yarymatxownà, tuna ymo kwaka. Nasànasà heno rma yarymatxehkatxownà, kanawa ymo amusumra harha ehtxoho me.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Sa, nenmahye haxa ha. Yukryeka amna nenyeye. Esotà ywenyek mak nehxatxkon hatà, kanawa ymo yoh komo. Àkwayen yowanà yonytxownà. Àto nehxakon xarha, eryemtunu. Eryemtun hona àpa toxwà, ketxkonà. Àsna taryatxow hana, kanawa ymo, ketxkonà.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Àro ke, àhorohkatxhàràtho wompokatxownà. Nàhnànkatxownà, tuna kwawo rma, sa. Àmakoryenkatxhàràtho wompokatxownà xarha. Àhotwo womu txko yatxarakatxownà xarha, atxowowo wya ahohtoho me. Eryemtun yawo ro amna ntoye.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Xuu, kràà, nakàhye mak ha, kanawa ymo heno. Àrakatawo ro rma, sakarara ymo hona nakàhye, àhotuthuru. Àtohra ro mak nehxakon harha. Nekahxemekonà rma haxa mak ha, tuna ymo. Bàtyow, bàtyow, kekon mak ha, kanawa ymo heno hoko. Àro ke àmahtumye nanàmyakon ha. Nàkrakrantekonà, àmahtumuthuru.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Ahryemxemotho komo yotahanàr xe nehxatxkon haryhe tà, arymano ynye ro komo, ekahtàmpàra ehtxoho menye. Àwyanye xuhxu tawro hona nenyatxkon hatà, ekahtàmrà kom hona rma hatà.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Etahahranye ehtxoko, kekon mak ha, Xuryu, eh komo rma. Pawru kurunhonàr xan kax mak nehxakon hatà.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Xuhxu kanyehnà me oyehtokonye, omnyam xarha onotxoko, kekonà. Kanawa heno yerakaxahotho hoko atahohtxoko. Wewe hoko xarha atahohtxoko, kekonà, Xuryu, amna wya. Àro ke amna neyukye. Àro wyaro rma mahona amna ntoye. Omeroro rma amna nasanàmye.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.