João 4
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs NVT
1 — ausente —
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 — ausente —
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 kon Un nol Un ima-ii las le lakos nang dale Yudea, halin pait propinsi Galileas.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Mo oen musti laok muid propinsi Samarias muna le, halas-sam oen bisa lakos lius propinsi Galileas.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Oen lakos lius kota mes se propinsi Samaria, ngala Sikar. Maan na dadani nol dale man upung Yakob in bel un ana Yusuf fa.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 — ausente —
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Mo bihatang na nahkitu, lole taom atuil Yahudi las nakbuan nol atuil Samaria las lo. Tiata un keket bali Yesus noan, “Hoe! Paap niam atuil Yahudi. Mo auk niam atuil Samaria. Lam tasao le Paap nodan ui in ninu se au lia?”
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Yesus tekan noan, “Eta bata taan asa man Ama Lamtua Allah in le bel totoang atuli lia ka, nol taan noan in nodan ui le ninu ni asii lam, taon elola ko bata nodan bali ui deng Au. Le Auk bel ui man kil in nuli ka.”
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Bihatang na tek noan, “Papa, sapat in kait ase. Hidim ui in kali ni bolo ki blatas isi. Paap haup ui in nuli na deng ola la?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Taon elola le Paap uhu dui deng kit upun Yakob pa? Un man nang bel kaim ui in kali nia. Nol un esa kon niun deng ui in kali nia. Un anan nas nol un aus-sapi las kon niun deng ui nia.”
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Yesus situn noan, “Nangan ne! Atuil in niun deng ui nia ki, mam un meen tuu pait.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Mo atuil in niun deng ui man Auk in le bele kia, un meen tuu pait lo ka. Lole ui man Auk in bele kia, banansila el ui mata mes man hobon puti. Ui na kil in nuil toma man hidi nutus taan lo ka.”
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Bihatang na tek noan, “Eta ela lam, Paap bel auk ui na tia, le auk meeng ngi tuu bakun na, halin auk maa naus ui oe-oe se ni pait deken tia.”
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Kon Yesus tadu noan, “Bata pait laok haman ku sapam ma, le halin mi duam pait maam se nia.”
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 — ausente —
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 — ausente —
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Kon bihatang nga tek noan, “Inah! Halas-sam auk tana noan, Paap niam mo Ama Lamtua mee-baha mes nia.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Auk le keket elia: kaim atuil Samaria li upu kia-kaon nas todan-lahing Ama Lamtua Allah lam, se leten Gerisim mia. Mo mi atuil Yahudi lia lam, etan le todan se Ama Lamtua Allah lam, totoang atuli li musti lakos se Yerusalem. Muid Papa lam, in toma ka elola la?”
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Yesus situn noan, “Bata parsai Auk in aa nia le, ta ni man toma. Kom le todan Ama Lamtua se leten nua tam, se Yerusalem kon no, eta oras sa maa lisu lam, oen duas muik nahin saa lo.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Mi atuil Samaria li taan mamo deng mi in todan se asii ka lo. Mo kaim atuil Yahudi li taan mamo, deng kaim in todan se Ama Lamtua Allah ka. Lole Un le pake kaim taung in sai lalan, halin atuli li haup boa-blingin deng oen in kula-sala ngas.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Mam eta oras sa maa lisu, in toma ka oras sa maa lius son, atuil man in todan-lahing se kit Aman in ne sorga ku baktetebes sas, todan muid Un Koo la, nol muid asa man in toma ka. Ta Ama in ne sorga kua, kom atuil in todan-lahing Un tuladang ela ngas.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Undeng Ama Lamtua na mo, Koo. Tiata atuil in todan-lahing se Una ngas, musti todan-lahing muid Un Koo la nol muid asa man in toma ka.”
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Bihatang na tekan elia, “Auk taan son noan, Mesias le maa, atuli li noken Un noan, ‘Kristus’ man Ama Lamtua Allah hid meman son le belen maa ka. Mam eta Un maa lius son nam, taon elola ko Un tek bel kitas totoang.”
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Yesus situn noan, “Na mo Auk son niang, man aa nol ku nia.”
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Aa hidi ela lam, Un ima-ii las pait maas lius deng kota lua. Oen herang, lole oen ngat tam Un dehet nol bihatang Samaria mesa. Mo muik tahan at mes lo kon, man keket bihatang na noan, “Ku le tao saa?” Nol muik tahan in ketan Yesus lo noan, “Tasao le Tuang aa nol bihatang ni lia?”
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Hidi na kon bihatang na lako nang soleng un kumbang nga se la, le lako kota dalen. Kon un dehet bel atuil in se la ngas noan,
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 “Maa le ngat soba-naan atuling ni le. Ta Un tek puting totoang asa man auk in lako-daek net son nas. Tamlom Un niam mo Kristus, man Ama Lamtua hid son le belen maa ka la?”
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Kon atuli las putis deng kota la le lakos ngat Una.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Se dedeng bihatang nga in pait lako kota lua ka, Yesus ima-ii las hanet Un noan, “Tuang Guru! Maa kaa napat le!”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Mo Un situs noan, “Auk muik in kaa son, man mi tanan lo.”
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Un ima-ii las ketan apa noan, “Elol nia le? Asii maa belen in kaa kia?”
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Mo Yesus tekas noan, “Elia: Ama Lamtua Allah nutus Au le daek muid Un in koma ka, nol lako-daek Un osa la didiin hidi. Na banansila el in kaa mes taung Au.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Taom mi lakom lool klapa las, hidim nataka noan, ‘Nate bulan aat pait halas-sam nul ale la.’ Hii ke? Ta Auk le tek mia. Eta mi ngat babanan nam, halas ni klapa las mana in nulu son. Klapa las banansila el atuil hut mamo nuas, man in maa bus el kita li kia. Oen mana hidi dalen nas son, le parsai se Au.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Suma ela tuun lo, ta atuil in nulu, nol atuil in tao nakbuan ale las se maan in pesang nga, mulai sium oen in hapu ngas son. Oen nam banansila el atuil in tulu lalan, halin atuli li parsai se Ama Lamtua Allah, le haup in nuil toma, man hidi nutus taan lo ka. Nini ela lam, atuil in soko-hai ngas, nol atuil in nui-nole ngas, leo-leo dalen kolo.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Atuli li tek noan, ‘Atuli mes man soko-hai bini la, mo atuil didang man tao nakbuan isin nas.’ Na toma.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Auk nutus mi son le laok tao nakbuan in hapu deng atuil didang ngas in dake ka. Meman in dake na mi lo, mo mi man haup ontong deng oen in susa-kae ka.”
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Oras na, muik atuil Samaria mamo se kota la parsai se Yesus, undeng bihatang na in dehet noan, “Un tek puting totoang asa man auk in tao net son nas.”
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Hidim nikit oen maas se Yesus sa, oen nodan Un noan, “Tuang daad nol kaim se ni tuun tia.” Kon Un daad tahang se la lelo dua.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Nol muik atuli hut mamo dui pait, parsai se Una, undeng Un in dehet ta.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Kon oen tek bihatang nga noan, “Lahin kaim suma ming ku in dehet ta tuun. Mo halas ni kaim parsai Una, undeng kaim ming esan deng Una. Kaim taan baktetebes noan, Atuling nia, man bel kit totoang boa-blingin, deng kula-sala man kit lako-daek son se apan-kloma kia ngas.”
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Yesus nol Un ima-ii las daad tahang lelo dua se kota Sikar hidi kon, oen lakos napiut bus el propinsi Galileas.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 (Oe mesan na, Yesus aa net noan, “Ama Lamtua Allah mee-baha las se oen ingu-mana esan nam, Atuli li kom in todan one lo.”)
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Hmunan nu fesat Paska lo bii kam, atuil Galilea las hut mamo lakos son se kota Yerusalem, le muid leol tene Paska se luas. Tiata oen net totoang asa man Yesus in tao se Yerusalem mas. Undeng na le, nikit Un pait lako Galilea, kon oen sium Un nol babanan.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Hidi nam Yesus nol Un ima-ii las lakos napiut pait se iung Kana, ne propinsi Galilea. Un tao net ui la le daid anggor se iung na.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Nikit pegawing nga ming haup noan, Yesus pait deng propinsi Yudea le maa ne propinsi Galilea lolen son, kon un saek lako el Kana, le nuting Yesus. Tutnalan kon, un nodan nakekeon Yesus le niu laok tao banan un ana ka. Undeng un ana ka le mate ka.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Yesus tek pegawing na noan, “Etan mi net Auk in tao taad herang bili-ngala ki lo kam, mi dai parsai se Auk lo!”
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Pegawing na siut noan, “Tuang. Tulung maa nanapat le. Eta lo kam, auk anang ngi mate son nia.”
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Kon nam Yesus tek un noan, “Ku pait tia. Ta ku anam ma nuli.”
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Un bii se lalan nam, un atulin in dake ngas maas tutnaal un le tekan noan, “Paap sus bakun tia, ta paap ana ka nuli.”
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Kon un keket oen noan, “Un banan diuk ila ka?”
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Kon pegawing na nangan net noan, un ana ka in banan son na, tom nol oras Yesus in tekan noan, “Ku anam ma nuli.” Tiata un nol un uma isin nas parsai se Yesus.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Nia ki taad herang oe dua la, man Yesus taon se oras Un in puti deng propinsi Yudea, le lako bus el Galilea ka.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.