João 4
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs ARA
1 — ausente —
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 — ausente —
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 kon Un nol Un ima-ii las le lakos nang dale Yudea, halin pait propinsi Galileas.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Mo oen musti laok muid propinsi Samarias muna le, halas-sam oen bisa lakos lius propinsi Galileas.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Oen lakos lius kota mes se propinsi Samaria, ngala Sikar. Maan na dadani nol dale man upung Yakob in bel un ana Yusuf fa.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 — ausente —
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 — ausente —
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Mo bihatang na nahkitu, lole taom atuil Yahudi las nakbuan nol atuil Samaria las lo. Tiata un keket bali Yesus noan, “Hoe! Paap niam atuil Yahudi. Mo auk niam atuil Samaria. Lam tasao le Paap nodan ui in ninu se au lia?”
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Yesus tekan noan, “Eta bata taan asa man Ama Lamtua Allah in le bel totoang atuli lia ka, nol taan noan in nodan ui le ninu ni asii lam, taon elola ko bata nodan bali ui deng Au. Le Auk bel ui man kil in nuli ka.”
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Bihatang na tek noan, “Papa, sapat in kait ase. Hidim ui in kali ni bolo ki blatas isi. Paap haup ui in nuli na deng ola la?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Taon elola le Paap uhu dui deng kit upun Yakob pa? Un man nang bel kaim ui in kali nia. Nol un esa kon niun deng ui in kali nia. Un anan nas nol un aus-sapi las kon niun deng ui nia.”
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Yesus situn noan, “Nangan ne! Atuil in niun deng ui nia ki, mam un meen tuu pait.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Mo atuil in niun deng ui man Auk in le bele kia, un meen tuu pait lo ka. Lole ui man Auk in bele kia, banansila el ui mata mes man hobon puti. Ui na kil in nuil toma man hidi nutus taan lo ka.”
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Bihatang na tek noan, “Eta ela lam, Paap bel auk ui na tia, le auk meeng ngi tuu bakun na, halin auk maa naus ui oe-oe se ni pait deken tia.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Kon Yesus tadu noan, “Bata pait laok haman ku sapam ma, le halin mi duam pait maam se nia.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 — ausente —
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 — ausente —
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Kon bihatang nga tek noan, “Inah! Halas-sam auk tana noan, Paap niam mo Ama Lamtua mee-baha mes nia.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Auk le keket elia: kaim atuil Samaria li upu kia-kaon nas todan-lahing Ama Lamtua Allah lam, se leten Gerisim mia. Mo mi atuil Yahudi lia lam, etan le todan se Ama Lamtua Allah lam, totoang atuli li musti lakos se Yerusalem. Muid Papa lam, in toma ka elola la?”
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Yesus situn noan, “Bata parsai Auk in aa nia le, ta ni man toma. Kom le todan Ama Lamtua se leten nua tam, se Yerusalem kon no, eta oras sa maa lisu lam, oen duas muik nahin saa lo.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Mi atuil Samaria li taan mamo deng mi in todan se asii ka lo. Mo kaim atuil Yahudi li taan mamo, deng kaim in todan se Ama Lamtua Allah ka. Lole Un le pake kaim taung in sai lalan, halin atuli li haup boa-blingin deng oen in kula-sala ngas.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Mam eta oras sa maa lisu, in toma ka oras sa maa lius son, atuil man in todan-lahing se kit Aman in ne sorga ku baktetebes sas, todan muid Un Koo la, nol muid asa man in toma ka. Ta Ama in ne sorga kua, kom atuil in todan-lahing Un tuladang ela ngas.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Undeng Ama Lamtua na mo, Koo. Tiata atuil in todan-lahing se Una ngas, musti todan-lahing muid Un Koo la nol muid asa man in toma ka.”
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Bihatang na tekan elia, “Auk taan son noan, Mesias le maa, atuli li noken Un noan, ‘Kristus’ man Ama Lamtua Allah hid meman son le belen maa ka. Mam eta Un maa lius son nam, taon elola ko Un tek bel kitas totoang.”
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Yesus situn noan, “Na mo Auk son niang, man aa nol ku nia.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Aa hidi ela lam, Un ima-ii las pait maas lius deng kota lua. Oen herang, lole oen ngat tam Un dehet nol bihatang Samaria mesa. Mo muik tahan at mes lo kon, man keket bihatang na noan, “Ku le tao saa?” Nol muik tahan in ketan Yesus lo noan, “Tasao le Tuang aa nol bihatang ni lia?”
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Hidi na kon bihatang na lako nang soleng un kumbang nga se la, le lako kota dalen. Kon un dehet bel atuil in se la ngas noan,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Maa le ngat soba-naan atuling ni le. Ta Un tek puting totoang asa man auk in lako-daek net son nas. Tamlom Un niam mo Kristus, man Ama Lamtua hid son le belen maa ka la?”
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Kon atuli las putis deng kota la le lakos ngat Una.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Se dedeng bihatang nga in pait lako kota lua ka, Yesus ima-ii las hanet Un noan, “Tuang Guru! Maa kaa napat le!”
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Mo Un situs noan, “Auk muik in kaa son, man mi tanan lo.”
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Un ima-ii las ketan apa noan, “Elol nia le? Asii maa belen in kaa kia?”
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Mo Yesus tekas noan, “Elia: Ama Lamtua Allah nutus Au le daek muid Un in koma ka, nol lako-daek Un osa la didiin hidi. Na banansila el in kaa mes taung Au.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Taom mi lakom lool klapa las, hidim nataka noan, ‘Nate bulan aat pait halas-sam nul ale la.’ Hii ke? Ta Auk le tek mia. Eta mi ngat babanan nam, halas ni klapa las mana in nulu son. Klapa las banansila el atuil hut mamo nuas, man in maa bus el kita li kia. Oen mana hidi dalen nas son, le parsai se Au.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Suma ela tuun lo, ta atuil in nulu, nol atuil in tao nakbuan ale las se maan in pesang nga, mulai sium oen in hapu ngas son. Oen nam banansila el atuil in tulu lalan, halin atuli li parsai se Ama Lamtua Allah, le haup in nuil toma, man hidi nutus taan lo ka. Nini ela lam, atuil in soko-hai ngas, nol atuil in nui-nole ngas, leo-leo dalen kolo.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Atuli li tek noan, ‘Atuli mes man soko-hai bini la, mo atuil didang man tao nakbuan isin nas.’ Na toma.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Auk nutus mi son le laok tao nakbuan in hapu deng atuil didang ngas in dake ka. Meman in dake na mi lo, mo mi man haup ontong deng oen in susa-kae ka.”
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Oras na, muik atuil Samaria mamo se kota la parsai se Yesus, undeng bihatang na in dehet noan, “Un tek puting totoang asa man auk in tao net son nas.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Hidim nikit oen maas se Yesus sa, oen nodan Un noan, “Tuang daad nol kaim se ni tuun tia.” Kon Un daad tahang se la lelo dua.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Nol muik atuli hut mamo dui pait, parsai se Una, undeng Un in dehet ta.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Kon oen tek bihatang nga noan, “Lahin kaim suma ming ku in dehet ta tuun. Mo halas ni kaim parsai Una, undeng kaim ming esan deng Una. Kaim taan baktetebes noan, Atuling nia, man bel kit totoang boa-blingin, deng kula-sala man kit lako-daek son se apan-kloma kia ngas.”
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Yesus nol Un ima-ii las daad tahang lelo dua se kota Sikar hidi kon, oen lakos napiut bus el propinsi Galileas.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 (Oe mesan na, Yesus aa net noan, “Ama Lamtua Allah mee-baha las se oen ingu-mana esan nam, Atuli li kom in todan one lo.”)
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Hmunan nu fesat Paska lo bii kam, atuil Galilea las hut mamo lakos son se kota Yerusalem, le muid leol tene Paska se luas. Tiata oen net totoang asa man Yesus in tao se Yerusalem mas. Undeng na le, nikit Un pait lako Galilea, kon oen sium Un nol babanan.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Hidi nam Yesus nol Un ima-ii las lakos napiut pait se iung Kana, ne propinsi Galilea. Un tao net ui la le daid anggor se iung na.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Nikit pegawing nga ming haup noan, Yesus pait deng propinsi Yudea le maa ne propinsi Galilea lolen son, kon un saek lako el Kana, le nuting Yesus. Tutnalan kon, un nodan nakekeon Yesus le niu laok tao banan un ana ka. Undeng un ana ka le mate ka.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Yesus tek pegawing na noan, “Etan mi net Auk in tao taad herang bili-ngala ki lo kam, mi dai parsai se Auk lo!”
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Pegawing na siut noan, “Tuang. Tulung maa nanapat le. Eta lo kam, auk anang ngi mate son nia.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Kon nam Yesus tek un noan, “Ku pait tia. Ta ku anam ma nuli.”
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Un bii se lalan nam, un atulin in dake ngas maas tutnaal un le tekan noan, “Paap sus bakun tia, ta paap ana ka nuli.”
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Kon un keket oen noan, “Un banan diuk ila ka?”
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Kon pegawing na nangan net noan, un ana ka in banan son na, tom nol oras Yesus in tekan noan, “Ku anam ma nuli.” Tiata un nol un uma isin nas parsai se Yesus.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Nia ki taad herang oe dua la, man Yesus taon se oras Un in puti deng propinsi Yudea, le lako bus el Galilea ka.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.