João 11
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs VC
1 — ausente —
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Kon un kakan bihata las hid laok tek Yesus noan, “Tuang tapa in ngaal Lasarus sa, heda ngele isi.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Nikit Yesus ming in hida na, kon Un tek noan, “Iil ni tao un le mate lo. Ta Ama Lamtua Allah le pake dais nia, halin tulu bel Un in muun-tes sa. Le halin Au, Ama Lamtua Ana kia, mam atuli las kon nikit sakeng Auk ngalang ngi lapa-lapa.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Yesus namnau Marta duas Maria, nol oen blanen Lasarus.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Un ming haup noan Lasarus heda son, mo Un daad lelo dua nabael pait se palun Yordan halin na.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Hidi na kon, Un tek Un ima-ii las noan, “Maa le kit lakong pait el Lasarus mana lua, ne propinsi Yudea.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Mo Un ima-ii las kaen noan, “Paap Guru, babalun ni atuil Yahudi las tene-tenen nas le pasang tele Paap se lua. Lam Paap le pait lako el lua pait te?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Kon Yesus siut noan, “Lii deken ne! Lelo-lelon nam lelo la langa, deng oskaong nga didiin lako pes lelo-maun. Na jam hngul dua, ta lo? Etam laok se langa ka lam, atuli li tunun lo. Lole langa ka kaloe se apan-kloma kia, le atuli li ngat tam neta.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Mo eta atuli li laok se mitang dalen nam, un tunun oe-oe, lole langa lo kam.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Yesus aa hidi ela kon, Un tekas noan, “Kit tapan Lasarus nini son. Mo mam Auk buk-bangun una.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Hidi kon Un ima-ii las tek noan, “Papa, etan Un nini tuun nam, nahin na noan, mam un banan pait, ta lo?”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Oen aa ela, undeng oen nangan noan, Yesus aa deng in niin biasa kia. Molota, Un aa deng Lasarus in maet son na na.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Hidi kon, Yesus tekas langa-langa noan, “Lasarus mate son.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Auk daleng kolo lole auk se uang lo, oras un mate lo bii ka, le halin mi dalen sus deken. Ta asa man in le dadi nia, man tao nal mi le parsai se Au. Maa le kit lakong uang tia!”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Hidi kon, Tomas man oen noken noan “aan hduan” na, tek ima-ii tenga las noan, “Maa tia! Banan dui ka, kit totoang laok mudin, le halin nam kit mateng leo-leo nol Una.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 — ausente —
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Nikit Marta ming noan Yesus maa son kon, un puit lako le tutnaal Yesus. Mo Maria daad se uma dale tuun.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Kon Marta tek Yesus noan, “Idaa loo, Tuang nge! Etan Tuang se ia kam, taon elola ko auk paling ngi mate lo.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Mo auk kon parsai, le Tuang nodan asa tuun se Ama Lamtua Allah lam, taon elola ko Tuang hapun.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Kon Yesus tek un noan, “Marta! Mam ku palim ma nuli pait.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Marta hao noan, “Auk tana, mam se leol kiamat tia, le eta Ama Lamtua tao totoang atuil in mate ngas halin nulis pait tam, Un kon tao auk paling ngi le nuli pait.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Mo Yesus tekan noan, “Auk man tao atuil hmate kas le nulis pait. Auk kon man bel in nuli baktetebes sa. Tiata atuil in parsai se Au ngas, mates son kon no, mam oen haup in nuli pait.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Nol atuil man haup in nuil baktetebes sas, nol in parsai se Au ngas, mam nulis napiut. Marta parsai Auk in aa nia tam lo ka?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Marta siut noan, “Iya Tuang! Auk parsai noan, Tuang niam mo Kristus, na Atuling man Ama Lamtua Allah tulu meman son deng lolo hmunan nua ka. Nol Tuang niam mo, Ama Lamtua Ana, man Un hid son le belen maa se apan-kloma kia ka.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Aa hidi ela kon, Marta pait, le haman un palin Maria le oen duas siis, kon un tekan noan, “Tuang Guru maa son. Un le tutnaal nol ku.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 — ausente —
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 — ausente —
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 — ausente —
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Nikit Maria net Yesus se maan na, kon un lail lako le hai buku ka dadani se Yesus iin na. Un tekan noan, “Idaa Tuang nge! Etan dedeng na Tuang se ia kam, taon elola ko auk paling ngi mate lo.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Nikit Yesus ngat net Maria lilu, nol atuil Yahudi in leo-leo nol una ngas kon lilu mumuun, tukun nam, Un koon-mali se Un dalen na, mo Un kon dalen na susa.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Un ketan noan, “Mi puan un ne ola ka?”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Kon Yesus lilu.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Tiata atuil Yahudi las tek apa noan, “Ngat le, Un namnau Lasarus isi!”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Mo atuil tenga las pait tam, tek apa noan, “Atuling ni man sai atuil tedo kas matan nas le halin oen haup in neta. Mo tasao le Un tahang nal Lasarus lo, le didiin mate kia?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Kon nam Yesus nataka kam, Un dalen na iil isi. Tiata Un lako dadani liang man oen in tamang Lasarus sa. Oen hep tele liang na nini baut tene mesa.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Yesus lok atuil in se la ngas noan, “Pekot bian batu li le sai liang ngi hnitan nia!”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Kon Yesus tekan pait noan, “Nangan net apin na tam? Auk tek meman son noan, eta Marta parsai Auk baktetebes sam, mam ku net nal Ama Lamtua Allah in muun-tes sa.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Kon atuli deeh pekot bian batu la deng liang nga hnitan na. Hidim Yesus ngada lako bus el apan nua, le aa noan, “Papa! Auk nodan mamo undeng Paap hii-ming se Au.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Auk tanan son lo-lolo hmunan nu noan, Paap hii-ming Auk tutungus. Mo Auk aa ela, le halin atuil man in dil mo ni ngias taan noan, Paap man nutus Au.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Un aa hidi ela kon, Un haman nol fala mumuun le tek noan, “Lasarus! Puit maa tia!”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Kon nam atuling in mate ka puti maa deng liang nga. Kitu in kabut niin un ima-iin na ngas, nius didi nabale. Muik kitu in buba un sila ka kon. Yesus tadu atuil in se la ngas noan, “Loat nuli kitu kas, le halin un lako!”
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Nikit oen net Yesus in tao ela ka kon, atuil Yahudi in maa le melang nol Maria ngas, mamo parsai se Yesus.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Mo tenga las pait tam, lakos tutnaal nol atuil partei Farisi las, le tek oen deng Yesus in tao na.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Hidi na kon, tene-tene deng tulu agama las nol atuil Farisi las nakbua le huli-bali. Oen keket apa noan, “Atuling na tao taad herang bili-ngala! Tiata kit musti tao elol lolen na?
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Ta eta kit nang Un ela tuun nam, mam atuli li totoang nahlae se Una, banansila el Un nam mo, oen Lahin. Nini ela lam, mam tentara deng pamarenta Roma las, maas le tao dudus kit Um in Kohe-kanas Tene kia, nol tao dudus-didaa kit bangsa lia.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Taun na Kayafas man daid tulu agama, man lapa dui deng tulu agama tenga las. Un aa noan, “Ngengom me! Mi taan saa lo!
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Ta in banan dui taung mia ka, eta atuling mes ni man mate le temang totoang atuli lia. Eta ela lo kam, mam tentara Roma las tao dudus hidi bangsa Yahudi li papmesa!”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Kayafas in aa na muid un in koma ka esa tuun lo. Ta Ama Lamtua nini un baha ka, lole un man daid tulu agama in lapa dudui se taun na. Undeng na, Kayafas tek meman noan, mam Yesus mate le temang totoang atuil Yahudi lia.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Molota, Un mate le temang atuil Yahudi li sii lo, molam taung Ama Lamtua Allah anan nas totoang, man holhising papmes ne apan-kloma kia. Mam Un tao nakbuan one, le daid bangsa mesa.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Undeng Kayafas in aa ela ka, tiata kilan deng oras na, tene-tene deng atuil Yahudi las nuting lalan baktetebes halin nam keo tele Yesus.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Tiata Yesus lako-pait nol langa-langa se atuil Yahudi las tene-tenen nas hlala ka lo. Un nol Un ima-ii las hoen apans le lakos se kota mes ngala Efraim, dadani nol epe mesa, man muik atuil lo, le daad tahang se las.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Dedeng na, agama Yahudi la leol tene Paska la dadani son. Taom muik atuil likun mamo maas nakbua se kota Yerusalem, le muid fesat Paska se las. Oen maas se las, le tao niu oen apan nas muid atorang agama la muna.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Atuil hut mamo in maa se Yerusalem mas, nuting-nuting Yesus se la. Oras oen in dil se Um in Kohe-kanas Tene ka kintal la ka, oen keket apa noan, “Muid mia lam elola? Nataka le Yesus maa muid fesat agama nia tam lo ka?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Mo tene-tene deng tulu agama las nol atuil Farisi las prenta son noan, “Etan muik atuli in taan noan Yesus muik ne maan ola lam, tek kami le!” Molota oen in tao ka le daek Una.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.