Gênesis 47

Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 José foi ver o faraó e lhe disse: “Meus pais e meus irmãos chegaram da terra de Canaã. Trouxeram seus rebanhos, seu gado e todos os seus bens, e agora estão na região de Gósen”.
2 — ausente —
2 José levou consigo cinco de seus irmãos e os apresentou ao faraó.
3 Kon lahing nga keket noan, “Lelo-lelo lam mi daek asa la?”
3 “Em que vocês trabalham?”, o faraó perguntou aos irmãos. Eles responderam: “Nós, seus servos, somos pastores, como nossos antepassados.
4 Halas ni, se dale Kanaꞌan oras tuu muun isi, tiata muik in kaa nol bluan pait lo son. Ta kaim maam se dale nia, le daad tahang. Kaim kon kil nol kaim hmukit tas. Undeng na, kaim nodan ama lahi le tade kam, kaim daad se dale Gosen, le doha-tinang kaim hmukit tas se luas.”
4 Viemos morar no Egito por algum tempo, pois não há pastagem para nossos rebanhos em Canaã. A fome é terrível naquela região. Por isso, pedimos sua permissão para morar na região de Gósen”.
5 Kon nam lahing nga tek un in koma ka bel Yusuf noan, “Halas ni ku amam ma, nol ku pail-kakam mas ne nias son.
5 Então o faraó disse a José: “Agora que seu pai e seus irmãos estão com você,
6 Tiata oen tao dale ni banansila el oen nena esa lako. Se auk in tana kam, dale Gosen na, dale man in banan dui se nusa nia. Tiata banan dui ka, oen daad se las tuun tia. Nol eta deng one la muik in doha-tinang taan hmukit tam, nang le oen kon doha-tinang bel auk nena lias se luas kon.”
6 escolha qualquer lugar em todo o Egito para morarem. Dê-lhes a melhor terra do Egito. Que vivam na região de Gósen. Se você descobrir entre eles homens capazes, coloque-os para cuidar de meus rebanhos”.
7 Hidi nam, Yusuf kil nol un ama ka laok tulu se lahing nga kon. Lius se luas kon, Yakob kohe-kanas le nodan Ama Lamtua Allah bel hangun se lahing nga.
7 Em seguida, José trouxe seu pai, Jacó, e o apresentou ao faraó. E Jacó abençoou o faraó.
8 Kon lahing nga keket Yakob noan, “Ama umur taun bakun son na?”
8 “Quantos anos o senhor tem?”, perguntou o faraó.
9 Yakob situn noan, “Auk nuling taun ngatus buk tiul son, mo auk daad tetesa se mana mes lo. Auk upu-amang ngas kon ela. Eta sukat nol one lam, auk umur ri meman daen dui. Mo inu nol in susa-daat mamo dui.”
9 Jacó respondeu: “Tenho andado por este mundo há 130 árduos anos. Comparada à vida de meus antepassados, minha vida foi curta”.
10 Hidi kon Yakob seon lahing nga. Mo un lako lo bii kam, un nodan Ama Lamtua pait le bel hangun se lahing nga.
10 Então Jacó abençoou o faraó novamente antes de deixar a corte.
11 Hidi nam Yusuf daek muid lahing nga in teka ka, le tulu bel oen maan se dale Gosen. Maan na banan isi. (Mam oen ngali maan na ngala ‘Rameses’.) Kon nam Yusuf ama ka, nol un kaka-palin nas daad napiut se las.
11 José deu a seu pai e a seus irmãos a melhor terra do Egito, a região de Ramessés, e os acomodou ali, conforme o faraó havia ordenado.
12 Hidim Yusuf kon mana in kaa bel un ama ka, un kaka-palin nas, nol oen sapa-anan nas totoang, deng in tene dui ngas lako pes ana blutu kas.
12 José também providenciou mantimentos para seu pai e seus irmãos, em quantidades proporcionais ao número de seus dependentes, incluindo as crianças pequenas.
13 Dedeng na, lubu ka muun isi, didiin se ola-ol kon muik in kaa pait lo son. Deng Mesir lako pes Kanaꞌan, atuli las totoang bloen son. Oen daek nal saa pait lo son, undeng oen lubus naseke.
13 A essa altura, a escassez era tanta que se esgotaram todos os mantimentos, e havia gente passando fome em toda a terra do Egito e de Canaã.
14 Hidim totoang atuli-atuil in deng mana-maan in se Mesir, nol mana-maan in se Kanaꞌan nas maas, le sos in kaa deng Yusuf. Kon un tao nakbuan duit tas totoang, le laok pesang se lahing nga uma.
14 Com o tempo, vendendo cereais para o povo, José arrecadou todo o dinheiro do Egito e de Canaã e o depositou no tesouro do faraó.
15 Dedeng na, atuil Mesir nol atuil Kanaꞌan nas duit tas hidis son. Tiata oen sos nal in kaa pait lo son. Kon nam oen maas ngada Yusuf le nodan noan, “Ama! Bel kaim in kaa le, le halin nam kaim matem undeng lubu deken. Ta kaim duit tas hidis son.”
15 Quando acabou o dinheiro do povo do Egito e de Canaã, todos os egípcios foram implorar a José: “Não temos mais dinheiro! Mas, por favor, dê-nos alimento, ou morreremos de fome diante dos seus olhos!”.
16 Kon Yusuf siut noan, “Eta noan baktetebes mi duit ase son nam, tao eli tukun: bel mi hmukit tas, le auk bel sedas nini in kaa.”
16 José respondeu: “Visto que seu dinheiro acabou, tragam-me seus animais. Eu lhes darei alimento em troca”.
17 Undeng taun na Yusuf tekas ela, tiata oen bel oen hmukit tas, le Yusuf beles in kaa. Oen hmukit tas banansila el: ahlote, lae-blai, laen, aus-sapi, nol keledai.
17 Então eles entregaram seus animais a José em troca de alimento. José lhes forneceu mantimentos para mais um ano em troca de seus cavalos, rebanhos de ovelhas, bois e jumentos.
18 Taun in pait maa ka, oen pait maas se Yusuf le tek noan, “Ama! Kaim aa nahlolool tukun. Kaim duit tas nol kaim hmukit tas, paap silin nalas totoang son. Halas ni kaim muik saa lo son. Liis kaim apan nias, nol kaim dale kias tuun son.
18 Mas aquele ano chegou ao fim e, no ano seguinte, o povo voltou a José, dizendo: “Não podemos esconder a verdade. Nosso dinheiro acabou, e nossos rebanhos e gado lhe pertencem. Não nos resta coisa alguma para oferecer além de nosso corpo e nossas terras.
19 Nang kaim le kaim matem deken. Eta kaim matem mam, asii man daek dale nias sa? Banan dui ka, ama kat kaim le daid ata se papa. Nol paap kat kaim dale kias, le taos daid paap nena. Hidim paap bel kaim bini, le kaim soko-hai bel papa. Hidim kaim in kae ka, nol kaim dale kas, paap bel sedas nini in kaa. Sadi kaim matem deken.”
19 Por que morreríamos de fome diante dos seus olhos? Compre nossas terras em troca de mantimento; oferecemos nossas propriedades e a nós mesmos como servos do faraó. Dê-nos cereais para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique vazia e desolada”.
20 Undeng oras lubu ka muun keko lako, tiata totoang atuil Mesir ras hee soleng oen dale kas. Kon Yusuf sos nal totoang dale in se Mesir ras, le daid lahing nga pusaka.
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para o faraó. Todos os egípcios venderam seus campos, pois a fome era terrível, e em pouco tempo todas as terras passaram a ser propriedade do faraó.
21 Nini ela, tiata Mesir hutu-ata nas totoang daid ata deng lahing nga.
21 Quanto ao povo, José os tornou todos escravos, de uma extremidade do Egito à outra.
22 Mo deng nas totoang, Yusuf sos tulu agama las dale kas lo, undeng lahing nga bel oen in kaa tutungus. Tiata oen hee oen dale kas lo.
22 As únicas terras que ele não comprou foram as dos sacerdotes. Eles recebiam do faraó uma porção regular de mantimentos, por isso não precisaram vender suas terras.
23 Dedeng na Yusuf aa nol hutu las noan, “Halas ni mi daid lahing nga ata son. Mi dale kas totoang kon, auk sos bel lahing nga son. Tiata mi kat bini-biin nias, le laok soko-hais se dale nas tia.
23 Então José disse ao povo: “Hoje eu comprei vocês e suas terras para o faraó. Em troca, fornecerei sementes para cultivarem os campos.
24 Eta lius in nui-nole kam, in hapung nas mi bating op lima. Op mesan na kilan bel lahing nga. Lisin op aat tas, mi pake daid bini, nol taung mia, nol mi nenan nas in kaa.”
24 Quando vocês os ceifarem, um quinto da colheita será do faraó. Fiquem com os outros quatro quintos e usem como alimento para vocês, para os membros de sua casa e para suas crianças”.
25 Kon oen siut noan, “Ama! Ku bel slamat kaim son, tiata kaim nodan mamo. Kaim tade le daid ama lahi ata.”
25 “O senhor salvou nossa vida!”, exclamaram. “Permita-nos servir ao faraó.”
26 Hidi nam, Yusuf pake atorang na le daid hadat se dale Mesir. Tiata deng totoang ael man hutu las in nui-nole ngas, oen bating op lima. Op mesan na oen belen se lahing nga. Op aat tas oen pake esas. Suma tulu agama las dale kas siis, man lahing nga sosas lo. Hadat na, oen pake napiut.
26 Então José mandou publicar um decreto que vale até hoje na terra do Egito, segundo o qual um quinto de todas as colheitas pertence ao faraó. Apenas as terras dos sacerdotes não foram entregues ao faraó.
27 Kilan deng dedeng na, kon atuil Israel las daad napiut se Mesir, se dale Gosen. Oen daid atuil in muki, nol oen in hua-koet tas kon mamo taplaeng.
27 Enquanto isso, o povo de Israel se estabeleceu na região de Gósen, no Egito. Ali, adquiriram propriedades e tiveram muitos filhos, e sua população cresceu rapidamente.
28 Se Mesir, Yakob nuli taplaeng taun hngul itu pait, didiin un umur taun ngatus buk aat beas itu.
28 Depois de chegar ao Egito, Jacó viveu mais dezessete anos; portanto, viveu ao todo 147 anos.
29 Un oras-lelon in mate ka dadani son kon, un haman Yusuf le tekan noan, “Ana Yusuf! Auk nataka kam nesang lom Ama Lamtua Allah le haman pait au. Tiata auk nodan, le eta ku namnau au lam, ku sumpa, le ku puan auk se dale Mesir lo.
29 Quando se aproximava a hora de sua morte, Jacó chamou seu filho José e lhe disse: “Peço que me faça um favor. Coloque sua mão debaixo da minha coxa e jure que mostrará sua bondade e lealdade a mim atendendo a este último desejo: não me sepulte no Egito.
30 Ku musti nol pait auk aap-sising ngia, lako kit upu kia-kaon nuas maan in puan na. Le ku puan auk se na. Paap in koma ka ela.”
30 Quando eu morrer, leve meu corpo para fora do Egito e sepulte-me com meus antepassados”. José prometeu: “Farei como o senhor me pede”.
31 Kon Yakob aa noan, “Elam nol nia, ku sumpa, le tek noan ku daek muid paap in koma ka.”
31 “Jure que o fará”, insistiu. José fez o juramento, e Jacó se curvou humildemente à cabeceira de sua cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.