Gênesis 47
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs ARIB
1 — ausente —
1 Então veio José, e informou a Faraó, dizendo: Meu pai e meus irmãos, com seus rebanhos e seu gado, e tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã e estão na terra de Gósen.
2 — ausente —
2 E tomou dentre seus irmãos cinco homens e os apresentou a Faraó.
3 Kon lahing nga keket noan, “Lelo-lelo lam mi daek asa la?”
3 Então perguntou Faraó a esses irmãos de José: Que ocupação é a vossa; Responderam-lhe: Nós, teus servos, somos pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 Halas ni, se dale Kanaꞌan oras tuu muun isi, tiata muik in kaa nol bluan pait lo son. Ta kaim maam se dale nia, le daad tahang. Kaim kon kil nol kaim hmukit tas. Undeng na, kaim nodan ama lahi le tade kam, kaim daad se dale Gosen, le doha-tinang kaim hmukit tas se luas.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para os rebanhos de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te permitas que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Kon nam lahing nga tek un in koma ka bel Yusuf noan, “Halas ni ku amam ma, nol ku pail-kakam mas ne nias son.
5 Então falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti;
6 Tiata oen tao dale ni banansila el oen nena esa lako. Se auk in tana kam, dale Gosen na, dale man in banan dui se nusa nia. Tiata banan dui ka, oen daad se las tuun tia. Nol eta deng one la muik in doha-tinang taan hmukit tam, nang le oen kon doha-tinang bel auk nena lias se luas kon.”
6 a terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. E se sabes que entre eles há homens capazes, põe-nos sobre os pastores do meu gado.
7 Hidi nam, Yusuf kil nol un ama ka laok tulu se lahing nga kon. Lius se luas kon, Yakob kohe-kanas le nodan Ama Lamtua Allah bel hangun se lahing nga.
7 Também José introduziu a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Kon lahing nga keket Yakob noan, “Ama umur taun bakun son na?”
8 Então perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Yakob situn noan, “Auk nuling taun ngatus buk tiul son, mo auk daad tetesa se mana mes lo. Auk upu-amang ngas kon ela. Eta sukat nol one lam, auk umur ri meman daen dui. Mo inu nol in susa-daat mamo dui.”
9 Respondeu-lhe Jacó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias das suas peregrinações.
10 Hidi kon Yakob seon lahing nga. Mo un lako lo bii kam, un nodan Ama Lamtua pait le bel hangun se lahing nga.
10 E Jacó abençoou a Faraó, e saiu da sua presença.
11 Hidi nam Yusuf daek muid lahing nga in teka ka, le tulu bel oen maan se dale Gosen. Maan na banan isi. (Mam oen ngali maan na ngala ‘Rameses’.) Kon nam Yusuf ama ka, nol un kaka-palin nas daad napiut se las.
11 José, pois, estabeleceu a seu pai e seus irmãos, dando-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Hidim Yusuf kon mana in kaa bel un ama ka, un kaka-palin nas, nol oen sapa-anan nas totoang, deng in tene dui ngas lako pes ana blutu kas.
12 E José sustentou de pão seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Dedeng na, lubu ka muun isi, didiin se ola-ol kon muik in kaa pait lo son. Deng Mesir lako pes Kanaꞌan, atuli las totoang bloen son. Oen daek nal saa pait lo son, undeng oen lubus naseke.
13 Ora, não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui grave; de modo que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Hidim totoang atuli-atuil in deng mana-maan in se Mesir, nol mana-maan in se Kanaꞌan nas maas, le sos in kaa deng Yusuf. Kon un tao nakbuan duit tas totoang, le laok pesang se lahing nga uma.
14 Então José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 Dedeng na, atuil Mesir nol atuil Kanaꞌan nas duit tas hidis son. Tiata oen sos nal in kaa pait lo son. Kon nam oen maas ngada Yusuf le nodan noan, “Ama! Bel kaim in kaa le, le halin nam kaim matem undeng lubu deken. Ta kaim duit tas hidis son.”
15 Quando se acabou o dinheiro na terra do Egito, e na terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos na tua presença? porquanto o dinheiro nos falta.
16 Kon Yusuf siut noan, “Eta noan baktetebes mi duit ase son nam, tao eli tukun: bel mi hmukit tas, le auk bel sedas nini in kaa.”
16 Respondeu José: Trazei o vosso gado, e vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 Undeng taun na Yusuf tekas ela, tiata oen bel oen hmukit tas, le Yusuf beles in kaa. Oen hmukit tas banansila el: ahlote, lae-blai, laen, aus-sapi, nol keledai.
17 Então trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca dos cavalos, e das ovelhas, e dos bois, e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca de todo o seu gado.
18 Taun in pait maa ka, oen pait maas se Yusuf le tek noan, “Ama! Kaim aa nahlolool tukun. Kaim duit tas nol kaim hmukit tas, paap silin nalas totoang son. Halas ni kaim muik saa lo son. Liis kaim apan nias, nol kaim dale kias tuun son.
18 Findo aquele ano, vieram a José no ano seguinte e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o nosso dinheiro está todo gasto; as manadas de gado já pertencem a meu senhor; e nada resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra;
19 Nang kaim le kaim matem deken. Eta kaim matem mam, asii man daek dale nias sa? Banan dui ka, ama kat kaim le daid ata se papa. Nol paap kat kaim dale kias, le taos daid paap nena. Hidim paap bel kaim bini, le kaim soko-hai bel papa. Hidim kaim in kae ka, nol kaim dale kas, paap bel sedas nini in kaa. Sadi kaim matem deken.”
19 por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra em troca de pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; dá-nos também semente, para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique desolada.
20 Undeng oras lubu ka muun keko lako, tiata totoang atuil Mesir ras hee soleng oen dale kas. Kon Yusuf sos nal totoang dale in se Mesir ras, le daid lahing nga pusaka.
20 Assim José comprou toda a terra do Egito para Faraó; porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome lhes era grave em extremo; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 Nini ela, tiata Mesir hutu-ata nas totoang daid ata deng lahing nga.
21 Quanto ao povo, José fê-lo passar às cidades, desde uma até a outra extremidade dos confins do Egito.
22 Mo deng nas totoang, Yusuf sos tulu agama las dale kas lo, undeng lahing nga bel oen in kaa tutungus. Tiata oen hee oen dale kas lo.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham rações de Faraó, e eles comiam as suas rações que Faraó lhes havia dado; por isso não venderam a sua terra.
23 Dedeng na Yusuf aa nol hutu las noan, “Halas ni mi daid lahing nga ata son. Mi dale kas totoang kon, auk sos bel lahing nga son. Tiata mi kat bini-biin nias, le laok soko-hais se dale nas tia.
23 Então disse José ao povo: Hoje vos tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 Eta lius in nui-nole kam, in hapung nas mi bating op lima. Op mesan na kilan bel lahing nga. Lisin op aat tas, mi pake daid bini, nol taung mia, nol mi nenan nas in kaa.”
24 Há de ser, porém, que no tempo as colheitas dareis a quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão nas vossas casas, e para o mantimento de vossos filhinho.
25 Kon oen siut noan, “Ama! Ku bel slamat kaim son, tiata kaim nodan mamo. Kaim tade le daid ama lahi ata.”
25 Responderam eles: Tu nos tens conservado a vida! achemos graça aos olhos de meu senhor, e seremos servos de Faraó.
26 Hidi nam, Yusuf pake atorang na le daid hadat se dale Mesir. Tiata deng totoang ael man hutu las in nui-nole ngas, oen bating op lima. Op mesan na oen belen se lahing nga. Op aat tas oen pake esas. Suma tulu agama las dale kas siis, man lahing nga sosas lo. Hadat na, oen pake napiut.
26 José, pois, estabeleceu isto por estatuto quanto ao solo do Egito, até o dia de hoje, que a Faraó coubesse o quinto a produção; somente a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Kilan deng dedeng na, kon atuil Israel las daad napiut se Mesir, se dale Gosen. Oen daid atuil in muki, nol oen in hua-koet tas kon mamo taplaeng.
27 Assim habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; e nela adquiriram propriedades, e frutificaram e multiplicaram-se muito.
28 Se Mesir, Yakob nuli taplaeng taun hngul itu pait, didiin un umur taun ngatus buk aat beas itu.
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de modo que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 Un oras-lelon in mate ka dadani son kon, un haman Yusuf le tekan noan, “Ana Yusuf! Auk nataka kam nesang lom Ama Lamtua Allah le haman pait au. Tiata auk nodan, le eta ku namnau au lam, ku sumpa, le ku puan auk se dale Mesir lo.
29 Quando se aproximava o tempo da morte de Israel, chamou ele a José, seu filho, e disse-lhe: Se tenho achado graça aos teus olhos, põe a mão debaixo da minha coxa, e usa para comigo de benevolência e de verdade: rogo-te que não me enterres no Egito;
30 Ku musti nol pait auk aap-sising ngia, lako kit upu kia-kaon nuas maan in puan na. Le ku puan auk se na. Paap in koma ka ela.”
30 mas quando eu dormir com os meus pais, levar-me-ás do Egito e enterrar-me-ás junto à sepultura deles. Respondeu José: Farei conforme a tua palavra.
31 Kon Yakob aa noan, “Elam nol nia, ku sumpa, le tek noan ku daek muid paap in koma ka.”
31 E Jacó disse: Jura-me; e ele lhe jurou. Então Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.