Gênesis 47
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs NVI
1 — ausente —
1 José foi dar as notícias ao faraó: "Meu pai e meus irmãos chegaram de Canaã com suas ovelhas, seus bois e tudo o que lhes pertence, e estão agora em Gósen".
2 — ausente —
2 Depois escolheu cinco de seus irmãos e os apresentou ao faraó.
3 Kon lahing nga keket noan, “Lelo-lelo lam mi daek asa la?”
3 Perguntou-lhes o faraó: "Em que vocês trabalham? " Eles lhe responderam: "Teus servos são pastores, como os nossos antepassados".
4 Halas ni, se dale Kanaꞌan oras tuu muun isi, tiata muik in kaa nol bluan pait lo son. Ta kaim maam se dale nia, le daad tahang. Kaim kon kil nol kaim hmukit tas. Undeng na, kaim nodan ama lahi le tade kam, kaim daad se dale Gosen, le doha-tinang kaim hmukit tas se luas.”
4 Disseram-lhe ainda: "Viemos morar aqui por uns tempos, porque a fome é rigorosa em Canaã, e os rebanhos de teus servos não têm pastagem. Agora, por favor, permite que teus servos se estabeleçam em Gósen".
5 Kon nam lahing nga tek un in koma ka bel Yusuf noan, “Halas ni ku amam ma, nol ku pail-kakam mas ne nias son.
5 Então o faraó disse a José: "Seu pai e seus irmãos vieram a você,
6 Tiata oen tao dale ni banansila el oen nena esa lako. Se auk in tana kam, dale Gosen na, dale man in banan dui se nusa nia. Tiata banan dui ka, oen daad se las tuun tia. Nol eta deng one la muik in doha-tinang taan hmukit tam, nang le oen kon doha-tinang bel auk nena lias se luas kon.”
6 e a terra do Egito está a sua disposição; faça com que seu pai e seus irmãos habitem na melhor parte da terra. Deixe-os morar em Gósen. E se você vê que alguns deles são competentes, coloque-os como responsáveis por meu rebanho".
7 Hidi nam, Yusuf kil nol un ama ka laok tulu se lahing nga kon. Lius se luas kon, Yakob kohe-kanas le nodan Ama Lamtua Allah bel hangun se lahing nga.
7 Então José levou seu pai Jacó ao faraó e o apresentou a ele. Depois Jacó abençoou o faraó,
8 Kon lahing nga keket Yakob noan, “Ama umur taun bakun son na?”
8 e este lhe perguntou: "Quantos anos o senhor tem? "
9 Yakob situn noan, “Auk nuling taun ngatus buk tiul son, mo auk daad tetesa se mana mes lo. Auk upu-amang ngas kon ela. Eta sukat nol one lam, auk umur ri meman daen dui. Mo inu nol in susa-daat mamo dui.”
9 Jacó respondeu ao faraó: "São cento e trinta os anos da minha peregrinação. Foram poucos e difíceis e não chegam aos anos da peregrinação dos meus antepassados".
10 Hidi kon Yakob seon lahing nga. Mo un lako lo bii kam, un nodan Ama Lamtua pait le bel hangun se lahing nga.
10 Então, Jacó abençoou o faraó e retirou-se.
11 Hidi nam Yusuf daek muid lahing nga in teka ka, le tulu bel oen maan se dale Gosen. Maan na banan isi. (Mam oen ngali maan na ngala ‘Rameses’.) Kon nam Yusuf ama ka, nol un kaka-palin nas daad napiut se las.
11 José instalou seu pai e seus irmãos e deu-lhes propriedade na melhor parte das terras do Egito, na região de Ramessés, conforme a ordem do faraó.
12 Hidim Yusuf kon mana in kaa bel un ama ka, un kaka-palin nas, nol oen sapa-anan nas totoang, deng in tene dui ngas lako pes ana blutu kas.
12 Providenciou também sustento para seu pai, para seus irmãos e para toda a sua família, de acordo com o número de filhos de cada um.
13 Dedeng na, lubu ka muun isi, didiin se ola-ol kon muik in kaa pait lo son. Deng Mesir lako pes Kanaꞌan, atuli las totoang bloen son. Oen daek nal saa pait lo son, undeng oen lubus naseke.
13 Não havia mantimento em toda a região, pois a fome era rigorosa; tanto o Egito como Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Hidim totoang atuli-atuil in deng mana-maan in se Mesir, nol mana-maan in se Kanaꞌan nas maas, le sos in kaa deng Yusuf. Kon un tao nakbuan duit tas totoang, le laok pesang se lahing nga uma.
14 José recolheu toda a prata que circulava no Egito e em Canaã, dada como pagamento do trigo que o povo comprava, e levou-a ao palácio do faraó.
15 Dedeng na, atuil Mesir nol atuil Kanaꞌan nas duit tas hidis son. Tiata oen sos nal in kaa pait lo son. Kon nam oen maas ngada Yusuf le nodan noan, “Ama! Bel kaim in kaa le, le halin nam kaim matem undeng lubu deken. Ta kaim duit tas hidis son.”
15 Quando toda a prata do Egito e de Canaã se esgotou, todos os egípcios foram suplicar a José: "Dá-nos comida! Não nos deixes morrer só porque a nossa prata acabou".
16 Kon Yusuf siut noan, “Eta noan baktetebes mi duit ase son nam, tao eli tukun: bel mi hmukit tas, le auk bel sedas nini in kaa.”
16 E José lhes disse: "Tragam então os seus rebanhos, e em troca lhes darei trigo, uma vez que a prata de vocês acabou".
17 Undeng taun na Yusuf tekas ela, tiata oen bel oen hmukit tas, le Yusuf beles in kaa. Oen hmukit tas banansila el: ahlote, lae-blai, laen, aus-sapi, nol keledai.
17 E trouxeram a José os rebanhos, e ele deu-lhes trigo em troca de cavalos, ovelhas, bois e jumentos. Durante aquele ano inteiro ele os sustentou em troca de todos os seus rebanhos.
18 Taun in pait maa ka, oen pait maas se Yusuf le tek noan, “Ama! Kaim aa nahlolool tukun. Kaim duit tas nol kaim hmukit tas, paap silin nalas totoang son. Halas ni kaim muik saa lo son. Liis kaim apan nias, nol kaim dale kias tuun son.
18 O ano passou, e no ano seguinte voltaram a José, dizendo: "Não temos como esconder de ti, meu senhor, que uma vez que a nossa prata acabou e os nossos rebanhos lhe pertencem, nada mais nos resta para oferecer, a não ser os nossos próprios corpos e as nossas terras.
19 Nang kaim le kaim matem deken. Eta kaim matem mam, asii man daek dale nias sa? Banan dui ka, ama kat kaim le daid ata se papa. Nol paap kat kaim dale kias, le taos daid paap nena. Hidim paap bel kaim bini, le kaim soko-hai bel papa. Hidim kaim in kae ka, nol kaim dale kas, paap bel sedas nini in kaa. Sadi kaim matem deken.”
19 Não deixes que morramos e que as nossas terras pereçam diante dos teus olhos! Compra-nos, juntamente com as terras, em troca de trigo, e nós, com as nossas terras, seremos escravos do faraó. Dá-nos sementes para que sobrevivamos e não morramos de fome, a fim de que a terra não fique desolada".
20 Undeng oras lubu ka muun keko lako, tiata totoang atuil Mesir ras hee soleng oen dale kas. Kon Yusuf sos nal totoang dale in se Mesir ras, le daid lahing nga pusaka.
20 Assim, José comprou todas as terras do Egito para o faraó. Todos os egípcios tiveram que vender os seus campos, pois a fome os obrigou a isso. A terra tornou-se propriedade do faraó.
21 Nini ela, tiata Mesir hutu-ata nas totoang daid ata deng lahing nga.
21 Quanto ao povo, José o reduziu à servidão, de uma à outra extremidade do Egito.
22 Mo deng nas totoang, Yusuf sos tulu agama las dale kas lo, undeng lahing nga bel oen in kaa tutungus. Tiata oen hee oen dale kas lo.
22 Somente as terras dos sacerdotes não foram compradas, porque, por lei, esses recebiam sustento regular do faraó, e disso viviam. Por isso não tiveram que vender as suas terras.
23 Dedeng na Yusuf aa nol hutu las noan, “Halas ni mi daid lahing nga ata son. Mi dale kas totoang kon, auk sos bel lahing nga son. Tiata mi kat bini-biin nias, le laok soko-hais se dale nas tia.
23 Então José disse ao povo: "Ouçam! Hoje comprei vocês e suas terras para o faraó; aqui estão as sementes para que cultivem a terra.
24 Eta lius in nui-nole kam, in hapung nas mi bating op lima. Op mesan na kilan bel lahing nga. Lisin op aat tas, mi pake daid bini, nol taung mia, nol mi nenan nas in kaa.”
24 Mas vocês darão a quinta parte das suas colheitas ao faraó. Os outros quatro quintos ficarão para vocês como sementes para os campos e como alimento para vocês, seus filhos e os que vivem em suas casas".
25 Kon oen siut noan, “Ama! Ku bel slamat kaim son, tiata kaim nodan mamo. Kaim tade le daid ama lahi ata.”
25 Eles disseram: "Meu senhor, tu nos salvaste a vida. Visto que nos favoreceste, seremos escravos do faraó".
26 Hidi nam, Yusuf pake atorang na le daid hadat se dale Mesir. Tiata deng totoang ael man hutu las in nui-nole ngas, oen bating op lima. Op mesan na oen belen se lahing nga. Op aat tas oen pake esas. Suma tulu agama las dale kas siis, man lahing nga sosas lo. Hadat na, oen pake napiut.
26 Assim, quanto à terra, José estabeleceu o seguinte decreto no Egito, que permanece até hoje: Um quinto da produção pertence ao faraó. Somente as terras dos sacerdotes não se tornaram propriedade do faraó.
27 Kilan deng dedeng na, kon atuil Israel las daad napiut se Mesir, se dale Gosen. Oen daid atuil in muki, nol oen in hua-koet tas kon mamo taplaeng.
27 Os israelitas se estabeleceram no Egito, na região de Gósen. Lá adquiriram propriedades, foram prolíferos e multiplicaram-se muito.
28 Se Mesir, Yakob nuli taplaeng taun hngul itu pait, didiin un umur taun ngatus buk aat beas itu.
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, e os anos da sua vida chegaram a cento e quarenta e sete.
29 Un oras-lelon in mate ka dadani son kon, un haman Yusuf le tekan noan, “Ana Yusuf! Auk nataka kam nesang lom Ama Lamtua Allah le haman pait au. Tiata auk nodan, le eta ku namnau au lam, ku sumpa, le ku puan auk se dale Mesir lo.
29 Aproximando-se a hora da sua morte, Israel chamou seu filho José e lhe disse: "Se quer agradar-me, ponha a mão debaixo da minha coxa e prometa que será bondoso e fiel comigo: Não me sepulte no Egito.
30 Ku musti nol pait auk aap-sising ngia, lako kit upu kia-kaon nuas maan in puan na. Le ku puan auk se na. Paap in koma ka ela.”
30 Quando eu descansar com meus pais, leve-me daqui do Egito e sepulte-me junto a eles". José respondeu: "Farei como o senhor me pede".
31 Kon Yakob aa noan, “Elam nol nia, ku sumpa, le tek noan ku daek muid paap in koma ka.”
31 Mas Jacó insistiu: "Jure-me". E José lhe jurou, e Israel curvou-se apoiado em seu bordão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.