Gênesis 45

Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ming ela kon, Yusuf dalen na nahi, didiin un tahang nal se un atulin in dake ngas silan lo son. Tiata un tadu oen le putis, halin nam un sii nol un kaka-palin nas. Nini ela lam, un tek puting nal apa ka noan, un na mo asii la.
1 José não conseguiu mais se conter. Havia muita gente na sala, e ele disse a seus assistentes: “Saiam todos daqui!”. Assim, ficou a sós com seus irmãos e lhes revelou sua identidade.
2 Tukun nam atuil in dakeng nas totoang putis, kon Yusuf lilu mumuun. Didiin atuil Mesir in se kamar ra likun na ngas kon ming haup un in lilu ka. Nol atuli-atuil in se lahing nga uma la ka kon, ming haup un in lilu ka.
2 José se emocionou e começou a chorar. Chorou tão alto que os egípcios o ouviram, e logo a notícia chegou ao palácio do faraó.
3 Hidi kon, Yusuf aa langa-langa nol un pali-kakan nas noan, “Kaka-paling me! Auk niam Yusuf, mi pail-kakan na! Paap meman nuli baktebes nabale, ta lo?”
3 “Sou eu, José!”, disse a seus irmãos. “Meu pai ainda está vivo?” Mas seus irmãos ficaram espantados ao se dar conta de que o homem diante deles era José e perderam a fala.
4 Yusuf laeh oen le tekas noan, “Kaka-pali me! Mi maam dadani se ni le.”
4 “Cheguem mais perto”, disse José. Quando eles se aproximaram, José continuou: “Eu sou José, o irmão que vocês venderam como escravo ao Egito.
5 Meman mi hee soleng auk son. Mo mi lii deken, nol sua sala apa bakun na. Ta Ama Lamtua Allah esa man kil nol auk maang muna se nia. Nol ela, Un pake auk le bel boa-blingin atuli hut mamo. Le halin nam oen mates undeng hmatu deken.
5 Agora, não fiquem aflitos ou furiosos uns com os outros por terem me vendido para cá. Foi Deus quem me enviou adiante de vocês para lhes preservar a vida.
6 Oras lubu ki halas-sam laok taun dua. Ta nate taun lim pait bii nabale. Se dedeng na lam, atuli li bali dale lo, soko-hai lo, nol haup in nui-nole lo.
6 A fome que assola a terra há dois anos continuará por mais cinco anos, e não haverá plantio nem colheita.
7 Nini lalan man kit in taan lo nia, Ama Lamtua Allah kil nol auk maang muna deng mia. Le halin nam mi nol mi ana-upun nas haup boa-blingin.
7 Deus me enviou adiante para salvar a vida de vocês e de suas famílias, e para salvar muitas vidas.
8 Tiata in toma ka, mi man in tao le auk maang se ni lo, molam Ama Lamtua Allah in tao. Un man tao auk le daid lahi nga ima kanan, se Mesir nia. Kon auk daid tulu in mana-koet se lahi nga um lahi la. Se ia lam, muik atuil didang pait man lapa dui deng auk lo.
8 Portanto, foi Deus quem me mandou para cá, e não vocês! E foi ele quem me fez conselheiro do faraó, administrador de todo o seu palácio e governador de todo o Egito.
9 Tiata mi pait lakom nol lalaba tia, le tek auk in aang nias bel papa, noan: ‘Paap ana Yusuf fa, nuli nabale! Un daid atuil tene son ne dale Mesir. Un kon nodan paap le lalaba lako Mesir.
9 “Agora, voltem depressa a meu pai e digam-lhe: ‘Assim diz seu filho José: Deus me fez senhor de toda a terra do Egito. Venha para cá sem demora!
10 Mam paap boel daad se dale Gosen, man dadani nol una. Maan na banan, hidim bluang. Tiata paap haup maan le moang paap lae-blai las, laen nas, nol aus-sapi las totoang se lua. Hidim un kon nodan, le paap lako nol ana-upu nias totoang, uma isin nias, nol pusakan nas totoang, le daad se luas.
10 O senhor poderá viver na região de Gósen, onde estará perto de mim com todos os seus filhos e netos, rebanhos e gado, e todos os seus bens.
11 Eta paap se Gosen nam, un bisa papa-paiduil paap se lua. Ta oras lubu ki nate taun lim pait bii. Tiata mam un ator, le paap nol paap nenan nias, nol hmukit tas totoang muik tahan in dabun saa lo.’”
11 Ali eu cuidarei do senhor, pois ainda haverá cinco anos de escassez. Do contrário, o senhor e toda a sua família perderão tudo que têm’”.
12 Yusuf tekas hidi ela kon, un aa pait noan, “Halas-sam mi net nol matan esan son, ta lo? Adi Benyamin, auk niam baktebes Yusuf.
12 José acrescentou: “Vejam! Vocês podem comprovar com seus próprios olhos, e também meu irmão Benjamim, que sou eu mesmo, José, que falo com vocês!
13 Tiata lako lam tek kit papa noan, auk in kil kuasa ne Mesir ri tene isi. Nol dehet totoang asa man mi in net son nas bel papa. Hidi na lam, mi kil nol paap lalaba maa se lia tia.”
13 Contem a meu pai a posição de honra que ocupo aqui no Egito. Descrevam para ele tudo que viram e tragam-no para cá o mais rápido possível”.
14 Hidim un neok un palin Benyamin, le oen duas lilu.
14 Chorando de alegria, ele abraçou Benjamim, e Benjamim também o abraçou e chorou.
15 Un kon neok un kakan nas totoang, le un likis mesa-mesa. Hidi na, halas-sam oen dehet nol una.
15 Então José beijou cada um de seus irmãos e chorou com eles; depois os irmãos conversaram à vontade com ele.
16 Dedeng lahing nga nol un atulin in dake ngas ming haup noan, atuil in maang nas, Yusuf kaka-palin nas, kon oen totoang dalen kolo.
16 A notícia não demorou a chegar ao palácio do faraó: “Os irmãos de José estão aqui!”. O faraó e seus oficiais se alegraram muito quando souberam disso.
17 Hidim lahing nga tek Yusuf noan, “Yusuf! Tek ku pali-kakam mas, le oen sakeng ael laok se oen keledai las, le kil nolas lakos Kanaꞌan.
17 O faraó disse a José: “Diga a seus irmãos: ‘Coloquem as cargas em seus animais e voltem depressa à terra de Canaã.
18 Hidim tadu oen le kil nol ku amam ma nol un nenan nas totoang, le oen maas daad seda se lias tia. Mam auk bel oen dale in banan dui se Mesir, le oen bisa nulis se las, nol oen kaa dale na in hapu ngas.
18 Tragam seu pai e todas as suas famílias para cá. Eu lhes darei a melhor terra do Egito, e vocês comerão do que esta terra produz de melhor’”.
19 Tek oen kon, le kil kereta deeh meman deng ias, halin taung in sakeng tana-anang blutu kas, nol ku amam ma.
19 O faraó prosseguiu: “Diga a seus irmãos: ‘Levem carruagens do Egito para transportar as crianças pequenas, as mulheres e também seu pai.
20 Nangan pusaak man oen kil nal maa se ni lo ngas deken, ta totoang man in banan dui se Mesir rias mam oen palas.”
20 Não se preocupem com seus pertences, pois o melhor de toda a terra do Egito será de vocês’”.
21 Ming ela kon, Yusuf bel oen kereta dehe, nol in kaa se lalan muid lahing nga in prenta ka. Nol un pali-kakan nas mana-koet oen sa-saa las, le pait lakos muding lahing nga in leka ka.
21 Os filhos de Jacó seguiram essas instruções. José providenciou carruagens, conforme o faraó havia ordenado, e lhes deu mantimentos para a viagem.
22 Yusuf kon bel oen at mesam kaod balu apa mesa. Mo un bel Benyamin duit muti ngatus tilu, nol kaod balu apa lima.
22 Também presenteou cada irmão com um traje novo, mas a Benjamim deu cinco roupas novas e trezentas peças de prata.
23 Un kon tunang bel un ama ka sa-saa man in banan dui se Mesir, le sakeng se keledai ta-hngulu hngulu. Hidim un bel taplaeng ale, ruti, nol in kaa bili-ngala se keledai heteng hngul kisa pait, le daid in kaa taung oen in pait maas se Mesir.
23 E, a seu pai, enviou dez jumentos carregados com os melhores produtos do Egito e dez jumentas carregadas com cereais, pães e outros mantimentos para a viagem.
24 Hidi nam, un sao oen le pait nol in hida noan, “Mi boel kaen apa se lalan deken!”
24 Depois, José se despediu de seus irmãos e, enquanto partiam, disse a eles: “Não briguem no caminho por causa do que aconteceu”.
25 Hidi kon oen pait lakos oen aman sa, se dale Kanaꞌan.
25 Eles saíram do Egito e voltaram a seu pai, Jacó, na terra de Canaã.
26 Lakos lius se luas kon, oen tekan noan, “Papa! Paap ana Yusuf nuli nabale. Un daid atuil tene, le kil bandu ne Mesir!”
26 “José ainda está vivo!”, eles disseram a seu pai. “É o governador de toda a terra do Egito!” Jacó ficou atônito com a notícia. Não podia acreditar.
27 Mo nikit oen tek hidi belen Yusuf in hida ngas, nol net kereta man Yusuf in tunang, le halin taung in sakeng nol un lako Mesir ra, halas-sam un parsai.
27 Quando, porém, repetiram para Jacó tudo que José lhes tinha dito, e quando ele viu as carruagens que José havia mandado para levá-lo, encheu-se de ânimo.
28 Kon un tek noan, “Idaah! Auk anang nga nuli nabale lia! Eta ela halas-sam auk daleng ngi kolo! Auk musti laok net un le, halas-sam auk mateng nol babanan.”
28 Então Jacó exclamou: “Deve ser verdade! Meu filho José está vivo! Preciso ir e vê-lo antes que eu morra!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.