Gênesis 45

Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ming ela kon, Yusuf dalen na nahi, didiin un tahang nal se un atulin in dake ngas silan lo son. Tiata un tadu oen le putis, halin nam un sii nol un kaka-palin nas. Nini ela lam, un tek puting nal apa ka noan, un na mo asii la.
1 Então José, não conseguindo se conter diante de todos os que estavam com ele, gritou: — Saiam todos da minha presença! E ninguém ficou com ele, quando José se deu a conhecer a seus irmãos.
2 Tukun nam atuil in dakeng nas totoang putis, kon Yusuf lilu mumuun. Didiin atuil Mesir in se kamar ra likun na ngas kon ming haup un in lilu ka. Nol atuli-atuil in se lahing nga uma la ka kon, ming haup un in lilu ka.
2 E levantou a voz em choro, de maneira que os egípcios o ouviam e também a casa de Faraó.
3 Hidi kon, Yusuf aa langa-langa nol un pali-kakan nas noan, “Kaka-paling me! Auk niam Yusuf, mi pail-kakan na! Paap meman nuli baktebes nabale, ta lo?”
3 E disse a seus irmãos: — Eu sou José. Meu pai ainda está vivo? E seus irmãos não lhe puderam responder, de tão assustados que ficaram diante dele.
4 Yusuf laeh oen le tekas noan, “Kaka-pali me! Mi maam dadani se ni le.”
4 E José disse aos seus irmãos: — Agora cheguem perto de mim. E eles chegaram. Então ele disse: — Eu sou José, o irmão de vocês, que vocês venderam para o Egito.
5 Meman mi hee soleng auk son. Mo mi lii deken, nol sua sala apa bakun na. Ta Ama Lamtua Allah esa man kil nol auk maang muna se nia. Nol ela, Un pake auk le bel boa-blingin atuli hut mamo. Le halin nam oen mates undeng hmatu deken.
5 Agora, pois, não fiquem tristes nem irritados contra vocês mesmos por terem me vendido para cá, porque foi para a preservação da vida que Deus me enviou adiante de vocês.
6 Oras lubu ki halas-sam laok taun dua. Ta nate taun lim pait bii nabale. Se dedeng na lam, atuli li bali dale lo, soko-hai lo, nol haup in nui-nole lo.
6 Porque já houve dois anos de fome na terra, e ainda restam cinco anos em que não haverá lavoura nem colheita.
7 Nini lalan man kit in taan lo nia, Ama Lamtua Allah kil nol auk maang muna deng mia. Le halin nam mi nol mi ana-upun nas haup boa-blingin.
7 Deus me enviou adiante de vocês, para que fosse conservado para vocês um remanescente na terra e para que a vida de vocês fosse salva por meio de um grande livramento.
8 Tiata in toma ka, mi man in tao le auk maang se ni lo, molam Ama Lamtua Allah in tao. Un man tao auk le daid lahi nga ima kanan, se Mesir nia. Kon auk daid tulu in mana-koet se lahi nga um lahi la. Se ia lam, muik atuil didang pait man lapa dui deng auk lo.
8 Assim, não foram vocês que me enviaram para cá, e sim Deus, que fez de mim como que um pai de Faraó, e senhor de toda a sua casa, e como governador em toda a terra do Egito.
9 Tiata mi pait lakom nol lalaba tia, le tek auk in aang nias bel papa, noan: ‘Paap ana Yusuf fa, nuli nabale! Un daid atuil tene son ne dale Mesir. Un kon nodan paap le lalaba lako Mesir.
9 Voltem depressa para junto de meu pai e digam a ele: “Assim manda dizer o seu filho José: Deus me pôs por senhor em toda a terra do Egito. Venha para junto de mim; não demore.
10 Mam paap boel daad se dale Gosen, man dadani nol una. Maan na banan, hidim bluang. Tiata paap haup maan le moang paap lae-blai las, laen nas, nol aus-sapi las totoang se lua. Hidim un kon nodan, le paap lako nol ana-upu nias totoang, uma isin nias, nol pusakan nas totoang, le daad se luas.
10 O senhor habitará na terra de Gósen e estará perto de mim — o senhor, os seus filhos, os filhos de seus filhos, os seus rebanhos, o seu gado e tudo o que lhe pertence.
11 Eta paap se Gosen nam, un bisa papa-paiduil paap se lua. Ta oras lubu ki nate taun lim pait bii. Tiata mam un ator, le paap nol paap nenan nias, nol hmukit tas totoang muik tahan in dabun saa lo.’”
11 Ali eu o sustentarei, porque ainda haverá cinco anos de fome. Do contrário, acabará empobrecendo — o senhor, a sua casa e tudo o que lhe pertence.”
12 Yusuf tekas hidi ela kon, un aa pait noan, “Halas-sam mi net nol matan esan son, ta lo? Adi Benyamin, auk niam baktebes Yusuf.
12 José continuou: — Eis que vocês mesmos estão vendo, e meu irmão Benjamim vê também, que sou eu mesmo quem está falando com vocês.
13 Tiata lako lam tek kit papa noan, auk in kil kuasa ne Mesir ri tene isi. Nol dehet totoang asa man mi in net son nas bel papa. Hidi na lam, mi kil nol paap lalaba maa se lia tia.”
13 Anunciem a meu pai toda a minha glória no Egito e tudo o que vocês puderam ver. Vão depressa e tragam o meu pai para cá.
14 Hidim un neok un palin Benyamin, le oen duas lilu.
14 E, lançando-se ao pescoço de seu irmão Benjamim, chorou. E, abraçado com ele, Benjamim também chorou.
15 Un kon neok un kakan nas totoang, le un likis mesa-mesa. Hidi na, halas-sam oen dehet nol una.
15 José beijou todos os seus irmãos e chorou, abraçado com eles. Depois, os seus irmãos falaram com ele.
16 Dedeng lahing nga nol un atulin in dake ngas ming haup noan, atuil in maang nas, Yusuf kaka-palin nas, kon oen totoang dalen kolo.
16 Fez-se ouvir na casa de Faraó esta notícia: “Chegaram os irmãos de José.” E Faraó e seus oficiais ficaram contentes com a notícia.
17 Hidim lahing nga tek Yusuf noan, “Yusuf! Tek ku pali-kakam mas, le oen sakeng ael laok se oen keledai las, le kil nolas lakos Kanaꞌan.
17 Então Faraó disse a José: — Diga aos seus irmãos que façam o seguinte: carreguem os animais e voltem para a terra de Canaã;
18 Hidim tadu oen le kil nol ku amam ma nol un nenan nas totoang, le oen maas daad seda se lias tia. Mam auk bel oen dale in banan dui se Mesir, le oen bisa nulis se las, nol oen kaa dale na in hapu ngas.
18 peguem o pai e as famílias de vocês e venham para junto de mim. Eu lhes darei o melhor da terra do Egito e vocês comerão a fartura da terra.
19 Tek oen kon, le kil kereta deeh meman deng ias, halin taung in sakeng tana-anang blutu kas, nol ku amam ma.
19 — Ordene que façam também isto: levem da terra do Egito carretas para trazer os filhinhos e as mulheres de vocês; tragam o pai de vocês e venham.
20 Nangan pusaak man oen kil nal maa se ni lo ngas deken, ta totoang man in banan dui se Mesir rias mam oen palas.”
20 Não se preocupem com as suas coisas, porque o melhor de toda a terra do Egito será de vocês.
21 Ming ela kon, Yusuf bel oen kereta dehe, nol in kaa se lalan muid lahing nga in prenta ka. Nol un pali-kakan nas mana-koet oen sa-saa las, le pait lakos muding lahing nga in leka ka.
21 E os filhos de Israel fizeram assim. José lhes deu carretas, conforme a ordem de Faraó; também lhes deu mantimento para a viagem.
22 Yusuf kon bel oen at mesam kaod balu apa mesa. Mo un bel Benyamin duit muti ngatus tilu, nol kaod balu apa lima.
22 A cada um deles deu roupas novas, mas a Benjamim deu trezentas moedas de prata e cinco roupas novas.
23 Un kon tunang bel un ama ka sa-saa man in banan dui se Mesir, le sakeng se keledai ta-hngulu hngulu. Hidim un bel taplaeng ale, ruti, nol in kaa bili-ngala se keledai heteng hngul kisa pait, le daid in kaa taung oen in pait maas se Mesir.
23 Também enviou a seu pai dez jumentos carregados do melhor do Egito, e dez jumentas carregadas de cereais e pão, e mantimento para a viagem do pai.
24 Hidi nam, un sao oen le pait nol in hida noan, “Mi boel kaen apa se lalan deken!”
24 E despediu os seus irmãos. Ao partirem, disse-lhes: — Não briguem pelo caminho.
25 Hidi kon oen pait lakos oen aman sa, se dale Kanaꞌan.
25 Então partiram do Egito e vieram à terra de Canaã, a Jacó, seu pai,
26 Lakos lius se luas kon, oen tekan noan, “Papa! Paap ana Yusuf nuli nabale. Un daid atuil tene, le kil bandu ne Mesir!”
26 e lhe disseram: — José ainda vive e é governador de toda a terra do Egito. Com isto, o coração lhe ficou como sem bater, porque não podia acreditar no que diziam.
27 Mo nikit oen tek hidi belen Yusuf in hida ngas, nol net kereta man Yusuf in tunang, le halin taung in sakeng nol un lako Mesir ra, halas-sam un parsai.
27 Mas, quando eles lhe contaram tudo o que José havia falado e quando ele viu as carretas que José havia mandado para levá-lo ao Egito, o espírito de Jacó, o pai deles, reviveu.
28 Kon un tek noan, “Idaah! Auk anang nga nuli nabale lia! Eta ela halas-sam auk daleng ngi kolo! Auk musti laok net un le, halas-sam auk mateng nol babanan.”
28 E Israel disse: — Basta! O meu filho José ainda vive. Irei e o verei antes que eu morra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.