Gênesis 45
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs BKJ
1 Ming ela kon, Yusuf dalen na nahi, didiin un tahang nal se un atulin in dake ngas silan lo son. Tiata un tadu oen le putis, halin nam un sii nol un kaka-palin nas. Nini ela lam, un tek puting nal apa ka noan, un na mo asii la.
1 Então José não se pôde conter diante de todos os que estavam com ele, e ele clamou: Fazei sair todo homem de diante de mim. E não havia homem algum com ele, enquanto José se deu a conhecer a seus irmãos.
2 Tukun nam atuil in dakeng nas totoang putis, kon Yusuf lilu mumuun. Didiin atuil Mesir in se kamar ra likun na ngas kon ming haup un in lilu ka. Nol atuli-atuil in se lahing nga uma la ka kon, ming haup un in lilu ka.
2 E ele chorou em voz alta, e os egípcios e a casa de Faraó ouviu.
3 Hidi kon, Yusuf aa langa-langa nol un pali-kakan nas noan, “Kaka-paling me! Auk niam Yusuf, mi pail-kakan na! Paap meman nuli baktebes nabale, ta lo?”
3 E José disse a seus irmãos: Eu sou José; acaso ainda vive o meu pai? E seus irmãos não lhe puderam responder, pois eles estavam conturbados com a sua presença.
4 Yusuf laeh oen le tekas noan, “Kaka-pali me! Mi maam dadani se ni le.”
4 E José disse a seus irmãos: Aproximai-vos de mim, rogo-vos. E eles se aproximaram. E ele disse: Eu sou José, vosso irmão, a quem vendestes ao Egito.
5 Meman mi hee soleng auk son. Mo mi lii deken, nol sua sala apa bakun na. Ta Ama Lamtua Allah esa man kil nol auk maang muna se nia. Nol ela, Un pake auk le bel boa-blingin atuli hut mamo. Le halin nam oen mates undeng hmatu deken.
5 Agora, pois, não vos entristeçais, nem vos ireis convosco mesmos, por terdes me vendido para cá; pois Deus me enviou adiante de vós para preservar a vida.
6 Oras lubu ki halas-sam laok taun dua. Ta nate taun lim pait bii nabale. Se dedeng na lam, atuli li bali dale lo, soko-hai lo, nol haup in nui-nole lo.
6 Por estes dois anos a fome esteve na terra; e ainda há cinco anos nos quais não haverá cultivo nem colheita.
7 Nini lalan man kit in taan lo nia, Ama Lamtua Allah kil nol auk maang muna deng mia. Le halin nam mi nol mi ana-upun nas haup boa-blingin.
7 E Deus me enviou adiante de vós para preservar para vós uma posteridade na terra, e para salvar as vossas vidas com grande livramento.
8 Tiata in toma ka, mi man in tao le auk maang se ni lo, molam Ama Lamtua Allah in tao. Un man tao auk le daid lahi nga ima kanan, se Mesir nia. Kon auk daid tulu in mana-koet se lahi nga um lahi la. Se ia lam, muik atuil didang pait man lapa dui deng auk lo.
8 Então, agora, não fostes vós que me enviastes aqui, mas Deus. E ele me fez pai de Faraó, e senhor sobre toda a sua casa, e governador de toda a terra do Egito.
9 Tiata mi pait lakom nol lalaba tia, le tek auk in aang nias bel papa, noan: ‘Paap ana Yusuf fa, nuli nabale! Un daid atuil tene son ne dale Mesir. Un kon nodan paap le lalaba lako Mesir.
9 Apressai-vos e subi a meu pai, e dizei-lhe: Assim diz teu filho José: Deus me fez senhor de todo o Egito. Desce até mim, e não te demores,
10 Mam paap boel daad se dale Gosen, man dadani nol una. Maan na banan, hidim bluang. Tiata paap haup maan le moang paap lae-blai las, laen nas, nol aus-sapi las totoang se lua. Hidim un kon nodan, le paap lako nol ana-upu nias totoang, uma isin nias, nol pusakan nas totoang, le daad se luas.
10 e tu habitará na terra de Gósen, e estarás perto de mim, tu, e teus filhos, e os filhos de teus filhos, e teus rebanhos, e teu gado, e tudo que tens.
11 Eta paap se Gosen nam, un bisa papa-paiduil paap se lua. Ta oras lubu ki nate taun lim pait bii. Tiata mam un ator, le paap nol paap nenan nias, nol hmukit tas totoang muik tahan in dabun saa lo.’”
11 E ali eu te sustentarei, pois ainda há cinco anos de fome, para que tu e tua casa e tudo que tens não vades à pobreza.
12 Yusuf tekas hidi ela kon, un aa pait noan, “Halas-sam mi net nol matan esan son, ta lo? Adi Benyamin, auk niam baktebes Yusuf.
12 E eis que vossos olhos veem, e os olhos de meu irmão Benjamim, que é minha boca que está falando convosco.
13 Tiata lako lam tek kit papa noan, auk in kil kuasa ne Mesir ri tene isi. Nol dehet totoang asa man mi in net son nas bel papa. Hidi na lam, mi kil nol paap lalaba maa se lia tia.”
13 E contareis a meu pai de toda a minha glória no Egito, e de tudo o que tendes visto; apressar-vos-eis, e trareis meu pai para cá.
14 Hidim un neok un palin Benyamin, le oen duas lilu.
14 E ele caiu sobre o pescoço de seu irmão Benjamim, e chorou, e Benjamim chorou sobre o pescoço dele.
15 Un kon neok un kakan nas totoang, le un likis mesa-mesa. Hidi na, halas-sam oen dehet nol una.
15 Além disso, ele beijou todos os seus irmãos, e chorou sobre eles. E depois disso, seus irmãos falaram com ele.
16 Dedeng lahing nga nol un atulin in dake ngas ming haup noan, atuil in maang nas, Yusuf kaka-palin nas, kon oen totoang dalen kolo.
16 E essa notícia foi ouvida na casa de Faraó, dizendo: Os irmãos de José vieram. E isso agradou muito a Faraó e a seus servos.
17 Hidim lahing nga tek Yusuf noan, “Yusuf! Tek ku pali-kakam mas, le oen sakeng ael laok se oen keledai las, le kil nolas lakos Kanaꞌan.
17 E Faraó disse a José: Dize a teus irmãos: Fazei isto: Carregai vossos animais, e parti, e ide à terra de Canaã,
18 Hidim tadu oen le kil nol ku amam ma nol un nenan nas totoang, le oen maas daad seda se lias tia. Mam auk bel oen dale in banan dui se Mesir, le oen bisa nulis se las, nol oen kaa dale na in hapu ngas.
18 e tomai vosso pai e vossas famílias, e vinde a mim, e eu vos darei o bom da terra do Egito, e vós comereis a gordura da terra.
19 Tek oen kon, le kil kereta deeh meman deng ias, halin taung in sakeng tana-anang blutu kas, nol ku amam ma.
19 A ti, agora, ordeno: Fazei isto: Tomai carroças da terra do Egito para vossos pequenos, e para vossas mulheres, e trazei vosso pai, e vinde.
20 Nangan pusaak man oen kil nal maa se ni lo ngas deken, ta totoang man in banan dui se Mesir rias mam oen palas.”
20 Também não considereis os vossos bens, pois o melhor de toda a terra do Egito é vosso.
21 Ming ela kon, Yusuf bel oen kereta dehe, nol in kaa se lalan muid lahing nga in prenta ka. Nol un pali-kakan nas mana-koet oen sa-saa las, le pait lakos muding lahing nga in leka ka.
21 E os filhos de Israel assim fizeram. E José lhes deu carroças, de acordo com a ordem de Faraó, e lhes deu provisões para o caminho.
22 Yusuf kon bel oen at mesam kaod balu apa mesa. Mo un bel Benyamin duit muti ngatus tilu, nol kaod balu apa lima.
22 A todos eles deu, a cada homem, mudas de roupas; mas a Benjamim ele deu trezentas peças de prata, e cinco mudas de roupas.
23 Un kon tunang bel un ama ka sa-saa man in banan dui se Mesir, le sakeng se keledai ta-hngulu hngulu. Hidim un bel taplaeng ale, ruti, nol in kaa bili-ngala se keledai heteng hngul kisa pait, le daid in kaa taung oen in pait maas se Mesir.
23 E para seu pai ele enviou desta maneira: dez jumentos carregados com as coisas boas do Egito, e dez jumentas carregadas com trigo e pão e alimento para seu pai, para o caminho.
24 Hidi nam, un sao oen le pait nol in hida noan, “Mi boel kaen apa se lalan deken!”
24 Assim ele enviou seus irmãos, e eles partiram. E ele lhes disse: Vede para que não contendais pelo caminho.
25 Hidi kon oen pait lakos oen aman sa, se dale Kanaꞌan.
25 E eles subiram e saíram do Egito, e vieram à terra de Canaã até Jacó, seu pai;
26 Lakos lius se luas kon, oen tekan noan, “Papa! Paap ana Yusuf nuli nabale. Un daid atuil tene, le kil bandu ne Mesir!”
26 e lhe contaram, dizendo: José ainda está vivo, e ele é governador sobre toda a terra do Egito. E o coração de Jacó desfaleceu, pois ele não acreditou neles.
27 Mo nikit oen tek hidi belen Yusuf in hida ngas, nol net kereta man Yusuf in tunang, le halin taung in sakeng nol un lako Mesir ra, halas-sam un parsai.
27 E eles lhe contaram todas as palavras de José, que ele lhes havia dito. E quando ele viu as carroças que José havia enviado para levá-lo, reviveu o espírito de Jacó, seu pai;
28 Kon un tek noan, “Idaah! Auk anang nga nuli nabale lia! Eta ela halas-sam auk daleng ngi kolo! Auk musti laok net un le, halas-sam auk mateng nol babanan.”
28 E Israel disse: Isto é o suficiente! José, meu filho, ainda está vivo. Eu irei e o verei antes que eu morra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.