Gênesis 43

Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Dedeng na, lubu se Kanaꞌan muun sasaek tuun.
1 A fome se agravou na terra de Canaã.
2 Yakob nol un nenan nas kaa nuli ael man lelon na un anan nas in kil maa deng Mesir ra son. Kon nam un tek oen noan, “Ana me! Banan dui ka mi pait lakom Mesir, le sos kit ael pait.”
2 Quando os cereais que eles haviam trazido do Egito estavam para acabar, Jacó disse a seus filhos: “Voltem e comprem um pouco mais de mantimento para nós”.
3 Mo Yahuda siut noan, “Papa! Lelon na, lahing Mesir ra ima kanan na hid muun nol kaim son noan, kaim boel laok tulu silan se un lo, eta kaim nol paap ana hmudin Benyamin lo.
3 Judá, porém, respondeu: “O homem estava falando sério quando nos advertiu: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’.
4 Tiata paap musti sao adi Benyamin, le lako leo-leo nol kami. Halas-sam kaim tade, le laok sos in kaa bel papa.
4 Se o senhor enviar Benjamim conosco, desceremos e compraremos mais mantimento,
5 Mo eta paap sao adi Benyamin le laok baab lo kam, kaim kon laok lo. Ta atuling Mesir ra tek ela son nam.”
5 mas, se não deixar Benjamim ir, nós também não iremos. Lembre-se de que o homem disse: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’”.
6 Kon Yakob kaing oen noan, “Hoe! Tasao le mi tek atuling na noan mi palin muik at mes pait tia? Mi nuti-nuting le tao sus taplaeng auk tukun!”
6 “Por que vocês foram tão cruéis comigo?”, lamentou-se Jacó. “Por que disseram ao homem que tinham outro irmão?”
7 Kon oen hanet un noan, “Papa! Atuling na ketan tutungus, le nuting halin taan kaim pail-kakan nias totoang ngam. Un ketan noan, ‘Elola, mi aman na nuli nabale le? Mi muik palin bikloeb didang pait tam lo ka?’ Lam kaim le tek elol pait ta! Tiata kaim aa nahlolool tukun son na. Le asii taan noan un tadu kaim le kil nol kaim palin ni laok se nua la?”
7 “Ele fez uma porção de perguntas sobre nossa família”, responderam. “Quis saber: ‘Seu pai ainda está vivo? Vocês têm outro irmão?’. Nós apenas respondemos às perguntas dele. Como poderíamos imaginar que ele diria: ‘Tragam seu irmão’?”
8 — ausente —
8 Judá disse a seu pai: “Deixe o rapaz ir comigo e partiremos. Do contrário, todos nós morreremos de fome, e não apenas nós, mas também nossos pequeninos.
9 — ausente —
9 Garanto pessoalmente a segurança dele. O senhor pode me responsabilizar se eu não o trouxer de volta. Carregarei a culpa para sempre.
10 Eta kaim natang nesang eli lo kam, bet kaim lakong le pait maang lalis dua son.”
10 Se não tivéssemos perdido todo esse tempo, poderíamos ter ido e voltado duas vezes”.
11 Hidi kon oen aman sa tek noan, “Eta ela lam, mi tao eli tukun. Laok kat kit dale ka in puting isin banan dui ngas. Banansila el: uin pani, bumbu-bumbu, kai bui bingis uin, mina in taih ili, kenari, nol bula-bul didang ngas. Hidim kil bel lahing nga ima kanan na, le tekan noan, sa-saa nias kaim kilas bel ama tuun.
11 Por fim, Jacó, seu pai, lhes disse: “Se não há outro jeito, pelo menos façam o seguinte. Coloquem na bagagem os melhores produtos desta terra: bálsamo, mel, especiarias e mirra, pistache e amêndoas, e levem de presente para o homem.
12 Mi kon kil pait duit mamon oe dua, undeng mi musti bel pait duit man lelon mi hapun se mi karong ngas sa. Bet atuil nas man nisi kula na.
12 Levem também o dobro do dinheiro que foi devolvido, pois alguém deve tê-lo colocado nos sacos por engano.
13 Mi kon kil nol mi palin nia, mo hlapat le pait te!
13 Depois, peguem seu irmão e voltem àquele homem.
14 Auk nodan-nodan le Ama Lamtua Allah man Kuasa Muun Dudui ka, tao lahing Mesir ra ima kanan na, le un namnau mia. Halin nam un tade le bel pait Benyamin nol Simeon, le mi pait maam leo-leo. Mo eta noan auk anang ngias musti ilang ngam, nang le auk man lepa-haal in susa-daat ni napiut tuun tia.”
14 Que o Deus Todo-poderoso lhes conceda misericórdia quando estiverem diante daquele homem, para que ele liberte Simeão e deixe Benjamim voltar. Mas, se devo perder meus filhos, que assim seja”.
15 Hidi nam, oen lakos mana nakbua sa-saa in kil beleng nas nol duit tas, le bok lakos Mesir. Oen kon kil nol Benyamin. Lako lius se luas kon, oen lakos ngada se Yusuf fua.
15 Então os homens pegaram os presentes de Jacó e o dobro do dinheiro e partiram com Benjamim. Por fim, chegaram ao Egito e se apresentaram a José.
16 Nikit Yusuf ngat net Benyamin nol un kakan nas kon, un lok tulu in mana-koet ta noan, “Hoe! Nol atuil nias lakos auk uma lua! Hidi kam ku laok keo aus-sapi mesa, le hosan fala babanan. Ta hidim auk kaa leol-ditun ni leo-leo nol one.”
16 Quando José viu Benjamim com eles, disse ao administrador de sua casa: “Estes homens almoçarão comigo ao meio-dia. Leve-os ao palácio, mate um animal e prepare um grande banquete”.
17 Kon nam tulu in mana-koet ta daek muid Yusuf in loka ka, le nolas lakos Yusuf uma.
17 O homem fez conforme José ordenou e os levou ao palácio de José.
18 Oras oen lakos bus el Yusuf uma lua ka, un kakan nas lii naseke. Lius se lalan hlala kam, oen aa nol apa noan, “Hoe! Tasao le un tadu nol kit maa se ni lia? Tamlom mo un le tao sus kita, undeng duit man oen in nisi pait se kit karong ngas sa la. Oen hlak le nol kit maang se nia, le hidim nahkitu lam oen daek kita, le tao kit daid ata taung una. Hidi halas-sam oen nuhu-dau nal kit keledai lias totoang.”
18 Quando os irmãos viram que estavam sendo levados à casa de José, ficaram apavorados. “É por causa do dinheiro que alguém colocou de volta nos sacos da outra vez que estivemos aqui”, disseram uns aos outros. “Ele planeja nos acusar de roubo e, depois, nos prender, nos tornar escravos e tomar nossos jumentos.”
19 Undeng na le, nikit oen lakos dadani nol Yusuf uma la kon, oen aa nol tulu in mana-koet ta noan,
19 À entrada do palácio, os irmãos se dirigiram ao administrador de José e lhe disseram:
20 “Kaim nodan ampong, ta lelon na kaim maa sos net in kaa se lia son.
20 “Ouça, senhor. Viemos ao Egito anteriormente para comprar mantimentos.
21 — ausente —
21 No caminho de volta para casa, paramos para pernoitar e abrimos os sacos. Descobrimos que o dinheiro de cada um, a quantia exata que havíamos pago, estava na boca do saco. Trouxemos o dinheiro de volta. Aqui está.
22 — ausente —
22 Também trouxemos mais dinheiro para comprar mantimentos. Não fazemos ideia de quem colocou o dinheiro nos sacos”.
23 Kon nam tulu in mana-koet ta siut noan, “Mi ete-ete tuun! Boel lii deken! Ta bet mi Lamtuan na man bel mi hangun se mi karong ngas dalen na. Lelon na auk sium mi duit tas totoang son. Mi muik hningin lo!” Un kon sao puting Simeon bel one.
23 “Fiquem tranquilos”, disse o administrador. “Não tenham medo. Seu Deus, o Deus de seu pai, deve ter colocado esse tesouro nos sacos. Tenho certeza de que recebi seu pagamento.” Depois disso, soltou Simeão e o levou até onde eles estavam.
24 Kon oen totoang taam lakos se Yusuf uma. Hidim tulu in mana-koet ta kat beles ui le boe oen iin nas niu-niu. Un kon nalo bel oen keledai las.
24 Em seguida, o administrador os conduziu para dentro do palácio de José. Deu-lhes água para lavar os pés e providenciou ração para seus jumentos.
25 Hidim un tekas noan, “Hidim mi kaa leol-diut leo-leo nol tuang.” Oras oen nata-natang Yusuf in maa ka, oen mana meman oen sa-saa in kil bele ngas.
25 Quando foram avisados que almoçariam lá, os irmãos prepararam os presentes para a chegada de José ao meio-dia.
26 Yusuf maa lius kon, oen totoang hai bukun se un sila ka. Hidim oen doong belen sa-saa man oen in kil bele ngas.
26 Assim que José chegou em casa, entregaram-lhe os presentes que haviam trazido e curvaram-se até o chão diante dele.
27 Kon Yusuf ketan oen noan, “Elola, mi totoang bana-banan ne? Elol nol mi aman man in blalan son na, un kon bana-banan tam lo ka?”
27 Depois de cumprimentá-los, José quis saber: “Como está seu pai, o senhor idoso do qual me falaram? Ainda está vivo?”.
28 Oen siut noan, “Tuang ata in blalan son, man kaim aman in hua ka, bana-banan tuun.” Kon oen bubu le todan ulang un pait.
28 “Sim”, responderam eles. “Nosso pai, seu servo, ainda está vivo e vai bem.” E curvaram-se mais uma vez.
29 Hidi na kon, Yusuf ngat papmesas, ti un ngat net un palin Benyamin. Oen duas nam ina-aman mesa. Kon un tek noan “Eee! Mi palin man hmunan nu mi in dehet son na, nia ke?”
29 Então José olhou para seu irmão Benjamim, o filho de sua mãe, e perguntou: “Este é o irmão mais novo de que vocês me falaram?”. E disse a Benjamim: “Deus seja bondoso com você, meu filho”.
30 Yusuf namnau Benyamin naseke, ta nikit un ngat net Benyamin kon, un tahang nal un dalen lo son. Kon un lalaba haung boka nang soleng one, le taam lako se un kamar ra. Hidim un lilu le nang-hkidun se kamar na.
30 Muito emocionado por causa do irmão, José saiu depressa da sala. Foi para o quarto, onde chorou.
31 Lilu hidi kon, un lako laul sila ka. Un tao teken un dalen na, le puit lako tutnaal nolas pait. Hidim un lok un ima-ii las le laok mana mija las.
31 Depois de lavar o rosto, voltou mais controlado e ordenou: “Tragam a comida!”.
32 Oen todo bel Yusuf in kaa se mija mes kisa. Un kaka-palin nas kaa se mija mes didang. Un ima-ii atuil Mesir ras kon kaa se oen mija esa. Undeng atuil Mesir ras nikis in daad le kaa leo-leo nol atuil Ibrani las.
32 José foi servido em sua própria mesa, e seus irmãos, em uma mesa separada. Os egípcios que comiam com José, por sua vez, foram servidos em outra mesa, pois os egípcios desprezavam os hebreus e se recusavam a comer com eles.
33 Tulu in mana-koet ta mana hidi son, le Yusuf kaka-palin nas daad saol nol Yusuf. Un tapa oen le mesa-mesam daad muid oen umur ras, deng aan hmunan hesa ka, lako pes pail hmudin na. Oen ngat net maan in dada ngas manas ela kon, oen herang isi.
33 José disse a cada um dos irmãos onde deviam sentar-se e, para espanto deles, colocou-os ao redor da mesa em ordem de idade, do mais velho para o mais novo.
34 Hidim Yusuf lok un ima-ii las, le oen kat bel un pali-kakan nas in kaa deng un mija la. Oen totoang in simu ka, mamon na tatai. Mo oen tao bel Benyamin nenang nga mamo dui oe lima, deng un kakan nas nena las. Hidi nam oen totoang kaa-niun didiin silis.
34 Mandou encher os pratos deles com comida de sua própria mesa, e deram a Benjamim uma porção cinco vezes maior que a dos outros. E eles comeram e beberam à vontade com José.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.