Gênesis 43
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs NAA
1 Dedeng na, lubu se Kanaꞌan muun sasaek tuun.
1 A fome continuava gravíssima na terra.
2 Yakob nol un nenan nas kaa nuli ael man lelon na un anan nas in kil maa deng Mesir ra son. Kon nam un tek oen noan, “Ana me! Banan dui ka mi pait lakom Mesir, le sos kit ael pait.”
2 Quando eles acabaram de consumir o cereal que tinham trazido do Egito, Jacó disse aos filhos: — Voltem e comprem mais um pouco de mantimento para nós.
3 Mo Yahuda siut noan, “Papa! Lelon na, lahing Mesir ra ima kanan na hid muun nol kaim son noan, kaim boel laok tulu silan se un lo, eta kaim nol paap ana hmudin Benyamin lo.
3 Mas Judá lhe disse: — Aquele homem nos advertiu solenemente, dizendo: “Vocês não verão o meu rosto, se o outro irmão não vier com vocês.”
4 Tiata paap musti sao adi Benyamin, le lako leo-leo nol kami. Halas-sam kaim tade, le laok sos in kaa bel papa.
4 Se o senhor resolver enviar conosco o nosso irmão, iremos e compraremos mantimento para o senhor.
5 Mo eta paap sao adi Benyamin le laok baab lo kam, kaim kon laok lo. Ta atuling Mesir ra tek ela son nam.”
5 Mas, se o senhor não o enviar, não iremos, pois o homem nos disse: “Vocês não verão o meu rosto, se o outro irmão não vier com vocês.”
6 Kon Yakob kaing oen noan, “Hoe! Tasao le mi tek atuling na noan mi palin muik at mes pait tia? Mi nuti-nuting le tao sus taplaeng auk tukun!”
6 Israel respondeu: — Por que vocês me fizeram esse mal, dando a saber àquele homem que vocês tinham outro irmão?
7 Kon oen hanet un noan, “Papa! Atuling na ketan tutungus, le nuting halin taan kaim pail-kakan nias totoang ngam. Un ketan noan, ‘Elola, mi aman na nuli nabale le? Mi muik palin bikloeb didang pait tam lo ka?’ Lam kaim le tek elol pait ta! Tiata kaim aa nahlolool tukun son na. Le asii taan noan un tadu kaim le kil nol kaim palin ni laok se nua la?”
7 Eles responderam: — O homem nos fez perguntas específicas a respeito de nós e de nossa parentela, dizendo: “O pai de vocês ainda é vivo? Vocês têm outro irmão?” Nós apenas respondemos o que ele nos perguntou. Como podíamos adivinhar que ele nos diria: “Tragam o outro irmão?”
8 — ausente —
8 Então Judá disse a Israel, seu pai: — Deixe o jovem ir comigo, e nos levantaremos e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem o senhor, nem os nossos filhinhos.
9 — ausente —
9 Eu serei responsável por ele; da minha mão o senhor poderá requerê-lo. Se eu não o trouxer de volta e não o puser diante do senhor, serei culpado para com o senhor pelo resto da minha vida.
10 Eta kaim natang nesang eli lo kam, bet kaim lakong le pait maang lalis dua son.”
10 Se não nos tivéssemos demorado, já teríamos ido e voltado duas vezes.
11 Hidi kon oen aman sa tek noan, “Eta ela lam, mi tao eli tukun. Laok kat kit dale ka in puting isin banan dui ngas. Banansila el: uin pani, bumbu-bumbu, kai bui bingis uin, mina in taih ili, kenari, nol bula-bul didang ngas. Hidim kil bel lahing nga ima kanan na, le tekan noan, sa-saa nias kaim kilas bel ama tuun.
11 Então Israel, seu pai, disse: — Se é assim, então façam o seguinte: peguem do mais precioso desta terra, ponham nos sacos para o mantimento e levem de presente a esse homem: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, especiarias e mirra, nozes de pistácia e amêndoas.
12 Mi kon kil pait duit mamon oe dua, undeng mi musti bel pait duit man lelon mi hapun se mi karong ngas sa. Bet atuil nas man nisi kula na.
12 Levem dinheiro em dobro. E devolvam o dinheiro restituído na boca dos sacos de cereal; é possível que tenha havido algum engano.
13 Mi kon kil nol mi palin nia, mo hlapat le pait te!
13 Levem também o irmão de vocês. Levantem-se e voltem àquele homem.
14 Auk nodan-nodan le Ama Lamtua Allah man Kuasa Muun Dudui ka, tao lahing Mesir ra ima kanan na, le un namnau mia. Halin nam un tade le bel pait Benyamin nol Simeon, le mi pait maam leo-leo. Mo eta noan auk anang ngias musti ilang ngam, nang le auk man lepa-haal in susa-daat ni napiut tuun tia.”
14 Deus Todo-Poderoso lhes dê misericórdia diante do homem, para que restitua o outro irmão e deixe que Benjamim volte com vocês. Quanto a mim, se eu perder os filhos, sem filhos ficarei.
15 Hidi nam, oen lakos mana nakbua sa-saa in kil beleng nas nol duit tas, le bok lakos Mesir. Oen kon kil nol Benyamin. Lako lius se luas kon, oen lakos ngada se Yusuf fua.
15 Então os homens pegaram os presentes, o dinheiro em dobro e Benjamim; levantaram-se, foram ao Egito e se apresentaram diante de José.
16 Nikit Yusuf ngat net Benyamin nol un kakan nas kon, un lok tulu in mana-koet ta noan, “Hoe! Nol atuil nias lakos auk uma lua! Hidi kam ku laok keo aus-sapi mesa, le hosan fala babanan. Ta hidim auk kaa leol-ditun ni leo-leo nol one.”
16 Quando José viu que Benjamim estava com eles, disse ao administrador de sua casa: — Leve estes homens para casa, mate um animal e prepare tudo, pois estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Kon nam tulu in mana-koet ta daek muid Yusuf in loka ka, le nolas lakos Yusuf uma.
17 Ele fez como José lhe havia ordenado e levou os homens para a casa de José.
18 Oras oen lakos bus el Yusuf uma lua ka, un kakan nas lii naseke. Lius se lalan hlala kam, oen aa nol apa noan, “Hoe! Tasao le un tadu nol kit maa se ni lia? Tamlom mo un le tao sus kita, undeng duit man oen in nisi pait se kit karong ngas sa la. Oen hlak le nol kit maang se nia, le hidim nahkitu lam oen daek kita, le tao kit daid ata taung una. Hidi halas-sam oen nuhu-dau nal kit keledai lias totoang.”
18 Os homens tiveram medo, porque foram levados à casa de José. E diziam: — É por causa do dinheiro que da outra vez voltou nos sacos de cereal que nós fomos trazidos para cá, para que possa nos acusar e atacar, nos escravizar e tomar os nossos jumentos.
19 Undeng na le, nikit oen lakos dadani nol Yusuf uma la kon, oen aa nol tulu in mana-koet ta noan,
19 E se aproximaram do administrador da casa de José, e lhe falaram à porta,
20 “Kaim nodan ampong, ta lelon na kaim maa sos net in kaa se lia son.
20 e disseram: — Meu senhor, já estivemos aqui uma vez para comprar mantimento.
21 — ausente —
21 Mas, quando chegamos à estalagem, ao abrir os sacos de cereal, eis que o dinheiro de cada um estava na boca do saco de cereal, nosso dinheiro intacto. Por isso, trouxemos esse dinheiro de volta.
22 — ausente —
22 Trouxemos também outro dinheiro conosco, para comprar mantimento. Não sabemos quem pôs o nosso dinheiro nos sacos de cereal.
23 Kon nam tulu in mana-koet ta siut noan, “Mi ete-ete tuun! Boel lii deken! Ta bet mi Lamtuan na man bel mi hangun se mi karong ngas dalen na. Lelon na auk sium mi duit tas totoang son. Mi muik hningin lo!” Un kon sao puting Simeon bel one.
23 O administrador disse: — Que a paz esteja com vocês! Não tenham medo. O seu Deus e o Deus do pai de vocês colocou esse tesouro nos sacos de cereal. Eu recebi o dinheiro que vocês trouxeram. Então ele trouxe Simeão para fora.
24 Kon oen totoang taam lakos se Yusuf uma. Hidim tulu in mana-koet ta kat beles ui le boe oen iin nas niu-niu. Un kon nalo bel oen keledai las.
24 Depois, o administrador levou aqueles homens à casa de José e lhes deu água, e eles lavaram os pés. Também deu ração aos seus jumentos.
25 Hidim un tekas noan, “Hidim mi kaa leol-diut leo-leo nol tuang.” Oras oen nata-natang Yusuf in maa ka, oen mana meman oen sa-saa in kil bele ngas.
25 Então prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia, pois ouviram que ali haviam de comer.
26 Yusuf maa lius kon, oen totoang hai bukun se un sila ka. Hidim oen doong belen sa-saa man oen in kil bele ngas.
26 Quando José chegou à sua casa, trouxeram-lhe para dentro o presente que tinham em mãos e se inclinaram até o chão diante dele.
27 Kon Yusuf ketan oen noan, “Elola, mi totoang bana-banan ne? Elol nol mi aman man in blalan son na, un kon bana-banan tam lo ka?”
27 Ele lhes perguntou como tinham passado e disse: — O pai de vocês, aquele velho de quem me falaram, vai bem? Ainda vive?
28 Oen siut noan, “Tuang ata in blalan son, man kaim aman in hua ka, bana-banan tuun.” Kon oen bubu le todan ulang un pait.
28 Responderam: — O seu servo, nosso pai, vai bem e ainda vive. E abaixaram a cabeça e se inclinaram.
29 Hidi na kon, Yusuf ngat papmesas, ti un ngat net un palin Benyamin. Oen duas nam ina-aman mesa. Kon un tek noan “Eee! Mi palin man hmunan nu mi in dehet son na, nia ke?”
29 Quando José levantou os olhos, viu Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: — É este o irmão mais novo de vocês, de quem me falaram? E acrescentou: — Deus lhe conceda a sua graça, meu filho.
30 Yusuf namnau Benyamin naseke, ta nikit un ngat net Benyamin kon, un tahang nal un dalen lo son. Kon un lalaba haung boka nang soleng one, le taam lako se un kamar ra. Hidim un lilu le nang-hkidun se kamar na.
30 José, profundamente emocionado por causa do seu irmão, apressou-se e procurou um lugar onde chorar. Entrou no quarto e ali chorou.
31 Lilu hidi kon, un lako laul sila ka. Un tao teken un dalen na, le puit lako tutnaal nolas pait. Hidim un lok un ima-ii las le laok mana mija las.
31 Depois, lavou o rosto e saiu; conteve-se e disse: — Sirvam a refeição.
32 Oen todo bel Yusuf in kaa se mija mes kisa. Un kaka-palin nas kaa se mija mes didang. Un ima-ii atuil Mesir ras kon kaa se oen mija esa. Undeng atuil Mesir ras nikis in daad le kaa leo-leo nol atuil Ibrani las.
32 Serviram a comida dele numa mesa à parte, e a comida deles também numa mesa à parte. Também os egípcios que comiam com ele foram servidos numa mesa à parte, porque os egípcios não podiam comer com os hebreus, pois isso é abominação para os egípcios.
33 Tulu in mana-koet ta mana hidi son, le Yusuf kaka-palin nas daad saol nol Yusuf. Un tapa oen le mesa-mesam daad muid oen umur ras, deng aan hmunan hesa ka, lako pes pail hmudin na. Oen ngat net maan in dada ngas manas ela kon, oen herang isi.
33 E sentaram-se diante dele por ordem de idade, desde o mais velho ao mais novo. Eles olhavam uns para os outros cheios de espanto.
34 Hidim Yusuf lok un ima-ii las, le oen kat bel un pali-kakan nas in kaa deng un mija la. Oen totoang in simu ka, mamon na tatai. Mo oen tao bel Benyamin nenang nga mamo dui oe lima, deng un kakan nas nena las. Hidi nam oen totoang kaa-niun didiin silis.
34 Então José lhes apresentou as porções que estavam diante dele, e a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que a dos outros. E beberam com ele até ficarem alegres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.