Gênesis 43

Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Dedeng na, lubu se Kanaꞌan muun sasaek tuun.
1 A fome continuava muito grande em Canaã.
2 Yakob nol un nenan nas kaa nuli ael man lelon na un anan nas in kil maa deng Mesir ra son. Kon nam un tek oen noan, “Ana me! Banan dui ka mi pait lakom Mesir, le sos kit ael pait.”
2 Quando as famílias de Jacó e dos seus filhos comeram todo o mantimento que tinha sido trazido do Egito, Jacó disse aos filhos: — Voltem ao Egito e comprem mais um pouco de alimento para nós.
3 Mo Yahuda siut noan, “Papa! Lelon na, lahing Mesir ra ima kanan na hid muun nol kaim son noan, kaim boel laok tulu silan se un lo, eta kaim nol paap ana hmudin Benyamin lo.
3 Mas Judá lembrou: — Aquele homem deixou bem claro que, se o nosso irmão não fosse junto com a gente, ele não nos receberia.
4 Tiata paap musti sao adi Benyamin, le lako leo-leo nol kami. Halas-sam kaim tade, le laok sos in kaa bel papa.
4 Se o senhor deixar que ele vá, nós iremos comprar mantimentos para o senhor.
5 Mo eta paap sao adi Benyamin le laok baab lo kam, kaim kon laok lo. Ta atuling Mesir ra tek ela son nam.”
5 Se o senhor não deixar, não iremos. Aquele homem disse assim: “Eu só os receberei se vocês trouxerem o seu irmão mais novo.”
6 Kon Yakob kaing oen noan, “Hoe! Tasao le mi tek atuling na noan mi palin muik at mes pait tia? Mi nuti-nuting le tao sus taplaeng auk tukun!”
6 Jacó disse: — Por que vocês fizeram cair tamanha desgraça sobre mim? Por que foram dizer ao tal homem que tinham outro irmão?
7 Kon oen hanet un noan, “Papa! Atuling na ketan tutungus, le nuting halin taan kaim pail-kakan nias totoang ngam. Un ketan noan, ‘Elola, mi aman na nuli nabale le? Mi muik palin bikloeb didang pait tam lo ka?’ Lam kaim le tek elol pait ta! Tiata kaim aa nahlolool tukun son na. Le asii taan noan un tadu kaim le kil nol kaim palin ni laok se nua la?”
7 Eles responderam: — Aquele homem fez muitas perguntas a respeito de nós e da nossa família. Ele perguntou: “O pai de vocês ainda está vivo? Vocês têm mais um irmão?” Nós tivemos de responder às perguntas dele. Por acaso podíamos adivinhar que ele ia pedir que levássemos o nosso irmão?
8 — ausente —
8 Aí Judá disse ao pai: — Deixe o rapaz por minha conta. Nós partiremos agora mesmo, e assim ninguém morrerá: nem nós, nem o senhor, nem os nossos filhinhos.
9 — ausente —
9 Eu fico responsável por Benjamim. Se eu não o trouxer de volta são e salvo, o senhor poderá pôr a culpa em mim. Serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.
10 Eta kaim natang nesang eli lo kam, bet kaim lakong le pait maang lalis dua son.”
10 Se não tivéssemos demorado tanto, já teríamos ido e voltado duas vezes.
11 Hidi kon oen aman sa tek noan, “Eta ela lam, mi tao eli tukun. Laok kat kit dale ka in puting isin banan dui ngas. Banansila el: uin pani, bumbu-bumbu, kai bui bingis uin, mina in taih ili, kenari, nol bula-bul didang ngas. Hidim kil bel lahing nga ima kanan na, le tekan noan, sa-saa nias kaim kilas bel ama tuun.
11 Então o pai disse: — Já que não existe outro jeito, façam o seguinte: ponham nos sacos alguns presentes para aquele homem. Levem os melhores produtos desta terra: um pouco de bálsamo, um pouco de mel,
12 Mi kon kil pait duit mamon oe dua, undeng mi musti bel pait duit man lelon mi hapun se mi karong ngas sa. Bet atuil nas man nisi kula na.
12 Levem também o dinheiro em dobro, pois vocês precisam devolver a quantia que foi encontrada na boca dos sacos de mantimentos que vocês trouxeram. Deve ter havido algum engano.
13 Mi kon kil nol mi palin nia, mo hlapat le pait te!
13 Levem o irmão de vocês e vão depressa encontrar-se outra vez com aquele homem.
14 Auk nodan-nodan le Ama Lamtua Allah man Kuasa Muun Dudui ka, tao lahing Mesir ra ima kanan na, le un namnau mia. Halin nam un tade le bel pait Benyamin nol Simeon, le mi pait maam leo-leo. Mo eta noan auk anang ngias musti ilang ngam, nang le auk man lepa-haal in susa-daat ni napiut tuun tia.”
14 Que o Deus Todo-Poderoso faça com que ele tenha pena de vocês e deixe que o seu outro irmão e Benjamim voltem para casa. Quanto a mim, se tenho de perder os meus filhos, o que é que eu posso fazer?
15 Hidi nam, oen lakos mana nakbua sa-saa in kil beleng nas nol duit tas, le bok lakos Mesir. Oen kon kil nol Benyamin. Lako lius se luas kon, oen lakos ngada se Yusuf fua.
15 Assim, os filhos de Jacó pegaram os presentes e o dinheiro em dobro e foram para o Egito, levando Benjamim. Logo que chegaram, foram falar com José.
16 Nikit Yusuf ngat net Benyamin nol un kakan nas kon, un lok tulu in mana-koet ta noan, “Hoe! Nol atuil nias lakos auk uma lua! Hidi kam ku laok keo aus-sapi mesa, le hosan fala babanan. Ta hidim auk kaa leol-ditun ni leo-leo nol one.”
16 Quando José viu que Benjamim estava com eles, disse ao funcionário administrador da sua casa: — Leve esses homens até a minha casa. Mate um animal e prepare tudo, pois eles vão almoçar comigo hoje, ao meio-dia.
17 Kon nam tulu in mana-koet ta daek muid Yusuf in loka ka, le nolas lakos Yusuf uma.
17 O administrador cumpriu a ordem e levou os irmãos até a casa de José.
18 Oras oen lakos bus el Yusuf uma lua ka, un kakan nas lii naseke. Lius se lalan hlala kam, oen aa nol apa noan, “Hoe! Tasao le un tadu nol kit maa se ni lia? Tamlom mo un le tao sus kita, undeng duit man oen in nisi pait se kit karong ngas sa la. Oen hlak le nol kit maang se nia, le hidim nahkitu lam oen daek kita, le tao kit daid ata taung una. Hidi halas-sam oen nuhu-dau nal kit keledai lias totoang.”
18 Quando chegaram lá, eles ficaram com medo e disseram uns aos outros: — Trouxeram a gente para cá por causa do dinheiro que da outra vez foi colocado de volta nos sacos de mantimentos. Com certeza eles vão nos atacar, vão tomar de nós os nossos jumentos e obrigar a gente a trabalhar como escravos.
19 Undeng na le, nikit oen lakos dadani nol Yusuf uma la kon, oen aa nol tulu in mana-koet ta noan,
19 Assim que chegaram à porta da casa, disseram ao administrador:
20 “Kaim nodan ampong, ta lelon na kaim maa sos net in kaa se lia son.
20 — Por favor, senhor! Já viemos aqui uma vez para comprar mantimentos.
21 — ausente —
21 Porém, quando chegamos ao lugar onde íamos passar a noite, abrimos os sacos de mantimentos, e na boca dos sacos cada um encontrou o seu dinheiro, sem faltar nada. Trouxemos esse dinheiro de volta
22 — ausente —
22 e também temos mais dinheiro aqui para comprar mantimentos. Nós não sabemos quem colocou o dinheiro nos sacos de mantimentos.
23 Kon nam tulu in mana-koet ta siut noan, “Mi ete-ete tuun! Boel lii deken! Ta bet mi Lamtuan na man bel mi hangun se mi karong ngas dalen na. Lelon na auk sium mi duit tas totoang son. Mi muik hningin lo!” Un kon sao puting Simeon bel one.
23 Aí o administrador respondeu: — Fiquem tranquilos, não tenham medo. O Deus de vocês e do seu pai deve ter posto o dinheiro nos sacos de mantimentos para vocês, pois eu recebi o dinheiro que pagaram. O administrador trouxe Simeão ao lugar onde eles estavam.
24 Kon oen totoang taam lakos se Yusuf uma. Hidim tulu in mana-koet ta kat beles ui le boe oen iin nas niu-niu. Un kon nalo bel oen keledai las.
24 Depois os levou para dentro da casa, deu água para lavarem os pés e também deu de comer aos jumentos.
25 Hidim un tekas noan, “Hidim mi kaa leol-diut leo-leo nol tuang.” Oras oen nata-natang Yusuf in maa ka, oen mana meman oen sa-saa in kil bele ngas.
25 Os irmãos prepararam os presentes que iam entregar a José quando ele viesse ao meio-dia, pois já sabiam que iam almoçar ali.
26 Yusuf maa lius kon, oen totoang hai bukun se un sila ka. Hidim oen doong belen sa-saa man oen in kil bele ngas.
26 Quando José chegou à sua casa, eles lhe entregaram os presentes que haviam trazido, se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
27 Kon Yusuf ketan oen noan, “Elola, mi totoang bana-banan ne? Elol nol mi aman man in blalan son na, un kon bana-banan tam lo ka?”
27 José perguntou como iam passando e depois disse: — E como vai o pai de vocês, aquele velho de quem me falaram? Ele ainda vive?
28 Oen siut noan, “Tuang ata in blalan son, man kaim aman in hua ka, bana-banan tuun.” Kon oen bubu le todan ulang un pait.
28 Eles responderam: — O seu humilde criado, o nosso pai, ainda está vivo e vai passando bem.
29 Hidi na kon, Yusuf ngat papmesas, ti un ngat net un palin Benyamin. Oen duas nam ina-aman mesa. Kon un tek noan “Eee! Mi palin man hmunan nu mi in dehet son na, nia ke?”
29 José olhou em volta e, quando viu Benjamim, o seu irmão por parte de pai e mãe, disse: — É esse o irmão mais moço de vocês, de quem me falaram? Que Deus o abençoe, meu filho!
30 Yusuf namnau Benyamin naseke, ta nikit un ngat net Benyamin kon, un tahang nal un dalen lo son. Kon un lalaba haung boka nang soleng one, le taam lako se un kamar ra. Hidim un lilu le nang-hkidun se kamar na.
30 Ao ver o seu irmão, José ficou tão emocionado, que teve vontade de chorar. Então foi para o seu quarto e ali chorou.
31 Lilu hidi kon, un lako laul sila ka. Un tao teken un dalen na, le puit lako tutnaal nolas pait. Hidim un lok un ima-ii las le laok mana mija las.
31 Quando conseguiu se controlar, lavou o rosto e saiu. E disse: — Sirvam o almoço.
32 Oen todo bel Yusuf in kaa se mija mes kisa. Un kaka-palin nas kaa se mija mes didang. Un ima-ii atuil Mesir ras kon kaa se oen mija esa. Undeng atuil Mesir ras nikis in daad le kaa leo-leo nol atuil Ibrani las.
32 Serviram o almoço a José numa mesa e aos seus irmãos em outra. E havia ainda outra mesa para os egípcios que estavam ali, pois estes, por motivos religiosos, eram proibidos de comer junto com os israelitas.
33 Tulu in mana-koet ta mana hidi son, le Yusuf kaka-palin nas daad saol nol Yusuf. Un tapa oen le mesa-mesam daad muid oen umur ras, deng aan hmunan hesa ka, lako pes pail hmudin na. Oen ngat net maan in dada ngas manas ela kon, oen herang isi.
33 Os irmãos se sentaram de frente para José. Eles foram colocados por ordem de idade, desde o mais velho até o mais moço. Quando viram isso, eles começaram a olhar uns para os outros, muito admirados.
34 Hidim Yusuf lok un ima-ii las, le oen kat bel un pali-kakan nas in kaa deng un mija la. Oen totoang in simu ka, mamon na tatai. Mo oen tao bel Benyamin nenang nga mamo dui oe lima, deng un kakan nas nena las. Hidi nam oen totoang kaa-niun didiin silis.
34 Serviram a eles da mesma comida que foi servida a José e deram a Benjamim cinco vezes mais comida do que aos outros. E eles beberam com José até ficarem alegres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.