Gênesis 3
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs ARIB
1 Totoang hmukit man AMA LAMTUA Allah in koet son se apan-kloma kia ngas, ula la man taan in nole-lilung dui. Oe mesan na, ula la keket bihatang nga noan, “Baktebes Ama Lamtua Allah kaing noan, ‘Mi boel kaa totoang kai isin in se klaap ni dalen nias lo, ta lo?’”
1 Ora, a serpente era o mais astuto de todos os animais do campo, que o Senhor Deus tinha feito. E esta disse à mulher: É assim que Deus disse: Não comereis de toda árvore do jardim?
2 — ausente —
2 Respondeu a mulher à serpente: Do fruto das árvores do jardim podemos comer,
3 — ausente —
3 mas do fruto da árvore que está no meio do jardim, disse Deus: Não comereis dele, nem nele tocareis, para que não morrais.
4 Mo ula la siut noan, “Hoe, na tom lo! Mi matem lo!
4 Disse a serpente à mulher: Certamente não morrereis.
5 Ama Lamtua Allah kaing ela, undeng Un taan meman son, le eta mi kaa kai na isin na lam, mi kon daid in tana el Un kon. Le taan ol man banan, nol ol man daat ta.”
5 Porque Deus sabe que no dia em que comerdes desse fruto, vossos olhos se abrirão, e sereis como Deus, conhecendo o bem e o mal.
6 Hidim bihatang nga ngat tam, kai ina na banan isi, nol un isin na hnika el noan fala banan isi. Kon un nangan noan, “Eta auk kaa kai isin nia lam, taon elola ko auk daid in tana.” Tiata un nui kai isin na le kaan. Hidim un kil bel un sapa ka, tiata un sapa ka kon kaa.
6 Então, vendo a mulher que aquela árvore era boa para se comer, e agradável aos olhos, e árvore desejável para dar entendimento, tomou do seu fruto, comeu, e deu a seu marido, e ele também comeu.
7 Kaa hidi kon nahkitu lam, oen taan noan, oen duas lulit. Tiata oen noot kai klehen le buba kele oen duas apan nas.
7 Então foram abertos os olhos de ambos, e conheceram que estavam nus; pelo que coseram folhas de figueira, e fizeram para si aventais.
8 Lelo-hat kon, oen ming AMA LAMTUA Allah lako-pait se klaap na dalen. Tukun nam oen lakos hunis se kai ina mes peke, le halin nam AMA LAMTUA net oen deken.
8 E, ouvindo a voz do Senhor Deus, que passeava no jardim à tardinha, esconderam-se o homem e sua mulher da presença do Senhor Deus, entre as árvores do jardim.
9 Mo AMA LAMTUA Allah haman biklobeng nga noan, “Hoe! Adam, ku ne ola ka?”
9 Mas chamou o Senhor Deus ao homem, e perguntou-lhe: Onde estás?
10 Biklobeng nga siut noan, “Auk ming Ama Lamtua fala ka. Mo auk mae, ta le auk lulit tam. Tiata auk lail huning.”
10 Respondeu-lhe o homem: Ouvi a tua voz no jardim e tive medo, porque estava nu; e escondi-me.
11 Hidi kon Ama Lamtua tek noan, “Asii man tek noan ku lulit ta? Taon elola ko ku kaa kai isin man auk in kaing son na, ta lo?”
11 Deus perguntou-lhe mais: Quem te mostrou que estavas nu? Comeste da árvore de que te ordenei que não comesses?
12 Un siut noan, “Bihatang man Ama Lamtua in tapa bel au ka, man bel auk kai isin na le kaa!”
12 Ao que respondeu o homem: A mulher que me deste por companheira deu-me a árvore, e eu comi.
13 Hidi kon AMA LAMTUA Allah ketan bihatang nga noan, “Amo tasao le ku tao ela lia?”
13 Perguntou o Senhor Deus à mulher: Que é isto que fizeste? Respondeu a mulher: A serpente enganou-me, e eu comi.
14 Hidi na kon, AMA LAMTUA Allah bahang ula la noan,
14 Então o Senhor Deus disse à serpente: Porquanto fizeste isso, maldita serás tu dentre todos os animais domésticos, e dentre todos os animais do campo; sobre o teu ventre andarás, e pó comerás todos os dias da tua vida.
15 Auk tao ku nol bihatang ni le mi komali nol apa tutungus. Nol mi duam in hua-koet tas kon ela. Mam ku in hua-koet tas sau atuli li se oen iin baih ngungun nas. Mo mam un in hua-koet tas mes, tutu dudus ku bom ma.”
15 Porei inimizade entre ti e a mulher, e entre a tua descendência e a sua descendência; esta te ferirá a cabeça, e tu lhe ferirás o calcanhar.
16 Hidi nam Ama Lamtua Allah tek bihatang nga noan,
16 E à mulher disse: Multiplicarei grandemente a dor da tua conceição; em dor darás à luz filhos; e o teu desejo será para o teu marido, e ele te dominará.
17 Hidim Ama Lamtua Allah tek biklobeng nga noan,
17 E ao homem disse: Porquanto deste ouvidos à voz de tua mulher, e comeste da árvore de que te ordenei dizendo: Não comerás dela; maldita é a terra por tua causa; em fadiga comerás dela todos os dias da tua vida.
18 Ku soko-hai sa-saa tuun kon, dale ki suma puting bel ku duli nol kles tuun.
18 Ela te produzirá espinhos e abrolhos; e comerás das ervas do campo.
19 Hidim ku musti daek hiti-late, halas-sam dale ki puting bel ku in kaa. Ku musti dake le lating baa ela, lako lius ku in mate ka. Auk daek nal ku deng dale kia, tiata eta ku mate kam, ku pait lako daid dale.”
19 Do suor do teu rosto comerás o teu pão, até que tornes à terra, porque dela foste tomado; porquanto és pó, e ao pó tornarás.
20 Hidi na kon, Adam ngali un sapa ka ngala ‘Hawa’ (man lin na tatai nol dais Ibranin man muik nahin noan ‘bel in nuli’), ta un na mo in deng totoang atuil lia.
20 Chamou Adão à sua mulher Eva, porque era a mãe de todos os viventes.
21 Hidim AMA LAMTUA Allah daek kai-baut nini hmukit bulang le beles duas halin pake.
21 E o Senhor Deus fez túnicas de peles para Adão e sua mulher, e os vestiu.
22 AMA LAMTUA Allah tek noan, “Halas ni, atuil nias taan ol banan nol ol man daat ta son, banansila el Kita. Tiata tamlom oen kon kaa kai isin, deng kai ina man kil in nuli napiut ta la.”
22 Então disse o Senhor Deus: Eis que o homem se tem tornado como um de nós, conhecendo o bem e o mal. Ora, não suceda que estenda a sua mão, e tome também da árvore da vida, e coma e viva eternamente.
23 Hidim Un nulut puting oen deng klaap in se Eden na, le oen lakos se maan didang, le nuil nol in bali dale, halin oen nulis deng dale na in hapu ka.
23 O Senhor Deus, pois, o lançou fora do jardim do Éden para lavrar a terra, de que fora tomado.
24 Nulut hidis kon, Ama Lamtua Allah tadu Un ima-ii in muik dilaꞌ deng sorga ngas, le laok doh klaap na halin leol-saken na. Oen kil suli in lalen lako-pait, man kaloe banansila el ai ka. Ama Lamtua tadu oen le hep tele lalan in taam laok bus el klapa la ka, undeng eta atuli nui kai isin man kil in nuli hidi nutus taan lo ka lam, Un kom lo.
24 E havendo lançado fora o homem, pôs ao oriente do jardim do Éden os querubins, e uma espada flamejante que se volvia por todos os lados, para guardar o caminho da árvore da vida.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.