Gênesis 37

Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Jacó habitou na região onde seu pai havia morado, na terra de Canaã.
2 — ausente —
2 Eis a história da descendência de Jacó: José, ainda jovem, com a idade de dezessete anos, apascentava o rebanho com seus irmãos, os filhos de Bala e os filhos de Zelfa, mulheres de seu pai; e ele contou ao seu pai as más conversas dos irmãos.
3 Dedeng hua Yusuf fam, Yakob blalan son. Tiata un namnau Yusuf dui deng un anan tenga las. Oe mesan na, Yakob soo kaod blatas leok isi mes bel Yusuf.
3 Israel amava José mais do que todos os outros filhos, porque ele era o filho de sua velhice; e mandara-lhe fazer uma túnica de várias cores.
4 Nikit un kakan nas ngat tam, oen aman na namnau Yusuf dui kon, oen kom Yusuf lo isi, didiin oen aa nolan babanan lo.
4 Seus irmãos, vendo que seu pai o preferia a eles, conceberam ódio contra ele e não podiam mais tratá-lo com bons modos.
5 — ausente —
5 Ora, José teve um sonho, e o contou aos seus irmãos, que o detestaram ainda mais:
6 — ausente —
6 "Ouvi, disse-lhes ele, o sonho que tive:
7 — ausente —
7 estávamos ligando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e se pôs de pé, enquanto os vossos o cercavam e se prostravam diante dele."
8 Hidi kon oen kaing Yusuf noan, “Hoe! Ku bali noan ku le daid tuang le leka-tadu kami le?” Oen seke isi nol una, undeng un tekas un in natloa ka.
8 Seus irmãos disseram-lhe: "Quererias, porventura, reinar sobre nós e tornar-te nosso senhor?" E odiaram-no ainda mais por causa de seus sonhos e de suas palavras.
9 Hidi nam Yusuf natloa pait. Kon un tek un kakan nas noan, “Hoe auk natloa pait. Auk ngat net lelo, bulan nol duun hngul esa. Totoang nas todan-lahing se au.”
9 José teve ainda outro sonho, que contou aos seus irmãos. "Tive, disse ele, ainda um sonho: o sol, a lua e onze estrelas prostravam-se diante de mim."
10 Yusuf laok nahdeh un in natloa na bel un ama ka, nol un kakan nas kon, un ama ka kaing un mumuun noan, “In natloa na hnika ka elol na! Ku nangan noan auk nol ku inam mia, nol ku kaka-palim mas tia le lik ku iim ma le? Ku in koma kia!”
10 Ele contou isso ao seu pai e aos seus irmãos, mas foi repreendido por seu pai: "Que significa, disse-lhe ele, este sonho que tiveste? Viremos, porventura, eu, tua mãe e teus irmãos, a nos prostrar por terra diante de ti?"
11 Tiata Yusuf kakan nas idus isi nol una. Mo un ama ka nangan nakekeon in natloa na.
11 Seus irmãos ficaram, pois, com inveja dele, mas seu pai guardou a lembrança desse acontecimento.
12 Oe mesan na, Yusuf kakan nas lolo-poa oen aman na laen nas, nol lae-blai las lakos lius dadani se iung Sikem.
12 Os irmãos de José foram apascentar os rebanhos de seu pai em Siquém.
13 Nesang lo kon, un ama ka tekan noan, “Usu! Ku kakam mas doh laen nol lae-blai dadani ne Sikem. Tiata ku mana-mana le laok ngat nanas le.”
13 Israel disse a José: "Teus irmãos guardam os rebanhos em Siquém. Vem: vou mandar-te a eles." "Eis-me aqui", respondeu José.
14 Kon un ama ka tek noan, “Ku laok le ngat ku kakam mas, nol auk laen nas nol lae-blai las le. Oen elola liam, ku pait maa le tek au.”
14 "Vai, pois, ver se tudo corre bem a teus irmãos e ao rebanho, e traze-me notícias deles." Enviou-o do vale de Hebron, e José foi a Siquém.
15 Lius se nua kon, un nuting oen pukiu epe ka. Kon un tutnaal atuling mesa. Atuling na ketan noan, “Ku nuting asii la?”
15 Um homem encontrou-o errando pelo campo: "Que buscas?" perguntou ele.
16 Yusuf situn noan, “Baki, auk nuting auk kakang ngias. Oen poa laen nol lae-blai le nuting bluan dadani ne nia. Baki net one le?”
16 "Busco meus irmãos, respondeu ele. Dize-me onde apascentam os rebanhos."
17 Kon atuling na tek noan, “Oen ne ias lo son. Mo oen tek noan oen le lakos dadani nol iung Dotan.”
17 E o homem respondeu: "Partiram daqui e ouvi-os dizer: Vamos a Dotain." Partiu então José em busca dos seus irmãos e encontrou-os em Dotain.
18 Mo Yusuf bii kakatang ngam, oen ngat net un son. Kon oen aa nol apa, le keo tele una.
18 Eles o viram de longe. Antes que José se aproximasse, combinaram entre si como o haveriam de matar;
19 Oen tek apa noan, “Mi ngat nanan le. Tuang in natloa daat ta maa son nuan!
19 e disseram: "Eis o sonhador que chega.
20 Ta maa le kit keo tele un tia. Hidim kit pasang soleng un lako se bolo ui hmate nu dalen. Maa liam kit tek paap noan hmukit huin nas kaa nuli un son! Halas-sam kit ngat un in natloa ngas le elola la?!”
20 Vamos, matemo-lo e atiremo-lo numa cisterna; diremos depois que uma fera o devorou; e então veremos de que lhe aproveitaram os seus sonhos."
21 Ming nal ela kon, un kaka Ruben nuting lalan le halin Yusuf mate deken. Kon un kaing palin nas noan, “Hoe! Kit keo tele un deken tia!
21 Ouvindo-o, porém, Rubem, quis livra-lo de suas mãos: "Não lhe tiremos a vida, disse ele.
22 Banan dui ka kit hutun tamang un lako se bolo ui hmate ni dalen tukun. Se maan nia lam ete tuun, tiata muik atuli in tana lo. Sadi taon le un dala deken.” Un tek ela, undeng un le sao Yusuf halin tadu le pait lako.
22 Não derrameis sangue. Jogai-o naquela cisterna, no deserto, mas não levanteis vossa mão contra ele." Pois Rubem pensava livrá-lo de suas mãos para o reconduzir ao pai.
23 Nikit Yusuf lako lius se un kakan nas kon, oen kil una hidim oen bihit nal un kaod lekong nga.
23 Quando José se aproximou de seus irmãos, eles o despojaram de sua túnica, daquela bela túnica de várias cores que trazia,
24 Hidi nam, oen pel-lakang una, le hutun tamang lako se bolo ui hmate ka dalen.
24 e jogaram-no numa cisterna velha, que não tinha água.
25 Hidi deng na lam, oen lakos daad le kaa. Oen kaa mamasu lam, suknahkitum oen ngat net atuli bua mes maa. Atuil buan nas unta las sakeng sa-saa in sepo-dakang, banansila el kai uin bui bingis, bumbu-bumbu, nol kai in taih ili bili-ngala. Taan lo molota buan in maang nas atuil Ismael, man maas deng iung Gilead, le lakos bus el maan katang, ne dale Mesir.
25 E, sentando-se para comer, eis que, levantando os olhos, viram surgir no horizonte uma caravana de ismaelitas vinda de Galaad. Seus camelos estavam carregados de resina, de bálsamo e de ládano, que transportavam para o Egito.
26 Kon nam Yahuda tek un pail-kakan nas noan, “Hoe, kit keo tele una lam ambak ki saa la? Taon elola kon, kit buni nal in un mate ki lo.
26 Então Judá disse aos seus irmãos: "Que nos aproveita matar nosso irmão e ocultar o seu sangue?
27 Tiata banan dui ka, kit laok hee soleng un bel atuil Ismael nuas. Kit tao un elol kon no, un niam kit palin in hua nabale. Ta kit tao un le iil deken!” Kon oen totoang tade muid un in teka na.
27 Vinde e vendamo-lo aos ismaelitas. Não levantemos nossas mãos contra ele, pois, afinal, é nosso irmão, nossa carne." Seus irmãos concordaram.
28 Nikit atuil in sepo-dakang nas maa lakos deng na kon, Yusuf kakan nas pel sakeng un deng bolo ui hmate ka. Hidim oen laok hee un bel atuil Ismael las, nol osa ka duit muti buk dua. Hidi kon atuil Ismael las kil nol Yusuf lako Mesir.
28 E, quando passaram os negociantes madianitas, tiraram José da cisterna e venderam-no por vinte moedas de prata aos ismaelitas, que o levaram para o Egito.
29 Dedeng oen hee Yusuf fa, Ruben taan lo. Ta un pait lako se bolo ui hmate ka lam, un nahkiut isi, undeng Yusuf ne bolo ka dalen lo son. Kon un pius sait un kaod in se un apa ka ngas, undeng un dalen na iil isi.
29 Rubem voltou à cisterna, e eis que José já não estava ali.
30 Un pait lako se un palin nas, le tekas noan, “Idaah! Tana-ana ka ne bolo ku lo son! Auk taon elol lolen no?”
30 Rasgou então suas vestes e voltou para junto dos seus irmãos: "O menino desapareceu, disse ele. E eu, para onde irei?"
31 Kon nam, oen lolat tele laen mesa, hidim oen kat Yusuf kaod lekong nga, le dopon tamang lako se laen na dala ka.
31 Tomaram então a túnica de José, mataram um cabrito e a mergulharam no seu sangue.
32 Hidi nam oen kat kaod daal na, le kilan laok bel oen aman na, le tekan noan, “Papa! Kaim naim nal kaod nia. Olan paap tinang nanan le. Tamlom mo kaod ni paling Usu nena ka.”
32 E mandaram-na levar ao seu pai com esta mensagem: "Eis o que encontramos: vê se não é, porventura, a túnica do teu filho."
33 Ngat net kaod na kon, Yakob tanan meman. Kon nam un siut noan, “Idaah! Ni meman baktebes auk anang nga kado la. Taan le hmukit huin nas pius tele un son se ola nia ka! Ida loo! Auk anang nga mate son.”
33 Jacó reconheceu-a e exclamou: "É a túnica de meu filho! Uma fera o devorou! José foi estraçalhado!"
34 Hidi nam, Yakob pius sait un kado la, hidim pake seda karong kuning, undeng un dalen iil isi. Kon un lilu le kamusang un ana ka tutungus nesang isi.
34 E, rasgando as vestes, cobriu-se de um saco, e chorou o seu filho por muito tempo.
35 Un anan biklobe nol anan bihata las totoang maas le mau-hanet una, mo bolen lo. Un tek noan, “Deken! Auk sus didiin mateng, ta auk nadidingun nal tana-ana mes ni lo.” Kon Yakob dalen na iil tutungus, undeng un nangan un ana Yusuf man in maet son na.
35 Todos os seus filhos e filhas vieram consolá-lo, mas ele não aceitou nenhuma condolência: "É chorando, disse ele, que descerei para junto de meu filho na habitação dos mortos." Foi assim que o seu pai o chorou.
36 Dedeng Yakob dalen na iil nabael ela lam, atuil in sepo-dakang ngas lakos lius se Mesir son. Hidim oen laok hee Yusuf pait bel atuling tene mesa. Un ngala ka Potifar. Un na mo lahing Mesir ra komendan in doha ka.
36 Os madianitas venderam-no a Putifar, no Egito, eunuco do faraó e chefe da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.