Gênesis 37

Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 — ausente —
1 Jacó habitou na terra de Canaã, onde seu pai tinha vivido como estrangeiro.
2 — ausente —
2 Esta é a história da família de Jacó: Quando José tinha dezessete anos, pastoreava os rebanhos com os seus irmãos. Ajudava os filhos de Bila e os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e contava ao pai a má fama deles.
3 Dedeng hua Yusuf fam, Yakob blalan son. Tiata un namnau Yusuf dui deng un anan tenga las. Oe mesan na, Yakob soo kaod blatas leok isi mes bel Yusuf.
3 Ora, Israel gostava mais de José do que de qualquer outro filho, porque lhe havia nascido em sua velhice; por isso mandou fazer para ele uma túnica longa.
4 Nikit un kakan nas ngat tam, oen aman na namnau Yusuf dui kon, oen kom Yusuf lo isi, didiin oen aa nolan babanan lo.
4 Quando os seus irmãos viram que o pai gostava mais dele do que de qualquer outro filho, odiaram-no e não conseguiam falar com ele amigavelmente.
5 — ausente —
5 Certa vez, José teve um sonho e, quando o contou a seus irmãos, eles passaram a odiá-lo ainda mais.
6 — ausente —
6 "Ouçam o sonho que tive", disse-lhes.
7 — ausente —
7 "Estávamos amarrando os feixes de trigo no campo, quando o meu feixe se levantou e ficou em pé, e os seus feixes se ajuntaram ao redor do meu e se curvaram diante dele".
8 Hidi kon oen kaing Yusuf noan, “Hoe! Ku bali noan ku le daid tuang le leka-tadu kami le?” Oen seke isi nol una, undeng un tekas un in natloa ka.
8 Seus irmãos lhe disseram: "Então você vai reinar sobre nós? Quer dizer que você vai governar sobre nós? " E o odiaram ainda mais, por causa do sonho e do que tinha dito.
9 Hidi nam Yusuf natloa pait. Kon un tek un kakan nas noan, “Hoe auk natloa pait. Auk ngat net lelo, bulan nol duun hngul esa. Totoang nas todan-lahing se au.”
9 Depois teve outro sonho e o contou aos seus irmãos: "Tive outro sonho, e desta vez o sol, a lua e onze estrelas se curvavam diante de mim".
10 Yusuf laok nahdeh un in natloa na bel un ama ka, nol un kakan nas kon, un ama ka kaing un mumuun noan, “In natloa na hnika ka elol na! Ku nangan noan auk nol ku inam mia, nol ku kaka-palim mas tia le lik ku iim ma le? Ku in koma kia!”
10 Quando o contou ao pai e aos irmãos, o pai o repreendeu e lhe disse: "Que sonho foi esse que você teve? Será que eu, sua mãe, e seus irmãos viremos a nos curvar até o chão diante de você? "
11 Tiata Yusuf kakan nas idus isi nol una. Mo un ama ka nangan nakekeon in natloa na.
11 Assim seus irmãos tiveram ciúmes dele; o pai, no entanto, refletia naquilo.
12 Oe mesan na, Yusuf kakan nas lolo-poa oen aman na laen nas, nol lae-blai las lakos lius dadani se iung Sikem.
12 Os irmãos de José tinham ido cuidar dos rebanhos do pai, perto de Siquém,
13 Nesang lo kon, un ama ka tekan noan, “Usu! Ku kakam mas doh laen nol lae-blai dadani ne Sikem. Tiata ku mana-mana le laok ngat nanas le.”
13 e Israel disse a José: "Como você sabe, seus irmãos estão apascentando os rebanhos perto de Siquém. Quero que você vá até lá". "Sim, senhor", respondeu ele.
14 Kon un ama ka tek noan, “Ku laok le ngat ku kakam mas, nol auk laen nas nol lae-blai las le. Oen elola liam, ku pait maa le tek au.”
14 Disse-lhe o pai: "Vá ver se está tudo bem com os seus irmãos e com os rebanhos, e traga-me notícias". Jacó o enviou quando estava no vale de Hebrom. Mas José se perdeu quando se aproximava de Siquém;
15 Lius se nua kon, un nuting oen pukiu epe ka. Kon un tutnaal atuling mesa. Atuling na ketan noan, “Ku nuting asii la?”
15 um homem o encontrou vagueando pelos campos e lhe perguntou: "Que é que você está procurando? "
16 Yusuf situn noan, “Baki, auk nuting auk kakang ngias. Oen poa laen nol lae-blai le nuting bluan dadani ne nia. Baki net one le?”
16 Ele respondeu: "Procuro meus irmãos. Pode me dizer onde eles estão apascentando os rebanhos? "
17 Kon atuling na tek noan, “Oen ne ias lo son. Mo oen tek noan oen le lakos dadani nol iung Dotan.”
17 Respondeu o homem: "Eles já partiram daqui. Eu os ouvi dizer: ‘Vamos para Dotã’ ". Assim José foi em busca dos seus irmãos e os encontrou perto de Dotã.
18 Mo Yusuf bii kakatang ngam, oen ngat net un son. Kon oen aa nol apa, le keo tele una.
18 Mas eles o viram de longe e, antes que chegasse, planejaram matá-lo.
19 Oen tek apa noan, “Mi ngat nanan le. Tuang in natloa daat ta maa son nuan!
19 "Lá vem aquele sonhador! ", diziam uns aos outros.
20 Ta maa le kit keo tele un tia. Hidim kit pasang soleng un lako se bolo ui hmate nu dalen. Maa liam kit tek paap noan hmukit huin nas kaa nuli un son! Halas-sam kit ngat un in natloa ngas le elola la?!”
20 "É agora! Vamos matá-lo e jogá-lo num destes poços, e diremos que um animal selvagem o devorou. Veremos então o que será dos seus sonhos. "
21 Ming nal ela kon, un kaka Ruben nuting lalan le halin Yusuf mate deken. Kon un kaing palin nas noan, “Hoe! Kit keo tele un deken tia!
21 Quando Rúben ouviu isso, tentou livrá-lo das mãos deles, dizendo: "Não lhe tiremos a vida! "
22 Banan dui ka kit hutun tamang un lako se bolo ui hmate ni dalen tukun. Se maan nia lam ete tuun, tiata muik atuli in tana lo. Sadi taon le un dala deken.” Un tek ela, undeng un le sao Yusuf halin tadu le pait lako.
22 E acrescentou: "Não derramem sangue. Joguem-no naquele poço no deserto, mas não toquem nele". Rúben propôs isso com a intenção de livrá-lo e levá-lo de volta ao pai.
23 Nikit Yusuf lako lius se un kakan nas kon, oen kil una hidim oen bihit nal un kaod lekong nga.
23 Chegando José, seus irmãos lhe arrancaram a túnica longa,
24 Hidi nam, oen pel-lakang una, le hutun tamang lako se bolo ui hmate ka dalen.
24 agarraram-no e o jogaram no poço, que estava vazio e sem água.
25 Hidi deng na lam, oen lakos daad le kaa. Oen kaa mamasu lam, suknahkitum oen ngat net atuli bua mes maa. Atuil buan nas unta las sakeng sa-saa in sepo-dakang, banansila el kai uin bui bingis, bumbu-bumbu, nol kai in taih ili bili-ngala. Taan lo molota buan in maang nas atuil Ismael, man maas deng iung Gilead, le lakos bus el maan katang, ne dale Mesir.
25 Ao se assentarem para comer, viram ao longe uma caravana de ismaelitas que vinha de Gileade. Seus camelos estavam carregados de especiarias, bálsamo e mirra, que eles levavam para o Egito.
26 Kon nam Yahuda tek un pail-kakan nas noan, “Hoe, kit keo tele una lam ambak ki saa la? Taon elola kon, kit buni nal in un mate ki lo.
26 Judá disse então a seus irmãos: "Que ganharemos se matarmos o nosso irmão e escondermos o seu sangue?
27 Tiata banan dui ka, kit laok hee soleng un bel atuil Ismael nuas. Kit tao un elol kon no, un niam kit palin in hua nabale. Ta kit tao un le iil deken!” Kon oen totoang tade muid un in teka na.
27 Vamos vendê-lo aos ismaelitas. Não tocaremos nele, afinal é nosso irmão, é nosso próprio sangue". E seus irmãos concordaram.
28 Nikit atuil in sepo-dakang nas maa lakos deng na kon, Yusuf kakan nas pel sakeng un deng bolo ui hmate ka. Hidim oen laok hee un bel atuil Ismael las, nol osa ka duit muti buk dua. Hidi kon atuil Ismael las kil nol Yusuf lako Mesir.
28 Quando os mercadores ismaelitas de Midiã se aproximaram, seus irmãos tiraram José do poço e o venderam por vinte peças de prata aos ismaelitas, que o levaram para o Egito.
29 Dedeng oen hee Yusuf fa, Ruben taan lo. Ta un pait lako se bolo ui hmate ka lam, un nahkiut isi, undeng Yusuf ne bolo ka dalen lo son. Kon un pius sait un kaod in se un apa ka ngas, undeng un dalen na iil isi.
29 Quando Rúben voltou ao poço e viu que José não estava lá, rasgou suas vestes
30 Un pait lako se un palin nas, le tekas noan, “Idaah! Tana-ana ka ne bolo ku lo son! Auk taon elol lolen no?”
30 e, voltando a seus irmãos, disse: "O jovem não está lá! Para onde irei agora? "
31 Kon nam, oen lolat tele laen mesa, hidim oen kat Yusuf kaod lekong nga, le dopon tamang lako se laen na dala ka.
31 Então eles mataram um bode, mergulharam no sangue a túnica de José
32 Hidi nam oen kat kaod daal na, le kilan laok bel oen aman na, le tekan noan, “Papa! Kaim naim nal kaod nia. Olan paap tinang nanan le. Tamlom mo kaod ni paling Usu nena ka.”
32 e a mandaram ao pai com este recado: "Achamos isto. Veja se é a túnica de teu filho".
33 Ngat net kaod na kon, Yakob tanan meman. Kon nam un siut noan, “Idaah! Ni meman baktebes auk anang nga kado la. Taan le hmukit huin nas pius tele un son se ola nia ka! Ida loo! Auk anang nga mate son.”
33 Ele a reconheceu e disse: "É a túnica de meu filho! Um animal selvagem o devorou! José foi despedaçado! "
34 Hidi nam, Yakob pius sait un kado la, hidim pake seda karong kuning, undeng un dalen iil isi. Kon un lilu le kamusang un ana ka tutungus nesang isi.
34 Então Jacó rasgou suas vestes, vestiu-se de pano de saco e chorou muitos dias por seu filho.
35 Un anan biklobe nol anan bihata las totoang maas le mau-hanet una, mo bolen lo. Un tek noan, “Deken! Auk sus didiin mateng, ta auk nadidingun nal tana-ana mes ni lo.” Kon Yakob dalen na iil tutungus, undeng un nangan un ana Yusuf man in maet son na.
35 Todos os seus filhos e filhas vieram consolá-lo, mas ele recusou ser consolado, dizendo: "Não! Chorando descerei à sepultura para junto de meu filho". E continuou a chorar por ele.
36 Dedeng Yakob dalen na iil nabael ela lam, atuil in sepo-dakang ngas lakos lius se Mesir son. Hidim oen laok hee Yusuf pait bel atuling tene mesa. Un ngala ka Potifar. Un na mo lahing Mesir ra komendan in doha ka.
36 Nesse meio tempo, no Egito, os midianitas venderam José a Potifar, oficial do faraó e capitão da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.