Gênesis 32
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs NVT
1 Hidi nam Yakob lakos napiut. Kon Ama Lamtua ima-ii las deng sorga maas tutnaal nol una.
1 Quando Jacó seguiu viagem, anjos de Deus vieram encontrar-se com ele.
2 Nikit un ngat netas kon, un aa noan, “Ni Ama Lamtua atulin in hote-dati ngas maan in tene mo!” Undeng na le, un ngali maan na Mahanaim, (nahin na noan ‘maan in tene dua’).
2 Ao vê-los, Jacó exclamou: “Este é o acampamento de Deus!”. Por isso, chamou o lugar de Maanaim.
3 Hidi na kon, Yakob tadu un ima-ii las at ila lo lakos muna el dale Edom (na nusa Seir), le tek un kaka Esau noan, Yakob le maa.
3 Então Jacó enviou adiante dele mensageiros a seu irmão Esaú, que vivia na região de Seir, na terra de Edom.
4 Un tekas noan, “Mi laok tek auk kakang Esau elia: ‘Deng hmunan nu auk in bok lakong nga, maa lius halas nia, auk daad se baki Laban uma.
4 Disse-lhes: “Deem a seguinte mensagem ao meu senhor Esaú: ‘Assim diz seu servo Jacó: Até o momento, estava morando com nosso tio Labão
5 Halas nia lam, tuang ata ki muik aus-sapi, keledai, laen, lae-blai, nol ata bihata nol biklobe. Auk tunang atuil nias muna, le tek nuting tuang deng auk in maa kia. Auk nodan le tuang sium kaim nol im dua.’” Kon atuil nas lakos.
5 e, agora, tenho bois, jumentos, rebanhos de ovelhas e cabras, além de muitos servos e servas. Enviei estes mensageiros para informar meu senhor da minha chegada, na esperança de que me receba amistosamente”.
6 Dedeng oen pait maas se Yakob pa ka, oen lapur noan, “Kaim laok tutnaal paap kaka Esau son. Halas ni un nol biklobe at ngatus aat, maa bus eli le tutnaal nol papa.”
6 Depois de transmitirem a mensagem, voltaram a Jacó e lhe disseram: “Estivemos com seu irmão Esaú, e ele está vindo ao seu encontro com um bando de quatrocentos homens!”.
7 Ming ela kon, Yakob dalen na hutlulu, nol un lii isi. Hidi nam un bating un atulin nas nol un hmukit tas totoang, le daid op dua.
7 Quando ouviu a notícia, Jacó ficou apavorado. Dividiu em dois grupos sua família e seus servos, e também os rebanhos, os bois e os camelos,
8 Un nangan noan, “Eta Esau maa le keng nol op mesan na lam, op mesan na lali nuting in nuli.”
8 pois pensou: “Se Esaú encontrar um dos grupos e atacá-lo, talvez o outro consiga escapar”.
9 Hidi nam Yakob kohe-kanas noan, “Eee, Ama Lamtua Allah! Lamtua man auk upung Abraham nol auk amang Isak in todan-lahing. Ming auk le! Lelon na, Ama Lamtua man tadu auk le pait maang se auk nenan nias, se dale nia. Ama Lamtua man hid noan mam Lamtua tao titu bel aus totoang.
9 Então Jacó orou: “Ó Deus de meu avô, Abraão, e Deus de meu pai, Isaque; ó S enhor , tu me disseste: ‘Volte para sua terra natal, para seus parentes’. E prometeste: ‘Tratarei bem de você’.
10 Auk tatai in sium Lamtua in namnau ka, nol Lamtua in hii-ming auk tutungus sa lo. Hmunan nu dedeng auk kaliut palun Yordan nia ka, auk suma kil hnikan tuun. Mo halas nia lam, auk pait maang kil atuli nol hmukit opa dua.
10 Não sou digno de toda a bondade e fidelidade que tens mostrado a mim, teu servo. Quando saí de casa e atravessei o rio Jordão, não possuía nada além de um cajado. Agora, minha família e meus servos formam duas caravanas!
11 Auk lii, ta tamlom auk kakang Esau maa tuku-keng, le keo tele kaim totoang nga. Tiata auk nodan le Ama Lamtua bel boa-blingin au, nol auk sapa-anang ngias totoang deng kaka Esau.
11 Por favor, salva-me de meu irmão, Esaú. Estou com medo de que ele venha atacar tanto a mim quanto a minhas mulheres e meus filhos.
12 Undeng Ku man hid noan, Ku bel auk hangun mamo-mamo, nol bel auk in hua-koet tias le taplaeng mamo, banansila el hlaen in ne tasi suut tua, man atuli li kaih nalan lo.”
12 Mas tu prometeste: ‘Certamente tratarei bem de você e multiplicarei seus descendentes até que se tornem tão numerosos quanto a areia à beira do mar, que não se pode contar’”.
13 Hidi kon Yakob nini se maan na. Ola ka kon, un huil hmukit le bel un kaka ka nol mosa.
13 Jacó passou a noite ali. Depois, escolheu entre seus bens os seguintes presentes para seu irmão, Esaú:
14 Un huil nal laen ina ngatus dua, laen moko buk dua, lae-blai ina ngatus dua, lae-blai moko buk dua,
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 unta ina buk tilu nonool anan in nus nabale, aus-saip ina buk aat, aus-saip moko hngulu, keledai ina buk dua, nol keledai moko hngulu.
15 trinta fêmeas de camelo com seus filhotes, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 Hidim un bating hmukit nas buan-buan muding oen ngalan nas mesa-mesa. Kon nam un bel bua mesa-mesam nol un atuil in lolo-poa. Un tek oen noan, “Mi laok muna. Maa liam auk muid mi deng klupu lia. Mo mi musti doha, le halin buan nas mesa-mesam katang nol apa buit deng buan tenga las.”
16 Dividiu esses animais em rebanhos, entregou cada rebanho a um servo e lhes disse: “Vão à minha frente com os animais, mas mantenham certa distância entre os rebanhos”.
17 Hidi nam, Yakob lok atuling in lolo-poa taung buan hmunan na ka noan, “Eta auk kakang Esau tutnaal ku, le un ketan noan, ‘Ku le lako elola la? Ku niam asii ata ka? Hmukit nias asii nena ka?’
17 Aos homens encarregados do primeiro grupo, deu as seguintes instruções: “Quando meu irmão, Esaú, se encontrar com vocês, ele perguntará: ‘De quem são servos? Para onde vão? Quem é o dono destes animais?’.
18 Lam mi musti siut noan, ‘Hmukit nias tuang ata Yakob pa nena. Un tunang bel un kaka, tuang Esau. Mo un esa muid ne klupu lua.’”
18 Respondam: ‘Eles pertencem ao seu servo Jacó, mas são um presente para Esaú, o senhor dele. Veja, ele está vindo atrás de nós’”.
19 — ausente —
19 Jacó deu a mesma instrução aos encarregados do segundo e do terceiro grupo e a todos que seguiam os rebanhos: “Digam a mesma coisa a Esaú quando o encontrarem,
20 — ausente —
20 e não se esqueçam de acrescentar: ‘Veja, seu servo Jacó está vindo atrás de nós’”. Jacó pensou: “Tentarei apaziguá-lo com os presentes que estou enviando à minha frente. Quando o vir, quem sabe ele me receberá amistosamente”.
21 Tiata un tunang hmukit nas muna. Mo duman na, un dada nabael se la.
21 Assim, os presentes foram enviados à frente, enquanto Jacó passou aquela noite no acampamento.
22 Duman na, Yakob hangu, hidim un ator le halin un sapan nas duas, un sapan nas ata kas duas, nol un anan nas hngul esas, kaliut lakos se palun Yabok halin nua.
22 Durante a noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e atravessou com eles o rio Jaboque.
23 Nikit oen totoang lakos lius halin kon, un tunang un pusaka las totoang lakos se suut halin kon.
23 Depois de levá-los para a outra margem, fez passar todos os seus bens.
24 Mo Yakob sii dada se palun na halin na. Kon nam muik biklobe mes maa, ti oen duas late apa didiin peke langa.
24 Com isso, Jacó ficou sozinho no acampamento. Veio então um homem, que lutou com ele até o amanhecer.
25 Nikit biklobeng na nataka kam un le tehen, kon un tingan Yakob klesa ka, tiata un seen bukun na kuis deng un mana ka.
25 Quando o homem viu que não poderia vencer, tocou a articulação do quadril de Jacó e a deslocou.
26 Kon nam biklobeng na tekan noan, “Sao auk tia, ta nesang lo ka kam lelo sake.”
26 O homem disse: “Deixe-me ir, pois está amanhecendo!”. Jacó, porém, respondeu: “Não o deixarei ir enquanto não me abençoar”.
27 Kon biklobeng na ketan noan, “Ku ngalam sii la?”
27 “Qual é seu nome?”, perguntou o homem. “Jacó”, respondeu ele.
28 Kon nam biklobeng na tek noan, “Ku ngalam ma Yakob pait lo ka. Mo nol nia, atuli li haman ku lam Israel, undeng ku keng le labang atuli li nol Ama Lamtua Allah didiin ku nala.” (Israel nahin na ‘in keng nol Lamtua Allah’.)
28 O homem disse: “Seu nome não será mais Jacó. De agora em diante, você se chamará Israel, pois lutou com Deus e com os homens e venceu”.
29 Kon Yakob ketan noan, “Ku ngalam asii la?”
29 “Por favor, diga-me qual é seu nome”, disse Jacó. “Por que quer saber meu nome?”, replicou o homem. E abençoou Jacó ali.
30 Kon Yakob aa noan, “Auk net Ama Lamtua Allah sil nol sil son, mo auk nuling nabale.” Tiata un ngali maan na ngala Peniel, man nahin na noan, ‘Ama Lamtua sila ka’.
30 Jacó chamou aquele lugar de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face e, no entanto, minha vida foi poupada”.
31 Yakob lako le nang maan na lam, lelo la sake son. Mo un lako lam sen-hai, lole un klesa bukun na daad kula kam.
31 O sol estava nascendo quando Jacó partiu de Peniel, mancando por causa do quadril deslocado.
32 Undeng na le, maa lius leol neot nia, atuil Israel las kaa hmukit klesa lo, undeng Ama Lamtua diuk kuis oen upuns Yakob klesa bukun na.
32 (Até hoje, o povo de Israel não come o tendão perto da articulação do quadril, por causa do que aconteceu naquela noite em que o homem feriu o tendão do quadril de Jacó.)
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.