Gênesis 32
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs NAA
1 Hidi nam Yakob lakos napiut. Kon Ama Lamtua ima-ii las deng sorga maas tutnaal nol una.
1 Também Jacó seguiu o seu caminho, e anjos de Deus foram encontrar-se com ele.
2 Nikit un ngat netas kon, un aa noan, “Ni Ama Lamtua atulin in hote-dati ngas maan in tene mo!” Undeng na le, un ngali maan na Mahanaim, (nahin na noan ‘maan in tene dua’).
2 Quando Jacó os viu, disse: — Este é o acampamento de Deus. E deu àquele lugar o nome de Maanaim.
3 Hidi na kon, Yakob tadu un ima-ii las at ila lo lakos muna el dale Edom (na nusa Seir), le tek un kaka Esau noan, Yakob le maa.
3 Então Jacó enviou mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 Un tekas noan, “Mi laok tek auk kakang Esau elia: ‘Deng hmunan nu auk in bok lakong nga, maa lius halas nia, auk daad se baki Laban uma.
4 E lhes deu esta ordem: — Assim vocês falarão a meu senhor Esaú: “O seu servo Jacó manda dizer isto: ‘Como estrangeiro morei com Labão, em cuja companhia fiquei até agora.
5 Halas nia lam, tuang ata ki muik aus-sapi, keledai, laen, lae-blai, nol ata bihata nol biklobe. Auk tunang atuil nias muna, le tek nuting tuang deng auk in maa kia. Auk nodan le tuang sium kaim nol im dua.’” Kon atuil nas lakos.
5 Tenho bois, jumentos, rebanhos, servos e servas. Envio este comunicado a meu senhor, para encontrar favor na sua presença.’”
6 Dedeng oen pait maas se Yakob pa ka, oen lapur noan, “Kaim laok tutnaal paap kaka Esau son. Halas ni un nol biklobe at ngatus aat, maa bus eli le tutnaal nol papa.”
6 Os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: — Fomos até o seu irmão Esaú. Também ele está vindo para se encontrar com o senhor, e quatrocentos homens estão com ele.
7 Ming ela kon, Yakob dalen na hutlulu, nol un lii isi. Hidi nam un bating un atulin nas nol un hmukit tas totoang, le daid op dua.
7 Então Jacó teve medo e ficou angustiado. Dividiu em dois grupos o povo que estava com ele, e também os rebanhos, os bois e os camelos.
8 Un nangan noan, “Eta Esau maa le keng nol op mesan na lam, op mesan na lali nuting in nuli.”
8 Pois pensou: “Se Esaú vier e atacar um grupo, o outro grupo escapará.”
9 Hidi nam Yakob kohe-kanas noan, “Eee, Ama Lamtua Allah! Lamtua man auk upung Abraham nol auk amang Isak in todan-lahing. Ming auk le! Lelon na, Ama Lamtua man tadu auk le pait maang se auk nenan nias, se dale nia. Ama Lamtua man hid noan mam Lamtua tao titu bel aus totoang.
9 E Jacó orou: — Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó
10 Auk tatai in sium Lamtua in namnau ka, nol Lamtua in hii-ming auk tutungus sa lo. Hmunan nu dedeng auk kaliut palun Yordan nia ka, auk suma kil hnikan tuun. Mo halas nia lam, auk pait maang kil atuli nol hmukit opa dua.
10 sou indigno de todas as misericórdias e de toda a fidelidade que tens usado para com o teu servo. Pois com apenas o meu cajado atravessei este Jordão; já agora sou dois grupos.
11 Auk lii, ta tamlom auk kakang Esau maa tuku-keng, le keo tele kaim totoang nga. Tiata auk nodan le Ama Lamtua bel boa-blingin au, nol auk sapa-anang ngias totoang deng kaka Esau.
11 Livra-me das mãos de meu irmão Esaú, porque temo que ele venha e ataque a mim e às mães com os filhos.
12 Undeng Ku man hid noan, Ku bel auk hangun mamo-mamo, nol bel auk in hua-koet tias le taplaeng mamo, banansila el hlaen in ne tasi suut tua, man atuli li kaih nalan lo.”
12 Pois tu disseste: “Certamente serei bondoso com você e lhe darei uma descendência como a areia do mar, que, de tão numerosa, não se pode contar.”
13 Hidi kon Yakob nini se maan na. Ola ka kon, un huil hmukit le bel un kaka ka nol mosa.
13 Depois de passar ali aquela noite, Jacó separou do que tinha consigo um presente para o seu irmão Esaú:
14 Un huil nal laen ina ngatus dua, laen moko buk dua, lae-blai ina ngatus dua, lae-blai moko buk dua,
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 unta ina buk tilu nonool anan in nus nabale, aus-saip ina buk aat, aus-saip moko hngulu, keledai ina buk dua, nol keledai moko hngulu.
15 trinta camelas de leite com as suas crias, quarenta vacas e dez touros, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Hidim un bating hmukit nas buan-buan muding oen ngalan nas mesa-mesa. Kon nam un bel bua mesa-mesam nol un atuil in lolo-poa. Un tek oen noan, “Mi laok muna. Maa liam auk muid mi deng klupu lia. Mo mi musti doha, le halin buan nas mesa-mesam katang nol apa buit deng buan tenga las.”
16 Entregou-os aos seus servos, cada rebanho à parte. Então disse aos servos: — Vão à minha frente e deixem espaço entre rebanho e rebanho.
17 Hidi nam, Yakob lok atuling in lolo-poa taung buan hmunan na ka noan, “Eta auk kakang Esau tutnaal ku, le un ketan noan, ‘Ku le lako elola la? Ku niam asii ata ka? Hmukit nias asii nena ka?’
17 Ordenou ao primeiro servo, dizendo: — Quando Esaú, meu irmão, se encontrar com você e perguntar: “De quem você é, para onde você vai, de quem são estes animais que você vem trazendo?”,
18 Lam mi musti siut noan, ‘Hmukit nias tuang ata Yakob pa nena. Un tunang bel un kaka, tuang Esau. Mo un esa muid ne klupu lua.’”
18 responda: “São do seu servo Jacó. É um presente que ele está enviando ao meu senhor Esaú. E eis que ele mesmo vem vindo atrás de nós.”
19 — ausente —
19 Jacó ordenou também ao segundo, ao terceiro e a todos os que vinham conduzindo os rebanhos: — É assim que vocês devem falar com Esaú, quando se encontrarem com ele.
20 — ausente —
20 Também dirão: “Eis que o seu servo Jacó vem vindo atrás de nós.” Porque Jacó pensava assim: “Eu o aplacarei com o presente que me antecede. Depois eu o verei pessoalmente e talvez ele me dê boa acolhida.”
21 Tiata un tunang hmukit nas muna. Mo duman na, un dada nabael se la.
21 Assim, mandou os presentes à sua frente. Ele, porém, ficou aquela noite no acampamento.
22 Duman na, Yakob hangu, hidim un ator le halin un sapan nas duas, un sapan nas ata kas duas, nol un anan nas hngul esas, kaliut lakos se palun Yabok halin nua.
22 Naquela mesma noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e transpôs o vau do Jaboque.
23 Nikit oen totoang lakos lius halin kon, un tunang un pusaka las totoang lakos se suut halin kon.
23 Reuniu todos e fez com que passassem o ribeiro. Também fez passar tudo o que lhe pertencia.
24 Mo Yakob sii dada se palun na halin na. Kon nam muik biklobe mes maa, ti oen duas late apa didiin peke langa.
24 Jacó ficou sozinho, e um homem lutava com ele, até o romper do dia.
25 Nikit biklobeng na nataka kam un le tehen, kon un tingan Yakob klesa ka, tiata un seen bukun na kuis deng un mana ka.
25 Vendo este que não podia com Jacó, tocou-lhe na articulação da coxa, de modo que a junta da coxa de Jacó se deslocou, na luta com o homem.
26 Kon nam biklobeng na tekan noan, “Sao auk tia, ta nesang lo ka kam lelo sake.”
26 Então o homem disse: — Deixe-me ir, pois já rompeu o dia. Jacó respondeu: — Não o deixarei ir se você não me abençoar.
27 Kon biklobeng na ketan noan, “Ku ngalam sii la?”
27 Então o homem perguntou: — Como você se chama? Ele respondeu: — Jacó.
28 Kon nam biklobeng na tek noan, “Ku ngalam ma Yakob pait lo ka. Mo nol nia, atuli li haman ku lam Israel, undeng ku keng le labang atuli li nol Ama Lamtua Allah didiin ku nala.” (Israel nahin na ‘in keng nol Lamtua Allah’.)
28 Então disse: — Seu nome não será mais Jacó, e sim Israel, pois você lutou com Deus e com os homens e prevaleceu.
29 Kon Yakob ketan noan, “Ku ngalam asii la?”
29 Jacó disse: — Por favor, diga-me como você se chama. Ele respondeu: — Por que você pergunta pelo meu nome? E o abençoou ali.
30 Kon Yakob aa noan, “Auk net Ama Lamtua Allah sil nol sil son, mo auk nuling nabale.” Tiata un ngali maan na ngala Peniel, man nahin na noan, ‘Ama Lamtua sila ka’.
30 Jacó deu àquele lugar o nome de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face, e a minha vida foi salva.”
31 Yakob lako le nang maan na lam, lelo la sake son. Mo un lako lam sen-hai, lole un klesa bukun na daad kula kam.
31 Nasceu-lhe o sol, quando ele atravessava Peniel. E mancava por causa da coxa.
32 Undeng na le, maa lius leol neot nia, atuil Israel las kaa hmukit klesa lo, undeng Ama Lamtua diuk kuis oen upuns Yakob klesa bukun na.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem, até hoje, o nervo do quadril, na articulação da coxa, porque o homem tocou a articulação da coxa de Jacó no nervo do quadril.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.