Gênesis 32
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs BKJ
1 Hidi nam Yakob lakos napiut. Kon Ama Lamtua ima-ii las deng sorga maas tutnaal nol una.
1 E Jacó foi no seu caminho, e os anjos de Deus o encontraram.
2 Nikit un ngat netas kon, un aa noan, “Ni Ama Lamtua atulin in hote-dati ngas maan in tene mo!” Undeng na le, un ngali maan na Mahanaim, (nahin na noan ‘maan in tene dua’).
2 E quando Jacó os viu, ele disse: Este é o exército de Deus. E ele chamou o nome do lugar Maanaim.
3 Hidi na kon, Yakob tadu un ima-ii las at ila lo lakos muna el dale Edom (na nusa Seir), le tek un kaka Esau noan, Yakob le maa.
3 E Jacó enviou mensageiros adiante dele a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, região de Edom.
4 Un tekas noan, “Mi laok tek auk kakang Esau elia: ‘Deng hmunan nu auk in bok lakong nga, maa lius halas nia, auk daad se baki Laban uma.
4 E ele lhes ordenou, dizendo: Assim falareis a meu senhor Esaú: Teu servo Jacó diz assim: Eu habitei como peregrino com Labão, e fiquei lá até agora.
5 Halas nia lam, tuang ata ki muik aus-sapi, keledai, laen, lae-blai, nol ata bihata nol biklobe. Auk tunang atuil nias muna, le tek nuting tuang deng auk in maa kia. Auk nodan le tuang sium kaim nol im dua.’” Kon atuil nas lakos.
5 E eu tenho bois, e jumentos, rebanhos, e servos, e servas. E eu enviei para dizer a meu senhor para que eu encontre graça aos seus olhos.
6 Dedeng oen pait maas se Yakob pa ka, oen lapur noan, “Kaim laok tutnaal paap kaka Esau son. Halas ni un nol biklobe at ngatus aat, maa bus eli le tutnaal nol papa.”
6 E os mensageiros retornaram a Jacó, dizendo: Nós chegamos ao teu irmão Esaú, e ele também vem para te encontrar, e quatrocentos homens com ele.
7 Ming ela kon, Yakob dalen na hutlulu, nol un lii isi. Hidi nam un bating un atulin nas nol un hmukit tas totoang, le daid op dua.
7 Então Jacó ficou muito amedrontado e angustiado, e ele dividiu em dois bandos o povo que estava com ele, e os rebanhos, e o gado, e os camelos,
8 Un nangan noan, “Eta Esau maa le keng nol op mesan na lam, op mesan na lali nuting in nuli.”
8 e ele disse: Se Esaú vier a um bando e o ferir, então o outro bando que sobrar escapará.
9 Hidi nam Yakob kohe-kanas noan, “Eee, Ama Lamtua Allah! Lamtua man auk upung Abraham nol auk amang Isak in todan-lahing. Ming auk le! Lelon na, Ama Lamtua man tadu auk le pait maang se auk nenan nias, se dale nia. Ama Lamtua man hid noan mam Lamtua tao titu bel aus totoang.
9 E Jacó disse: Ó Deus de meu pai Abraão, e Deus de meu pai Isaque, o SENHOR que disse a mim: Torna à tua terra, à tua parentela, e eu te tratarei bem.
10 Auk tatai in sium Lamtua in namnau ka, nol Lamtua in hii-ming auk tutungus sa lo. Hmunan nu dedeng auk kaliut palun Yordan nia ka, auk suma kil hnikan tuun. Mo halas nia lam, auk pait maang kil atuli nol hmukit opa dua.
10 Eu não sou digno da menor de todas as misericórdias, e de toda a verdade, que tu tens mostrado ao teu servo, porque com meu cajado passei este Jordão, e agora eu me tornei dois bandos.
11 Auk lii, ta tamlom auk kakang Esau maa tuku-keng, le keo tele kaim totoang nga. Tiata auk nodan le Ama Lamtua bel boa-blingin au, nol auk sapa-anang ngias totoang deng kaka Esau.
11 Livra-me, rogo-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque eu o temo, para que ele não venha e me fira, e a mãe com os filhos.
12 Undeng Ku man hid noan, Ku bel auk hangun mamo-mamo, nol bel auk in hua-koet tias le taplaeng mamo, banansila el hlaen in ne tasi suut tua, man atuli li kaih nalan lo.”
12 E tu disseste: Eu certamente te farei bem, e farei tua semente como a areia do mar, que não pode ser enumerada por ser uma multidão.
13 Hidi kon Yakob nini se maan na. Ola ka kon, un huil hmukit le bel un kaka ka nol mosa.
13 E ele pernoitou ali aquela mesma noite, e tomou do que veio à sua mão por presente para Esaú, seu irmão:
14 Un huil nal laen ina ngatus dua, laen moko buk dua, lae-blai ina ngatus dua, lae-blai moko buk dua,
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 unta ina buk tilu nonool anan in nus nabale, aus-saip ina buk aat, aus-saip moko hngulu, keledai ina buk dua, nol keledai moko hngulu.
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Hidim un bating hmukit nas buan-buan muding oen ngalan nas mesa-mesa. Kon nam un bel bua mesa-mesam nol un atuil in lolo-poa. Un tek oen noan, “Mi laok muna. Maa liam auk muid mi deng klupu lia. Mo mi musti doha, le halin buan nas mesa-mesam katang nol apa buit deng buan tenga las.”
16 E ele os entregou na mão de seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante de mim, e deixai espaço entre rebanho e rebanho.
17 Hidi nam, Yakob lok atuling in lolo-poa taung buan hmunan na ka noan, “Eta auk kakang Esau tutnaal ku, le un ketan noan, ‘Ku le lako elola la? Ku niam asii ata ka? Hmukit nias asii nena ka?’
17 E ele ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar, dizendo: De quem és tu? E para onde vais? E de quem são estes diante de ti?
18 Lam mi musti siut noan, ‘Hmukit nias tuang ata Yakob pa nena. Un tunang bel un kaka, tuang Esau. Mo un esa muid ne klupu lua.’”
18 Então tu dirás: Eles são de teu servo Jacó. É um presente enviado ao meu senhor Esaú; e eis que ele também está atrás de nós.
19 — ausente —
19 E assim ele ordenou ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que seguiram os rebanhos, dizendo: Desta maneira falareis a Esaú, quando o encontrardes.
20 — ausente —
20 E dizei além disso: Eis que teu servo Jacó está atrás de nós. Porque ele disse: Eu vou apaziguá-lo com o presente que vai adiante de mim, e depois eu verei a sua face, porventura ele me aceitará.
21 Tiata un tunang hmukit nas muna. Mo duman na, un dada nabael se la.
21 Assim foi o presente antes dele, e ele mesmo pernoitou aquela noite no acampamento.
22 Duman na, Yakob hangu, hidim un ator le halin un sapan nas duas, un sapan nas ata kas duas, nol un anan nas hngul esas, kaliut lakos se palun Yabok halin nua.
22 E ele levantou-se naquela noite, e tomou suas duas mulheres, e suas duas servas, e seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 Nikit oen totoang lakos lius halin kon, un tunang un pusaka las totoang lakos se suut halin kon.
23 E ele os tomou, e os enviou a passar o ribeiro, e enviou o que ele tinha.
24 Mo Yakob sii dada se palun na halin na. Kon nam muik biklobe mes maa, ti oen duas late apa didiin peke langa.
24 E Jacó foi deixado só. E ali lutou com ele um homem até o romper do dia.
25 Nikit biklobeng na nataka kam un le tehen, kon un tingan Yakob klesa ka, tiata un seen bukun na kuis deng un mana ka.
25 E quando este viu que não prevalecia contra ele, tocou a junta de sua coxa. E se desconjuntou a junta de sua coxa, enquanto lutava com ele.
26 Kon nam biklobeng na tekan noan, “Sao auk tia, ta nesang lo ka kam lelo sake.”
26 E ele disse: Deixa-me ir, pois o dia já rompe. E ele disse: Eu não te deixarei ir, a não ser que me abençoes.
27 Kon biklobeng na ketan noan, “Ku ngalam sii la?”
27 E ele lhe disse: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Kon nam biklobeng na tek noan, “Ku ngalam ma Yakob pait lo ka. Mo nol nia, atuli li haman ku lam Israel, undeng ku keng le labang atuli li nol Ama Lamtua Allah didiin ku nala.” (Israel nahin na ‘in keng nol Lamtua Allah’.)
28 E disse-lhe: Teu nome não será mais chamado Jacó, mas Israel, porque como um príncipe tu tens poder com Deus e com homens, e prevaleceste.
29 Kon Yakob ketan noan, “Ku ngalam asii la?”
29 E Jacó lhe perguntou, e disse: Dize-me, rogo-te, teu nome. E ele disse: Por que é que tu perguntas o meu nome? E ele o abençoou ali.
30 Kon Yakob aa noan, “Auk net Ama Lamtua Allah sil nol sil son, mo auk nuling nabale.” Tiata un ngali maan na ngala Peniel, man nahin na noan, ‘Ama Lamtua sila ka’.
30 E Jacó chamou o nome do lugar Peniel, pois eu tenho visto a Deus face a face, e a minha vida foi preservada.
31 Yakob lako le nang maan na lam, lelo la sake son. Mo un lako lam sen-hai, lole un klesa bukun na daad kula kam.
31 E quando ele passou por Peniel, o sol se levantou sobre ele, e ele manquejava da sua coxa.
32 Undeng na le, maa lius leol neot nia, atuil Israel las kaa hmukit klesa lo, undeng Ama Lamtua diuk kuis oen upuns Yakob klesa bukun na.
32 Por isso os filhos de Israel não comem, até o dia de hoje, do nervo que está sobre a juntura da coxa, porque ele tocou a juntura da coxa de Jacó no tendão que se encolheu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.