Gênesis 29
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs NVT
1 Hidi na kon, Yakob laok napiut bus el leol-saken.
1 Jacó seguiu viagem e, por fim, chegou à terra do leste.
2 Oe mesan na kon, un ngat net ui in kali mes dadani nol ingu mesa. Dadani se na lam, muik laen nol lae-blai bua tilu, man le haup in ninu se na. Mo muik baut tene mes tung kele ui in kali na.
2 Viu um poço ao longe e, junto ao poço, no campo, três rebanhos de ovelhas, à espera de que lhes dessem água. Uma pedra pesada cobria a boca do poço.
3 In biasa ka lam, eta laen nol lae-blai las nakbua son, halas-sam atuling in lolo-poa ka pekot batu la, le naus ui, halin ninung hmukit tas. Niun hidi kam, un tung ui la pait.
3 Era costume naquele lugar esperar que todos os rebanhos chegassem para, então, remover a pedra e dar água aos animais. Depois, a pedra era recolocada na boca do poço.
4 Kon Yakob lako ketan atuil in lolo-poa ngas noan, “Mi deng ola?”
4 Jacó se aproximou dos pastores e perguntou: “De onde vocês são, amigos?”. “Somos de Harã”, disseram eles.
5 Kon Yakob ketan pait noan, “Mi taan auk baki Laban tam lo ka? Un na mo upung Nahor ana.”
5 “Conhecem um homem chamado Labão, neto de Naor?”, perguntou Jacó. “Sim, conhecemos”, responderam eles.
6 Kon nam Yakob ketan napiut noan, “Un bana-banan te?”
6 “Ele vai bem?”, perguntou Jacó. “Sim, vai bem”, disseram. “Olhe, ali vem Raquel, filha dele, com o rebanho.”
7 Hidim Yakob tek pait noan, “Lelo li blatas nabale. Tiata banan dui ka, hmukit ol man nakbua se ni son nam, mi beles niun tia. Hidim mi sika-poa nolas lakos se epe kua, le halin oen kaa bluan pait.”
7 Jacó disse: “Ainda é dia claro, cedo demais para recolher os animais. Por que vocês não dão de beber às ovelhas, para que elas possam voltar a pastar?”.
8 Mo oen kaen noan, “Inah, boel ela lo! Kaim musti natang atuil in lolo-poa ngas maas totoang nol oen hmukit tas nakbua se nia, halas-sam kaim pekot nodat batu lia, le ninung hmukit tias.”
8 “Não podemos dar de beber aos animais enquanto não chegarem todos os rebanhos”, responderam. “Só então os pastores removem a pedra da boca do poço e damos de beber a todas as ovelhas.”
9 Yakob aa nabael nol atuil nas sam, Rahel maa lius son nol un ama ka laen nol lae-blai las. Taom un man sika-poa hmukit nas.
9 Jacó ainda conversava com eles quando Raquel chegou com o rebanho de seu pai, pois era pastora.
10 Nikit Yakob ngat net Rahel nol un hmukit tas kon, un laok pekot bian baut in tung kele ui in kali ka. Hidim un ninung bel un bakin na hmukit tas.
10 Uma vez que Raquel era sua prima, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas pertenciam a seu tio Labão, Jacó foi até o poço, removeu a pedra que o cobria e deu de beber ao rebanho de seu tio.
11 Hidi nam un laok neko-lik Rahel le lilu.
11 Então Jacó beijou Raquel e chorou em alta voz.
12 Hidim un dehet Rahel noan, “Pali! Auk niam, ku amam ma bata Ribka ana.” Kon Rahel lail pait lako le tek un ama ka.
12 Explicou para Raquel que era seu primo por parte do pai dela e filho de Rebeca, tia dela. Raquel foi correndo contar a seu pai, Labão.
13 Nikit Laban ming Rahel in dehet ela deng Yakob, noan, un nam Ribka ana, kon Laban lail lako sod Yakob. Tutnalan kon, Laban nekon le likin, hidim un nol Yakob lako oen uma. Ti Yakob dehet totoang bel Laban.
13 Assim que Labão soube que seu sobrinho Jacó havia chegado, correu ao seu encontro. Ele o abraçou, o beijou e o levou para casa. Depois que Jacó lhe contou sua história,
14 — ausente —
14 Labão exclamou: “Você é, de fato, sangue do meu sangue!”. Quando Jacó estava na casa de Labão havia cerca de um mês,
15 Laban aa nolan noan, “Elia Yakob! Ku daek bel auk mosa tuun nam auk tao lo, undeng kit duat balu lo. Tiata ku nodan le baen ku bakun na?”
15 Labão lhe disse: “Você não deve trabalhar de graça para mim só porque somos parentes. Diga-me qual deve ser o seu salário”.
16 Laban na mo muik ana bihata at dua. Kaka la ngala Lea. Mo pali la ngala Rahel.
16 Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Lia, e a mais nova, Raquel.
17 Lea na mo mata ka mamaun. Mo Rahel lam sila ka leok isi, hidim un apa ka natao.
17 Os olhos de Lia eram sem brilho, mas Raquel tinha bela aparência e rosto atraente.
18 Yakob kom Rahel isi. Tiata un siut Laban noan, “Auk daek bel baki taun itu, sadi baki tade le auk saap nol Rahel.”
18 Visto que Jacó estava apaixonado por Raquel, disse a Labão: “Trabalharei para o senhor por sete anos se me der Raquel, sua filha mais nova, para ser minha esposa”.
19 Hidi kon Laban siut noan, “Auk tade! Undeng ku nia mo auk atulin, ta banan dui ku saap nol Rahel, lo kam atuil didang sapan nam banan lo. Tiata ku daad se lia tuun, le daek bel au.”
19 “Melhor entregá-la a você do que a qualquer outro”, respondeu Labão. “Fique aqui e trabalhe comigo.”
20 Kon nam, Yakob daek taun itu, le bole lam haup Rahel. Mo un kom Rahel isi, tiata taun iut nas un nataka kam suma el lelo il siis.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel. Ele a amava tanto que lhe pareceram apenas alguns dias.
21 Kuhit nal taun iut nas kon, Yakob koka Laban noan, “Baki! Auk daek bel baki taun iut son. Tiata bel auk le saap nol Rahel tia.”
21 Chegada a hora, Jacó disse a Labão. “Cumpri minha parte do acordo. Agora, dê-me minha esposa, para que eu me deite com ela.”
22 Kon Laban tao fesat in sapa, le haep totoang atuil in se nusa na daleng ngas.
22 Labão convidou toda a vizinhança e preparou uma grande festa de casamento.
23 — ausente —
23 À noite, porém, quando estava escuro, Labão tomou Lia e a entregou a Jacó, e Jacó se deitou com ela.
24 — ausente —
24 (Labão deu sua serva Zilpa a Lia para servi-la.)
25 — ausente —
25 Na manhã seguinte, quando Jacó acordou, viu que era Lia. Então Jacó perguntou a Labão: “O que o senhor fez comigo? Trabalhei sete anos por Raquel! Por que o senhor me enganou?”.
26 — ausente —
26 Labão respondeu: “Aqui não é costume casar a filha mais nova antes da mais velha.
27 — ausente —
27 Espere, contudo, até terminar a semana de núpcias, e eu também lhe entregarei Raquel, desde que você prometa trabalhar mais sete anos para mim”.
28 Yakob tade. Tiata fesat lelo iut nas kuhit kon, Laban bel Rahel le oen duas Yakob sapa.
28 Jacó concordou em trabalhar mais sete anos. Uma semana depois de Jacó ter se casado com Lia, Labão lhe entregou Raquel.
29 Hidim Laban bel un ata bihata mes pait, ngala Bilha, le daid Rahel ata.
29 (Labão deu sua serva Bila a Raquel para servi-la.)
30 Hidi kon Yakob niin nol Rahel. Un namnau Rahel muun dui deng Lea. Kon un daek taplaeng pait taun iut bel un bakin na.
30 Jacó se deitou também com Raquel, a quem ele amava muito mais que a Lia. Então permaneceu ali e trabalhou mais sete anos para Labão.
31 Mo AMA LAMTUA tana noan, Yakob namnau Rahel dui deng Lea. Tiata Ama Lamtua bel Lea le hua. Mo Rahel lam haup aan lo.
31 Quando o S enhor viu que Lia não era amada, permitiu que ela tivesse filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Kon nam Lea behe, ti un hua tana-ana biklobe mesa. Un ngali tana-ana na Ruben (man nahin na noan, ‘olan ngat ta muik ana’), undeng un tek noan, “AMA LAMTUA meman ngat net auk in susa ki son. Undeng na le halas ni auk sapang ngi kon tade le tinang au.”
32 Lia engravidou e deu à luz um filho. Chamou-o de Rúben, pois disse: “O S enhor viu minha infelicidade, e agora meu marido me amará”.
33 Hidi na kon, Lea behe pait. Un haup ana biklobe mesa, ti un ngali tana-ana na ngala Simeon, (man nahin na nataka le ‘atuli ming son’), undeng un tek noan, “AMA LAMTUA ming son noan, auk sapang ngi tao hii auk lo. Tiata Un bel taplaeng auk tana-ana mes pait.”.
33 Pouco tempo depois, Lia engravidou novamente e deu à luz outro filho. Chamou-o de Simeão, pois disse: “O S enhor ouviu que eu não era amada e me deu outro filho”.
34 Hidi nam Lea behe pait, kon un hua ana biklobe mes pait. Un ngali tana-ana na Lewi, undeng un tek noan, “Nini tana-ana nia lam, auk dasi la hidi son. Taon elola ko, auk sapang ngi napin nol au, undeng auk hua belen aan biklobe at tiul son.”
34 Lia engravidou pela terceira vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Levi, pois disse: “Certamente, desta vez meu marido terá afeição por mim, pois lhe dei três filhos!”.
35 Hidi na kon Lea behe pait, kon un haup tana-ana biklobe mes pait. Un ngali tana-ana naYahuda (man nahin na noan, ‘naka’), undeng un tek noan, “Pait nia lam, auk naka AMA LAMTUA!” Hidi na kon, Lea hua pait lo.
35 Lia engravidou mais uma vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Judá, pois disse: “Agora louvarei ao S enhor !”. Então, parou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.