Gênesis 29
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs NAA
1 Hidi na kon, Yakob laok napiut bus el leol-saken.
1 Jacó se pôs a caminho e foi à terra do povo do Oriente.
2 Oe mesan na kon, un ngat net ui in kali mes dadani nol ingu mesa. Dadani se na lam, muik laen nol lae-blai bua tilu, man le haup in ninu se na. Mo muik baut tene mes tung kele ui in kali na.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos. E havia uma grande pedra que tapava a boca do poço.
3 In biasa ka lam, eta laen nol lae-blai las nakbua son, halas-sam atuling in lolo-poa ka pekot batu la, le naus ui, halin ninung hmukit tas. Niun hidi kam, un tung ui la pait.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Kon Yakob lako ketan atuil in lolo-poa ngas noan, “Mi deng ola?”
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus irmãos? Responderam: — Somos de Harã.
5 Kon Yakob ketan pait noan, “Mi taan auk baki Laban tam lo ka? Un na mo upung Nahor ana.”
5 Perguntou-lhes: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? Responderam: — Conhecemos.
6 Kon nam Yakob ketan napiut noan, “Un bana-banan te?”
6 Jacó perguntou ainda: — Ele vai bem? Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Hidim Yakob tek pait noan, “Lelo li blatas nabale. Tiata banan dui ka, hmukit ol man nakbua se ni son nam, mi beles niun tia. Hidim mi sika-poa nolas lakos se epe kua, le halin oen kaa bluan pait.”
7 Então Jacó disse: — É ainda pleno dia, não é tempo de recolher os rebanhos. Deem de beber às ovelhas e vão apascentá-las.
8 Mo oen kaen noan, “Inah, boel ela lo! Kaim musti natang atuil in lolo-poa ngas maas totoang nol oen hmukit tas nakbua se nia, halas-sam kaim pekot nodat batu lia, le ninung hmukit tias.”
8 Mas eles responderam: — Não podemos, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, seja removida a pedra da boca do poço e demos de beber às ovelhas.
9 Yakob aa nabael nol atuil nas sam, Rahel maa lius son nol un ama ka laen nol lae-blai las. Taom un man sika-poa hmukit nas.
9 Enquanto Jacó ainda falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, porque era pastora.
10 Nikit Yakob ngat net Rahel nol un hmukit tas kon, un laok pekot bian baut in tung kele ui in kali ka. Hidim un ninung bel un bakin na hmukit tas.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Hidi nam un laok neko-lik Rahel le lilu.
11 Feito isso, Jacó beijou Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Hidim un dehet Rahel noan, “Pali! Auk niam, ku amam ma bata Ribka ana.” Kon Rahel lail pait lako le tek un ama ka.
12 Então Jacó contou a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca. Ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Nikit Laban ming Rahel in dehet ela deng Yakob, noan, un nam Ribka ana, kon Laban lail lako sod Yakob. Tutnalan kon, Laban nekon le likin, hidim un nol Yakob lako oen uma. Ti Yakob dehet totoang bel Laban.
13 Quando Labão ouviu as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu ao encontro dele, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E Jacó contou a Labão tudo o que havia acontecido.
14 — ausente —
14 Então Labão disse: — De fato, você é meu osso e minha carne. Jacó ficou na casa de Labão durante um mês.
15 Laban aa nolan noan, “Elia Yakob! Ku daek bel auk mosa tuun nam auk tao lo, undeng kit duat balu lo. Tiata ku nodan le baen ku bakun na?”
15 Depois, Labão disse a Jacó: — Será que você vai trabalhar de graça, só por ser meu parente? Diga-me qual deve ser o seu salário.
16 Laban na mo muik ana bihata at dua. Kaka la ngala Lea. Mo pali la ngala Rahel.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais nova.
17 Lea na mo mata ka mamaun. Mo Rahel lam sila ka leok isi, hidim un apa ka natao.
17 Lia tinha uns olhos sem brilho, porém Raquel era bonita e formosa.
18 Yakob kom Rahel isi. Tiata un siut Laban noan, “Auk daek bel baki taun itu, sadi baki tade le auk saap nol Rahel.”
18 Como Jacó amava Raquel, disse a Labão: — Trabalharei para o senhor durante sete anos para poder casar com Raquel, sua filha mais nova.
19 Hidi kon Laban siut noan, “Auk tade! Undeng ku nia mo auk atulin, ta banan dui ku saap nol Rahel, lo kam atuil didang sapan nam banan lo. Tiata ku daad se lia tuun, le daek bel au.”
19 Labão respondeu: — É melhor dá-la a você do que a outro homem. Fique aqui comigo.
20 Kon nam, Yakob daek taun itu, le bole lam haup Rahel. Mo un kom Rahel isi, tiata taun iut nas un nataka kam suma el lelo il siis.
20 Assim, por amor a Raquel, Jacó trabalhou durante sete anos. E esses anos lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Kuhit nal taun iut nas kon, Yakob koka Laban noan, “Baki! Auk daek bel baki taun iut son. Tiata bel auk le saap nol Rahel tia.”
21 Então ele disse a Labão: — Dê-me a minha mulher, pois já venceu o prazo, para que eu me case com ela.
22 Kon Laban tao fesat in sapa, le haep totoang atuil in se nusa na daleng ngas.
22 Assim, Labão reuniu todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 — ausente —
23 À noite, ele trouxe Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E eles tiveram relações.
24 — ausente —
24 (Labão tinha dado sua serva Zilpa para que fosse serva de Lia, sua filha.)
25 — ausente —
25 Ao amanhecer, Jacó viu que era Lia. Por isso, disse a Labão: — O que é isso que o senhor fez comigo? Não é verdade que eu trabalhei por amor a Raquel? Por que, então, o senhor me enganou?
26 — ausente —
26 Labão respondeu: — Em nossa terra não se costuma dar em casamento a mais nova antes da primogênita.
27 — ausente —
27 Complete a semana de festa de casamento da primogênita. Depois, daremos a você também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que você ainda me servirá.
28 Yakob tade. Tiata fesat lelo iut nas kuhit kon, Laban bel Rahel le oen duas Yakob sapa.
28 Jacó fez o que Labão pediu e completou a semana de festa da primogênita. Depois, Labão lhe deu por mulher a sua filha Raquel.
29 Hidim Laban bel un ata bihata mes pait, ngala Bilha, le daid Rahel ata.
29 (Labão tinha dado sua serva Bila para que fosse serva de Raquel, sua filha.)
30 Hidi kon Yakob niin nol Rahel. Un namnau Rahel muun dui deng Lea. Kon un daek taplaeng pait taun iut bel un bakin na.
30 E Jacó teve relações também com Raquel. Ele amava Raquel mais do que amava Lia. E continuou trabalhando para Labão durante mais sete anos.
31 Mo AMA LAMTUA tana noan, Yakob namnau Rahel dui deng Lea. Tiata Ama Lamtua bel Lea le hua. Mo Rahel lam haup aan lo.
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, fez com que ela fosse fecunda, ao passo que Raquel era estéril.
32 Kon nam Lea behe, ti un hua tana-ana biklobe mesa. Un ngali tana-ana na Ruben (man nahin na noan, ‘olan ngat ta muik ana’), undeng un tek noan, “AMA LAMTUA meman ngat net auk in susa ki son. Undeng na le halas ni auk sapang ngi kon tade le tinang au.”
32 Assim, Lia ficou grávida e deu à luz um filho, a quem deu o nome de Rúben, pois disse: — O
33 Hidi na kon, Lea behe pait. Un haup ana biklobe mesa, ti un ngali tana-ana na ngala Simeon, (man nahin na nataka le ‘atuli ming son’), undeng un tek noan, “AMA LAMTUA ming son noan, auk sapang ngi tao hii auk lo. Tiata Un bel taplaeng auk tana-ana mes pait.”.
33 Ela ficou grávida outra vez e deu à luz um filho. E disse: — O E deu-lhe o nome de Simeão.
34 Hidi nam Lea behe pait, kon un hua ana biklobe mes pait. Un ngali tana-ana na Lewi, undeng un tek noan, “Nini tana-ana nia lam, auk dasi la hidi son. Taon elola ko, auk sapang ngi napin nol au, undeng auk hua belen aan biklobe at tiul son.”
34 Lia ficou grávida ainda outra vez e deu à luz um filho. E disse: — Agora, desta vez, o meu marido se unirá mais a mim, porque lhe dei à luz três filhos. Por isso lhe deu o nome de Levi.
35 Hidi na kon Lea behe pait, kon un haup tana-ana biklobe mes pait. Un ngali tana-ana naYahuda (man nahin na noan, ‘naka’), undeng un tek noan, “Pait nia lam, auk naka AMA LAMTUA!” Hidi na kon, Lea hua pait lo.
35 Mais uma vez ela ficou grávida e deu à luz um filho. Então disse: — Desta vez louvarei o E por isso lhe deu o nome de Judá. E depois disso não teve mais filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.