Gênesis 29

Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Hidi na kon, Yakob laok napiut bus el leol-saken.
1 Então, Jacó seguiu na sua jornada, e veio à terra do povo do oriente.
2 Oe mesan na kon, un ngat net ui in kali mes dadani nol ingu mesa. Dadani se na lam, muik laen nol lae-blai bua tilu, man le haup in ninu se na. Mo muik baut tene mes tung kele ui in kali na.
2 E ele olhou, e eis um poço no campo, e eis que ali havia três rebanhos de ovelhas deitados junto a ele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos, e uma grande pedra estava sobre a boca do poço.
3 In biasa ka lam, eta laen nol lae-blai las nakbua son, halas-sam atuling in lolo-poa ka pekot batu la, le naus ui, halin ninung hmukit tas. Niun hidi kam, un tung ui la pait.
3 E ali estavam reunidos todos os rebanhos, e removiam a pedra da boca do poço, e davam de beber às ovelhas, e colocavam a pedra no lugar novamente sobre a boca do poço.
4 Kon Yakob lako ketan atuil in lolo-poa ngas noan, “Mi deng ola?”
4 E Jacó lhes disse: Meus irmãos, de onde sois? E eles disseram: Nós somos de Harã.
5 Kon Yakob ketan pait noan, “Mi taan auk baki Laban tam lo ka? Un na mo upung Nahor ana.”
5 E ele lhes disse: Conheceis Labão, filho de Naor? E eles disseram: Nós o conhecemos.
6 Kon nam Yakob ketan napiut noan, “Un bana-banan te?”
6 E ele lhes disse: Ele está bem? E eles disseram: Ele está bem. E eis que Raquel, sua filha, está vindo com as ovelhas.
7 Hidim Yakob tek pait noan, “Lelo li blatas nabale. Tiata banan dui ka, hmukit ol man nakbua se ni son nam, mi beles niun tia. Hidim mi sika-poa nolas lakos se epe kua, le halin oen kaa bluan pait.”
7 E ele disse: Eis que ainda é pleno dia, e nem é tempo de reunir o gado; dai de beber às ovelhas, e ide alimentá-las.
8 Mo oen kaen noan, “Inah, boel ela lo! Kaim musti natang atuil in lolo-poa ngas maas totoang nol oen hmukit tas nakbua se nia, halas-sam kaim pekot nodat batu lia, le ninung hmukit tias.”
8 E eles disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos sejam reunidos, e até que eles removam a pedra da boca do poço; então damos de beber às ovelhas.
9 Yakob aa nabael nol atuil nas sam, Rahel maa lius son nol un ama ka laen nol lae-blai las. Taom un man sika-poa hmukit nas.
9 E enquanto ele ainda falava com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai, porquanto ela as guardava.
10 Nikit Yakob ngat net Rahel nol un hmukit tas kon, un laok pekot bian baut in tung kele ui in kali ka. Hidim un ninung bel un bakin na hmukit tas.
10 E aconteceu que, quando Jacó viu Raquel, a filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, Jacó se aproximou e removeu a pedra da boca do poço, e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Hidi nam un laok neko-lik Rahel le lilu.
11 E Jacó beijou Raquel, e levantando a voz, chorou.
12 Hidim un dehet Rahel noan, “Pali! Auk niam, ku amam ma bata Ribka ana.” Kon Rahel lail pait lako le tek un ama ka.
12 E Jacó contou a Raquel que ele era irmão do pai dela, e que ele era filho de Rebeca; e ela correu e contou a seu pai.
13 Nikit Laban ming Rahel in dehet ela deng Yakob, noan, un nam Ribka ana, kon Laban lail lako sod Yakob. Tutnalan kon, Laban nekon le likin, hidim un nol Yakob lako oen uma. Ti Yakob dehet totoang bel Laban.
13 E aconteceu que, quando Labão ouviu as notícias de Jacó, filho de sua irmã, ele correu para encontrá-lo, e o abraçou, e o beijou, e o trouxe para sua casa. E ele contou a Labão todas estas coisas.
14 — ausente —
14 E Labão lhe disse: Certamente tu és meu osso e minha carne. E ficou com ele por um período de um mês.
15 Laban aa nolan noan, “Elia Yakob! Ku daek bel auk mosa tuun nam auk tao lo, undeng kit duat balu lo. Tiata ku nodan le baen ku bakun na?”
15 E Labão disse a Jacó: Porque tu és meu irmão, deverias portanto servir-me por nada? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Laban na mo muik ana bihata at dua. Kaka la ngala Lea. Mo pali la ngala Rahel.
16 E Labão tinha duas filhas. O nome da mais velha era Lia, e o nome da mais nova era Raquel.
17 Lea na mo mata ka mamaun. Mo Rahel lam sila ka leok isi, hidim un apa ka natao.
17 Lia era de olhos ternos, mas Raquel era formosa e bem favorecida.
18 Yakob kom Rahel isi. Tiata un siut Laban noan, “Auk daek bel baki taun itu, sadi baki tade le auk saap nol Rahel.”
18 E Jacó amou Raquel, e disse: Eu te servirei sete anos por Raquel, tua filha mais nova.
19 Hidi kon Laban siut noan, “Auk tade! Undeng ku nia mo auk atulin, ta banan dui ku saap nol Rahel, lo kam atuil didang sapan nam banan lo. Tiata ku daad se lia tuun, le daek bel au.”
19 E Labão disse: É melhor que eu a dê a ti do que dá-la a outro homem; habita comigo.
20 Kon nam, Yakob daek taun itu, le bole lam haup Rahel. Mo un kom Rahel isi, tiata taun iut nas un nataka kam suma el lelo il siis.
20 E Jacó serviu sete anos por Raquel; e estes lhe pareciam apenas poucos dias, por causa do amor que ele tinha por ela.
21 Kuhit nal taun iut nas kon, Yakob koka Laban noan, “Baki! Auk daek bel baki taun iut son. Tiata bel auk le saap nol Rahel tia.”
21 E Jacó disse a Labão: Dá-me minha esposa, pois os meus dias se cumpriram para que eu entre a ela.
22 Kon Laban tao fesat in sapa, le haep totoang atuil in se nusa na daleng ngas.
22 E Labão reuniu todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 — ausente —
23 E aconteceu que, à tarde, ele tomou Lia, sua filha, e a levou a ele, e ele entrou nela.
24 — ausente —
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Lia, sua filha.
25 — ausente —
25 E aconteceu que, de manhã, eis que ela era Lia. E ele disse a Labão: O que é isto que tu me fizeste? Eu não te servi por Raquel? Por que então me enganaste?
26 — ausente —
26 E Labão disse: Não se deve fazer assim na nossa terra, dar a mais nova antes da primogênita.
27 — ausente —
27 Cumpre a semana dela, e nós te daremos também esta pelo serviço com que tu servirás comigo ainda outros sete anos.
28 Yakob tade. Tiata fesat lelo iut nas kuhit kon, Laban bel Rahel le oen duas Yakob sapa.
28 E assim Jacó fez, e cumpriu a semana dela; e ele lhe deu também por mulher Raquel, sua filha.
29 Hidim Laban bel un ata bihata mes pait, ngala Bilha, le daid Rahel ata.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Hidi kon Yakob niin nol Rahel. Un namnau Rahel muun dui deng Lea. Kon un daek taplaeng pait taun iut bel un bakin na.
30 E ele entrou também em Raquel, e ele também amou Raquel mais do que Lia, e serviu com ele ainda outros sete anos.
31 Mo AMA LAMTUA tana noan, Yakob namnau Rahel dui deng Lea. Tiata Ama Lamtua bel Lea le hua. Mo Rahel lam haup aan lo.
31 E quando o SENHOR viu que Lia era odiada, ele abriu seu ventre, mas Raquel era estéril.
32 Kon nam Lea behe, ti un hua tana-ana biklobe mesa. Un ngali tana-ana na Ruben (man nahin na noan, ‘olan ngat ta muik ana’), undeng un tek noan, “AMA LAMTUA meman ngat net auk in susa ki son. Undeng na le halas ni auk sapang ngi kon tade le tinang au.”
32 E Lia concebeu, e gerou um filho, e ela chamou o seu nome Rúben, pois ela disse: Certamente o SENHOR olhou para a minha aflição, por isso agora o meu marido me amará.
33 Hidi na kon, Lea behe pait. Un haup ana biklobe mesa, ti un ngali tana-ana na ngala Simeon, (man nahin na nataka le ‘atuli ming son’), undeng un tek noan, “AMA LAMTUA ming son noan, auk sapang ngi tao hii auk lo. Tiata Un bel taplaeng auk tana-ana mes pait.”.
33 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho, e disse: Porque o SENHOR ouviu que eu era odiada, por isso ele me deu também este filho, e ela chamou o seu nome Simeão.
34 Hidi nam Lea behe pait, kon un hua ana biklobe mes pait. Un ngali tana-ana na Lewi, undeng un tek noan, “Nini tana-ana nia lam, auk dasi la hidi son. Taon elola ko, auk sapang ngi napin nol au, undeng auk hua belen aan biklobe at tiul son.”
34 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho. E disse: Agora, desta vez o meu marido se ajuntará a mim, porque lhe gerei três filhos, por isso seu nome foi chamado Levi.
35 Hidi na kon Lea behe pait, kon un haup tana-ana biklobe mes pait. Un ngali tana-ana naYahuda (man nahin na noan, ‘naka’), undeng un tek noan, “Pait nia lam, auk naka AMA LAMTUA!” Hidi na kon, Lea hua pait lo.
35 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho. E ela disse: Agora eu louvarei ao SENHOR, por isso ela chamou o seu nome Judá, e parou de gerar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.