Gênesis 21
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs NVI
1 — ausente —
1 O Senhor foi bondoso com Sara, como lhe dissera, e fez por ela o que prometera.
2 — ausente —
2 Sara engravidou e deu um filho a Abraão em sua velhice, na época fixada por Deus em sua promessa.
3 — ausente —
3 Abraão deu o nome de Isaque ao filho que Sara lhe dera.
4 — ausente —
4 Quando seu filho Isaque tinha oito dias de vida, Abraão o circuncidou, conforme Deus lhe havia ordenado.
5 — ausente —
5 Estava ele com cem anos de idade quando lhe nasceu Isaque, seu filho.
6 — ausente —
6 E Sara disse: "Deus me encheu de riso, e todos os que souberem disso rirão comigo".
7 — ausente —
7 E acrescentou: "Quem diria a Abraão que Sara amamentaria filhos? Contudo eu lhe dei um filho em sua velhice! "
8 Kon nam Isak tene keko lako. Dedeng le soel una ka, Abraham tao fesat tene.
8 O menino cresceu e foi desmamado. No dia em que Isaque foi desmamado, Abraão deu uma grande festa.
9 — ausente —
9 Sara, porém, viu que o filho que Hagar, a egípcia, dera a Abraão estava rindo de Isaque,
10 — ausente —
10 e disse a Abraão: "Livre-se daquela escrava e do seu filho, porque ele jamais será herdeiro com o meu filho Isaque".
11 Ming Sara in tek ela ka kon, Abraham nangan nam banan lo, undeng Ismael na mo un ana kon.
11 Isso perturbou demais Abraão, pois envolvia um filho seu.
12 Mo Ama Lamtua Allah tek Abraham noan, “Abraham! Ku boel nangan ku sapam hmudin na nol ana ka deken. Muid Sara in koma ka tukun, undeng mam ku haup in hitu-hoen man Auk in hid son na deng Isak.
12 Mas Deus lhe disse: "Não se perturbe por causa do menino e da escrava. Atenda a tudo o que Sara lhe pedir, porque será por meio de Isaque que a sua descendência há de ser considerada.
13 Mo Auk kon bel hangun se ku sapam hmudin na ana ka, undeng un nam kon ku anam esa. Mam un in hua-koet tas kon daid bangsa mesa.”
13 Mas também do filho da escrava farei um povo; afinal ele é seu descendente".
14 Ola oskaong mitang bii kon, Abraham mana bel Hagar ngae in kaa se lalan, nol tai bel un ana ka ui botor mes se un adu ka. Hidim un sao bihatang na nol ana Ismael le oen duas bok lakos deng maan na. Kon nam oen duas laok papmes epe in dani nol Beer Syeba ka.
14 Na manhã seguinte, Abraão pegou alguns pães e uma vasilha de couro cheia d’água, entregou-os a Hagar e, tendo-os colocado nos ombros dela, despediu-a com o menino. Ela se pôs a caminho e ficou vagando pelo deserto de Berseba.
15 Nikit oen duas ui in ninu ka hidi son kon, Hagar nang un ana ka se kai ana mes fuun.
15 Quando acabou a água da vasilha, ela deixou o menino debaixo de um arbusto
16 Un nangan se un dalen na noan, “Auk tahang nal in tinang tana-ana ni in le mate ki lo son.” Kon un hoen apa ka le lako daad kakatang, nataka le katang deng un ana ka meter buk lima. Hidim un lilu mumuun.
16 e foi sentar-se perto dali, à distância de um tiro de flecha, porque pensou: "Não posso ver o menino morrer". Sentada ali perto, começou a chorar.
17 Ama Lamtua Allah kon ming Ismael fala in lilu ka. Kon Un ima-ii deng sorga haman tek Hagar noan, “Hagar! Tasao le ku dalem ma iil isi ela lia? Lii deken, ta Ama Lamtua ming tana-ana na in lilu ka son.
17 Deus ouviu o choro do menino, e o anjo de Deus, do céu, chamou Hagar e lhe disse: "O que a aflige, Hagar? Não tenha medo; Deus ouviu o menino chorar, lá onde você o deixou.
18 Haung tia, le laok ngat una. Tao teken un dalen na, ta mam Auk le bel un in hua-koet tas daid bangsa in muun isi mesa.”
18 Levante o menino e tome-o pela mão, porque dele farei um grande povo".
19 Hidi kon Ama Lamtua Allah tao Hagar mata ka le langa, tiata un ngat net ui in kali mes se la. Kon nam un laok nisi ui se botor ra, le nolan laok ninung un ana ka.
19 Então Deus lhe abriu os olhos, e ela viu uma fonte. Foi até lá, encheu de água a vasilha e deu de beber ao menino.
20 — ausente —
20 Deus estava com o menino. Ele cresceu, viveu no deserto e tornou-se flecheiro.
21 — ausente —
21 Vivia no deserto de Parã, e sua mãe conseguiu-lhe uma mulher da terra do Egito.
22 Dedeng na, lahing Abimelek nol un meo mes ngala Fikol, lakos tutnaal Abraham. Lahing na aa noan, “Abraham! Kaim taan son noan Ama Lamtua Allah leo-leo nol ku. Undeng na le ku daek saa tukun kon totoang nas dadis.
22 Naquela ocasião, Abimeleque, acompanhado de Ficol, comandante do seu exército, disse a Abraão: "Deus está contigo em tudo o que fazes.
23 Tiata nol nia, auk nodan le ku nikit sumpa se Ama Lamtua Allah sila noan, mam ku nole-lilung au nol auk ana-upung ngias lo. Undeng auk daek banan saol ku son, tiata ku kon musti daek banan saol au, nol auk nusa kia.”
23 Agora, jura-me, diante de Deus, que não vais enganar-me, nem a mim nem a meus filhos e descendentes. Trata a nação que te acolheu como estrangeiro com a mesma bondade com que te tratei".
24 Kon Abraham siut noan, “Hao! Auk sumpa.”
24 Respondeu Abraão: "Eu juro! "
25 Mo hidi na kon, Abraham lapur lahing nga noan, “Ama lahi atulin nas nuu lai-niin auk ui mata in kali mesa.”
25 Todavia Abraão reclamou com Abimeleque a respeito de um poço que os servos de Abimeleque lhe tinham tomado à força.
26 Ming ela kon lahing nga siut noan, “Saah! Auk halas-sam ming dais nia. Tasao le ama tek deng hmunan nu lo kia? Taan le asii in dake nia lam, auk tanan lo.”
26 Mas Abimeleque lhe respondeu: "Não sei quem fez isso. Nunca me disseste nada, e só fiquei sabendo disso hoje".
27 — ausente —
27 Então Abraão trouxe ovelhas e bois, deu-os a Abimeleque, e os dois firmaram um acordo.
28 — ausente —
28 Abraão separou sete ovelhas do rebanho,
29 Kon lahing nga ketan un noan, “Tasao le ku tao ela lia?”
29 pelo que Abimeleque lhe perguntou: "Que significam estas sete ovelhas que separaste das demais? "
30 Kon Abraham tekan noan, “Ama lahi sium lae-blai heteng iut nias, le daid tada noan, ama lahi hao noan auk man kali ui mata nia.”
30 Ele respondeu: "Aceita estas sete ovelhas de minhas mãos como testemunho de que eu cavei este poço".
31 Undeng oen duas nikit in hida se na son, tiata oen ngali maan na Beer Syeba. Un nahin na noan, ‘Ui in hida’.
31 Por isso aquele lugar foi chamado Berseba, porque ali os dois fizeram um juramento.
32 Oen nikit in sumpa hidi kon lahing Abimelek nol un meo la pait lakos oen nusa ka, nusa Filistin.
32 Firmado esse acordo em Berseba, Abimeleque e Ficol, comandante das suas tropas, voltaram para a terra dos filisteus.
33 Hidi nam, Abraham mul kai tamareska mes se Beer Syeba. Kilan deng dedeng na, kai ina na daid taad bel Abraham, le se maan na un todan-lahing AMA LAMTUA man in Nuli Hidi Nutus Taan lo ka.
33 Abraão, por sua vez, plantou uma tamargueira em Berseba e ali invocou o nome do Senhor, o Deus Eterno.
34 Hidi kon Abraham daad tahang nesang se atuil Filistin nas dale ka.
34 E morou Abraão na terra dos filisteus por longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.