Gênesis 21

Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 — ausente —
1 E o Senhor visitou a Sara, como tinha dito; e fez o Senhor a Sara como tinha falado.
2 — ausente —
2 E concebeu Sara e deu a Abraão um filho na sua velhice, ao tempo determinado, que Deus lhe tinha dito.
3 — ausente —
3 E chamou Abraão o nome de seu filho que lhe nascera, que Sara lhe dera, Isaque.
4 — ausente —
4 E Abraão circuncidou o seu filho Isaque, quando era da idade de oito dias, como Deus lhe tinha ordenado.
5 — ausente —
5 E era Abraão da idade de cem anos, quando lhe nasceu Isaque, seu filho.
6 — ausente —
6 E disse Sara: Deus me tem feito riso; e todo aquele que o ouvir se rirá comigo.
7 — ausente —
7 Disse mais: Quem diria a Abraão que Sara daria de mamar a filhos, porque lhe dei um filho na sua velhice?
8 Kon nam Isak tene keko lako. Dedeng le soel una ka, Abraham tao fesat tene.
8 E cresceu o menino e foi desmamado; então, Abraão fez um grande banquete no dia em que Isaque foi desmamado.
9 — ausente —
9 E viu Sara que o filho de Agar, a egípcia, que esta tinha dado a Abraão, zombava.
10 — ausente —
10 E disse a Abraão: Deita fora esta serva e o seu filho; porque o filho desta serva não herdará com meu filho, com Isaque.
11 Ming Sara in tek ela ka kon, Abraham nangan nam banan lo, undeng Ismael na mo un ana kon.
11 E pareceu esta palavra mui má aos olhos de Abraão, por causa de seu filho.
12 Mo Ama Lamtua Allah tek Abraham noan, “Abraham! Ku boel nangan ku sapam hmudin na nol ana ka deken. Muid Sara in koma ka tukun, undeng mam ku haup in hitu-hoen man Auk in hid son na deng Isak.
12 Porém Deus disse a Abraão: Não te pareça mal aos teus olhos acerca do moço e acerca da tua serva; em tudo o que Sara te diz, ouve a sua voz; porque em Isaque será chamada a tua semente.
13 Mo Auk kon bel hangun se ku sapam hmudin na ana ka, undeng un nam kon ku anam esa. Mam un in hua-koet tas kon daid bangsa mesa.”
13 Mas também do filho desta serva farei uma nação, porquanto é tua semente.
14 Ola oskaong mitang bii kon, Abraham mana bel Hagar ngae in kaa se lalan, nol tai bel un ana ka ui botor mes se un adu ka. Hidim un sao bihatang na nol ana Ismael le oen duas bok lakos deng maan na. Kon nam oen duas laok papmes epe in dani nol Beer Syeba ka.
14 Então, se levantou Abraão pela manhã, de madrugada, e tomou pão e um odre de água, e os deu a Agar, pondo-os sobre o seu ombro; também lhe deu o menino e despediu-a; e ela foi-se, andando errante no deserto de Berseba.
15 Nikit oen duas ui in ninu ka hidi son kon, Hagar nang un ana ka se kai ana mes fuun.
15 E, consumida a água do odre, lançou o menino debaixo de uma das árvores.
16 Un nangan se un dalen na noan, “Auk tahang nal in tinang tana-ana ni in le mate ki lo son.” Kon un hoen apa ka le lako daad kakatang, nataka le katang deng un ana ka meter buk lima. Hidim un lilu mumuun.
16 E foi-se e assentou-se em frente, afastando-se a distância de um tiro de arco; porque dizia: Que não veja eu morrer o menino. E assentou-se em frente, e levantou a sua voz, e chorou.
17 Ama Lamtua Allah kon ming Ismael fala in lilu ka. Kon Un ima-ii deng sorga haman tek Hagar noan, “Hagar! Tasao le ku dalem ma iil isi ela lia? Lii deken, ta Ama Lamtua ming tana-ana na in lilu ka son.
17 E ouviu Deus a voz do menino, e bradou o Anjo de Deus a Agar desde os céus e disse-lhe: Que tens, Agar? Não temas, porque Deus ouviu a voz do rapaz desde o lugar onde está.
18 Haung tia, le laok ngat una. Tao teken un dalen na, ta mam Auk le bel un in hua-koet tas daid bangsa in muun isi mesa.”
18 Ergue-te, levanta o moço e pega-lhe pela mão, porque dele farei uma grande nação.
19 Hidi kon Ama Lamtua Allah tao Hagar mata ka le langa, tiata un ngat net ui in kali mes se la. Kon nam un laok nisi ui se botor ra, le nolan laok ninung un ana ka.
19 E abriu-lhe Deus os olhos; e viu um poço de água, e foi-se, e encheu o odre de água, e deu de beber ao moço.
20 — ausente —
20 E era Deus com o moço, que cresceu, e habitou no deserto, e foi flecheiro.
21 — ausente —
21 E habitou no deserto de Parã; e sua mãe tomou-lhe mulher da terra do Egito.
22 Dedeng na, lahing Abimelek nol un meo mes ngala Fikol, lakos tutnaal Abraham. Lahing na aa noan, “Abraham! Kaim taan son noan Ama Lamtua Allah leo-leo nol ku. Undeng na le ku daek saa tukun kon totoang nas dadis.
22 E aconteceu, naquele mesmo tempo, que Abimeleque, com Ficol, príncipe do seu exército, falou com Abraão, dizendo: Deus é contigo em tudo o que fazes;
23 Tiata nol nia, auk nodan le ku nikit sumpa se Ama Lamtua Allah sila noan, mam ku nole-lilung au nol auk ana-upung ngias lo. Undeng auk daek banan saol ku son, tiata ku kon musti daek banan saol au, nol auk nusa kia.”
23 agora, pois, jura-me aqui por Deus que me não mentirás a mim, nem a meu filho, nem a meu neto; segundo a beneficência que te fiz, me farás a mim e à terra onde peregrinaste.
24 Kon Abraham siut noan, “Hao! Auk sumpa.”
24 E disse Abraão: Eu jurarei.
25 Mo hidi na kon, Abraham lapur lahing nga noan, “Ama lahi atulin nas nuu lai-niin auk ui mata in kali mesa.”
25 Abraão, porém, repreendeu a Abimeleque por causa de um poço de água que os servos de Abimeleque haviam tomado por força.
26 Ming ela kon lahing nga siut noan, “Saah! Auk halas-sam ming dais nia. Tasao le ama tek deng hmunan nu lo kia? Taan le asii in dake nia lam, auk tanan lo.”
26 Então, disse Abimeleque: Eu não sei quem fez isto; e também tu mo não fizeste saber, nem eu o ouvi senão hoje.
27 — ausente —
27 E tomou Abraão ovelhas e vacas e deu-as a Abimeleque; e fizeram ambos concerto.
28 — ausente —
28 Pôs Abraão, porém, à parte sete cordeiras do rebanho.
29 Kon lahing nga ketan un noan, “Tasao le ku tao ela lia?”
29 E Abimeleque disse a Abraão: Para que estão aqui estas sete cordeiras, que puseste à parte?
30 Kon Abraham tekan noan, “Ama lahi sium lae-blai heteng iut nias, le daid tada noan, ama lahi hao noan auk man kali ui mata nia.”
30 E disse: Tomarás estas sete cordeiras de minha mão, para que sejam em testemunho que eu cavei este poço.
31 Undeng oen duas nikit in hida se na son, tiata oen ngali maan na Beer Syeba. Un nahin na noan, ‘Ui in hida’.
31 Por isso, se chamou aquele lugar Berseba, porquanto ambos juraram ali.
32 Oen nikit in sumpa hidi kon lahing Abimelek nol un meo la pait lakos oen nusa ka, nusa Filistin.
32 Assim, fizeram concerto em Berseba. Depois, se levantou Abimeleque e Ficol, príncipe do seu exército, e tornaram para a terra dos filisteus.
33 Hidi nam, Abraham mul kai tamareska mes se Beer Syeba. Kilan deng dedeng na, kai ina na daid taad bel Abraham, le se maan na un todan-lahing AMA LAMTUA man in Nuli Hidi Nutus Taan lo ka.
33 E plantou um bosque em Berseba e invocou lá o nome do Senhor , Deus eterno.
34 Hidi kon Abraham daad tahang nesang se atuil Filistin nas dale ka.
34 E peregrinou Abraão na terra dos filisteus muitos dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.