Atos 27

Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Hidi nam, gubernur Festus nutus le tunang Paulus lako situ-taal se laih tuan Kaiser ra, ne Roma, le halin nutus un dasi la se lua. Kon nam un sao Paulus, nol atuil bui tenga las, lakos se komendan tentara mes ngala Yulius, halin nol oen lakos propinsi Italia. Yulius nam komendan tentara mes deng komendan man in doh Kaiser ras.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Dedeng na au (Lukas), laok muid Paulus leo-leo nol pail-kaka mes pait, atuil Makedonia deng kota Tesalonika, ngala Aristarkus. Kaim totoang saek lui ina mes man maa deng kota Adramitium. Muid lui na in lako ka lam, oen le tuli-tuil se mana mamo se propinsi Asia.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Kaim luan laa bokam deng Kaisarea, hidim ola ka, kaim lakom lius se kota Sidon. Komendan Yulius tao Paulus nol babanan, un kon tekan noan, Paulus bisa laok ngat un tapan nas se tuu kua. Un in koma ka, le halin Paulus tapan nas bel un sa-saa man in parlu se tasi dapa.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Hidim kaim totoang sakem pait lakom lui la, le bokam. Mo angin na muun isi deng sila, ta lui na naha-bubuit tam lail lo. Tiata oen lail lui la muid tasi nusa Siprus nol dale Siria hlala, le halin nam naap deng angin na.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Hidi deng na kon, kaim lail tetas deng tasi man ne propinsi Kilikia nol propinsi Pamfilia in salo ka. Kon kaim lail napiut lakom lius se kota Mira, se nusa Likia. Lius se uang kon, kaim totoang nium deng lui ina ka.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Se kota Mira, komendan Yulius nuti-nuting lui ina didang, man le lail lako bus el Italia. Kon nam un haup lui ina mesa, man maa deng kota Aleksandria le lako bus el Italia. Hidim un tadu kaim totoang, le saek lakom lui na dapam.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Kaim lail lelo ila lo son, mo lui na lail lo tetetas, undeng angin deng muka lua ka muun isi. Tiata kaim bosor ana lo, didiin lakom dadani nol kota Knidus. Mo angin na huu nol muun isi napiut, tiata kaim lail tetas lakom nusa Kreta, le halin nam naap deng angin na. Hidi na, halas-sam kaim kaliut mumu mesa, ngala Salmone.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Kon kaim lail kae lusun deng mumu na, mudi-muid nusa Kreta onan na, halas-sam kaim lakom lius se mana mesa, ngala Onan Leko. Maan na dani nol kota Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Lius se lang kon, ima-ii deng lui na teen in kae buit, undeng kaim luan laa nesang isi son, mo lakom lius se Italiang lo bii. Dedeng na, atuil Yahudi las leol tene in Haup Ampong deng in Kula-sala ka kon kuhit son. Na nahin na noan, oras angin tuan nol len tene ka mulai son na. Hidim ima-ii deng lui ina na keket apa noan, kit lail napiut, tam elola la. Ming ela kon, Paulus tekas
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 noan, “Kaka-paling totoang. Auk nodan le aa bubuit. Auk nataka le eta kit lail napiut tam, bet kit haup in susa mamo. Eliam lui ni mele, le sa-saas ilang hidis, nol kit kon mel mateng totoang.”
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Mo komendan tentarang nga dai hii se Paulus in teka ka lo. Un parsai dui se atuling ulin na, nol lui lamtua ka. Tiata oen nangan le luan laa putis deng maan na.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Undeng banan lo, eta nauh lui se Onan Leko la, se oras len. Tiata, mamo deng oen tade le kaim lail napiut, lakom kota Feniks. Oen kom le eta bole lam, kaim totoang daad tahang se lang, se oras len tene ka. Kota Feniks nam, nusa Kreta onan man banan dui ka, undeng maan na naap deng aing hat-ana nol aing hat-tuan, nol len tuan kon toman lo.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Nikit aing lote la huu ihi-ihin kon, oen bali le angin na banan son na, ta oen tek apa noan, “Maa le kit takong kota Feniks tia!” Tiata, oen pel sakeng nahu la, nol din sakeng laa la, hidim kaim lail lo-lool tasi suut ta.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 — ausente —
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 — ausente —
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Kaim boe muid len na ela, didiin kaim lakong dani nol nusa ana mesa, ngala Kauda. Dedeng na, lui poon na boleng nabael se lui ina ka ulin na, nonool un talin na. Hidim oen pel sakeng lui poon na, lako lui ina ka dapa nol bosor isi.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Nikit oen pel sakeng nalan kon, oen nius tali pukiu lui na apa ka, le doha, halin kai bleha kas hongaan deken, lo kam lui la mele. Oen kon lii, ta tamlom len na late lui la lako sel se hlaen in ne itin dalen, man oen noken noan Sirtis ne Afrika kua. Tiata, oen niung tailuang nahu la lako tasi dalen, le halin tahang lui la in lali ka.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Angin tuan na late kaim lui la kliu-kanan. Tiata ola ka kon, ima-ii deng lui ina na nikit soleng sa-saa in sakeng teng lakos tasi dales.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Ola ka pait kon, angin tuan na in huu ka muun nabale. Tiata oen lii keko sake. Undeng na le, oen nikit soleng sa-saa in sakeng teng pait lakos tasi dales, le tao kahan tapnaeng lui la. Ima-ii lui nas esan man nikit soleng sa-saa in sakeng nas lakos tasi dales.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Lelo-duman nam angin tuan na teen bubuit lo kon, nol nopen babakun didiin lelo ila lo, tiata kaim net lelo, tamlom duun lo. Kaim totoang nangan hapun lo son, nol kaim kon nataka kam kaim haup in nuli lo ka.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Lelo il nas, kaim kaa tatahan sa-saa mes lo kon. Tiata Paulus haman oen totoang, hidim tekas noan, “Kaka-paling totoang! Bis mi muid auk in teka ka, le lail nang Onan Leok lo kam, taon elola ko kit haup susa mamo isi eli lo, nol kit ilang sa-saa lo.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Mo auk le nodan mi totoang tao teken mi dalen nas. Ta bet mam lui ina ni dudus-didaa. Mo lii deken ta muik atuli in mate lo.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Auk in koma ka, le mi totoang taan noan, auk niam Ama Lamtua Allah atulin, nol auk haup os deng Una. Sian, Un nutus Un ima-ii las mes deng sorga, le maa dil se auk halin nia. Hidim un tek auk noan,
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 ‘Paulus! Lii deken. Mam ku lako saol lahing tuan Kaiser ra se Roma, le halin un nehan ku dasi la. Undeng Ama Lamtua dalen na banan nol ku, tiata Un kon bel slamat totoang atuil in mo lui ni dapa ngias.’
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Kaka-paling totoang. Tao ilang mi in makoe ka deken. Auk parsai baktebes se Ama Lamtua Allah noan, asa man Un in tek auk sian na, mam daid parsis ela.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Mo mam lui ina ni lako sel se nusa mesa.”
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Dedeng na, angin nol len diuk kuti-kuti lui la, ta kaim boe tuun lelo hngul aat se tasi Adria. Mo nataka le bingin-tai kon, ima-ii deng lui ina ka bali le kaim lakom dadani suut ta son.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Tiata oen lolo niung hnukat, le sukat naan ui la lihu ka. Oen sukat tam, ui la lihu ka dea buk dua. Nikit lui la hoen lako bubuit pait kon, oen niung naan hnukat ta pait tam, ui la lihu ka dea hngul lima.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Oen tao ela, undeng oen totoang lii, ta tamlom lui la saek lako sel se baut alo kas dapa ka. Tiata, oen niung nahu lol aat se ulin na. Hidim kaim totoang kom isi le halin sain hlapat.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Mo ima-ii deng lui ina na koo mes le lalis deng lui la nol ete-ete. Tiata oen hutun niung lui poon na, le tao banansila el noan, oen le piul niung nauh in se klanga ka ngas.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Mo Paulus tek komendan na nol un tentaran nas, ima-ii nas in nangan dadaat ta. Un tekas noan, “Eta ima-ii las lalis nang soleng lui nia lam, mam mi totoang matem.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Ming Paulus tek ela kon, tentara las dait nutus lui poon na talin na, le nang lui poon na boe lako. Tiata, ima-ii in deng lui ina na ngas haup in lali pait lo.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Nikit sain tuun nam, Paulus hanet atuil nas totoang le halin oen kaa. Un tekas noan, “Minggu dua son nia, kit suma daad tuun, le nangan-nangan tuun, nol nisi kit tain ni nol saa mes lo kon.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Tiata, auk nodan le kit kaa bubuit, halin nam kit haup pait kit in kuat-tes sa. Auk parsai noan, kit in mo nia ngias muik at mes kon haup in daat lo. Taon elola ko, kit totoang nuling!”
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Aa hidi ela kon, Paulus kat ruti, hidim un kohe-kanas le nodan mamo se Ama Lamtua, se oen totoang silan. Hidi nam, un kat ruti tep mes le kaa.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 — ausente —
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 — ausente —
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Hidi na kon, oen nikit soleng karong ael-gandum mas lakos tasi dales, le tao kahan tapnaeng lui ina na.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Sain kon nam, ima-ii las ngat net tuu ka. Mo oen taan noan nusa ol na ka lo. Oen kon ngat net ima mesa, man suut ta hlaen. Tiata, oen nangan noan eta bole lam, oen nol lui na kaliut deng baut in ne tasi daleng ngas, le nolan lako se onan na.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Hidim oen dait nutus tail nahu las totoang, le nang se tasi dales. Kon oen dolo niung lui ulin na lako tasi dalen, le halin pekot nal lui la. Hidi nam oen pel sakeng laa ana in se klanga ka ka, le halin angin na huu nol lui la lako se onan na.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Mo lui na lail saek hlaen unus in se tasi dalen na, ta sel se la, le didiin pekot nalan pait lo. Kon nam len tene kas diuk dudus un ulin na.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Nikit tentara las net ela kon, oen le keo tele atuil bui nas totoang. Undeng oen lii, tamlom mo atuil bui kas nangen saek lakos tuu ka, le lalis sa.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Mo komendan Yulius kaing un tentaran nas, undeng un dai keo Paulus lo. Hidim un tadu le totoang atuil man nangen tana ngas, pul taam lakos tasi dalen, le nangen lakos tuu kua.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Mo atuil in nangen taan lo ngas, un tadus le kil kai bleha tamlom saa tuun, le muid len na, halin nolas lakos tuu kua. Tiata, kaim totoang lakom lius se tuu ka nol slamat.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.