Atos 27
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs NVT
1 Hidi nam, gubernur Festus nutus le tunang Paulus lako situ-taal se laih tuan Kaiser ra, ne Roma, le halin nutus un dasi la se lua. Kon nam un sao Paulus, nol atuil bui tenga las, lakos se komendan tentara mes ngala Yulius, halin nol oen lakos propinsi Italia. Yulius nam komendan tentara mes deng komendan man in doh Kaiser ras.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Dedeng na au (Lukas), laok muid Paulus leo-leo nol pail-kaka mes pait, atuil Makedonia deng kota Tesalonika, ngala Aristarkus. Kaim totoang saek lui ina mes man maa deng kota Adramitium. Muid lui na in lako ka lam, oen le tuli-tuil se mana mamo se propinsi Asia.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Kaim luan laa bokam deng Kaisarea, hidim ola ka, kaim lakom lius se kota Sidon. Komendan Yulius tao Paulus nol babanan, un kon tekan noan, Paulus bisa laok ngat un tapan nas se tuu kua. Un in koma ka, le halin Paulus tapan nas bel un sa-saa man in parlu se tasi dapa.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Hidim kaim totoang sakem pait lakom lui la, le bokam. Mo angin na muun isi deng sila, ta lui na naha-bubuit tam lail lo. Tiata oen lail lui la muid tasi nusa Siprus nol dale Siria hlala, le halin nam naap deng angin na.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Hidi deng na kon, kaim lail tetas deng tasi man ne propinsi Kilikia nol propinsi Pamfilia in salo ka. Kon kaim lail napiut lakom lius se kota Mira, se nusa Likia. Lius se uang kon, kaim totoang nium deng lui ina ka.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Se kota Mira, komendan Yulius nuti-nuting lui ina didang, man le lail lako bus el Italia. Kon nam un haup lui ina mesa, man maa deng kota Aleksandria le lako bus el Italia. Hidim un tadu kaim totoang, le saek lakom lui na dapam.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Kaim lail lelo ila lo son, mo lui na lail lo tetetas, undeng angin deng muka lua ka muun isi. Tiata kaim bosor ana lo, didiin lakom dadani nol kota Knidus. Mo angin na huu nol muun isi napiut, tiata kaim lail tetas lakom nusa Kreta, le halin nam naap deng angin na. Hidi na, halas-sam kaim kaliut mumu mesa, ngala Salmone.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Kon kaim lail kae lusun deng mumu na, mudi-muid nusa Kreta onan na, halas-sam kaim lakom lius se mana mesa, ngala Onan Leko. Maan na dani nol kota Lasea.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Lius se lang kon, ima-ii deng lui na teen in kae buit, undeng kaim luan laa nesang isi son, mo lakom lius se Italiang lo bii. Dedeng na, atuil Yahudi las leol tene in Haup Ampong deng in Kula-sala ka kon kuhit son. Na nahin na noan, oras angin tuan nol len tene ka mulai son na. Hidim ima-ii deng lui ina na keket apa noan, kit lail napiut, tam elola la. Ming ela kon, Paulus tekas
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 noan, “Kaka-paling totoang. Auk nodan le aa bubuit. Auk nataka le eta kit lail napiut tam, bet kit haup in susa mamo. Eliam lui ni mele, le sa-saas ilang hidis, nol kit kon mel mateng totoang.”
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Mo komendan tentarang nga dai hii se Paulus in teka ka lo. Un parsai dui se atuling ulin na, nol lui lamtua ka. Tiata oen nangan le luan laa putis deng maan na.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Undeng banan lo, eta nauh lui se Onan Leko la, se oras len. Tiata, mamo deng oen tade le kaim lail napiut, lakom kota Feniks. Oen kom le eta bole lam, kaim totoang daad tahang se lang, se oras len tene ka. Kota Feniks nam, nusa Kreta onan man banan dui ka, undeng maan na naap deng aing hat-ana nol aing hat-tuan, nol len tuan kon toman lo.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Nikit aing lote la huu ihi-ihin kon, oen bali le angin na banan son na, ta oen tek apa noan, “Maa le kit takong kota Feniks tia!” Tiata, oen pel sakeng nahu la, nol din sakeng laa la, hidim kaim lail lo-lool tasi suut ta.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 — ausente —
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 — ausente —
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Kaim boe muid len na ela, didiin kaim lakong dani nol nusa ana mesa, ngala Kauda. Dedeng na, lui poon na boleng nabael se lui ina ka ulin na, nonool un talin na. Hidim oen pel sakeng lui poon na, lako lui ina ka dapa nol bosor isi.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Nikit oen pel sakeng nalan kon, oen nius tali pukiu lui na apa ka, le doha, halin kai bleha kas hongaan deken, lo kam lui la mele. Oen kon lii, ta tamlom len na late lui la lako sel se hlaen in ne itin dalen, man oen noken noan Sirtis ne Afrika kua. Tiata, oen niung tailuang nahu la lako tasi dalen, le halin tahang lui la in lali ka.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Angin tuan na late kaim lui la kliu-kanan. Tiata ola ka kon, ima-ii deng lui ina na nikit soleng sa-saa in sakeng teng lakos tasi dales.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Ola ka pait kon, angin tuan na in huu ka muun nabale. Tiata oen lii keko sake. Undeng na le, oen nikit soleng sa-saa in sakeng teng pait lakos tasi dales, le tao kahan tapnaeng lui la. Ima-ii lui nas esan man nikit soleng sa-saa in sakeng nas lakos tasi dales.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Lelo-duman nam angin tuan na teen bubuit lo kon, nol nopen babakun didiin lelo ila lo, tiata kaim net lelo, tamlom duun lo. Kaim totoang nangan hapun lo son, nol kaim kon nataka kam kaim haup in nuli lo ka.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Lelo il nas, kaim kaa tatahan sa-saa mes lo kon. Tiata Paulus haman oen totoang, hidim tekas noan, “Kaka-paling totoang! Bis mi muid auk in teka ka, le lail nang Onan Leok lo kam, taon elola ko kit haup susa mamo isi eli lo, nol kit ilang sa-saa lo.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Mo auk le nodan mi totoang tao teken mi dalen nas. Ta bet mam lui ina ni dudus-didaa. Mo lii deken ta muik atuli in mate lo.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Auk in koma ka, le mi totoang taan noan, auk niam Ama Lamtua Allah atulin, nol auk haup os deng Una. Sian, Un nutus Un ima-ii las mes deng sorga, le maa dil se auk halin nia. Hidim un tek auk noan,
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 ‘Paulus! Lii deken. Mam ku lako saol lahing tuan Kaiser ra se Roma, le halin un nehan ku dasi la. Undeng Ama Lamtua dalen na banan nol ku, tiata Un kon bel slamat totoang atuil in mo lui ni dapa ngias.’
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Kaka-paling totoang. Tao ilang mi in makoe ka deken. Auk parsai baktebes se Ama Lamtua Allah noan, asa man Un in tek auk sian na, mam daid parsis ela.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Mo mam lui ina ni lako sel se nusa mesa.”
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Dedeng na, angin nol len diuk kuti-kuti lui la, ta kaim boe tuun lelo hngul aat se tasi Adria. Mo nataka le bingin-tai kon, ima-ii deng lui ina ka bali le kaim lakom dadani suut ta son.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Tiata oen lolo niung hnukat, le sukat naan ui la lihu ka. Oen sukat tam, ui la lihu ka dea buk dua. Nikit lui la hoen lako bubuit pait kon, oen niung naan hnukat ta pait tam, ui la lihu ka dea hngul lima.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Oen tao ela, undeng oen totoang lii, ta tamlom lui la saek lako sel se baut alo kas dapa ka. Tiata, oen niung nahu lol aat se ulin na. Hidim kaim totoang kom isi le halin sain hlapat.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Mo ima-ii deng lui ina na koo mes le lalis deng lui la nol ete-ete. Tiata oen hutun niung lui poon na, le tao banansila el noan, oen le piul niung nauh in se klanga ka ngas.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Mo Paulus tek komendan na nol un tentaran nas, ima-ii nas in nangan dadaat ta. Un tekas noan, “Eta ima-ii las lalis nang soleng lui nia lam, mam mi totoang matem.”
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Ming Paulus tek ela kon, tentara las dait nutus lui poon na talin na, le nang lui poon na boe lako. Tiata, ima-ii in deng lui ina na ngas haup in lali pait lo.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Nikit sain tuun nam, Paulus hanet atuil nas totoang le halin oen kaa. Un tekas noan, “Minggu dua son nia, kit suma daad tuun, le nangan-nangan tuun, nol nisi kit tain ni nol saa mes lo kon.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Tiata, auk nodan le kit kaa bubuit, halin nam kit haup pait kit in kuat-tes sa. Auk parsai noan, kit in mo nia ngias muik at mes kon haup in daat lo. Taon elola ko, kit totoang nuling!”
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Aa hidi ela kon, Paulus kat ruti, hidim un kohe-kanas le nodan mamo se Ama Lamtua, se oen totoang silan. Hidi nam, un kat ruti tep mes le kaa.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 — ausente —
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 — ausente —
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Hidi na kon, oen nikit soleng karong ael-gandum mas lakos tasi dales, le tao kahan tapnaeng lui ina na.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Sain kon nam, ima-ii las ngat net tuu ka. Mo oen taan noan nusa ol na ka lo. Oen kon ngat net ima mesa, man suut ta hlaen. Tiata, oen nangan noan eta bole lam, oen nol lui na kaliut deng baut in ne tasi daleng ngas, le nolan lako se onan na.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Hidim oen dait nutus tail nahu las totoang, le nang se tasi dales. Kon oen dolo niung lui ulin na lako tasi dalen, le halin pekot nal lui la. Hidi nam oen pel sakeng laa ana in se klanga ka ka, le halin angin na huu nol lui la lako se onan na.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Mo lui na lail saek hlaen unus in se tasi dalen na, ta sel se la, le didiin pekot nalan pait lo. Kon nam len tene kas diuk dudus un ulin na.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Nikit tentara las net ela kon, oen le keo tele atuil bui nas totoang. Undeng oen lii, tamlom mo atuil bui kas nangen saek lakos tuu ka, le lalis sa.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Mo komendan Yulius kaing un tentaran nas, undeng un dai keo Paulus lo. Hidim un tadu le totoang atuil man nangen tana ngas, pul taam lakos tasi dalen, le nangen lakos tuu kua.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Mo atuil in nangen taan lo ngas, un tadus le kil kai bleha tamlom saa tuun, le muid len na, halin nolas lakos tuu kua. Tiata, kaim totoang lakom lius se tuu ka nol slamat.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.