Atos 27
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs ARC
1 Hidi nam, gubernur Festus nutus le tunang Paulus lako situ-taal se laih tuan Kaiser ra, ne Roma, le halin nutus un dasi la se lua. Kon nam un sao Paulus, nol atuil bui tenga las, lakos se komendan tentara mes ngala Yulius, halin nol oen lakos propinsi Italia. Yulius nam komendan tentara mes deng komendan man in doh Kaiser ras.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Dedeng na au (Lukas), laok muid Paulus leo-leo nol pail-kaka mes pait, atuil Makedonia deng kota Tesalonika, ngala Aristarkus. Kaim totoang saek lui ina mes man maa deng kota Adramitium. Muid lui na in lako ka lam, oen le tuli-tuil se mana mamo se propinsi Asia.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Kaim luan laa bokam deng Kaisarea, hidim ola ka, kaim lakom lius se kota Sidon. Komendan Yulius tao Paulus nol babanan, un kon tekan noan, Paulus bisa laok ngat un tapan nas se tuu kua. Un in koma ka, le halin Paulus tapan nas bel un sa-saa man in parlu se tasi dapa.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Hidim kaim totoang sakem pait lakom lui la, le bokam. Mo angin na muun isi deng sila, ta lui na naha-bubuit tam lail lo. Tiata oen lail lui la muid tasi nusa Siprus nol dale Siria hlala, le halin nam naap deng angin na.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Hidi deng na kon, kaim lail tetas deng tasi man ne propinsi Kilikia nol propinsi Pamfilia in salo ka. Kon kaim lail napiut lakom lius se kota Mira, se nusa Likia. Lius se uang kon, kaim totoang nium deng lui ina ka.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Se kota Mira, komendan Yulius nuti-nuting lui ina didang, man le lail lako bus el Italia. Kon nam un haup lui ina mesa, man maa deng kota Aleksandria le lako bus el Italia. Hidim un tadu kaim totoang, le saek lakom lui na dapam.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Kaim lail lelo ila lo son, mo lui na lail lo tetetas, undeng angin deng muka lua ka muun isi. Tiata kaim bosor ana lo, didiin lakom dadani nol kota Knidus. Mo angin na huu nol muun isi napiut, tiata kaim lail tetas lakom nusa Kreta, le halin nam naap deng angin na. Hidi na, halas-sam kaim kaliut mumu mesa, ngala Salmone.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Kon kaim lail kae lusun deng mumu na, mudi-muid nusa Kreta onan na, halas-sam kaim lakom lius se mana mesa, ngala Onan Leko. Maan na dani nol kota Lasea.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Lius se lang kon, ima-ii deng lui na teen in kae buit, undeng kaim luan laa nesang isi son, mo lakom lius se Italiang lo bii. Dedeng na, atuil Yahudi las leol tene in Haup Ampong deng in Kula-sala ka kon kuhit son. Na nahin na noan, oras angin tuan nol len tene ka mulai son na. Hidim ima-ii deng lui ina na keket apa noan, kit lail napiut, tam elola la. Ming ela kon, Paulus tekas
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 noan, “Kaka-paling totoang. Auk nodan le aa bubuit. Auk nataka le eta kit lail napiut tam, bet kit haup in susa mamo. Eliam lui ni mele, le sa-saas ilang hidis, nol kit kon mel mateng totoang.”
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Mo komendan tentarang nga dai hii se Paulus in teka ka lo. Un parsai dui se atuling ulin na, nol lui lamtua ka. Tiata oen nangan le luan laa putis deng maan na.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Undeng banan lo, eta nauh lui se Onan Leko la, se oras len. Tiata, mamo deng oen tade le kaim lail napiut, lakom kota Feniks. Oen kom le eta bole lam, kaim totoang daad tahang se lang, se oras len tene ka. Kota Feniks nam, nusa Kreta onan man banan dui ka, undeng maan na naap deng aing hat-ana nol aing hat-tuan, nol len tuan kon toman lo.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Nikit aing lote la huu ihi-ihin kon, oen bali le angin na banan son na, ta oen tek apa noan, “Maa le kit takong kota Feniks tia!” Tiata, oen pel sakeng nahu la, nol din sakeng laa la, hidim kaim lail lo-lool tasi suut ta.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 — ausente —
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 — ausente —
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Kaim boe muid len na ela, didiin kaim lakong dani nol nusa ana mesa, ngala Kauda. Dedeng na, lui poon na boleng nabael se lui ina ka ulin na, nonool un talin na. Hidim oen pel sakeng lui poon na, lako lui ina ka dapa nol bosor isi.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Nikit oen pel sakeng nalan kon, oen nius tali pukiu lui na apa ka, le doha, halin kai bleha kas hongaan deken, lo kam lui la mele. Oen kon lii, ta tamlom len na late lui la lako sel se hlaen in ne itin dalen, man oen noken noan Sirtis ne Afrika kua. Tiata, oen niung tailuang nahu la lako tasi dalen, le halin tahang lui la in lali ka.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Angin tuan na late kaim lui la kliu-kanan. Tiata ola ka kon, ima-ii deng lui ina na nikit soleng sa-saa in sakeng teng lakos tasi dales.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Ola ka pait kon, angin tuan na in huu ka muun nabale. Tiata oen lii keko sake. Undeng na le, oen nikit soleng sa-saa in sakeng teng pait lakos tasi dales, le tao kahan tapnaeng lui la. Ima-ii lui nas esan man nikit soleng sa-saa in sakeng nas lakos tasi dales.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Lelo-duman nam angin tuan na teen bubuit lo kon, nol nopen babakun didiin lelo ila lo, tiata kaim net lelo, tamlom duun lo. Kaim totoang nangan hapun lo son, nol kaim kon nataka kam kaim haup in nuli lo ka.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Lelo il nas, kaim kaa tatahan sa-saa mes lo kon. Tiata Paulus haman oen totoang, hidim tekas noan, “Kaka-paling totoang! Bis mi muid auk in teka ka, le lail nang Onan Leok lo kam, taon elola ko kit haup susa mamo isi eli lo, nol kit ilang sa-saa lo.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Mo auk le nodan mi totoang tao teken mi dalen nas. Ta bet mam lui ina ni dudus-didaa. Mo lii deken ta muik atuli in mate lo.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Auk in koma ka, le mi totoang taan noan, auk niam Ama Lamtua Allah atulin, nol auk haup os deng Una. Sian, Un nutus Un ima-ii las mes deng sorga, le maa dil se auk halin nia. Hidim un tek auk noan,
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ‘Paulus! Lii deken. Mam ku lako saol lahing tuan Kaiser ra se Roma, le halin un nehan ku dasi la. Undeng Ama Lamtua dalen na banan nol ku, tiata Un kon bel slamat totoang atuil in mo lui ni dapa ngias.’
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Kaka-paling totoang. Tao ilang mi in makoe ka deken. Auk parsai baktebes se Ama Lamtua Allah noan, asa man Un in tek auk sian na, mam daid parsis ela.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Mo mam lui ina ni lako sel se nusa mesa.”
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Dedeng na, angin nol len diuk kuti-kuti lui la, ta kaim boe tuun lelo hngul aat se tasi Adria. Mo nataka le bingin-tai kon, ima-ii deng lui ina ka bali le kaim lakom dadani suut ta son.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Tiata oen lolo niung hnukat, le sukat naan ui la lihu ka. Oen sukat tam, ui la lihu ka dea buk dua. Nikit lui la hoen lako bubuit pait kon, oen niung naan hnukat ta pait tam, ui la lihu ka dea hngul lima.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Oen tao ela, undeng oen totoang lii, ta tamlom lui la saek lako sel se baut alo kas dapa ka. Tiata, oen niung nahu lol aat se ulin na. Hidim kaim totoang kom isi le halin sain hlapat.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Mo ima-ii deng lui ina na koo mes le lalis deng lui la nol ete-ete. Tiata oen hutun niung lui poon na, le tao banansila el noan, oen le piul niung nauh in se klanga ka ngas.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Mo Paulus tek komendan na nol un tentaran nas, ima-ii nas in nangan dadaat ta. Un tekas noan, “Eta ima-ii las lalis nang soleng lui nia lam, mam mi totoang matem.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Ming Paulus tek ela kon, tentara las dait nutus lui poon na talin na, le nang lui poon na boe lako. Tiata, ima-ii in deng lui ina na ngas haup in lali pait lo.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Nikit sain tuun nam, Paulus hanet atuil nas totoang le halin oen kaa. Un tekas noan, “Minggu dua son nia, kit suma daad tuun, le nangan-nangan tuun, nol nisi kit tain ni nol saa mes lo kon.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Tiata, auk nodan le kit kaa bubuit, halin nam kit haup pait kit in kuat-tes sa. Auk parsai noan, kit in mo nia ngias muik at mes kon haup in daat lo. Taon elola ko, kit totoang nuling!”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Aa hidi ela kon, Paulus kat ruti, hidim un kohe-kanas le nodan mamo se Ama Lamtua, se oen totoang silan. Hidi nam, un kat ruti tep mes le kaa.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 — ausente —
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 — ausente —
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Hidi na kon, oen nikit soleng karong ael-gandum mas lakos tasi dales, le tao kahan tapnaeng lui ina na.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Sain kon nam, ima-ii las ngat net tuu ka. Mo oen taan noan nusa ol na ka lo. Oen kon ngat net ima mesa, man suut ta hlaen. Tiata, oen nangan noan eta bole lam, oen nol lui na kaliut deng baut in ne tasi daleng ngas, le nolan lako se onan na.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Hidim oen dait nutus tail nahu las totoang, le nang se tasi dales. Kon oen dolo niung lui ulin na lako tasi dalen, le halin pekot nal lui la. Hidi nam oen pel sakeng laa ana in se klanga ka ka, le halin angin na huu nol lui la lako se onan na.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Mo lui na lail saek hlaen unus in se tasi dalen na, ta sel se la, le didiin pekot nalan pait lo. Kon nam len tene kas diuk dudus un ulin na.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Nikit tentara las net ela kon, oen le keo tele atuil bui nas totoang. Undeng oen lii, tamlom mo atuil bui kas nangen saek lakos tuu ka, le lalis sa.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Mo komendan Yulius kaing un tentaran nas, undeng un dai keo Paulus lo. Hidim un tadu le totoang atuil man nangen tana ngas, pul taam lakos tasi dalen, le nangen lakos tuu kua.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Mo atuil in nangen taan lo ngas, un tadus le kil kai bleha tamlom saa tuun, le muid len na, halin nolas lakos tuu kua. Tiata, kaim totoang lakom lius se tuu ka nol slamat.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.