Atos 20

Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nikit atuli las tao lobo-lau lo tukun nam, kota Efesus ete pait banansila el lelo-leol in hidi son nuas. Kon nam Paulus haman nakbua atuil in parsai se kota na ngas, le tao teken oen dalen nas. Hidi nam, un seon le boka lako propinsi Makedonia.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Lius se lua kon, un laok pukiu ingu-iung in se la ngas, le tao teken atuil in parsai ngas dalen nas. Un tao ela didiin un tama lako atuil Yunani las mana.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Un daad se la bulan tilu. Hidim un mana-mana le noan saek lui ina le lako propinsi Siria kam, un ming haup noan, atuil Yahudi las koo mes son le keo tele una. Ming ela kon, un luan laa le napiut lako propinsi Siria lo, mo un pait lako deng propinsi Makedonia tuun.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Muik atuli buan ana mes kom le muid Paulus. Atuil nas, Timutius; ama Pirus ana Sopater, man deng kota Berea; Aristarkus nol Sekundus deng kota Tesalonika; Gayus deng kota Derbe; nol Tikikus duas Trofimus deng propinsi Asia.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 — ausente —
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 — ausente —
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Neot mesan na, tom nol leol Minggu. Paulus tek kaim noan, “Kaka-pali me, auk nutus son le ola kam auk lakong napiut.” Tiata kaim atuil in parsai ngas totoang, nakbua le halin kaa-ninu leo-leo. Undeng Paulus le lako, tiata un nahdeh nol kaim didiin bingin-tai.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Kaim nakbua se uma mes hnoden tilu la dapa. Duman na, oen hoet hadut mamo kose.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Ta muik tana-biklobeng muda mesa, ngala Yutikus, daad se jendela la. Un kon muid le hii deng Paulus in dehet ta. Mo nesa-nesang kon, un mata tede ta un niin nala. Nahkitu lam, un nahi deng jendela la, ti mate meman.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Kon nam Paulus niu lako, le neok tana-biklobeng na. Hidim un tek kaim noan, “Lii deken, ta un nuli.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 — ausente —
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 — ausente —
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Hidi nam, kaim aa nol apa le laok bakisan lalan, mo mam tutnaal apa pait se kota mesa, ngala Asos. Tiata kaim saek lui ina le lail lakom kota Asos. Mo Paulus laok iin tuun, lako ua.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Kaim tutnaal Paulus se kota Asos kon, un sake muid deng lui dapa kon, le kaim luan laa napiut lakom kota Metilene.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Deng kota Metilene, kaim lail napiut. Kon nam ola ka, kaim lail dadani nol nusa mesa, ngala Kios. Bingin dua ka, kaim lail saol nusa Samos. Bingin tilu ka halas-sam, kaim lakom lius se kota Miletus.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Mo Paulus kom isi le lalaba pait lako Yerusalem, halin un muid leol tene Pentakosta se lua. Undeng na le un dai soleng oras in saek laok kota Efesus lo.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Tiata nikit Paulus bii se kota Miletus kon, un tunang dais bel blalan-blalan Kristen in se kota Efesus sas, le oen maa tutnaal nol un se kota Miletus.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Nikit oen maas lius kon, Paulus tek oen noan, “Kaka-paling totoang. Mi totoang taan auk in nuli ki son, deng hmunan auk kida iing ngi se propinsi Asia, maa lius leol neot nia.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Mi kon tana noan, auk daek mumuun se mi hlala ka, mo auk nikit tatahan auk apang ngi lo. Se auk in dake kia, auk matang uin nahi oe mamo son, nol lepa-haal in susa bubuit lo. Auk kon haup susa-daat mamo deng atuil Yahudi las in tao dadaat saol au ka.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Dedeng auk tui mia ka, auk puting totoang dais banan, man auk in tana ngas bel mia. Nol auk kon tui mi nol in buni-buni lo. Auk kon lakong se atuli las uma las mesa-mesa, le tekas pait deng Ama Lamtua in koma ka.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Auk kon tek atuil Yahudi las, nol atuil Yahudi lo kas noan, oen musti tenes deng oen in kula-sala ngas, le muid se Ama Lamtua Allah. Nol oen kon musti parsai se Yesus, kit Lamtuan na.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Auk le tek mi elia: auk kom le lakong Yerusalem, undeng Ama Lamtua Koo Niu ka, le nol auk lakong se luang. Auk taan le mam asa man daid nol auk se lua ka lo, mo auk muid tukun.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Mo deng kota mesa laok kota mesa, Ama Lamtua Koo Niu ka tek auk muna son noan, mam auk tamang bui, nol lepa-haal susa-daat mamo.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Auk tanan son le baktetebes ela, undeng Lamtua Yesus man kom le bel auk lepa-haal in dake nia. Le halin laok tek atuli las deng Dehet Dais Banan na noan, Ama Lamtua namnau kita, nol Un kon tulu Un dalen banan na bel kita. Eta auk tao muid Un in koma ka, le daek nuli os ni lo kam, auk nangan nam auk in nuli ki muik nahin lo.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 Halas-sam auk tana noan, mi man auk in tui nesang son, le tamam daid Ama Lamtua nenan nias, mam net auk pait lo ka.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 — ausente —
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 — ausente —
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 — ausente —
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Tiata halas ni auk le nang soleng mia. Mo nangan ne! Mam muik atuli maa le tui dadahut tuun se mi hlala kia. Oen taam maas banansila el ngot in sau daat, man tama lako okat lae-blai la dalen na.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Muik atuil in nole-lilung daat deeh maas deng likun, mo nangan, ta muik teng kon puit maas deng mi hlala ka. Hidim oen tui mi nol in tom lo. Oen kom le atuli li muid se oen tukun. Tiata oen soba-naan le liun atuli li halin muid se Lamtua Yesus pait lo.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Undeng ela, tiata mi musti doh apan babanan. Nadidingun deken, ta auk daad leo-leo nol mi taun tiul son. Auk kon tui-tikang mi lelo-duman nol nangan auk in kae ka lo. Auk matang uin nahi oe-oe son, undeng mia.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 Kit le bakisan apa son niang. Tiata auk sao mi totoang lakom se Ama Lamtua ima, le halin Un man papa-paiduil mia. Nol mi musti kil dididi totoang man auk in tek mi son lolo hmunan nua, deng Ama Lamtua dalen banan na ka. Ama Lamtua muik kuasa le bel mi in kuat-tes. Un kon hid son le bel hangun se Un atulin nas. Tiata eta mi muid napiut se Una nol dalen in niu kam, taon elola ko mi kon haup hangun.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Dedeng auk daek se mi hlala ka ka, auk kom le kat mi sa-saa mes lo kon. Auk nodan net lil-mea, lil-muti, kai-batu, tamlom asa tukun deng mi lo!
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Mi kon tana noan, dedeng auk daad nol mia ka, auk daek hiti-late, le taung auk in nuli lelo-lelon nia. Suma taung auk siing tuun lo, molam taung atuil man in muid au ngas kon.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Tiata, deng totoang dais nias, auk tulu bel mi lalan son, le halin nam mi kon hulung atuil kasiang man muik saa lo ngas. Nangan babanan Lamtua Yesus in tek son noan, ‘Kit bele lam banan dui deng, kit simu’ ka.”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Paulus dehet hidi ela kon, un hai buku ka, le kohe-kanas leo-leo nolas. Un nodan le halin Ama Lamtua doha-tinang oen totoang.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 — ausente —
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 — ausente —
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.