Atos 20
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs ARIB
1 Nikit atuli las tao lobo-lau lo tukun nam, kota Efesus ete pait banansila el lelo-leol in hidi son nuas. Kon nam Paulus haman nakbua atuil in parsai se kota na ngas, le tao teken oen dalen nas. Hidi nam, un seon le boka lako propinsi Makedonia.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Lius se lua kon, un laok pukiu ingu-iung in se la ngas, le tao teken atuil in parsai ngas dalen nas. Un tao ela didiin un tama lako atuil Yunani las mana.
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 Un daad se la bulan tilu. Hidim un mana-mana le noan saek lui ina le lako propinsi Siria kam, un ming haup noan, atuil Yahudi las koo mes son le keo tele una. Ming ela kon, un luan laa le napiut lako propinsi Siria lo, mo un pait lako deng propinsi Makedonia tuun.
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Muik atuli buan ana mes kom le muid Paulus. Atuil nas, Timutius; ama Pirus ana Sopater, man deng kota Berea; Aristarkus nol Sekundus deng kota Tesalonika; Gayus deng kota Derbe; nol Tikikus duas Trofimus deng propinsi Asia.
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 — ausente —
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 — ausente —
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 Neot mesan na, tom nol leol Minggu. Paulus tek kaim noan, “Kaka-pali me, auk nutus son le ola kam auk lakong napiut.” Tiata kaim atuil in parsai ngas totoang, nakbua le halin kaa-ninu leo-leo. Undeng Paulus le lako, tiata un nahdeh nol kaim didiin bingin-tai.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 Kaim nakbua se uma mes hnoden tilu la dapa. Duman na, oen hoet hadut mamo kose.
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Ta muik tana-biklobeng muda mesa, ngala Yutikus, daad se jendela la. Un kon muid le hii deng Paulus in dehet ta. Mo nesa-nesang kon, un mata tede ta un niin nala. Nahkitu lam, un nahi deng jendela la, ti mate meman.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Kon nam Paulus niu lako, le neok tana-biklobeng na. Hidim un tek kaim noan, “Lii deken, ta un nuli.”
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 — ausente —
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 — ausente —
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Hidi nam, kaim aa nol apa le laok bakisan lalan, mo mam tutnaal apa pait se kota mesa, ngala Asos. Tiata kaim saek lui ina le lail lakom kota Asos. Mo Paulus laok iin tuun, lako ua.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 Kaim tutnaal Paulus se kota Asos kon, un sake muid deng lui dapa kon, le kaim luan laa napiut lakom kota Metilene.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Deng kota Metilene, kaim lail napiut. Kon nam ola ka, kaim lail dadani nol nusa mesa, ngala Kios. Bingin dua ka, kaim lail saol nusa Samos. Bingin tilu ka halas-sam, kaim lakom lius se kota Miletus.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 Mo Paulus kom isi le lalaba pait lako Yerusalem, halin un muid leol tene Pentakosta se lua. Undeng na le un dai soleng oras in saek laok kota Efesus lo.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Tiata nikit Paulus bii se kota Miletus kon, un tunang dais bel blalan-blalan Kristen in se kota Efesus sas, le oen maa tutnaal nol un se kota Miletus.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Nikit oen maas lius kon, Paulus tek oen noan, “Kaka-paling totoang. Mi totoang taan auk in nuli ki son, deng hmunan auk kida iing ngi se propinsi Asia, maa lius leol neot nia.
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Mi kon tana noan, auk daek mumuun se mi hlala ka, mo auk nikit tatahan auk apang ngi lo. Se auk in dake kia, auk matang uin nahi oe mamo son, nol lepa-haal in susa bubuit lo. Auk kon haup susa-daat mamo deng atuil Yahudi las in tao dadaat saol au ka.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Dedeng auk tui mia ka, auk puting totoang dais banan, man auk in tana ngas bel mia. Nol auk kon tui mi nol in buni-buni lo. Auk kon lakong se atuli las uma las mesa-mesa, le tekas pait deng Ama Lamtua in koma ka.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 Auk kon tek atuil Yahudi las, nol atuil Yahudi lo kas noan, oen musti tenes deng oen in kula-sala ngas, le muid se Ama Lamtua Allah. Nol oen kon musti parsai se Yesus, kit Lamtuan na.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Auk le tek mi elia: auk kom le lakong Yerusalem, undeng Ama Lamtua Koo Niu ka, le nol auk lakong se luang. Auk taan le mam asa man daid nol auk se lua ka lo, mo auk muid tukun.
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 Mo deng kota mesa laok kota mesa, Ama Lamtua Koo Niu ka tek auk muna son noan, mam auk tamang bui, nol lepa-haal susa-daat mamo.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Auk tanan son le baktetebes ela, undeng Lamtua Yesus man kom le bel auk lepa-haal in dake nia. Le halin laok tek atuli las deng Dehet Dais Banan na noan, Ama Lamtua namnau kita, nol Un kon tulu Un dalen banan na bel kita. Eta auk tao muid Un in koma ka, le daek nuli os ni lo kam, auk nangan nam auk in nuli ki muik nahin lo.
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 Halas-sam auk tana noan, mi man auk in tui nesang son, le tamam daid Ama Lamtua nenan nias, mam net auk pait lo ka.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 — ausente —
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 — ausente —
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 — ausente —
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 Tiata halas ni auk le nang soleng mia. Mo nangan ne! Mam muik atuli maa le tui dadahut tuun se mi hlala kia. Oen taam maas banansila el ngot in sau daat, man tama lako okat lae-blai la dalen na.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 Muik atuil in nole-lilung daat deeh maas deng likun, mo nangan, ta muik teng kon puit maas deng mi hlala ka. Hidim oen tui mi nol in tom lo. Oen kom le atuli li muid se oen tukun. Tiata oen soba-naan le liun atuli li halin muid se Lamtua Yesus pait lo.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Undeng ela, tiata mi musti doh apan babanan. Nadidingun deken, ta auk daad leo-leo nol mi taun tiul son. Auk kon tui-tikang mi lelo-duman nol nangan auk in kae ka lo. Auk matang uin nahi oe-oe son, undeng mia.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 Kit le bakisan apa son niang. Tiata auk sao mi totoang lakom se Ama Lamtua ima, le halin Un man papa-paiduil mia. Nol mi musti kil dididi totoang man auk in tek mi son lolo hmunan nua, deng Ama Lamtua dalen banan na ka. Ama Lamtua muik kuasa le bel mi in kuat-tes. Un kon hid son le bel hangun se Un atulin nas. Tiata eta mi muid napiut se Una nol dalen in niu kam, taon elola ko mi kon haup hangun.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Dedeng auk daek se mi hlala ka ka, auk kom le kat mi sa-saa mes lo kon. Auk nodan net lil-mea, lil-muti, kai-batu, tamlom asa tukun deng mi lo!
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Mi kon tana noan, dedeng auk daad nol mia ka, auk daek hiti-late, le taung auk in nuli lelo-lelon nia. Suma taung auk siing tuun lo, molam taung atuil man in muid au ngas kon.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Tiata, deng totoang dais nias, auk tulu bel mi lalan son, le halin nam mi kon hulung atuil kasiang man muik saa lo ngas. Nangan babanan Lamtua Yesus in tek son noan, ‘Kit bele lam banan dui deng, kit simu’ ka.”
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 Paulus dehet hidi ela kon, un hai buku ka, le kohe-kanas leo-leo nolas. Un nodan le halin Ama Lamtua doha-tinang oen totoang.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 — ausente —
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 — ausente —
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.