Atos 20
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs NAA
1 Nikit atuli las tao lobo-lau lo tukun nam, kota Efesus ete pait banansila el lelo-leol in hidi son nuas. Kon nam Paulus haman nakbua atuil in parsai se kota na ngas, le tao teken oen dalen nas. Hidi nam, un seon le boka lako propinsi Makedonia.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os encorajado, despediu-se e foi para a Macedônia.
2 Lius se lua kon, un laok pukiu ingu-iung in se la ngas, le tao teken atuil in parsai ngas dalen nas. Un tao ela didiin un tama lako atuil Yunani las mana.
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 Un daad se la bulan tilu. Hidim un mana-mana le noan saek lui ina le lako propinsi Siria kam, un ming haup noan, atuil Yahudi las koo mes son le keo tele una. Ming ela kon, un luan laa le napiut lako propinsi Siria lo, mo un pait lako deng propinsi Makedonia tuun.
3 onde se demorou três meses. Quando estava para embarcar rumo à Síria, houve uma conspiração por parte dos judeus contra ele. Então decidiu voltar pela Macedônia.
4 Muik atuli buan ana mes kom le muid Paulus. Atuil nas, Timutius; ama Pirus ana Sopater, man deng kota Berea; Aristarkus nol Sekundus deng kota Tesalonika; Gayus deng kota Derbe; nol Tikikus duas Trofimus deng propinsi Asia.
4 Acompanharam-no Sópatro, de Bereia, filho de Pirro; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 — ausente —
5 Estes nos precederam, ficando à nossa espera em Trôade.
6 — ausente —
6 Depois dos dias dos pães sem fermento, navegamos de Filipos e, em cinco dias, nos encontramos com eles em Trôade, onde passamos uma semana.
7 Neot mesan na, tom nol leol Minggu. Paulus tek kaim noan, “Kaka-pali me, auk nutus son le ola kam auk lakong napiut.” Tiata kaim atuil in parsai ngas totoang, nakbua le halin kaa-ninu leo-leo. Undeng Paulus le lako, tiata un nahdeh nol kaim didiin bingin-tai.
7 No primeiro dia da semana, nós nos reunimos a fim de partir o pão. Paulo, que pretendia viajar no dia seguinte, falava aos irmãos e prolongou a mensagem até a meia-noite.
8 Kaim nakbua se uma mes hnoden tilu la dapa. Duman na, oen hoet hadut mamo kose.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Ta muik tana-biklobeng muda mesa, ngala Yutikus, daad se jendela la. Un kon muid le hii deng Paulus in dehet ta. Mo nesa-nesang kon, un mata tede ta un niin nala. Nahkitu lam, un nahi deng jendela la, ti mate meman.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante a prolongada mensagem de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo. Quando o levantaram, estava morto.
10 Kon nam Paulus niu lako, le neok tana-biklobeng na. Hidim un tek kaim noan, “Lii deken, ta un nuli.”
10 Mas Paulo desceu, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: — Não fiquem alvoroçados, pois ele está vivo.
11 — ausente —
11 Subindo de novo, Paulo partiu o pão e comeu. E lhes falou ainda muito tempo até o amanhecer. E, assim, partiu.
12 — ausente —
12 Então conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Hidi nam, kaim aa nol apa le laok bakisan lalan, mo mam tutnaal apa pait se kota mesa, ngala Asos. Tiata kaim saek lui ina le lail lakom kota Asos. Mo Paulus laok iin tuun, lako ua.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos havia sido determinado, devendo ele ir por terra.
14 Kaim tutnaal Paulus se kota Asos kon, un sake muid deng lui dapa kon, le kaim luan laa napiut lakom kota Metilene.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, nós o recebemos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Deng kota Metilene, kaim lail napiut. Kon nam ola ka, kaim lail dadani nol nusa mesa, ngala Kios. Bingin dua ka, kaim lail saol nusa Samos. Bingin tilu ka halas-sam, kaim lakom lius se kota Miletus.
15 Dali, navegando, no dia seguinte passamos diante de Quios. Levamos mais um dia até Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Mo Paulus kom isi le lalaba pait lako Yerusalem, halin un muid leol tene Pentakosta se lua. Undeng na le un dai soleng oras in saek laok kota Efesus lo.
16 Paulo já tinha resolvido não aportar em Éfeso, pois não queria demorar-se na província da Ásia. Ele tinha pressa, pois queria, caso lhe fosse possível, passar o dia de Pentecostes em Jerusalém.
17 Tiata nikit Paulus bii se kota Miletus kon, un tunang dais bel blalan-blalan Kristen in se kota Efesus sas, le oen maa tutnaal nol un se kota Miletus.
17 De Mileto, Paulo enviou uma mensagem a Éfeso, pedindo aos presbíteros da igreja que se encontrassem com ele.
18 Nikit oen maas lius kon, Paulus tek oen noan, “Kaka-paling totoang. Mi totoang taan auk in nuli ki son, deng hmunan auk kida iing ngi se propinsi Asia, maa lius leol neot nia.
18 E, quando chegaram, Paulo lhes disse: — Vocês sabem como me conduzi entre vocês em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na província da Ásia,
19 Mi kon tana noan, auk daek mumuun se mi hlala ka, mo auk nikit tatahan auk apang ngi lo. Se auk in dake kia, auk matang uin nahi oe mamo son, nol lepa-haal in susa bubuit lo. Auk kon haup susa-daat mamo deng atuil Yahudi las in tao dadaat saol au ka.
19 servindo o Senhor com toda a humildade, com lágrimas e com as provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Dedeng auk tui mia ka, auk puting totoang dais banan, man auk in tana ngas bel mia. Nol auk kon tui mi nol in buni-buni lo. Auk kon lakong se atuli las uma las mesa-mesa, le tekas pait deng Ama Lamtua in koma ka.
20 Vocês sabem que jamais deixei de anunciar o que fosse proveitoso e de ensinar isso a vocês publicamente e também de casa em casa,
21 Auk kon tek atuil Yahudi las, nol atuil Yahudi lo kas noan, oen musti tenes deng oen in kula-sala ngas, le muid se Ama Lamtua Allah. Nol oen kon musti parsai se Yesus, kit Lamtuan na.
21 testemunhando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 Auk le tek mi elia: auk kom le lakong Yerusalem, undeng Ama Lamtua Koo Niu ka, le nol auk lakong se luang. Auk taan le mam asa man daid nol auk se lua ka lo, mo auk muid tukun.
22 E, agora, impelido pelo Espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali vai me acontecer,
23 Mo deng kota mesa laok kota mesa, Ama Lamtua Koo Niu ka tek auk muna son noan, mam auk tamang bui, nol lepa-haal susa-daat mamo.
23 exceto que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que prisões e sofrimentos estão à minha espera.
24 Auk tanan son le baktetebes ela, undeng Lamtua Yesus man kom le bel auk lepa-haal in dake nia. Le halin laok tek atuli las deng Dehet Dais Banan na noan, Ama Lamtua namnau kita, nol Un kon tulu Un dalen banan na bel kita. Eta auk tao muid Un in koma ka, le daek nuli os ni lo kam, auk nangan nam auk in nuli ki muik nahin lo.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, desde que eu complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 Halas-sam auk tana noan, mi man auk in tui nesang son, le tamam daid Ama Lamtua nenan nias, mam net auk pait lo ka.
25 — E agora eu sei que todos vocês, em cujo meio passei pregando o Reino, não mais verão o meu rosto.
26 — ausente —
26 Portanto, no dia de hoje testifico diante de vocês que estou limpo do sangue de todos,
27 — ausente —
27 porque jamais deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 — ausente —
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho no qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Tiata halas ni auk le nang soleng mia. Mo nangan ne! Mam muik atuli maa le tui dadahut tuun se mi hlala kia. Oen taam maas banansila el ngot in sau daat, man tama lako okat lae-blai la dalen na.
29 Eu sei que, depois da minha partida, aparecerão no meio de vocês lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Muik atuil in nole-lilung daat deeh maas deng likun, mo nangan, ta muik teng kon puit maas deng mi hlala ka. Hidim oen tui mi nol in tom lo. Oen kom le atuli li muid se oen tukun. Tiata oen soba-naan le liun atuli li halin muid se Lamtua Yesus pait lo.
30 E que até mesmo entre vocês se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás de si.
31 Undeng ela, tiata mi musti doh apan babanan. Nadidingun deken, ta auk daad leo-leo nol mi taun tiul son. Auk kon tui-tikang mi lelo-duman nol nangan auk in kae ka lo. Auk matang uin nahi oe-oe son, undeng mia.
31 Portanto, vigiem, lembrando que, durante três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, cada um de vocês.
32 Kit le bakisan apa son niang. Tiata auk sao mi totoang lakom se Ama Lamtua ima, le halin Un man papa-paiduil mia. Nol mi musti kil dididi totoang man auk in tek mi son lolo hmunan nua, deng Ama Lamtua dalen banan na ka. Ama Lamtua muik kuasa le bel mi in kuat-tes. Un kon hid son le bel hangun se Un atulin nas. Tiata eta mi muid napiut se Una nol dalen in niu kam, taon elola ko mi kon haup hangun.
32 — Agora, pois, eu os entrego aos cuidados de Deus e à palavra da sua graça, que tem poder para edificá-los e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Dedeng auk daek se mi hlala ka ka, auk kom le kat mi sa-saa mes lo kon. Auk nodan net lil-mea, lil-muti, kai-batu, tamlom asa tukun deng mi lo!
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem roupas;
34 Mi kon tana noan, dedeng auk daad nol mia ka, auk daek hiti-late, le taung auk in nuli lelo-lelon nia. Suma taung auk siing tuun lo, molam taung atuil man in muid au ngas kon.
34 vocês mesmos sabem que estas minhas mãos serviram para o que era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Tiata, deng totoang dais nias, auk tulu bel mi lalan son, le halin nam mi kon hulung atuil kasiang man muik saa lo ngas. Nangan babanan Lamtua Yesus in tek son noan, ‘Kit bele lam banan dui deng, kit simu’ ka.”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que, trabalhando assim, é preciso socorrer os necessitados e lembrar das palavras do próprio Senhor Jesus: “Mais bem-aventurado é dar do que receber.”
36 Paulus dehet hidi ela kon, un hai buku ka, le kohe-kanas leo-leo nolas. Un nodan le halin Ama Lamtua doha-tinang oen totoang.
36 Tendo dito isso, ajoelhando-se, Paulo orou com todos eles.
37 — ausente —
37 Então houve grande pranto entre todos, e, abraçando Paulo, o beijavam,
38 — ausente —
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele tinha dito: que não mais veriam o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.