2 Samuel 1
Huichol Bible 2020 (HCH_WB2) vs NTLH
1 Merikɨtsɨ Tsahuri hemieriekuri, Rawiri Tsikɨraki mɨrakutewatsie huta tukari kaniuyurieni meta 'amarekitsixi wara'iwakari.
1 Depois que Saul morreu, Davi voltou da sua vitória sobre os amalequitas e ficou dois dias na cidade de Ziclague.
2 Hairieka tukaritsie xewitɨ tewi heyuta'unaka Tsikɨraki kaninuani, Tsahuri kuyaximama mematitekai heyeyaka. Kamixaya peukatsanikai meta mu'unaximatɨ kemɨtiyuhiweriekai mɨkɨ pɨ'inɨariyaritɨkai, mana Rawiri hɨxie nuaka kaniukatunumakeni kwiepa.
2 No dia seguinte chegou um moço que vinha do acampamento de Saul. Para mostrar a sua tristeza, ele havia rasgado as suas roupas e posto terra na cabeça. O moço foi até o lugar onde Davi estava, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão em sinal de respeito.
3 Rawiri mɨpaɨ katinita'iwawiya: —¿Hakewapai pepeyetɨa? Kuya mɨpaɨ katinita'eiya: —Nepeyuta'unaxɨ 'ixaheritsixi memakuteitsie.
3 Davi lhe perguntou: — De onde você está vindo? — Eu fugi do acampamento israelita! — respondeu ele.
4 Rawiri mɨpaɨ katinita'iwawiya: —Kenetineutaxatɨa naime kemɨreyɨ. Mɨkɨ tewi mɨpaɨ katinita'eiya: —Matsi 'ipaɨ pɨreyɨ takuyaxima mepeyuta'unaxɨa mɨrayukwitɨnetsie meta yuwaɨkawatɨ mekanekwi'iwa. Mɨkɨ Tsahuri meta nu'aya Kunatani mepekwi'iwaxɨ.
4 — Conte o que foi que aconteceu! — disse Davi. — O nosso exército fugiu da batalha, e muitos dos nossos homens foram mortos! — disse o moço. — Saul e o seu filho Jônatas também morreram.
5 Hikɨ Rawiri niuki mi'atɨiri mɨpaɨ katiniuta'iwawiya: —¿Kehapaɨtɨtɨri 'ekɨ yapepɨtimate kename Tsahuri meta nu'aya Kunatani mehekwi?
5 — Como é que você sabe que Saul e Jônatas estão mortos? — perguntou Davi.
6 Mɨpaɨ katinita'eiya niuki mi'atɨiri: —Ne 'atsinekatimaitɨ Kiriwuha yemuriyaritsie nekaneyeikakaitɨni. Ne nekaneixeiya kepauka Tsahuri yupitsikatsie meyukaxui, hikɨ kuyaxi kaxetatetsie me'utetɨ memeye'unie mekanehuraweiyakaitɨni meta kawayutsixi wahetsie me'utetɨ.
6 E o moço respondeu assim: — Acontece que eu cheguei, por acaso, ao monte Gilboa e vi Saul apoiado na sua lança. Os carros e os cavaleiros inimigos chegavam cada vez mais perto dele.
7 Tsahuri kananakuniere kanenexeiya. Hikɨ kanenetahɨawe, kemɨnereta'aitɨa yanekatinekayani.
7 Então ele se virou, me viu e me chamou. E eu respondi: “Aqui estou, senhor!”
8 Hikɨ kaneneta'iwawiya, kemɨ'ane nemɨhɨkɨtɨkai, ne mɨpaɨ nekatineita'eiya: “'Amareki tewiyari nepɨhɨkɨ”.
8 Saul perguntou quem eu era, e eu respondi que era amalequita.
9 Hikɨ kanenetawawirieni 'ahurawa nemuyanikɨ, mɨpaɨ kanetineta'aitɨani: “Ximɨxi keneneumi'a, nepɨtiuka'eniwa xeikɨa nepɨkamɨwe”.
9 Aí ele disse: “Fui ferido gravemente e estou morrendo. Venha aqui e me mate.”
10 Ne 'ahurawa ne'uyaka nekaneimieni, mɨpaɨ neretimaika mɨkatawikwenikekaikɨri. Hikɨ kuruna menakekai nekanenutihanirieni meta matsɨwaya mɨraye'axe, para 'ekɨ pɨta neti'aitɨwame nemɨmatsiyetuirienikɨ.
10 Então eu subi até o lugar onde ele estava e o matei porque eu sabia que, logo que caísse no chão, ele morreria. Aí tirei a coroa da cabeça dele e a pulseira do seu braço e trouxe para o senhor.
11 Hikɨ Rawiri meta hamatɨana memɨti'ukai me'u'enanaka, yukamixa mekaneukatsanaxɨani hiwerikakɨ.
11 Então Davi rasgou as suas roupas em sinal de tristeza, e todos os seus soldados fizeram o mesmo.
12 Meyuhiwerietɨ meta meyuhakietɨ mekaniukutaikaiyarieni, Tsahuri meta nu'aya Kunatani 'ixiparakɨ memekwi'iwakaikɨ, yaxeikɨata Yawé kuyaximama wahekɨ meta 'Ixaheri nuiwariyari wahetsiemieme.
12 Choraram, se lamentaram e jejuaram até a tarde por Saul, por Jônatas e por Israel, o povo de Deus, o Senhor , pois muitos deles tinham sido mortos na batalha.
13 Merikɨtsɨ Rawiri temaikɨ kaniuta'iwawiya niuki mi'atɨiri: —¿Hakewa pepekiekame? Mɨpaɨ katinita'eiya: —Teewatanaka nekanihɨkɨtɨni 'amareki tewiyari.
13 Aí Davi perguntou ao moço que tinha trazido as notícias: — De onde você é? — Eu sou amalequita, mas estou morando aqui na sua terra! — respondeu ele.
14 Rawiri mɨpaɨ katinitatieni: —¿Kari 'ekɨ mɨya pepɨreyuri Yawé menayexei pepemi?
14 — Como é que você se atreveu a matar o rei escolhido por Deus, o Senhor ? — perguntou Davi.
15 Hikɨ tewi xeime yuhetsɨa mieme 'uta'inieka mɨpaɨ katinita'aitɨani: —Kenanuhanaka kenemi'a. Kemɨtiuta'aitɨariekai 'iya kaneye'atɨani kanimieni.
15 Então chamou um dos seus homens e ordenou: — Mate-o! O homem atacou o amalequita e o matou.
16 Rawiri mɨpaɨ kaniutayɨni: —'Akɨmana 'ahetsie pekatinahɨani pekaniuyumieni peyutahekɨataka Yawé menayexei pememikɨ.
16 E Davi disse ao amalequita: — O culpado disso foi você mesmo. Você se condenou quando confessou que havia matado o rei escolhido pelo
17 Merikɨtsɨ Rawiri 'ikɨ hiwerika kwikariyari kaniutakwika Tsahuri meta nu'aya Kunatani wahepaɨtsita mieme.
17 Davi cantou esta lamentação por Saul e por seu filho Jônatas
18 «Tuupi kwikariyari» katiniterɨwa. Meta katiniuta'aita mɨkɨ kwikari Kura kiekatari memɨta'ɨkitɨarienikɨ. Mɨpaɨ katine'uka Katsexi xapayatsie:
18 e ordenou que fosse ensinada ao povo de Judá. (Esta lamentação está escrita no Livro do Justo .)
19 — ausente —
19 Os nossos líderes estão mortos nos montes de Israel! Caíram os nossos soldados mais valentes!
20 — ausente —
20 Não contem isso na cidade de Gate nem nas ruas de Asquelom, para que as mulheres filisteias não se alegrem, nem pulem de contentamento as filhas dos pagãos.
21 — ausente —
21 Não caia chuva nem orvalho nos montes de Gilboa, e que os seus campos não produzam mais nada. Pois ali os e o escudo de Saul perdeu o seu brilho.
22 — ausente —
22 O arco de Jônatas era mortal, e a espada de Saul nunca falhava para derrubar os poderosos e matar os inimigos.
23 — ausente —
23 Saul e Jônatas, tão queridos e maravilhosos; juntos na vida, juntos na morte! Eram mais rápidos do que as águias e mais fortes do que os leões!
24 — ausente —
24 Mulheres de Israel, chorem por Saul! Ele vestia vocês com vestidos de fina lã vermelha e as enfeitava com joias de ouro.
25 — ausente —
25 Os soldados mais valentes caíram e foram mortos na batalha. Jônatas está morto nas montanhas.
26 — ausente —
26 Eu choro por você, meu irmão Jônatas; como eu o estimava! Como era maravilhoso o seu amor para mim, melhor ainda do que o amor das mulheres.
27 — ausente —
27 Os soldados mais valentes caíram, e as suas armas não têm mais utilidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.