2 Samuel 1
Huichol Bible 2020 (HCH_WB2) vs ARIB
1 Merikɨtsɨ Tsahuri hemieriekuri, Rawiri Tsikɨraki mɨrakutewatsie huta tukari kaniuyurieni meta 'amarekitsixi wara'iwakari.
1 Depois da morte de Saul, tendo Davi voltado da derrota dos amalequitas e estando há dois dias em Ziclague,
2 Hairieka tukaritsie xewitɨ tewi heyuta'unaka Tsikɨraki kaninuani, Tsahuri kuyaximama mematitekai heyeyaka. Kamixaya peukatsanikai meta mu'unaximatɨ kemɨtiyuhiweriekai mɨkɨ pɨ'inɨariyaritɨkai, mana Rawiri hɨxie nuaka kaniukatunumakeni kwiepa.
2 ao terceiro dia veio um homem do arraial de Saul, com as vestes rasgadas e a cabeça coberta de terra; e, chegando ele a Davi, prostrou-se em terra e lhe fez reverência.
3 Rawiri mɨpaɨ katinita'iwawiya: —¿Hakewapai pepeyetɨa? Kuya mɨpaɨ katinita'eiya: —Nepeyuta'unaxɨ 'ixaheritsixi memakuteitsie.
3 Perguntou-lhe Davi: Donde vens? Ele lhe respondeu: Escapei do arraial de Israel.
4 Rawiri mɨpaɨ katinita'iwawiya: —Kenetineutaxatɨa naime kemɨreyɨ. Mɨkɨ tewi mɨpaɨ katinita'eiya: —Matsi 'ipaɨ pɨreyɨ takuyaxima mepeyuta'unaxɨa mɨrayukwitɨnetsie meta yuwaɨkawatɨ mekanekwi'iwa. Mɨkɨ Tsahuri meta nu'aya Kunatani mepekwi'iwaxɨ.
4 Davi ainda lhe indagou: Como foi lá isso? Dize-mo. Ao que ele lhe respondeu: O povo fugiu da batalha, e muitos do povo caíram, e morreram; também Saul e Jônatas, seu filho, foram mortos.
5 Hikɨ Rawiri niuki mi'atɨiri mɨpaɨ katiniuta'iwawiya: —¿Kehapaɨtɨtɨri 'ekɨ yapepɨtimate kename Tsahuri meta nu'aya Kunatani mehekwi?
5 Perguntou Davi ao mancebo que lhe trazia as novas: Como sabes que Saul e Jônatas, seu filho, são mortos?
6 Mɨpaɨ katinita'eiya niuki mi'atɨiri: —Ne 'atsinekatimaitɨ Kiriwuha yemuriyaritsie nekaneyeikakaitɨni. Ne nekaneixeiya kepauka Tsahuri yupitsikatsie meyukaxui, hikɨ kuyaxi kaxetatetsie me'utetɨ memeye'unie mekanehuraweiyakaitɨni meta kawayutsixi wahetsie me'utetɨ.
6 Então disse o mancebo que lhe dava a notícia: Achava-me por acaso no monte Gilboa, e eis que Saul se encostava sobre a sua lança; os carros e os cavaleiros apertavam com ele.
7 Tsahuri kananakuniere kanenexeiya. Hikɨ kanenetahɨawe, kemɨnereta'aitɨa yanekatinekayani.
7 Nisso, olhando ele para trás, viu-me e me chamou; e eu disse: Eis-me aqui.
8 Hikɨ kaneneta'iwawiya, kemɨ'ane nemɨhɨkɨtɨkai, ne mɨpaɨ nekatineita'eiya: “'Amareki tewiyari nepɨhɨkɨ”.
8 Ao que ele me perguntou: Quem és tu? E eu lhe respondi: Sou amalequita.
9 Hikɨ kanenetawawirieni 'ahurawa nemuyanikɨ, mɨpaɨ kanetineta'aitɨani: “Ximɨxi keneneumi'a, nepɨtiuka'eniwa xeikɨa nepɨkamɨwe”.
9 Então ele me disse: Chega-te a mim, e mata-me, porque uma vertigem se apoderou de mim, e toda a minha vida está ainda em mim.
10 Ne 'ahurawa ne'uyaka nekaneimieni, mɨpaɨ neretimaika mɨkatawikwenikekaikɨri. Hikɨ kuruna menakekai nekanenutihanirieni meta matsɨwaya mɨraye'axe, para 'ekɨ pɨta neti'aitɨwame nemɨmatsiyetuirienikɨ.
10 Cheguei-me, pois, a ele, e o matei, porque bem sabia eu que ele não viveria depois de ter caído; e tomei a coroa que ele tinha na cabeça, e o bracelete que trazia no braço, e os trouxe aqui a meu senhor.
11 Hikɨ Rawiri meta hamatɨana memɨti'ukai me'u'enanaka, yukamixa mekaneukatsanaxɨani hiwerikakɨ.
11 Então pegou Davi nas suas vestes e as rasgou; e assim fizeram também todos os homens que estavam com ele;
12 Meyuhiwerietɨ meta meyuhakietɨ mekaniukutaikaiyarieni, Tsahuri meta nu'aya Kunatani 'ixiparakɨ memekwi'iwakaikɨ, yaxeikɨata Yawé kuyaximama wahekɨ meta 'Ixaheri nuiwariyari wahetsiemieme.
12 e prantearam, e choraram, e jejuaram até a tarde por Saul, e por Jônatas, seu filho, e pelo povo do Senhor, e pela casa de Israel, porque tinham caída à espada.
13 Merikɨtsɨ Rawiri temaikɨ kaniuta'iwawiya niuki mi'atɨiri: —¿Hakewa pepekiekame? Mɨpaɨ katinita'eiya: —Teewatanaka nekanihɨkɨtɨni 'amareki tewiyari.
13 Perguntou então Davi ao mancebo que lhe trouxera a nova: Donde és tu? Respondeu ele: Sou filho de um peregrino amalequita.
14 Rawiri mɨpaɨ katinitatieni: —¿Kari 'ekɨ mɨya pepɨreyuri Yawé menayexei pepemi?
14 Davi ainda lhe perguntou: Como não temeste estender a mão para matares o ungido do Senhor?
15 Hikɨ tewi xeime yuhetsɨa mieme 'uta'inieka mɨpaɨ katinita'aitɨani: —Kenanuhanaka kenemi'a. Kemɨtiuta'aitɨariekai 'iya kaneye'atɨani kanimieni.
15 Então Davi, chamando um dos mancebos, disse-lhe: chega-te, e lança-te sobre ele. E o mancebo o feriu, de sorte que morreu.
16 Rawiri mɨpaɨ kaniutayɨni: —'Akɨmana 'ahetsie pekatinahɨani pekaniuyumieni peyutahekɨataka Yawé menayexei pememikɨ.
16 Pois Davi lhe dissera: O teu sangue seja sobre a tua cabeça, porque a tua própria boca testificou contra ti, dizendo: Eu matei o ungido do Senhor.
17 Merikɨtsɨ Rawiri 'ikɨ hiwerika kwikariyari kaniutakwika Tsahuri meta nu'aya Kunatani wahepaɨtsita mieme.
17 Lamentou Davi a Saul e a Jônatas, seu filho, com esta lamentação,
18 «Tuupi kwikariyari» katiniterɨwa. Meta katiniuta'aita mɨkɨ kwikari Kura kiekatari memɨta'ɨkitɨarienikɨ. Mɨpaɨ katine'uka Katsexi xapayatsie:
18 mandando que fosse ensinada aos filhos de Judá; eis que está escrita no livro de Jasar:
19 — ausente —
19 Tua glória, ó Israel, foi morta sobre os teus altos! Como caíram os valorosos!
20 — ausente —
20 Não o noticieis em Gate, nem o publiqueis nas ruas de Asquelom; para que não se alegrem as filhas dos filisteus, para que não exultem as filhas dos incircuncisos.
21 — ausente —
21 Vós, montes de Gilboa, nem orvalho, nem chuva caia sobre, vós, ó campos de morte; pois ali desprezivelmente foi arrojado o escudo dos valorosos, o escudo de Saul, ungido com óleo.
22 — ausente —
22 Do sangue dos feridos, da gordura dos valorosos, nunca recuou o arco de Jônatas, nem voltou vazia a espada de Saul.
23 — ausente —
23 Saul e Jônatas, tão queridos e amáveis na sua vida, também na sua morte não se separaram; eram mais ligeiros do que as águias, mais fortes do que os leões.
24 — ausente —
24 Vós, filhas de Israel, chorai por Saul, que vos vestia deliciosamente de escarlata, que vos punha sobre os vestidos adornos de ouro.
25 — ausente —
25 Como caíram os valorosos no meio da peleja!
26 — ausente —
26 Angustiado estou por ti, meu irmão Jônatas; muito querido me eras! Maravilhoso me era o teu amor, ultrapassando o amor de mulheres.
27 — ausente —
27 Como caíram os valorosos, e pereceram as armas de guerra!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.