2 Samuel 1

Huichol Bible 2020 (HCH_WB2) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Merikɨtsɨ Tsahuri hemieriekuri, Rawiri Tsikɨraki mɨrakutewatsie huta tukari kaniuyurieni meta 'amarekitsixi wara'iwakari.
1 E, depois da morte de Saul, voltando Davi da derrota dos amalequitas e ficando Davi dois dias em Ziclague,
2 Hairieka tukaritsie xewitɨ tewi heyuta'unaka Tsikɨraki kaninuani, Tsahuri kuyaximama mematitekai heyeyaka. Kamixaya peukatsanikai meta mu'unaximatɨ kemɨtiyuhiweriekai mɨkɨ pɨ'inɨariyaritɨkai, mana Rawiri hɨxie nuaka kaniukatunumakeni kwiepa.
2 sucedeu, ao terceiro dia, que um homem veio do arraial de Saul com as vestes rotas e com terra sobre a cabeça; e sucedeu que, chegando ele a Davi, se lançou no chão e se inclinou.
3 Rawiri mɨpaɨ katinita'iwawiya: —¿Hakewapai pepeyetɨa? Kuya mɨpaɨ katinita'eiya: —Nepeyuta'unaxɨ 'ixaheritsixi memakuteitsie.
3 E Davi lhe disse: De onde vens? E ele lhe disse: Escapei do exército de Israel.
4 Rawiri mɨpaɨ katinita'iwawiya: —Kenetineutaxatɨa naime kemɨreyɨ. Mɨkɨ tewi mɨpaɨ katinita'eiya: —Matsi 'ipaɨ pɨreyɨ takuyaxima mepeyuta'unaxɨa mɨrayukwitɨnetsie meta yuwaɨkawatɨ mekanekwi'iwa. Mɨkɨ Tsahuri meta nu'aya Kunatani mepekwi'iwaxɨ.
4 E disse-lhe Davi: Como foi lá isso? Peço-te, dize-me. E ele lhe respondeu: O povo fugiu da batalha, e muitos do povo caíram e morreram, assim como também Saul e Jônatas, seu filho, foram mortos.
5 Hikɨ Rawiri niuki mi'atɨiri mɨpaɨ katiniuta'iwawiya: —¿Kehapaɨtɨtɨri 'ekɨ yapepɨtimate kename Tsahuri meta nu'aya Kunatani mehekwi?
5 E disse Davi ao jovem que lhe trazia as novas: Como sabes tu que Saul e Jônatas, seu filho, são mortos?
6 Mɨpaɨ katinita'eiya niuki mi'atɨiri: —Ne 'atsinekatimaitɨ Kiriwuha yemuriyaritsie nekaneyeikakaitɨni. Ne nekaneixeiya kepauka Tsahuri yupitsikatsie meyukaxui, hikɨ kuyaxi kaxetatetsie me'utetɨ memeye'unie mekanehuraweiyakaitɨni meta kawayutsixi wahetsie me'utetɨ.
6 Então, disse o jovem que lhe dava a notícia: Cheguei por acaso à montanha de Gilboa, e eis que Saul estava encostado sobre a sua lança, e eis que os carros e capitães de cavalaria apertavam com ele.
7 Tsahuri kananakuniere kanenexeiya. Hikɨ kanenetahɨawe, kemɨnereta'aitɨa yanekatinekayani.
7 E, olhando ele para trás de si, viu-me a mim e chamou-me; e eu disse: Eis-me aqui.
8 Hikɨ kaneneta'iwawiya, kemɨ'ane nemɨhɨkɨtɨkai, ne mɨpaɨ nekatineita'eiya: “'Amareki tewiyari nepɨhɨkɨ”.
8 E ele me disse: Quem és tu? E eu lhe disse: Sou amalequita.
9 Hikɨ kanenetawawirieni 'ahurawa nemuyanikɨ, mɨpaɨ kanetineta'aitɨani: “Ximɨxi keneneumi'a, nepɨtiuka'eniwa xeikɨa nepɨkamɨwe”.
9 Então, ele me disse: Peço-te, arremessa-te sobre mim e mata-me, porque angústias me têm cercado, pois toda a minha vida está ainda em mim.
10 Ne 'ahurawa ne'uyaka nekaneimieni, mɨpaɨ neretimaika mɨkatawikwenikekaikɨri. Hikɨ kuruna menakekai nekanenutihanirieni meta matsɨwaya mɨraye'axe, para 'ekɨ pɨta neti'aitɨwame nemɨmatsiyetuirienikɨ.
10 Arremessei-me, pois, sobre ele, e o matei, porque bem sabia eu que não viveria depois da sua queda, e tomei a coroa que tinha na cabeça e a manilha que trazia no braço, e as trouxe aqui a meu senhor.
11 Hikɨ Rawiri meta hamatɨana memɨti'ukai me'u'enanaka, yukamixa mekaneukatsanaxɨani hiwerikakɨ.
11 Então, apanhou Davi as suas vestes e as rasgou, como também todos os homens que estavam com ele.
12 Meyuhiwerietɨ meta meyuhakietɨ mekaniukutaikaiyarieni, Tsahuri meta nu'aya Kunatani 'ixiparakɨ memekwi'iwakaikɨ, yaxeikɨata Yawé kuyaximama wahekɨ meta 'Ixaheri nuiwariyari wahetsiemieme.
12 E prantearam, e choraram, e jejuaram até à tarde por Saul, e por Jônatas, seu filho, e pelo povo do Senhor , e pela casa de Israel, porque tinham caído à espada.
13 Merikɨtsɨ Rawiri temaikɨ kaniuta'iwawiya niuki mi'atɨiri: —¿Hakewa pepekiekame? Mɨpaɨ katinita'eiya: —Teewatanaka nekanihɨkɨtɨni 'amareki tewiyari.
13 Disse, então, Davi ao jovem que lhe trouxera a nova: De onde és tu? E disse ele: Sou filho de um homem estrangeiro, amalequita.
14 Rawiri mɨpaɨ katinitatieni: —¿Kari 'ekɨ mɨya pepɨreyuri Yawé menayexei pepemi?
14 E Davi lhe disse: Como não temeste tu estender a mão para matares o ungido do Senhor ?
15 Hikɨ tewi xeime yuhetsɨa mieme 'uta'inieka mɨpaɨ katinita'aitɨani: —Kenanuhanaka kenemi'a. Kemɨtiuta'aitɨariekai 'iya kaneye'atɨani kanimieni.
15 Então, chamou Davi a um dos jovens e disse: Chega e lança-te sobre ele. E ele o feriu, e morreu.
16 Rawiri mɨpaɨ kaniutayɨni: —'Akɨmana 'ahetsie pekatinahɨani pekaniuyumieni peyutahekɨataka Yawé menayexei pememikɨ.
16 E disse-lhe Davi: O teu sangue seja sobre a tua cabeça, porque a tua própria boca testificou contra ti, dizendo: Eu matei o ungido do Senhor .
17 Merikɨtsɨ Rawiri 'ikɨ hiwerika kwikariyari kaniutakwika Tsahuri meta nu'aya Kunatani wahepaɨtsita mieme.
17 E lamentou Davi a Saul e a Jônatas, seu filho, com esta lamentação,
18 «Tuupi kwikariyari» katiniterɨwa. Meta katiniuta'aita mɨkɨ kwikari Kura kiekatari memɨta'ɨkitɨarienikɨ. Mɨpaɨ katine'uka Katsexi xapayatsie:
18 dizendo ele que ensinassem aos filhos de Judá o uso do arco. Eis que está escrito no livro do Reto:
19 — ausente —
19 Ah! Ornamento de Israel! Nos teus altos, fui ferido; como caíram os valentes!
20 — ausente —
20 Não o noticieis em Gate, não o publiqueis nas ruas de Asquelom, para que não se alegrem as filhas dos filisteus, para que não saltem de contentamento as filhas dos incircuncisos.
21 — ausente —
21 Vós, montes de Gilboa, nem orvalho, nem chuva caia sobre vós nem sobre vós, campos de ofertas alçadas, pois aí desprezivelmente foi arrojado o escudo dos valentes, o escudo de Saul, como se não fora ungido com óleo.
22 — ausente —
22 Do sangue dos feridos, da gordura dos valentes, nunca se retirou para trás o arco de Jônatas, nem voltou vazia a espada de Saul.
23 — ausente —
23 Saul e Jônatas, tão amados e queridos na sua vida, também na sua morte se não separaram! Eram mais ligeiros do que as águias, mais fortes do que os leões.
24 — ausente —
24 Vós, filhas de Israel, chorai por Saul, que vos vestia de escarlata em delícias, que vos fazia trazer ornamentos de ouro sobre as vossas vestes.
25 — ausente —
25 Como caíram os valentes no meio da peleja! Jônatas nos teus altos foi ferido!
26 — ausente —
26 Angustiado estou por ti, meu irmão Jônatas; quão amabilíssimo me eras! Mais maravilhoso me era o teu amor do que o amor das mulheres.
27 — ausente —
27 Como caíram os valentes, e pereceram as armas de guerra!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.