Lucas 8

hch (HCH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Merikɨtsɨ 'ariketa, Ketsutsi kanikuyeikakaitɨni kiekari 'emɨyeyeutsie meta 'etsimɨyeyeutsie, kanikuxatanekaitɨni niuki 'aixɨa manuyɨne, tiwakuxaxatɨwatɨ kemɨti'ane Kakaɨyari mɨra'aitatsie. Tamamata heimana yuhutatɨ hamatɨana mekaniu'uwakaitɨni,
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 hipatɨta 'ukari 'aixɨa meteheu'erietɨ memayeitɨarie kakaɨyarixi 'axamemɨteyurie mewarunɨku, meta metekukuyekaku: xewitɨ mɨkɨ Mariya Mararatanaka katinitewakaitɨni, meripai muxɨnarie kakaɨyarixi 'axamemɨ'anene me'inɨkaku 'atahutatɨ,
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 xewitɨta Wana katinitewakaitɨni Tsutsa mɨ'ɨyayatɨkai, mɨkɨ Tsutsa mɨhɨritɨariekai Herurexi mɨtimikwanikɨ, xewitɨta Tsutsana, hipatɨta yumɨiretɨ, mɨkɨ mekaniwaparewiekaitɨni tita memɨteheuxeiyakaikɨ.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Merikɨtsɨ yumɨiretɨ teɨteri hetsɨana mekaniyuxeɨriekaitɨni, mɨireme kiekaritetsie meheyekɨneka, hikɨ 'ɨxatsi hepaɨtsita tikuxatatɨ katiniwaruti'ɨkitɨatɨyani mɨpaɨ 'utaitɨ:
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 «Ti'iwiwame kanayeyani 'imɨari ka'iwienike. Merikɨtsɨ 'imɨari 'iwienekaku, hipatɨ huye tetsita kaniukaxɨrieni, hikɨ kaniutiketsinarieni, meta wikixi mekanikuxɨni.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Hipatɨta mutetexiyatsie kaniukaxɨrieni, 'utineka kaniutiwani mɨka'akuhawirekaikɨ.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Hipatɨta xuyatsata kaniukaxɨrieni, hamatɨana 'utinexɨaka xuya kanenukanani.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Hipatɨta kaniukaxɨrieni 'aixɨa mɨraku'anetsie, 'utineka kaniutixuawere xeitsienituyari payeixɨa».
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Hikɨ hetsɨana miemete teyɨ'ɨkitɨwamete mekaniku'iwawiyakaitɨni keri haine mɨkɨ 'ɨxatsi.
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Mɨpaɨ kaniutayɨni: «Xeme xekanipitɨarieka xemimaikakɨ tita mɨtiuti'awietsiekai, xemɨtemaikakɨ Kakaɨyari mɨra'aitatsie timieme, hipatɨ pɨta 'ɨxatsikɨ xeikɨa mekanipitɨarieka,
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 »'Ɨxatsikɨ 'ipaɨ katinimatsiɨkɨni: 'Imɨari, Kakaɨyari niukieya kanihɨkɨtɨni.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Huye tetsita miemete, mɨkɨ mekanihɨkɨtɨni memɨ'enana, peru kwitɨwa kani'axeni Kauyumarie, wa'iyaritsie kaninawani niuki kapa me'utawikweitsitɨarienikɨ yuri mete'uta'eriekaxɨame.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Makutetexiyatsie miemete, mɨkɨ mekanihɨkɨtɨni memitanaki'eri niuki meyutemamawietɨ me'u'enanaka, peru mɨkɨ mepɨkahananatɨka. Yatewimekɨ yuri mekateni'erieka, peru kepauka memɨta'inɨatsienitsie mekatenikuhayeikawani.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Xuyatsata mukaxɨri, mɨkɨ mekanihɨkɨtɨni memɨ'enana, peru 'iyaritɨarika, tuminikɨ, hikɨ mieme tukari naki'eriyayakɨ meyɨatɨ mekananukanaka, meta mepɨka'aye'axɨani.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 'Aixɨa mɨraku'anetsie miemete, mɨkɨ mekanihɨkɨtɨni niukitsie memɨtewiya 'aixɨa 'iyarikɨ meyuwaɨriyatɨ me'u'enanaka. Mɨkɨ mekaniutixuxuawereni mete'uka'eniwatɨ.
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 »Kɨxeme 'utaiyame pɨka'iti'awieta, xarita pɨkaheikayeni, 'utatɨa pɨkaheitayeni, matsi wapaitɨ kaneitiyemɨkɨ, mɨkɨ memɨwatahaxɨaxime hekɨariyaya memɨxeiyakɨ.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Karikɨ naitɨ tita mɨti'awietsie katinahekɨarimɨkɨ, meta naitɨ tita mɨti'awietsiekai katinitamariwamɨkɨ.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 'Ayumieme, yemekɨ xekeneu'enana. Kemɨ'ane tixaɨtɨ mɨrexeiya, tawari matsi pɨtimikieni, kemɨ'ane mɨkarexeiya, tsepa 'etsiwa rexeiyame muyu'erie mɨkɨ katininawaiyariemɨkɨ».
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Merikɨtsɨ maamaya meta 'iwamama mekaniu'axɨani hetsɨana, mekaniyutatexieni me'itahɨaweke, teɨteri yuwaɨkawatɨ memayetekaikɨ.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 Hikɨ mɨpaɨ katiniutahɨawarieni:
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Peru mɨkɨ mɨpaɨ katiniwaruta'eiya:
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Merikɨtsɨ heiwa kanuwatsie kanikayerɨni, hetsɨana miemete teyɨ'ɨkitɨwamete wahamatɨa. Mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 hapa me'uhukaku Ketsutsi kaneukuni. Hikɨ 'eka kaniuyutawewieni tɨrɨkaɨyetɨ wiyerimatɨ harakuna hetsie, hikɨ kanuwatsie haa kanitahɨnirɨmekaitɨni meta mekanikayunirɨmekaitɨni.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Hikɨ mekanenutahɨtɨani mɨpaɨ me'utiyuatɨ:
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Hikɨ mɨpaɨ katiniwarutahɨawe teyu'ɨkitɨwamete:
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Hikɨ Katarenatsixi wakwieyaritsie mekaneta'axɨani kanuwatsie meyetetɨ, Karereya 'anutaɨyetsie.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Heukakeximekaku kwiepa, tewi nenukunake mana mɨkiekametɨkai, kakaɨyarixi 'axamemɨ'anene meminɨkai mɨixa. 'Ayumieme mɨkɨ 'ixurikite pɨka'anakatɨkɨkai, kiita pɨka'ayekatei, matsi teukiyatsata kaniuyeikakaitɨni.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 Ketsutsi 'uxeiyaka, 'utahiwaka kanatiweni hetɨana mɨpaɨ tiuhiwatɨ:
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 Mɨpaɨ kaniutayɨni mɨkɨ, Ketsutsi mɨtita'aitɨakɨ kakaɨyari mɨka'itiya, mixɨnakɨ tewi. Mɨixa wiyari kaniwiyakaitɨni kakaɨyari 'axamɨ'ane, tewi nanutahɨiwakaitɨni tepɨakɨ 'akuwietɨ yumamatsie yɨ'ɨkatsie, kanititekekaitɨni tepɨa karenayari meta kakaɨyari 'axamɨ'ane kaneiwitɨkɨkaitɨni makumawetsie paitɨ.
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Merikɨtsɨ Ketsutsi mɨpaɨ katinita'iwawiya:
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Mɨkɨ kwerietɨ waɨkawamekɨ mekaniwawiriekaitɨni Ketsutsi mɨkawatanɨ'anikɨ meukatewatsie memɨkayehukɨ.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Merikɨtsɨ mana hura yumɨiretɨ tuixuri mekatenikwatɨwekaitɨni yemuritɨa, mekanitawawirieni kakaɨyarixi mɨpaɨ mɨtiwapitɨanikɨ memɨwatiwiyakɨ tuixuri. Mɨpaɨ yakatiniwarupitɨani.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Hikɨ kakaɨyarixi 'axamemɨ'anene me'ixɨnaka tewi, mekaniwarutiwiya tuixuri, hikɨ tuixuri yunaitɨ mekaniutinautsa. 'Axa'anekɨa mekaneukanautsaxɨani, harakunapa mekaneuxɨrieni.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Hikɨ tuixuri wahɨwemete me'uneniereka kemɨtiuyɨ mekaniyuta'unaxɨani, kiekaritsie mekatenikuxatakaitɨni kiekari 'aurie meta,
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 mana mekaneyekɨne me'ixeiyake kemɨtiuyɨ. Ketsutsi hetsɨa me'u'axɨaka tewi mekaniutaxeiya kakaɨyarixi memixɨnaxɨ. 'Aixɨa reukemaritɨ Ketsutsi hetɨa kaniukateitɨni heuyumarietɨ, hikɨ mekaniutimamani.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Hikɨ memunenierixɨ mekateniwarutaxatɨani kemɨtiutawikweitsitɨarie tewi kakaɨyarixi meminɨkai.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Hikɨ yunaitɨ Katarenatsixi wakwietsie memɨtamakai meyumɨiretɨ mekanitawawirieni mana mayeyanikɨ, kwinimieme memɨtemamakaikɨ. Ketsutsi kanuwatsie kayerɨka kaneyani yu'utɨma.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Hikɨ 'iya tewi kakaɨyarixi memixɨnaxɨ kanitawawirieni hamatɨana mɨkuyeikanikɨ, matsi Ketsutsi kanitateutɨani mɨpaɨ katinitahɨawe:
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 —'Akie kenemie, mana ketiniwaretaxatɨa naime Kakaɨyari kemɨmatsi'uyuri.
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Merikɨtsɨ Ketsutsi 'anutaɨye heta'aku, yumɨiretɨ teɨteri mekanitawaɨritɨani me'ikwewietɨ.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Hikɨ tewi mana kaninuani Kairu titewatɨ, tuki mɨhɨritɨarie kanihɨkɨtɨkaitɨni. Ketsutsi hetɨa 'utihɨximakeka waɨriyarika kanitawawirieni kiena mɨmiekɨ.
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 Xeime xeikɨa kanexeiyakaitɨni yuniwe 'ukatɨme, tamamata heimana huta wiyari yakɨtɨtɨ hɨkame, kanemɨximekaitɨni.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Hikɨ mana kaniuyeikakaitɨni watsata, 'uka mɨtikuyekai tamamata heimana huta wiyari mɨyuriekai xuriyaya kaheunuawekaku, teyu'uayemawamete wahetsɨa yupiini katiniutixɨtɨakaitɨni naime, nixewitɨ pɨkayɨwekai menayehɨanikɨ.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Mɨkɨ 'ahurawa kaniuyani waritana 'uyemietɨ kanimayɨani 'ɨkarieya putuniyaritsie, hikɨ yapauka kaneunuani xuriyaya.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Hikɨ Ketsutsi mɨpaɨ kaniutayɨni:
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Ketsutsi mɨpaɨ kaniutayɨni:
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Hikɨ 'uka yatimaitɨ 'awie mɨkayɨanekaikɨ, 'utayɨyɨakatɨ kaninuani, hetɨana 'atiweka yunaime teɨteri wahɨrɨpa kanitaxatɨani kemɨtimayɨa meta yapauka kemɨranayehɨiya.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Ketsutsi mɨpaɨ katinitahɨawe:
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Merikɨtsɨ mɨpaɨ 'utainekaku 'akuxi, xewitɨ tuki mɨhɨritɨarie kie meyetɨa mana kaninuani mɨpaɨ titahɨaweke tuki mɨhɨritɨarie:
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Hikɨ Ketsutsi 'u'enaka mɨpaɨ katinitahɨawe:
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Hikɨ Kepauka Ketsutsi Kairu kiita meutaha, hipame pɨkawarupitɨa hamatɨana memeutahaxɨanikɨ mɨwayekateitsie, Pekuru, Wani meta Kakuwu xeikɨa, 'ɨimari paapaya meta maamaya xeikɨa kaniwarupitɨani.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Yunaitɨ mekaniutitsuanakaitɨni mekane'eriwakaitɨni meyuhiwerietɨ. Ketsutsi mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Hikɨ mɨkɨ mekani'atsekaitɨni metemaitɨ yeme mɨmɨkikaikɨ.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Peru mɨkɨ mamayatsie kawiereka, mɨpaɨ katinitahɨawe:
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Hikɨ 'iyarieya kaninuani, yapauka kananukukeni. Ketsutsi mɨpaɨ katiniuta'aita mɨtimikienikɨ.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Hikɨ 'ukiyarimama mekaniuhɨxiyani, peru Ketsutsi mɨpaɨ katiniwarutahɨawe, nixeime tɨma memɨkatehaxaxatɨwanikɨ kemɨtiuyɨ hepaɨtsita.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.