2 Reis 6
hch (HCH) vs NVT
1 Merikɨtsɨ Kakaɨyari niukametemama 'Eritseu mɨpaɨ mekateniutahɨawe:
1 Certo dia, os membros do grupo de profetas disseram a Eliseu: “Como vê, este lugar onde nos reunimos é pequeno demais.
2 'Aixɨa pɨ'ane xɨka tehekɨne Kurutani paitɨ. Mana kɨyexi pexɨawe, kii tepetawewieni muwa temayetenikɨ.
2 Vamos descer ao rio Jordão, onde há muitos troncos, e construir ali um lugar para nos reunirmos”. “Está bem”, disse Eliseu. “Podem ir.”
3 Peru xewitɨ mɨkɨ wa'iwa mɨpaɨ 'Eritseu katiniutahɨawe:
3 “Venha conosco”, sugeriu um deles. “Eu irei”, disse ele.
4 Hikɨ wahamatɨa kaneyani, kepauka Kurutani memuta'axɨa 'ana kɨyexi mekaniutiwiteni.
4 E foi com eles. Quando chegaram ao Jordão, começaram a derrubar árvores.
5 Hikɨ xewitɨ Kakaɨyari niukameya xeime kɨye hawitekekaku hatsa kananutihɨne hatuxametsie kaneukaweni.
5 Enquanto um deles cortava um tronco, a parte de ferro do machado caiu no rio. “Ai, meu senhor!”, gritou. “O machado era emprestado!”
6 Tewi Kakaɨyari hetsɨa mieme mɨpaɨ katinita'iwawiya:
6 “Onde caiu?”, perguntou o homem de Deus. Quando mostraram o lugar para Eliseu, ele cortou um galho e o jogou na água, e fez o ferro do machado flutuar.
7 'Eritseu mɨpaɨ kaniutayɨni:
7 “Pegue-o”, disse Eliseu. E o homem estendeu a mão e o pegou.
8 Merikɨtsɨ Tsiriya kwieyaritsie ti'aitame 'Ixaheri kwieyaritsie ti'aitame hamatɨa kaniyumienekaitɨni, hikɨ 'iparewiwamete wahamatɨa tiutixataka, mɨpaɨ katiniwarutahɨawe: «Hikɨmɨ mana tekanekuyaxikuni».
8 Quando o rei da Síria estava em guerra contra Israel, consultava seus oficiais e dizia: “Posicionaremos nossas tropas em tal lugar”.
9 Peru tewi Kakaɨyari hetsɨa mieme 'ikɨ niuki 'Ixaheri kwieyaritsie ti'aitame kanenɨ'airieni: «Keneyukweriwayurieka mana pepɨka'ayeyeikani, mana tsiriyutsixi mekamanihupieka».
9 De imediato, o homem de Deus advertia o rei de Israel: “Não se aproxime de tal lugar, pois os sírios planejam posicionar suas tropas ali”.
10 Merikɨte 'Ixaheri kwieyaritsie ti'aitame yukuyaxima mana kaniwarenɨ'ani memɨtehetimanikɨ tewi Kakaɨyari hetsɨa mieme hakewa mexatakai. Mɨixamexɨa tawari 'Eritseu 'Ixaheritsie ti'aitame mɨpaɨ katinayehɨtɨani, hikɨ mɨkɨ mɨpaɨ katiniyukweriwayuriekaitɨni.
10 E o rei de Israel mandava um aviso para o lugar indicado pelo homem de Deus. Várias vezes ele advertiu o rei de que ficasse alerta naqueles lugares.
11 Tsiriya kwieyaritsie ti'aitame, ha'atɨ mɨyamɨtiyɨanekaikɨ, kuyaximama tewa'aitɨwamete waruta'inieka mɨpaɨ katiniwarutatieni:
11 Furioso com essa situação, o rei sírio reuniu seus oficiais e perguntou: “Qual de vocês anda informando o rei de Israel sobre meus planos?”.
12 Mɨkɨ wa'iwa xewitɨ mɨpaɨ kaniutayuni:
12 “Ó meu senhor, o rei, não somos nós”, respondeu um dos oficiais. “Eliseu, o profeta de Israel, revela ao rei de Israel até as palavras que o senhor diz em seus aposentos!”
13 Hikɨ ti'aitame mɨpaɨ katiniuta'aita:
13 O rei ordenou: “Vão e descubram onde ele está, para que eu mande capturá-lo!”. Então lhe informaram: “Eliseu está em Dotã”.
14 hikɨ ti'aitame mana kaniwarutanɨ'ani yuwaɨkawa kuyaxi kawayutsixi wahetsie me'utekame meta kaxetate kuyaxa miemete. Kiekari warita mekana'utɨkɨne yɨwikɨta mehaye'axɨaka.
14 Assim, certa noite, o rei da Síria mandou um grande exército com muitos carros de guerra e cavalos para cercar a cidade.
15 'Uxa'arieka ximeri tewi Kakaɨyari hetsɨa mieme ti'uximayatsiriwameya kananukukeni, hikɨ kuyaxi kawayutsixi wahetsie me'utekame meta kaxetate kuyaxa miemete kiekari warita kaniwaruxeiya. Ti'uximayatame mɨpaɨ kaniutayɨni:
15 Na manhã seguinte, o servo do homem de Deus se levantou bem cedo. Ao sair, viu que havia soldados, cavalos e carros de guerra por toda parte. “Ai, meu senhor, o que faremos agora?”, exclamou o servo.
16 'Eritseu mɨpaɨ katinita'eiya:
16 “Não tenha medo!”, disse Eliseu. “Pois do nosso lado há muitos mais que do lado deles!”
17 Hikɨ 'Eritseu mɨpaɨ katiniuyutanenewieni: «Yawé, Kihetsi kenanutanieritɨa ti'uximayatame mɨnierekɨ». Yawé mɨpaɨ katiniuyurieni, hikɨ ti'uximayatame kaniwaruxeiya yemuri 'etsimupetsie kawayutsixi tai hepaɨ meteyuxexeiyame meta kaxetate yaxeikɨa meteyuxexeiyame mehakutsekame 'Eritseu wawarita.
17 Então Eliseu orou: “Ó S enhor , abre os olhos dele, para que veja”. O S enhor abriu os olhos do servo, e ele viu as colinas ao redor de Eliseu cheias de cavalos e carruagens de fogo.
18 Kepaukari 'ahurawa memahukai tsiriyutsixi, 'Eritseu kanitsutɨani yunenewietɨ: «Yawé 'aku, 'ikɨ teɨteri keniwarakɨpiriyaxɨa». Yawé yakatiniuyurieni 'Eritseu kemɨtitawawiri.
18 Quando os sírios avançaram na direção de Eliseu, ele orou: “Ó S enhor , faze que fiquem cegos”. E o S enhor fez que ficassem cegos, conforme Eliseu havia pedido.
19 Hikɨ 'Eritseu mɨpaɨ katiniwarutahɨawe: «'Ikɨ kiekari pɨkahɨkɨ hakewa xemeukɨnekai, xeime huyeyari pɨta xekananukuweiya. Hikɨmɨ xekenenanuweiya ne nekanixe'anuwitɨmɨkɨ hakewa tewi xemikuwautɨwe meyeika». Peru mɨkɨ Tsamariya pɨta kaniwarewitɨni.
19 Então Eliseu saiu e lhes disse: “Vocês tomaram o caminho errado! Esta não é a cidade certa! Sigam-me, e eu os levarei até o homem que procuram”. Então ele os guiou à cidade de Samaria.
20 'Ari kiekaritsie mehautahaxɨaku, 'Eritseu mɨpaɨ kaniutayɨni: «Yawé, keniwaranutanieritɨa meheunenieretɨ memakɨnekɨ». Yawé mɨpaɨ katiniuyurieni, mɨkɨ memauyutamaixɨa Tsamariyatsie paitɨ mekaniyɨakaitɨni.
20 Assim que entraram em Samaria, Eliseu orou: “Ó S enhor , agora abre os olhos deles, para que vejam”. O S enhor abriu os olhos deles, e descobriram que estavam no meio de Samaria.
21 Kepauka 'Ixaheri kwieyaritsie ti'aitame mɨwaruxei, 'Eritseu mɨpaɨ katiniuta'iwawiya:
21 Quando o rei de Israel os viu, perguntou a Eliseu: “Devo matá-los, meu senhor? Devo matá-los?”.
22 'Eritseu mɨpaɨ katinita'eiya:
22 “Claro que não!”, respondeu Eliseu. “Eles não são prisioneiros que você capturou na batalha. Dê-lhes comida e bebida e mande-os de volta para casa, para o senhor deles.”
23 Hikɨ 'ixaheritsie ti'aitame waɨkawa 'ikwai katiniwaruta'aitsirieni. Kepauka memɨte'utahayewaxɨ metekwatɨ, kaniwarutateutɨani 'ana mɨkɨ tiyu'aitɨwame hetsɨa mekanekɨne. Mana mɨtiyehane tsiriyutsixi tawari 'Ixaheri kwieyaritsie mepɨkaheutahaxɨa yɨkɨmana metekunawatɨwetɨ.
23 Então o rei lhes ofereceu um grande banquete e os mandou de volta para casa, para o senhor deles. Depois disso, os invasores sírios não invadiram mais a terra de Israel.
24 Yapaɨmexɨa wiyari 'anukayaku, Weni-'Arari Tsiriya kwieyaritsie ti'aitame, yukuyaxima yunaime kaniwarukuyuitɨani Tsamariya kiekariyari warita memayaxetɨkɨnekɨ. Xewitɨ meutahani meta muwayeyani pɨkayɨwekai, hikɨ 'ikwai mekateniuxɨni.
24 Algum tempo depois, porém, Ben-Hadade, rei da Síria, reuniu todo o seu exército e cercou Samaria.
25 Mɨixa tukari memukunamiekaikɨ waɨkawa haakaxa kaniutixuawere, 'ayumieme mana puxu mu'uya kaninanaiyakaitɨni xeikiruyari pɨrata tepɨayarikɨ meta kukuruxi wamiri xeiwatsuyari haika tewiyari kɨramuyari.
25 Como resultado, houve grande fome na cidade. O cerco durou tanto tempo que uma cabeça de jumento era vendida por 960 gramas de prata, e um terço de litro de esterco de pombo, por 60 gramas de prata.
26 Heiwa, ti'aitame kiekari kuraruyari 'amatayewatsie 'uyeikakaku, 'ukaratsi xewitɨ mɨpaɨ katinitahiwieni:
26 Um dia, quando o rei de Israel caminhava pelos muros da cidade, uma mulher gritou para ele: “Ó meu senhor, o rei! Por favor, ajude-me!”.
27 Ti'aitame mɨpaɨ katiniuta'ani:
27 Ele respondeu: “Se o S enhor não a ajudar, o que poderei fazer? Não tenho alimento na eira, nem vinho na prensa de uvas”.
28 ¿Titakɨ kuta nemetiparewienikeyu?
28 Mas depois o rei perguntou: “Qual é o problema?”. Ela respondeu: “Esta mulher me disse: ‘Vamos comer o seu filho hoje, e amanhã comeremos o meu’.
29 Merikɨte neniwe teniuka'etsa tekanitakwani, peru 'uxa'ariekatsie kepauka nemitawawiri nu'aya miyetuanikɨ temitakwanikɨ, peru mɨkɨ yuniwe puti'awietakairi.
29 Então cozinhamos meu filho e o comemos. No dia seguinte, eu disse a ela: ‘Mate seu filho para que o comamos’, mas ela o havia escondido”.
30 Hikɨ 'u'enaka 'ukaratsi kemɨtiuyuriekai, ti'aitame yukamixa kaneukatsana hiwerikakɨ. Hikɨ tawari kuraru 'amatayewatsie heima kanikuyani, 'ana teɨteri mekanixeiya kuxitari 'ixurikiyari 'anakatɨkɨme, hiwerika kamixayari.
30 Quando o rei ouviu isso, rasgou as roupas. E, enquanto ele caminhava pelos muros, o povo viu que, por baixo do manto, ele usava pano de saco junto à pele.
31 Hikɨ ti'aitame ha'atɨ mɨpaɨ kaniutayɨni: «Yawé pɨkanereuyehɨwirieka yuheyemekɨ xɨka hikɨ 'Eritseu mu'uya neka'anutiwiteni Tsapati nu'aya».
31 Então o rei jurou: “Que Deus me castigue severamente se eu não separar a cabeça de Eliseu de seus ombros ainda hoje!”.
32 Mexi 'Eritseu yukiita hayekatei 'ixaheritsixi wa'ukiyarima wahamatɨa, ti'aitame tewi xeime kanenɨ'ani meimienikɨ. Mexi kanuawekai, 'Eritseu 'ukirawetsixi mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
32 Eliseu estava sentado em sua casa com as autoridades de Israel quando o rei mandou um mensageiro até ele. Antes, porém, que o mensageiro chegasse, Eliseu disse às autoridades: “O filho do assassino enviou um homem para cortar minha cabeça. Quando o mensageiro chegar, fechem a porta e não o deixem entrar. Logo ouviremos os passos de seu senhor atrás dele”.
33 'Eritseu 'akuxi tikuxatakaku kaninuani nɨ'ariekame mɨpaɨ kaniutayɨni:
33 Enquanto Eliseu ainda falava, o mensageiro chegou e comunicou a mensagem do rei: “Toda essa desgraça vem do S enhor ! Por que devo continuar a esperar no S enhor ?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.