Atos 22

hav (HAV) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 «Badaarha na beene beerhu, munyuvirize! Bunoola nashonda kuderha elugulu waani nyenyine embere zenyu.»
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Babeere bayunva oku Paawulo ali aderha nabo omu lulimi lw'eGiheburaniya, basira bweneene. Aja ababwira ntya:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 «Nyoono, ndi Muyaahudi, oburhwa eTariso omu gihugo ch'eKilikiya. Aliko nalemberwaga mu chinoola gishagala ch'eYerusaleema. Naliiri mwigirizwa wa Gamaliyeeri, analinyigirize gurhe nagakulikira bwinjabwinja eRhegeko lya bashookuluza. Nagihaanire looshi gukolera Nnamahanga nk'okumulimwajira mweshi zeene.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Naliiri nalibuza bweneene abantu balikulikiire eNjira ya Nnaweerhu chiro n'okuyirha baguma omu bo. Nagendaga nashweka abalume n'abakazi n'okubahira omu munyororo.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Omudaahwa mukulu n'akabuga k'abashamuka b'aBayaahudi bagahamiiriza oku ebindi naderha biri by'okuli. Nayankiriire emwabo amaruba mayerekeere abeerhu Bayaahudi b'omu gishagala ch'eDamasiki. Naja eyo munda yi nshweka abemeezi baliiri yo n'okubaleerha bahanirwe eYerusaleema.»
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Paawulo ashuba kuderha ntya: «Lusiku luguma, naliiri omu njira, eyi ndi nashonda guhika eDamasiki. Hoofu n'emidi, obumoleke bubaragenye bweneene bwava bwahulukira omu mpingu, bwangorha.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Nagwa ahashi, nayunva omulenge guli gwambwira ntya: ‹Saawulo, Saawulo, girhumire wandibuza?›
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Nashubiza ntya: ‹Nnaweerhu, wooyo oli nde?› Naye anshubiza ntya: ‹Nyoono ndi Yeesu w'eNazareeti, oli walibuza.›
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Abaliiri haguma naani baali babwene bwinja obo bumoleke, aliko barhaliyunvirhe omulenge g'owaliiri anshambaalira.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Naja naaderha ntya: ‹Nnaweerhu, gurhe nkwaneene kujira?› Nnaweerhu anshubiza ntya: ‹Yimanga, oje eDamasiki, n'eyoola munda bakubwira ngasi chooshi Nnamahanga agurhegekere ojire.›
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Abaliiri haguma naani bampeeka eyi banfarhire okuboko, banampisa eDamasiki, bulaala ntaacho nakagalire kubona elugulu w'obumoleke bwalimpumize.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 «Na muntu muguma oyirikwa Hananiya walilamire ahola Damasiki ayinja kuntangula. Aliiri muntu wakengaga Nnamahanga omu gukulikira eRhegeko lya Muusa. Analikengerwe bweneene n'aBayaahudi booshi balilamire eyo munda.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ayinjire, ayimanga hoofu nani, anambwira ntya: ‹Mwene weerhu Saawulo, shuba obone!› Ho n'aho ameesho maani mahumuulwa, naava namubona.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Ambwira ntya: ‹Nnamahanga wa bashookuluza beerhu akulondwere y'omenya obulonza bwage, onabone Okwaneene. Kandi, akulondwere y'omuyunve aderha n'obunu bwage yenyine.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Kwenge waaba muhamiiriza waage embere z'abantu booshi, waderha elugulu w'ebi wabwene n'okuyunva ko.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Na bunoola, bichi ochiri walinga? Yimanga, obatiizwe, onahamagale Nnaweerhu y'ocheeswa gurhenga omu byaaha byaawe.›»
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Paawulo ashuba kuderha ntya: «Nabeere nagaluka eYerusaleema, oku ndi nasaliira omu Nju ya Nnamahanga, nava nabonekerwa.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Mw'oko kubonekerwa, nabona Nnaweerhu, anambwira ntya: ‹Orhenge jubaajuba mu chino gishagala ch'eYerusaleema, bulaala abantu barhayankirira obuhamiriza waderha elugulu waani.›
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Nyoono naderha ntya: ‹Nnaweerhu, bayinji bonyine oku naliiri nagera esinagoogi oku yindi gushweka n'ogushurha abakuyemereere.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 N'amango basheeshaga eshagama y'omuhamiiriza waawe Sitefaano, nyenyine naliiri ho. Naani, naliyemeere okw'ayirhwe, naliiri nalanga n'emyambalo y'abamuyirhaga.›
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Nnaweerhu aja ambwira ntya: ‹Genda, bulaala nyoono nagurhuma hale, emwa abarhali Bayaahudi.›»
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Abantu baliiri bayunviriza Paawulo kubuyabuya. Aliko abeere ahika kw'echiila chinwa chizinda, baliika omulenge munene n'okuderha ntya: «Mumuyirhe! Arhakwaneene kulama oku lino gulu!»
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Babanda akaluulu, bakuula emyambalo yaabo, banakabula olujuchu omu chanya.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Omukulu w'engabo y'abasoda b'ekirooma, arhegeka oku bahire Paawulo omu kampi kaabo, bamushurhe amataraki banamubaziirize yi bamenya egirhumire abantu babanda akaluulu elugulu waage.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Oku bali bamumina n'emigozi yi bamushuurhe, Paawulo abaza omukulu w'abasoda waliiri ahoola ntya: «Ka muyemereerwe gushuurha oMurooma orhachiriirwe olushinja?»
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Abeere ayunva ntyo, agenda kubwira omukulu w'engabo y'abasoda ntya: «Waliha, gasi oyu muntu ali Murooma! Gurhe waaja wamujira?»
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Oyu mukulu w'engabo abeere ayunva ntyo, aja emunda Paawulo ali anamubaza ntya: «Mbwira bwinja, k'onali Murooma?» Naye ashubiza ntya: «Neechi, ndi Murooma.»
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Oyoola mukulu ashuba kuderha ntya: «Nyoono, nahezaga efuranga zinene yi mba Murooma!» Paawulo naye aderha ntya: «Nyoono ndi Murooma w'akaburhano.»
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Ho n'aho, balaala bashondaga kumubaziiriza bamuleka. oMukulu w'engabo abeere amenya oku Murooma y'ashwekere, afarhwa n'obuuba.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Olusiku lwakulikiraga, omukulu w'engabo y'abasoda ashonda kumenya ech'aBayaahudi basidakiire Paawulo. Echoola charhuma amushwekuula, anarhegeka abakulu b'abadaahwa n'akabuga kooshi k'aBayaahudi mpu babugaanane. Aja achimya Paawulo n'okumuyimanza embere zaabo.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.