Lucas 19
gyz (GYZ) vs VC
1 Yek Yesu koɓi tuka̱ ba̱n Jeriko.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 A ma̱lgon ni ɗa asa̱ mbet Zakka, bali ga̱ ma̱n kanti wulpi boo ka̱ɗe ti. A ma̱n wul ka̱ pak.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Ta̱ na̱ma lamti ta̱s yen Yesu, ama ba̱ta̱ mani so na̱k ɗe ti wo ndoklan mbala̱n ka̱wu, a mbala̱n wonti ka̱li.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Yek ta̱ ap te cina ka, yek ta̱ to ka̱ tlindi la̱ngali tu ka̱lu gwe Yesu a koɓi wu ta̱s yenti ɗa.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Yek Yesu ɓal ga̱s la̱ngali go yek ta̱ lak gaa nya yek ta̱ wulti ɗe, <<Zakka, yil suɗi, ma̱nda̱ki gwa ka̱ɗe ami ase.>>
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Yek ta̱ yil sut na̱ apti, yek ta̱ pa̱lit ɗem na̱ hwol tuki.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Mas mbala̱mi yeni nu wugo, yek sa̱ njel nala̱nti ɗe, <<Ɗa̱ ma̱n pa̱lti byas wul ka̱n ta li.>>
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Sa̱ ɓal lubiimi go, yek Zakka tlinya yek ta̱ wule, <<Bagaa, ba ba̱l tatlti dlo ga̱ wul jini ma̱jwe a yemisi wulpi ka̱wu, a ma̱jwe ba̱ ilgon nisi ɗa̱ sogo ba ba̱lsi, a ma̱jwe a tesi ga̱zi go ba pallisi asa̱mi ɗe wupsi.>>
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Yek Yesu wulti ɗe, <<Ase go kisti tuli ma̱n lubii ga̱n wi, na̱k ɗe Zakka mago ga̱s ga̱ Ibirahim ka̱wu.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 A ami Yen ga̱ Mbala̱n a tul ɗe ta ngo ma̱jwe gil ka̱wu ta kissi.>>
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Sa̱ nima kati ka̱n Yesu nugo, yek ta̱ cinga̱lisi ga̱ɓa gon, na̱k ɗe ta̱ ɓal njaa ka̱ bal ba̱n Wurshelima wu, a mbala̱mi da̱n gwa we Almasihu a tul ɗe guu ten dii atli ninge-ninge.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Yek ta̱ wule, <<Bal ma̱lgon ni ɗa gwe sa̱ mbet ka̱ dlenti atl gon ta̱s ba̱lti guu a paa ta̱ pal tet ka̱ atl gwasi.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Yek ta̱ mbe ɗe kutl ka̱ zhel jwasi yek ta̱ ba̱lsi wulpi na̱k kangwe zhel a mbi ka̱ lip ɗe mekan wu mas jwasa̱n, yek ta̱ wulsi ɗe, <Ngusi balla̱t wulpi se gas gwe a pal wu.> Yek ta̱ zigaa.
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 <<A ba̱ ma̱n atli lami ɗe ta̱s da̱n ɗe guu gwasa̱n so, yek sa̱ shin mil shinti kaal ɗa̱ ti ta̱s lak dla̱m ɗe sa̱ lamti ɗe guu so.
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 <<Sa̱ ba̱lti guumi wugo yek ta̱ pal tet ka̱ atli, yek ta̱ mbe zhel jwe ta̱ ba̱lsi wulpi ɗe ta̱s ngusi balla̱ti wu, ta̱s ɓo yeni na̱mi kan ta̱ mbi mba̱lti dani.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 <<Yek gon li tet malti yek ta̱ wulti ɗe, <Baboo, wulpi gwe ka̱ ba̱la̱n go a mbi ɗe kutl dani wi.>
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 <<Yek baboomi wulti ɗe, <Mbun wi, ka̱ pa̱l gem ten nak'en wul, ba za̱k ɗe guu ga̱ kiɗi ba̱n ɗe kutl.>
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 <<Yek zheli na̱ lop wu wul baboomi ɗe, <A mbi mba̱lti ɗe namtan ten gwe ka̱ ba̱la̱n wu.>
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 <<Yek baboomi wulti ɗe, <Ka da̱n ɗe guu ga̱ kiɗi ba̱n ɗe namtan.>
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 <<Yek zhel na̱ mekan wul baboomi ɗe, <Baboo, kan wulpi gwa, ɓanti gwa cinni yek a kus ka̱ nak'en tutul yek a hwuda̱li ka.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Na̱k ɗe kyo ba̱ mbala̱n a yis gaa gwa sowu, a da̱nti sukki bomi, a lamti wul ten koo lu ka̱wu, na̱k ɗe aka̱ wotl ilgwe ba̱ kik ɓak sowu.>
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 <<Yek ta̱ wulti ɗe, <Kiyo byas zhel ka̱n, ba nolki na̱k gwe ka̱ yisa̱n wu. Kume ka̱ yisi ɗe ami wo ma̱n bomti ka̱n a ma̱n lamti wul ten koo lu suk ma̱n wotlti ilgwe ba̱ amik ɓak sowu,
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 yek laki yek ba̱ka̱ ngusi balla̱t wulpi gini kangwe a pal wugo aa mbi ilgwe mba̱l tli dani wu so ye? Na̱k ɗe ka̱ yisi ɗe nu ka̱n ani wu?>
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 <<Yek ta̱ wul ma̱jwe ni ka̱li wu ɗe, <Kama̱n ɗe na̱mi gwe nit ang wu ka aka̱ ba̱l ma̱n ɗe kutl wu.>
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 <<Yek sa̱ wulti ɗe, <Baboo, ɗe kutl ka̱ nit ang ca.>
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 <<Yek baboomi wulsi ɗe, <Ɓo kumini, mas ma̱lgwe ilgon niɗɗa̱ wu sa mba̱lit dani, a ma̱lgwe ba̱ ilgon niɗɗa̱ sowu, nak njeti gwe niɗɗa̱ wu mago sa kamit ka.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Mbe ma̱jwe nge ɗe guu gwasa̱n wu teɗi, aka̱ tlosi ka ten gwel gini.> >>
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Yek Yesu dla̱m nu wugo, yek ta̱ ngusi tot Wurshelima.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Ta̱ ɓal njaa ka̱ ba̱n jwe asa̱ mbe ɗe Betapaji suk Betani jwe ni ten malka̱n yen tla̱da̱l gwe asa̱ mbe ɗe Za̱nda̱l Tlindi Zetun wu, yek ta̱ mbe ma̱n kopti jwas ɗe lop. Yek ta̱ wulsi ɗe,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 <<La̱n ka̱ ba̱n gwe ni cina ɗa ni wu. Ka̱ te ka̱ ba̱mi wu ka mbi yen zhaki gon ga̱ ɓali gwe ba̱ ma̱lgon ɓo to tenti sowu, aka̱ pa̱tlti, aka̱ li tet na̱ ti.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Kume ma̱lgon ngemkii ɗe, <Yek laki ɗe ka̱ na̱ma pa̱tlti gwas ye wu?> Aka̱ wulti ɗe, <Bagaa ka̱ na̱ma lamti gwasi.> >>
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Yek ma̱jwe ta̱ shinsi wu lak mbi zhaki na̱k gwe ta̱ hwisi wu.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Yek sa̱ ɓa pa̱tlti wu yek manti ka̱ ɓal wu yek ta̱ ngemsi ɗe, <<Yek laki ɗe ka̱ na̱ma pa̱tlti gwas ye?>>
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Yek sa̱ wulti ɗe, <<Bagaa ka̱ na̱ma lamti gwasi.>>
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Yek sa̱ ta̱lat mal Yesu, yek sa̱ wut luka̱l ten zhaki, yek sa̱ zi Yesu tenti.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Sa̱ na̱ma la̱t wugo, yek mbala̱n ngusi talti luka̱l jwasa̱n ten tantu.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Ta̱ ɓal njaa ka̱lu gwe tantu yil sut ka̱ Za̱nda̱l Tlindi Zetun wu, yek ma̱n kopti jwas mas njel pa̱lti hwol tuki asa̱ na̱ma ta̱sti ga̱ Nya na̱ nda̱li yal na̱k ɗe sa̱ yen kiɗi wul cit ɓanti jwe ta̱ pa̱li wu.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Yek sa̱ ngusi wulti ɗe,
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 A ma̱n Paresi jon ni suksi, yek sa̱ wul Yesu ɗe, <<Ma̱n lishti, matl ma̱n kopti jwa ta̱s zak ga̱ɓa.>>
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Yek ta̱ ballisi ɗe, <<A ni kii ma hwiti, kume ma̱jin zak ga̱ɓa wu, ye a ga̱ɓa ka̱ lal gwasa̱n.>>
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Yek sa̱ ɓal njaa a Wurshelima go yek Yesu yen bal ba̱mi yek cit gonti yek ta̱ kuli.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 Yek ta̱ hwi ba̱n Wurshelima ɗe, <<Na̱k wule ka̱a̱ yisa̱n tantu mbit hwol tuki ka̱ multi jwaka̱n, ama ga̱ hwuda̱li ka̱n ni kii.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Cin gwe ma̱n nget gwaka̱n a ganda̱l ba̱n gwaka̱n na̱ sa̱ba̱l ɗe ta̱s dlansi sukkii wu ni teɗi, a ma̱n hapti dlo a ngaɓikii ka̱ mas da̱nti gwaka̱n.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Sa catkii ɗa̱nka na̱m-na̱m, asa̱ tlo ma̱n ba̱n jwaka̱n ka mas, asa̱ jek bii jwaka̱n ka na̱k ɗe ba̱ka̱a̱ kan ɗe Nya tuli ta̱s kiskii sowu.>>
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Yek Yesu li ka̱lu lubii ga̱ Nya yek ta̱ nda mbolti ji ma̱n wulti wul ka jwe ni ka̱ lubii ga̱ Nyami wu.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Yek ta̱ wulsi ɗe, <<Nya dla̱m ka̱ lishti ɗe, <Lubii gi a da̱m ɗe lu ngemti gini,> ama yek ka̱ palli ɗe, <lu hwunti ji kiɗi muka̱l wi.> >>
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Yek ta̱ ngusisi hwit ga̱ɓa ka̱lu lubii ga̱ Nyami mas cin, ama yek kiɗi ma̱n da̱nti ka̱ bii ngemti Nyami suk ma̱n yisti mba̱t ga̱ Musa suk kiɗi ji ma̱n ba̱mi njel ngot tantu gwe sa tlot wu.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Yek ba̱sa̱ mbi so, na̱k ɗe ma̱jwe ni ka̱li wu na̱ma kumti ta̱mti ga̱ɓa gwas wu.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.