Atos 7

gyz (GYZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yek bali ga̱ ma̱n da̱nti ka̱ lubii ga̱ Nya ngem Istipanus ɗe, <<Iljin ɗe sa̱ dla̱m tenki go gem ma?>>
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Yek Istipanus wulsi ɗe, <<Yilkeni jini suk aba jini, ɓo katini nini ka̱ng. Nya ma̱n nalti mboki ang koli ga̱na̱n Ibirahim ten kangwe ta̱ ni wu a ta̱ yi Mesopotamiya a ba̱ta̱ ɓo da̱m a Haran so.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Nyami wulti ɗe, <Zak atl gwa suk ma̱jwa ta̱k li ka̱t atl gwe ba mbokik ang dani wu.>
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 <<Yek ta̱ zak ka̱t atl ga̱ ma̱n Kaldiya yek ta̱ lak da̱m a ba̱n Haran. Koli gwas ma̱sh wugo yek Nya ta̱la̱t tet ka̱ lu ga̱n ɗe ka̱a̱ na̱ma da̱mti wu.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Nyami ba̱l lu Ibirahim a ɗe so ko njet. Ama ta̱ dla̱lli ga̱ɓa sukti ɗe ta ba̱lti lu ge suk ma̱n ga̱s jwasi, ko ɗe a ba̱ yen ɓo niɗɗa̱ sowu.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Yek Nya wulti ɗe, <Mil jwa a pa̱l da̱mti ma̱nda̱ki ka̱ atl gwe ba̱ gwasa̱n ka̱ sowu, asa palla̱si ɗe zhel asa̱ tla bomti se sa̱ pa̱l gin zamba̱l ɗe wupsi.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Ama ba nol ma̱n atl gwe palla̱si ɗe zhel wu. Kaal ɗa̱ nugo, mil jwa a yil tet ɗa̱ka̱ atl gwisi ka asa̱ ba̱la̱n nalti ka̱ lu gee.>
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Yek Nya dla̱lli ga̱ɓa suk Ibirahim ten bi pa̱lti sa̱lti ta̱ mbok ang ɗe ti wo mbala̱n gwas ka̱n. Yek Ibirahim zi Ishiyaku wu, yek ta̱ sa̱lti ten cin na wusupsi kaal ɗa̱ za̱t gwasi. Kaal ɗa̱ nu, yek Ishiyaku zi Yakubu, yek Yakubu wut aba jina̱n ɗe kutl cet lop jwe ma̱ yisa̱nsi ju.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 <<Yek daka̱lti lak aba jina̱n jwisi ten wulti Yusupu yilka gwasa̱n ka, sa̱ wulti ka̱ɗe zhel ka̱ atl ga̱ Masar. Ama a Nya ni sukti
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 yek ta̱ yilla̱t ɗa̱ka̱ mas bomti gwe ta̱ tla wu ka. Yek Nya ba̱lti ɓotlka̱n yisti wul suk hwol hwulan mal Pir'auna guu ga̱ ma̱n Masar. Yek ta̱ palla̱t ɗe guu a Masar suk bacina kaal ɗati.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 <<Yek bal kuza̱n gon nda ten mas atl ga̱ Masar suk atl ga̱ Kan'ana. Yek mbala̱n wonti te ka̱ bomti i'e na̱k ɗe ilga̱ nguki niɗɗa̱ sowu.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Yek Yakubu kumi ɗe ilga̱ nguki ni Masar wugo, yek ta̱ shin aba jina̱n, yek ɗe ndat la̱t gwasa̱n Masar.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 La̱t gwasa̱n na lop wo, yek Yusupu hwi yilkeni jwas ɗe ti ka̱n. Yek Pir'auna yis ma̱n boo gwasi.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Kaal ɗa̱ nu, yek Yusupu laki ta̱s mbe aba gwas Yakubu teɗi suk ma̱n lubii gwasi mas, si ɗe kutl nitgi na̱ namtan.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Yek Yakubu li Masar, ka̱li ka̱n ta̱ ma̱shi suk aba jina̱n.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Yek sa̱ palli hwuu gwasa̱n tot Shekem, yek sa̱ lepsi ka̱ gazukɗi gwe Ibirahim wul mal mil ji Hamor wu.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 <<Ɓal njaa ɗe ta̱ Nya njika̱n ga̱ɓa gwe ta̱ dla̱lli suk Ibirahim wugo, yek mbala̱n jina̱n wonti a Masar i'e.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Yek ma̱lgon gwe ba̱ta̱ yis Yusupu sowu da̱n ɗe Pir'auna guu ga̱ Masar.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Guu gwisi ka̱ lak aba jina̱n ten tlat bomti, tik cisi dlelngapcan yek zisi ngetli ta̱s wut mil la̱li jwasa̱n ka ta̱s ma̱sh ɗa.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 <<Ka̱ multi jwisi ka̱n sa̱ zi Musa, yen ma̱n mbunti i'e. Yek sa̱ keta̱lti ɗa̱ aba gwas ka lip ɗe mekan.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Ma̱n za̱t jwas yilla̱t deɓa̱l wu, yek yen ga̱ ma̱dli ga̱ Pir'auna kanti yek ta̱ keta̱lti ɗe yen gwasi.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Musa pa̱l lishti ga̱ ma̱n Masar suk ɓotlka̱n yisti wul gwasa̱n. Yek laki yek ta̱ mbi nda̱lti pa̱lti wul suk yek ta̱ man ga̱ɓa i'e.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 <<Ta̱ ɓal ka̱ gin ɗe kutl ɗe wupsi go yek ta̱ kumi ka̱ mbadl gwas ɗe, ta̱s lak yen yilkeni jwasi ma̱n Yisiraila.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ta̱ li malsi yek ta̱ yen kangwe ba Masar gon na̱ma ɓot ga̱ ba Israila gon wu, yek ta̱ lak ɓetti ti hal yek ta̱ tloti.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Muse da̱m gwa we yilkeni jwas ma̱n Yisiraila a yisi ɗe Nya shinti ta̱s yilla̱si ɗa̱ka̱ da̱mti ɗe zhel ka, ama yek ba̱sa̱ yisi so.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Kaal ɗa̱ multi ɗe na̱m, yek ta̱ mbi ma̱n Yisiraila jon ɗe lop ten dlanti gwasa̱n. Yek ta̱ tesi dlo ɗe ta̱s la̱ka̱n dlo gwasa̱n, yek ta̱ wulsi ɗe, <Kii wo yilkeni ka̱n, yek laki ɗe ka̱a̱ na̱ma dlanti gwaka̱n ye?>
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 <<Yek ma̱lgwe kumi cwo yilka gwas wu wul Musa ɗe, <Wok lakki ɗe bagaa suk ma̱n kisti ga̱ɓa ga̱na̱n wo?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 Ka̱ na̱ma lamti ta̱k tloni na̱k gwe ka̱ tlo ba Masar ahwul gwa?>
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Musa kumi nu wugo yek ta̱ ap te atl ga̱ Midiya ka, yek ta̱ pa̱l da̱nti ma̱nda̱ki. Ka̱li ka̱n ta̱ wut mil maani ɗe lop.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 <<Kaal ɗa̱ gin ɗe kutl ɗe wupsi, yek Nya tul mal Musa na̱k wule yen shinti gon gwasi ka̱ ba̱lba̱l wutu ten luda̱n ka̱ me, njaa mal tla̱nda̱l Sinai.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Musa yeni nu wugo yek ɓanti citi yek ta̱ am te mali ka ta̱s yeni i'e ɗa. Ta̱ am tek wugo yek Nya ga̱ɓa sukti ɗe,
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 <Amik ɗe Nya ga̱ aba jwaka̱n, Nya ga̱ Ibirahim suk ga̱ Ishiyaku suk ga̱ Yakubu.> Ta̱ kumi nu wugo yek ɓanti citi i'e yek ta̱ njel da̱dalti, yek ba̱ta̱ po man yenti luda̱mi so.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 <<Yek Nya wulti ɗe, <Tus kapta̱lan gwa ka, lu gwe ka̱ dla̱l dani go lu gi ka̱n.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 A yen kangwe mbala̱n ji na̱ma tlat bomti a Masar wu, a kum kulu gwasa̱n ga̱ kumti dli wi, yek a susut wi ta kissi. Ningo teɗi ta shinki te Masari ka.>
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 <<Musa ga̱mi ɗe sa̱ ngeti ɗe sa̱ dla̱m ɗe, <i lakki ɗe bagaa suk ma̱n kisti ga̱ɓa ga̱na̱n wo wu?> Ti ka̱n Nya shinti ta̱s da̱n ɗe bagaa suk ma̱n kisti gwasa̱n ɗa̱ka̱ da̱mti ɗe zhel ka, tumal yen shinti gwas gwe tul malti ka̱ ba̱lba̱l wutu ten luda̱n ka̱ me wu.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Muse ka̱ yilla̱si ɗa̱ka̱ atl ga̱ Masar ka. Yek ta̱ pa̱l kiɗi wul cit ɓanti ka̱ dlo gwasa̱n a ka̱li, suk dla̱lka bal ze gwe asa̱ mbe ɗe Zil bal ze wu, suk wul cit ɓantisi jwe ta̱ pa̱li ka̱ gin ɗe kutl ɗe wupsi jwe ma̱n Yisiraila pa̱li ka̱ me wu.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 <<Tik wul ma̱n Yisiraila ɗe, <Nya a shin ma̱n dla̱mti ga̱ɓa gwas gon na̱k gwe ta̱ shina̱n wu, ka̱ dlo gwaka̱n tet ka̱ mbala̱n jwaka̱n.>
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Tik mwe gaa aba jina̱n ma̱n Yisiraila ka̱ lu ɗe na̱m ka̱ me, suk yen shinti ga̱ Nya gwe ga̱ɓa sukti ten tla̱nda̱l Sinai wu. Yek Nya hwit ga̱ɓa ten kangwe mbala̱n a mbi mbadl wu, ɗe ta̱s hwinii.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 <<Ama yek aba jina̱n nge kopti ga̱ɓa gwasi. Yek sa̱ ngeti. Yek sa̱ lam palti te atl ga̱ Masar ka̱ mani.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Yek sa̱ hwi Haruna yilka gwas ɗe, <Pa̱lini gunki gwe ma ngusit atli ata̱ ndenii cina wu. Musa ɗe ta̱ yilla̱ni tet ka̱ atl ga̱ Masar go ma̱ po yis ilgwe mbit wu so!>
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Ka̱li ka̱n sa̱ pa̱l gunki gon na̱k yen tla. Yek sa̱ takit wul, yek sa̱ pa̱l hwol tuk na̱ ilgwe sa̱ pa̱li na̱ ang gwasa̱n wu.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Yek Nya yil ɗa̱ka̱ tantu jwasa̱n ka, yek ta̱ zaksi ta̱s ngusi atl cin suk kyatla̱l ɗa. Na̱k gwe ni ga̱ lishi ka̱ lishti ga̱ ma̱n dla̱mti ga̱ɓa ga̱ Nya wu.
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Ka̱a̱ ba̱l nalti lu waal ga̱ gunki gwaka̱n gwe aka̱a̱ mbet ɗe Molek,
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 <<Tenti ni aba jina̱n ɗa gwe sa̱ ngusi la̱t na̱ nali ka̱ me wu. Tenti gwisi ka̱n Nya hwi Musa ɗe ta̱s pa̱li, yek ta̱ pa̱li kangwe Nyami hwit ɗu.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Tenti gwisi ka̱n sa̱ lak mbi ka̱ gini jwe Joshuwa ndesi cina, ɗe ta̱ mbolisi ma̱n atl ga̱ Kan'ana ka̱wu. Tenti gwisi ni ɗa hal yek la gini gwe Dauda da̱n ɗe guu ga̱ Israila wu.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Dauda ka̱ mbi hwol hwulan mal Nya, yek ta̱ ngemti ɗe ta̱s kini lubii Nya ga̱ Yakubu, lubii gwe ma̱n Yisiraila a ngusit atl giɓi wu.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 — ausente —
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 — ausente —
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 << <Bagaa Nya dla̱m ɗe,
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Amik pa̱l mas wul jwisi na̱ ang gi sa?>
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 <<Kii mbala̱n ma̱n la̱shi kumti bi, kii ɗe ka̱ nge ba̱lti Nya mbadl jwaka̱n wu. Dlip ba̱kaa kan ga̱ɓa ga̱ Shishi ga̱ Nya so na̱k aba jwaka̱n pa̱li wu.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Ma̱n dla̱mti ga̱ɓa ga̱ Nya gon gwe ba̱ aba jwaka̱n cit dlelngapcan sowu niɗɗa̱ so. Ma̱jwe dla̱m bi tulti ga̱ ma̱n zok mbadl wu mago sa̱ tlosi ka. A ningo ka̱a̱ ba̱l bi gwasi yek ka̱a̱ tlot wi.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Kii ɗe mil shinti ji Nya ba̱lkii mba̱t ga̱ɓa ga̱ gwasi yek ba̱ka̱a̱ man kopti sowu.>>
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Ma̱n dlaboomi kumi nu wugo, yek mbadl lilisi i'e hal yek sa̱ as shin.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Shishi ga̱ Nya njika̱n mbadl ga̱ Istipanus wugo yek ta̱ lak gaa to dlo nya ka, yek ta̱ yen nalti ga̱ Nya, a Yesu ni ga̱ dla̱lli njaa malti ten ang shinti gwasi.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Yek Istipanus wule, <<A yen dlo nya ga̱ ɓuli, yek a yen Yen ga̱ Mbala̱n, ta̱ dla̱l njaa mal Nya ten ang shinti gwasi.>>
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Yek sa̱ cek ka̱ng jwasa̱n ka na̱ ang, yek sa̱ lak yal, yek sa̱ tli tet tenti ka mas jwasa̱n.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Yek sa̱ dla̱kti te kaal ba̱n ka, yek sa̱ njel lakti gwas na̱ ye. Yek ma̱jwe tulli ga̱ɓa tenti wu wut luka̱l jwasa̱n mal yen samali gon gwe asa̱ mbet ɗe Shawulu wu.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Sa̱ na̱ma lakti ga̱ Istipanus nugo yek ta̱ ngem Yesu ɗe, <<Bagaa Yesu, kan mbadl gini.>>
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Yek ta̱ nda na̱ gahwula̱n, yek ta̱ wuli na̱ nda̱lti ɗe, <<Bagaa, taasi ma̱jin byas ilga̱n ɗe sa̱ pa̱li wu ka.>> Yek multi gwas paki.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.