Atos 16
gyz (GYZ) vs NTLH
1 Yek Bulus tul a Dabe, tet ka̱li go yek ta̱ li Listera, ka̱ lu gwe ma̱n kopti gon gwe asa̱ mbet ɗe Timoti ni na̱ da̱nti wu. Ana gwas ga̱ Timoti wo nga Yehuda ma̱n kopti wu, a aba gwas wo ma̱n Giris.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 A ma̱n kopti jwe ni Ikoniya suk Listera dla̱m hwa ga̱ɓa tenti.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Bulus lami ɗe ta̱s mo asa̱n suksi ten la̱t gwasa̱n, yek ta̱ sa̱lti na̱k ɗe ma̱n Yehuda jwe ni ka̱li wu mas yisi ɗe aba gwas wo ma̱n Giris ka̱wu.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Yek sa̱ ngusi ma̱tlti ɗa̱nka̱ ba̱n jwe ni ka̱li ju ka, asa̱ nisi ma hwit ilgwe bacina ji ma̱n kopti suk mil shinti ji botli a Wurshelima dla̱lli ɗe ta̱ ma̱n kopti koɓi wu.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Yek ma̱n koptisi mbi nda̱lti ten nga̱sti ten Nya gwasa̱n, asa̱ na̱ma wonta̱t tli mas cin.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Yek Bulus suk yela̱n la̱t jwas li ɗa̱nka̱ ba̱n jwe ni ka̱ atl ga̱ Pirijiya suk Galatiya ju. Ama yek ba̱ta̱ dla̱m ga̱ɓa ga̱ Nya a Asiya so na̱k ɗe Shishi ga̱ Nya zaksi ɗe ta̱s dla̱m ka̱li sowu.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Yek sa̱ li tet ten mba̱t ga̱ atl ga̱ Misiya wu, yek sa̱ ngwe ɗe ta̱s te Betiniya ama yek ba̱ Shishi ga̱ Nya zaksi so.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Yek sa̱ koɓi a njaa mal atl ga̱ Misiya, ɗe sa su Turawas wu.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Gas ɓal go, yek Nya ɓuli gwel Bulus, yek ta̱ yen ma̱n Makedoniya gon, ma̱li dla̱l nya ata̱ na̱ma ngemti gwasi ɗe, <<To tot Makedoniya ta̱k zisi ang ne.>>
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Nya ɓuli gwel Bulus wu yek ma̱ yisi ɗe ta̱ mbe ni ta̱n dla̱m ta̱mi ga̱ɓa ten Yesu ka̱li, yek ma̱ to Makedoniye ba̱le-ba̱le.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Tet Turawas go yek ma̱ te ka̱ jirgi ze, yek ma̱ li Samotiras. Lu dlo wugo yek ma̱ li Niyopolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Tet ka̱li go, yek ma̱ li Pilibi bal ba̱n ga̱ Makedoniya ka̱ atl ga̱ Roma. Yek ma̱ la̱m multi ka̱li.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Gas shukti ga̱ ma̱n Yehuda ɓal wu, yek ma̱ yil te kaal dlabii ba̱mi ka yek ma̱ su tu dla̱lka, lu gwe ma̱ zi ɗe ma mbi lu ngemti Nya wu. Ka̱li ka̱n ma̱ da̱mi yek ma̱ hwi ga̱ɓa modli jwe mogaa ka̱li wu.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Gon ka̱ modlisi ɗe kaatini ka̱ng go shin gwas ka̱ɗe Lidiya, ma̱n wulti tutul ka ka̱ɗe ti tet ka̱ ba̱n Tayatira, ata̱ ngusi Nya atli. ta̱ kum ga̱ɓa gwe Bulus na̱ma dla̱mti wu yek Nya ta̱n mbadl gwasi yek ta̱ nga̱sti ten Yesu.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Yek sa̱ pa̱li baptisma Lidiya suk ma̱n lubii jwas jwe nga̱ssi ten Yesu wu. Yek Lidiya wul ni ɗe ta̱n li lubii ɗatka. Ta dla̱m ɗe, <<Ka̱a̱ yisi ɗe a nga̱ssa̱n ten Bagaa Yesu wu, ningo lak da̱ma̱n a daaka.>> Yek ta̱ mani na̱ mi.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Gas gon ama̱ na̱ma la̱t ka̱ lu ngemti Nya, yek ma̱ moo suk zhel yen kili gon ma̱n ma̱zhe gwe a ma̱zhe lakti ata̱ man dla̱mti ilgwe a pi wu. Ata̱ mwe bal wulpi bagaa gwasi ten pa̱lti na̱k gwisi.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Yek yen kilisi ngusi kopti ga̱ Bulus suk naa yilkeni jina̱n ata̱ na̱ma dla̱mti to nya ka̱ɗe, <<Ma̱jin jo zhel ji Nya Bal Kakshe ka̱n, sa̱ tuli dla̱mti ga̱ɓa ten kangwe kaa mbi kisti wu.>>
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Ta̱ ngusi pa̱lti nu multi wonti. Yek mbadl ga̱ Bulus lak lil wu, yek ta̱ balla̱ti, yek wul ma̱zhe ɗe, <<Ka̱ shin ga̱ Almasihu Yesu, a na̱ma wulti gwa ɗe ta̱k yil ɗa̱ka̱ ti ka!>> Yek ma̱zhesi zakti ka̱li-ka̱li.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Bagaa ji yen kilisi yeni ɗe sa po mbi wulpi sowu, yek sa̱ dop Bulus suk Silas yek sa̱ ta̱lasi ka̱ lu motgaa mal ma̱n kisti ga̱ɓa.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Yek sa̱ tulla̱si dlaboo kisti ga̱ɓa yek sa̱ wuli ɗe, <<Ma̱jin jo sa̱ nima gulsa̱t ga̱ ma̱n ba̱n gee i'e. A ma̱n Yehuda ka̱n,
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 sa̱ na̱ma wulti ɗe ta̱n pa̱la̱n wul jwe mbun ɗe ta̱n mi ma̱n Roma pa̱li sowu.>>
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Yek mas mbala̱n tlinya ka ten Bulus suk Silas, yek sa̱ nget ɓot gwasa̱n. Yek ma̱n dlaboo kisti ga̱ɓe dla̱lli ga̱ɓa ɗe, ta̱ tusisi luka̱l ka a ɓosi na̱ tlemndi.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Sa̱ ɓosi i'e wu, yek sa̱ lesi ka ka̱ lu leti. Yek sa̱ wul ma̱n ɓa̱tti lwisi ɗe ta̱s zi gwel tensi i'e.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Yek sa̱ hwit nu wu, yek ta̱ telsi su ka̱ punka leti gwe ni te ka̱ bii letisi ka̱wu, yek ta̱ ɓalisi asa̱n ka ka̱ dlo ji guda̱l yencin ɗe lop.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Ka̱ dlo gas ɓallu ɗe Bulus suk Silas na̱ma ngemti Nya asa̱ na̱ma wulti koo ta̱sti ga̱ Nya, a ma̱jwe ɗe lesi pak ju na̱ma kumti gwasa̱n wu.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Sa̱ yi nugo, yek atl wuni na̱ nda̱lti, hal yek zhila bii gwe sa̱ lesi giɓi wu wuni. Na̱ma pa̱t nu yek mas bi dlabii lu letisi ɓul ka, yek zaa ga̱lla jwe sa̱ ɓalisi ang ɗa̱ju ɓatl ka.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Ma̱n ɓa̱tti lwisi pa̱da̱l wi ɗe ta̱ yen dlabiimi ga̱ ɓuli ka̱wu, yek ta̱ yilli bal puka gwasi ta̱s tlo gaa gwas ka. Ta̱ da̱m gwa we ma̱jwe lesi ka̱ju aɓ wi.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Yek Bulus wulti to nya ka̱ɗe, <<Ba̱k kumi cwo gaa gwa so, ma̱ ni ɗa mas jina̱n!>>
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Yek ma̱n ɓa̱tti lwisi kum ga̱s ga̱ cilti wutu, yek ta̱ te ka̱ biimi ka na̱ apti, yek ta̱ lak nda a cina ɗa̱ Bulus suk Silas ka a tli gwas na̱ma da̱dalti.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Yek ta̱ yilla̱si tet deɓa̱l, yek ta̱ ngemsi ɗe, <<Bacina jini, yek ba̱ pa̱li ta mbi kisti ye?>>
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Yek sa̱ ballit ɗe, <<Nga̱ski ten Bagaa Yesu apaa ka mbi kisti, ki suk mas ma̱n lubii jwa.>>
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Yek sa̱ hwit ta̱mi ga̱ɓa ten Yesu, suk mas ma̱n lubii gwasi.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Ka̱ gas gwisi ka̱n ta̱ kan Bulus suk Silas yek ta̱ polisi usu jwasa̱n ka. Yek Bulus suk Silas pa̱lisi baptisma ka̱li-ka̱li, na̱ ti na̱ ma̱n lubii gwasi mas.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Ta̱ ngusi pa̱lti hwol tuki na̱k ɗe ta̱ nga̱sti ten Nya wi suk mas ma̱n lubii gwas wu. Yek ta̱ ta̱la ka̱a̱ Bulus suk Silas lubii ɗatka, yek ta̱ ba̱lsi ilga̱ nguki.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Lu tlo wugo yek ma̱n kisti ga̱ɓe shin ma̱n hapti dlo mal ma̱n ɓa̱tti lu letisi ɗe, <<Zak ma̱ ju ta̱s zigaa.>>
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Yek ma̱n ɓa̱tti lwisi wul Bulus ɗe, <<Ma̱n kisti ga̱ɓa ba̱l bi ɗe ta̱ zak ki suk Silas wi. Ningo za̱ngaa na̱ ta̱mi mbadli.>>
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Yek Bulus wul ma̱n hapti dlomi ɗe, <<Mi wo ma̱n atl ga̱ ma̱n Roma ka̱n, ama yek sa̱ ɓoni ka̱ dlo mbala̱n a ba̱sa̱ kisini ga̱ɓa paa so. Yek ningo sa̱ ɓa lam zakti ga̱na̱n mukli a? a pi nu so, ta̱s sak pa̱tlni na̱ gaa gwasa̱n.>>
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Yek ma̱n hapti dlomi tok hwi ma̱n kisti ga̱ɓe, sa̱ kumi wi ɗe Bulus suk Silas wo ma̱n Roma ka̱wu yek ɓanti cisi.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Yek sa̱ li tet ka̱ lu letisi, yek sa̱ ba̱lsi bii, yek sa̱ yilla̱si ɗa̱ka̱ bii letisi ka. Yek sa̱ ngemsi ɗe ta̱s zak ba̱mi.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Bulus suk Silas yil ɗa̱ka̱ lu letisi ka̱wu, yek sa̱ li lubii ɗa̱ Lidiya ka. Ka̱li ka̱n sa̱ mbi ma̱n kopti, yek sa̱ nda̱llisi daala, yek paa sa̱ zigaa.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.