Romanos 4
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs BKJ
1 Iyavei, ¿mara ehi pĩha yande ramoi Abraham recocuer aracahe?
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Acoi mbahe güembiapo pɨpe sui tẽi oipɨsɨse güeco tuprɨ ãgua Tũpa sui, oyemboɨvate aira oico ipɨpe viña. Ndiyai eté rumo ẽgüe ehi Tũpa rovaque.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Esepia, icuachiaprɨ aracahendar pɨpe aipo ehi: “Abraham oyeroya ité Tũpa rese. Sese Tũpa, ‘Co seco catuprɨ vahe’ ehi chupe” ehi.
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Co rumo yande yayapose mboravɨquɨ, ahe yaipɨsɨ vahe ndahei porerecosa tẽi, ahe rumo mboravɨquɨ reprɨ ité yaipɨsɨ.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Yande rumo, yayeroyase Tũpa rese, Tũpa evocoiyase yande pɨsɨra, ‘co seco catuprɨ vahe’ ohesave. Esepia, ahe ẽgüe ehi vahe ité oyese oyeroya vahe upe, yepe ndoyapoi chira mbahe avɨye vahe chupe viña.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 David mborerecuar aracahendar avei oñehe ava rorɨvetesa rese Tũpa seco catuprɨ vahe nungar pɨsɨsa rese. Ahe rumo ndahei mbahe sembiapogüer rese tẽi oipɨsɨ.
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 Ahe aipo ehi aracahe:
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 ¡Sorɨvete avei ava, ‘Nde angaipa viyar ereico’ ndehi irise Tũpa chupe!” ehi.
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Co mbahe tuprɨ rumo ndahei judío upeño, ahe rumo ava ndahei vahe judío upe avei. Supi eté Tũpa, “Co seco catuprɨ vahe secoi” ehi Abraham upe oyese iyeroyasa rese.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 ¿Marase pĩha oipɨsɨ oyeupe nara sereco? ¿Oyembocircuncida renondeve pĩha, anise ipare tie? Yɨpɨve ité.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 “Toicua ava co seco catuprɨ vahe che rese iyeroyase yuvɨreco” ehi Tũpa chupe. Sese imbocircuncidaprɨ secoi. Ẽgüe ehi Abraham opacatu ava oyeroya vahe Tũpa rese, ndoyembocircuncidai vahe yesupa nungar secoi. Ẽgüe ehi Tũpa, “Co seco catuprɨ vahe yuvɨrecoi” ehi avei ahe ava upe.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Supi eté yande ramoi Abraham opacatu ava oyembocircuncida vahe, Tũpa rese oyeroya vahe yesupa avei secoi. Abraham rumo oyeroya vahe Tũpa rese ndoyembocircuncida vɨteiseve.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Esepia, aracahe Tũpa aipo ehi Abraham upe, ichuindar upe avei: “Peipɨsɨra opacatu co ɨvɨ pe mahera” ehi. Ndahei Moisés porocuaita mboyeroya pɨpe ẽgüe ehi chupe, oyese yeroyasa pɨpe sui eté rumo ahe oipɨsɨ ‘co seco catuprɨ vahe’ ohesave.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Supi etese co mborocuaita mboyeroyasar güeraño oipɨsɨse co mbahe oime vaherã chupe viña, evocoiyase yande yeroyasa Tũpa rese ẽgüe ehi tẽi etera, Tũpa remimombehugüer evocoiyase ẽgüe ehi tẽi vahe aveira viña no.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Esepia, co mborocuaita mboavɨyeẽhɨsa pɨpe ñemoɨrosa oime ava upe. Ndipoise rumo mborocuaita, ndipoi chietera ahe porocuaita mboyeroyaẽhɨsa.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Sese mbahe Tũpa remimombehugüer porerecosa yaipɨsɨra sese yande yeroyasa pɨpe, ahe semimombehugüer supi tuprɨ vahe opacatu yande Abraham suindar upe nara. Esepia, ndahei mborocuaita mboyeroyasar upe güeraño, ahe rumo opacatu yande Abraham nungar Tũpa rese oyeroya vahe upe nara. Evocoiyase ahe opacatu yande ramoi secoi.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Icuachiaprɨ aracahendar pɨpe aipo ehi: “Orombou ava eta ɨvɨ rupindar ramoirã” ehi. Co Tũpa niha Abraham rembieroya, ahe avei omoingove vahe omano vahecuer iyavei oyapo vahe mbahe ndipoi vahe yɨpɨndar.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Yepe yavai eté seroya ãgua viña, Abraham rumo oyeroya ité Tũpa oyeupe ñehesa rese; sese ava eta ɨvɨ rupindar ramoi eté secoi Tũpa ñehe: “Setá oimera ava nde suindar” ehi vahe rupi tuprɨ ité.
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Abraham evocoiyase ndasesarai eté oyeroya tuprɨsa sui, yepe vɨreco pota ité cien aravɨter viña. Iyavei oyoya güembireco reseve nañaroi eté guahɨ ãgua yuvɨreco viña.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Ndopoi eté Tũpa oyeupe ñehesa reroyasa sui. Ahe rumo oyeroya catu ité sese iyavei omboetei eté.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 “Supi eté Tũpa vɨreco opĩratasa opacatu oñehengagüer mboavɨye ãgua” ehiño ité opɨha pɨpe.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Sese Tũpa, “Co seco catuprɨ vahe secoi” ehi iyeroyasa rese chupe.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Co ñehesa ndahei Abraham upe güeraño.
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 Yandeu avei niha. Esepia, “Co seco catuprɨ vahe” ehi avei yandeu yayeroyase sese. Ahe niha acoi ombogüerayevɨ vahe yande Yar Jesús.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Esepia, ahe imondoprɨ secoi yande angaipa repɨrã. Ipare Tũpa ombogüerayevɨ yande pɨsɨ ãgua seco catuprɨ vahe nungar oyeupe.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.