Mateus 20

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 “Tũpa mborerecuasa inungar acoi ava ɨvɨ yar osẽ añihiveive oyeupe nara oporavɨquɨ vahe reca ‘toporavɨquɨ che uva tɨve yuvɨreco’ oyapave.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Oyosuse ava, ahese omoingatu oyeupe oporavɨquɨ vaherã upe ñepei arɨ mboravɨquɨ reprɨ imboepɨ ãgua. Ahese opa omondo ocove imboporavɨquɨ.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 Ipare osẽ, oso añihivei, arɨvate catumi osepia ocarusu pɨpe ambuae ava oporavɨquɨsa ndovɨrecoi vahe,
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 aipo ehi chupe: ‘Peso, tapeporavɨquɨ che uva tɨve. Amboepɨ tuprɨra niha pẽu’ ehi. Ahe evocoiyase yuvɨraso oporavɨquɨ ãgua icove.
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Ipare oso iri mbɨter arɨ rupi oyeupe oporavɨquɨ vahe reca, ẽgüe ehi tuprɨ avei caharuse, las tres rupi.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 Ipa osẽ iri las cinco pɨpe, aheve avei osepia ambuae ava ndovɨrecoi vahe oporavɨquɨsa yuvɨnoha. Chupe aipo ehi: ‘¿Mahera peyembohɨ tẽi arɨ momba cohave pehã?’
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 ‘¡Aní!’ ehi yuvɨreco, ‘Esepia, ndipoi eté ava, tapeporavɨquɨmi, ehi vahe oreu’ ehi. Evocoiyase, ‘Peso, pe avei peporavɨquɨ tɨve’ ehi.
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 “Pɨ̃tu ramose, cove yar aipo ehi oporavɨquɨ vahe rese yangarecuar upe: ‘Eñehepa ava oporavɨquɨ vahe upe. Emboepɨ ipa yugüeru vahe upe rane iporavɨquɨ yuvɨreco chupe. Ipare tenonendar uve’ ehi.
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Evocoiyase las cinco pɨpe yuvɨroique vahe oporavɨquɨ, ahe rane tenonde yugüeru. Oyacatu ñepei-pei ñepei arɨ rupindar oipɨsɨ guarepochi yuvɨreco.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Ipare tenonde catu yuvɨroique vahe oporavɨquɨ, ahe chupe ipa tẽi imboepɨsa. Ahe ipɨhañemoñeta, ‘Yaipɨsɨ catura revo guarepochi’ ehi oyeupe yuvɨreco viña. Ipare rumo ahe tuprɨño avei oipɨsɨ ñepei arɨ rupindar yuvɨreco.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 Guarepochi pɨsɨre rumo oñemoɨro cove yar upe yuvɨreco,
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 aipo ehi: ‘Co ava yugüeru ipa tẽi vahe, ñepei horami tẽi oporavɨquɨ yuvɨreco. Nde rumo eremboepɨ oyoya tuprɨño ité oreu eremboepɨ vahe rese. Oroñemosaño tẽi oroporavɨquɨ arɨ momba sacucuer upe oroico’ ehi.
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 Cove yar rumo aipo ehi ñepei ipãhu pendar upe: ‘Mborɨ, ndahei mbahe tẽi ayapo ndeu. Esepia, amboepɨ guarepochi ñepei arɨ resendar ndeu acoi, Avɨye, peye vahecuer rese cheu’ ehi.
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 ‘Evocoiyase ndo co, eipɨsɨ nde guarepochi, eraso. Che rumo amondo pota co ava ipa tẽi oique vahe upe inungar tuprɨ ndeu amboepɨ.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 Esepia, cheu iyacatu ité che remimbotar rupi mbahe ayapo che guarepochi rese. Nderecatẽhɨ tie ambuae ava mbahe rese che ayapose mbahe avɨye vahe chupe’ ehi.
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 “Indó, ẽgüe ehi aveira ava seco ɨvɨ cotɨ catu vahe seco ɨvate catura yuvɨreco; iyavei yɨpɨndar ava seco ɨvate catu yuvɨrecoi vahe, ahe seco ɨvɨ cotɨ catu tẽi vaherã yuvɨreco curi” ehi güemimbohe upe.
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Jesús oguata oso tecua Jerusalén piar rupi. Ahese co cotɨmi oipeha güemimbohe doce vahe oyeupe aipo ehi chupe:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 —Peyapɨsaca tuprɨ che ñehe rese: yasora tecua Jerusalén ve. Aheve che, Ava Rɨquehɨr, che pɨsɨra, che mondo pahi eta rerecuar iyavei Moisés porocuaita rese oporombohe vahe povrɨve yuvɨreco. Ahe, “Tomano” ehira yuvɨreco cheu.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 Ipare che mondora ava ndahei vahe yande mu upe mara-mara tẽi che rereco ãgua che reroɨ̃rosa pɨpe. Ipɨpe che yucara curusu rese yuvɨreco. Imombosapɨsa arɨ pɨpe rumo acuerayevɨra —ehi.
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Ipare Zebedeo rembireco ñuvɨrío omembrɨ reseve, oyemboya Jesús rese yuvɨreco. Ahese oñenopɨha sovai oporandu ãgua mbahe rese.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Evocoiyase,
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 —Pe ndapeicuai mbahe rese peporandu. ¿Peiporara catura pĩha co mbahe-mbahe tẽi aiporara vaherã, inungar-ra que ɨgua iro vahe aɨhu vaherã viña? —ehi.
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 —Supi eté peiporarara mbahe-mbahe tẽi. Co rumo ndiyai cheu, che pɨri opomboguapɨ ãgua che mbahe rese pocosa cotɨ, ambuae che mbahe rese pocoẽhɨsa cotɨ avei. Che Ru rumo omoingatu güembiporavo upe nara oguapɨ vaherã che ɨpɨve —ehi.
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Aipo iñehesa renduse ore ambuae diez semimbohe, oroñemoɨro Santiago, Juan upe avei.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Evocoiyase, “Perio” ehi oreu.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Pe rumo ẽgüe ndapeyei chira peico. Iyacatu rumo acoi ava oipota vahe ɨvate catu güeco ãgua pe pãhuve, ihañeco rane itera opacatu ambuae ava rese.
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 Iyavei acoi pe pãhu pendar oipota vahe tenonde catu güeco ãgua, ihañeco tuprɨ ranera opacatu pe pãhu pendar rese.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 Esepia, che, Ava Rɨquehɨr, ayu ndahei ava che rese ihañeco ãgua, che rumo ayu ava rese che hañeco ãgua iyavei amano vaherã ava eta repɨrã Caruguar povrɨ sui senose ãgua —ehi.
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Ipare Jesús, güemimbohe reseve oñocuase tecua Jericó yuvɨreco, ahese ava rehɨi yuvɨraso saquɨcuei.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Aheve perɨ popɨve ñuvɨrío ava ndasesapɨsoi vahe oguapɨ yuvɨnoi. Evocoiyase osenduse Jesús ocuase supi, osapucai pĩrata yuvɨreco chupe aipo ehi:
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Ahe ava oyaca-yacaño: “Quiriri” ehi yuvɨreco chupe. Ahe rumo osapucai pĩrata catuño ité yuvɨreco aipo ehi:
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Evocoiyase osendu iñehe, opɨta, “Perio” ehi chupe. Ipare,
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 —¡Ore Yar, ore mbosarecomi tẽi eve! —ehi.
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Evocoiyase saɨsusave opoco sesa rese. Ahe ramoseve ndasesapɨsoi vahe osareco tuprɨ ai eté yuvɨreco. Ipare yuvɨrasoño ité supi.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.