Mateus 18
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NTLH
1 Ahe arɨ pɨpeve semimbohe oyemboya Jesús rese yuvɨreco mbahe rese oporandu ãgua chupe:
1 Naquele momento os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Quem é o mais importante no
2 Evocoiyase Jesús: “Erio” ehi ñepei chĩhivahemi upe, omondo güemimbohe pãhuve imoha,
2 Jesus chamou uma criança, colocou-a na frente deles
3 aipo ehi:
3 e disse:
4 Acoi oñemomini vahe rumo inungar co chĩhivahemi, evocoi nungar seco ɨvate catura Tũpa mborerecuasave.
4 A pessoa mais importante no Reino do Céu é aquela que se humilha e fica igual a esta criança.
5 Acoi ava oipɨsɨ vahe co chĩhivahemi nungar che rer pɨpe sereco, che ité che pɨsɨ yuvɨreco —ehi.
5 E aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará recebendo a mim.
6 “Acoi que ava rumo omboangaipa uca vahe co chĩhivahemi nungar che reroyasar, iyacatu evocoi nungar ava ñapɨchisa ita guasu iyesɨho rese para guasu pɨpe imombo ãgua.
6 — Quanto a estes pequeninos que creem em mim , se alguém for culpado de um deles me abandonar, seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no lugar mais fundo do mar, com uma pedra grande amarrada no pescoço.
7 ¡Iparaɨsu co ɨvɨ pɨpendar che reroyasar omboangaipa uca vahe yuvɨreco! Che reroyasar upe rumo oimeño itera poroãtoisa yepi, ¡ahe imboangaipa ucasar rumo iparaɨsu itera!
7 Ai do mundo por causa das coisas que fazem com que as pessoas me abandonem! Essas coisas têm de acontecer, mas ai do culpado!
8 “Sese inungar pe po, anise que pe pɨ avei pemboangaipa uca vahe, peyasɨa, pemombora amombrɨ peyesui viña. Esepia, avɨye catu peiquera tecove apɨrẽhɨsave ñepei pe pɨ, pe po rese, peso rãgüer sui tata guasu apɨrẽhɨsave ñuvɨrío pe po, que ñuvɨrío pe pɨ reseve.
8 — Se uma das suas mãos ou um dos seus pés faz com que você peque, corte-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna sem uma das mãos ou sem um dos pés do que ter as duas mãos e os dois pés e ser jogado no fogo eterno.
9 Iyavei pe resa pe mboangaipa ucase, penose, pemombo amombrɨ peyesui. Esepia niha, avɨye catu peiquera ñepeimi pe resa rese tecove apɨrẽhɨsave, ñuvɨrío pe resa rese tata guasu apɨrẽhɨsave pe reique rãgüer sui.
9 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com um olho só do que ter os dois e ser jogado no fogo do inferno.
10 “Peroɨ̃roi rene que ñepei chĩhivahemi che reroyasar. Esepia, ɨvave sembiguai che Ru pɨrindar ité yuvɨrecoi yepi” ehi.
10 — Cuidado, não desprezem nenhum destes pequeninos! Eu afirmo a vocês que os anjos deles estão sempre na presença do meu Pai, que está no céu.
11 “Che niha, Ava Rɨquehɨr, ayu ava ocañɨ tẽi vahe pɨ̃sɨro ãgua.
11 [Porque o
12 “¿Mara ehi pe pɨhave? Acoi vɨrecose mbɨa cien tuprɨ ovesa güeimba, ipare rumo ocañɨra ñepei ichui viña, evocoiyase oseya ranera noventa y nueve tẽi vahe ovesa ɨvɨtrɨ rese. Oyevɨra ocañɨ vahe reca oso.
12 — O que é que vocês acham que faz um homem que tem cem ovelhas, e uma delas se perde? Será que não deixa as noventa e nove pastando no monte e vai procurar a ovelha perdida?
13 Ipare oyosuse rumo, ovɨharete catuñora evocoi ovesa rese ambuae noventa y nueve nocañɨi vahe sui.
13 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando ele a encontrar, ficará muito mais contente por causa dessa ovelha do que pelas noventa e nove que não se perderam.
14 Ẽgüe ehi avei che Ru ɨvave secoi vahe, ndoipotai eté que ñepei ava che reroyasar chĩhivahemi nungar cañɨ ãgua” ehi.
14 Assim também o Pai de vocês, que está no céu, não quer que nenhum destes pequeninos se perca.
15 “Acoi nde mboetasa Tũpa reroyasar oyapose que mbahe tẽi ndeu, eresora nde ae, eñehe mbahe ndeu oyavɨ vahe rese chupe. Nde ñehe vɨroyase, ahese peñero oyeupe cute.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e mostre-lhe o seu erro. Mas faça isso em particular, só entre vocês dois. Se essa pessoa ouvir o seu conselho, então você ganhou de volta o seu irmão.
16 Nande reroyaise rumo, ahese ereñehera ñepei, anise ñuvɨrío ava upe nde pɨ̃tɨvɨi ãgua rese. Ahe avei tosendu pe ñehe. Ahese oimera que ñuvɨrío, anise mbosapɨ sendusar.
16 Mas, se não ouvir, leve com você uma ou duas pessoas, para fazer o que mandam as
17 Acoi ndovɨroyaise pe ñehe, ahese emombehu opacatu Jesús reroyasar upe; ahe ndovɨroyaise ité no, evocoiyase Tũpa ndoicuai vahe nungar pereco iyavei inungar mbahe-mbahe tẽi aposar, ẽgüe peye sereco” ehi.
17 Mas, se a pessoa que pecou não ouvir essas pessoas, então conte tudo à igreja. E, se ela não ouvir a igreja, trate-a como um pagão ou como um cobrador de impostos.
18 “Supi eté acoi, ‘Avɨye’ peyese que mbahe upe co ɨvɨ pɨpe; ẽgüe ehi aveira ɨvave. Iyavei co ɨvɨ pɨpe, ‘Aní’ peyese que mbahe upe, ẽgüe ehi aveira ɨvave.
18 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o que vocês proibirem na terra será proibido no céu, e o que permitirem na terra será permitido no céu.
19 “Iyavei co amombehu potami avei pẽu: Acoi ñuvɨrío co ɨvɨ pɨpe pe pɨhañemoñetasa oyoya tuprɨse que mbahe rese peporandu ãgua pe yeruresa pɨpe, evocoiyase che Ru ɨva pendar omondora pe porandusa pẽu.
19 — E afirmo a vocês que isto também é verdade: todas as vezes que dois de vocês que estão na terra pedirem a mesma coisa em oração, isso será feito pelo meu Pai, que está no céu.
20 Esepia, acoi ava ñuvɨrío, que mbosapɨ oñemonuhase che rer pɨpe yuvɨreco, aheve che aico ipãhuve” ehi.
20 Porque, onde dois ou três estão juntos em meu nome, eu estou ali com eles.
21 Ipare Pedro oyemboya sese oporandu:
21 Então Pedro chegou perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quantas vezes devo perdoar o meu irmão que peca contra mim? Sete vezes?
22 —¡Aní! —ehi—. ¡Setenta rupi siete oyupagüer! —ehi Pedro upe.
22 — Não! — respondeu Jesus. — Você não deve perdoar sete vezes, mas setenta e sete vezes.
23 “Tũpa mborerecuasa inungar mborerecuar guasu omoingatu pota vahe güembiguai revesa chupe.
23 Porque o
24 Evocoiyase omboɨpɨ imoingatu ãgua, ahese ipɨ̃tɨvɨisar güeru ireve atɨ catu vahe guarepochi rese chupe.
24 Logo no começo trouxeram um que lhe devia milhões de moedas de prata.
25 Ahe rumo ndovɨrecoi imboepɨ ãgua. Sese co mborerecuar oyocuai opɨ̃tɨvɨisar aipo ehi: ‘Timondopasa co che rembiguai sembireco reseve, tahɨr iyavei opacatu mbahe vɨreco vahe reseve irevesa mboepɨpa ãgua cheu’ ehi.
25 Mas o empregado não tinha dinheiro para pagar. Então, para pagar a dívida, o seu patrão, o rei, ordenou que fossem vendidos como escravos o empregado, a sua esposa e os seus filhos e que fosse vendido também tudo o que ele possuía.
26 Evocoiyase sembiguai oñenopɨha sovai aipo ehi chupe: ‘¡Too! Che rerecuar, eñemosañomi tẽi cheu. Opara niha amboepɨ ndeu’ ehi chupe.
26 Mas o empregado se ajoelhou diante do patrão e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu pagarei tudo ao senhor.”
27 Ahese oiparaɨsuereco, opoi irevesa sui.
27 — O patrão teve pena dele, perdoou a dívida e deixou que ele fosse embora.
28 “Aheseve voi rumo sembiguai osẽse, osepia ambuae ondugüer oyeupe ndaseta tuprɨi vahe ireve. Ahe chupe aipo ehi iyesɨho pɨsɨ: ‘¡Emboepɨpa acoi nde revesa cheu!’ ehi.
28 O empregado saiu e encontrou um dos seus companheiros de trabalho que lhe devia cem moedas de prata. Ele pegou esse companheiro pelo pescoço e começou a sacudi-lo, dizendo: “Pague o que me deve!”
29 ‘¡Aní!’ ehi oñenopɨha oso sovai, ‘Eñemosañomi tẽi cheu’ ehi, ‘amboepɨpara niha acoi che revesa ndeu’ ehi.
29 — Então o seu companheiro se ajoelhou e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu lhe pagarei tudo.”
30 Niñero potai eté rumo. ‘Tomboepɨpa rane ité orevesa cheu’ ehi soquenda uca.
30 — Mas ele não concordou. Pelo contrário, mandou pôr o outro na cadeia até que pagasse a dívida.
31 Osepiase rumo ambuae imboetasa, tasɨ́ iteanga ipɨha pɨpe. Ahese yuvɨraso omombehu güerecuar uve opacatu sembiapocuer yuvɨreco.
31 Quando os outros empregados viram o que havia acontecido, ficaram revoltados e foram contar tudo ao patrão.
32 Evocoiyase ahe serecuar güeru uca aipo ehi chupe: ‘¡Mbahe tẽi eté nde rembiapo! Che apoiño opacatu nde revesa sui. Esepia, ereyemombaraɨsu catumi ereporandu cheu.
32 Aí o patrão chamou aquele empregado e disse: “Empregado miserável! Você me pediu, e por isso eu perdoei tudo o que você me devia.
33 ¡Ndiyai vo nde avei ereiparaɨsuereco nde mboetasa viña, inungar che oroparaɨsuereco!’ ehi.
33 Portanto, você deveria ter pena do seu companheiro, como eu tive pena de você.”
34 Ichui serecuar oñemoɨrosave oyocuai imombaraɨsu ãgua ‘tomboepɨpa rane ité orevesa cheu’ oyapave.
34 — O patrão ficou com muita raiva e mandou o empregado para a cadeia a fim de ser castigado até que pagasse toda a dívida.
35 “Indó, evocoiyase ẽgüe ehi aveira che Ru ɨva pendar pẽu ndapeñeroise ité peyeupe” ehi Jesús güemimbohe upe.
35 E Jesus terminou, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.