Mateus 18
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ARIB
1 Ahe arɨ pɨpeve semimbohe oyemboya Jesús rese yuvɨreco mbahe rese oporandu ãgua chupe:
1 Naquela hora chegaram-se a Jesus os discípulos e perguntaram: Quem é o maior no reino dos céus?
2 Evocoiyase Jesús: “Erio” ehi ñepei chĩhivahemi upe, omondo güemimbohe pãhuve imoha,
2 Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles,
3 aipo ehi:
3 e disse: Em verdade vos digo que se não vos converterdes e não vos fizerdes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 Acoi oñemomini vahe rumo inungar co chĩhivahemi, evocoi nungar seco ɨvate catura Tũpa mborerecuasave.
4 Portanto, quem se tornar humilde como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.
5 Acoi ava oipɨsɨ vahe co chĩhivahemi nungar che rer pɨpe sereco, che ité che pɨsɨ yuvɨreco —ehi.
5 E qualquer que receber em meu nome uma criança tal como esta, a mim me recebe.
6 “Acoi que ava rumo omboangaipa uca vahe co chĩhivahemi nungar che reroyasar, iyacatu evocoi nungar ava ñapɨchisa ita guasu iyesɨho rese para guasu pɨpe imombo ãgua.
6 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e se submergisse na profundeza do mar.
7 ¡Iparaɨsu co ɨvɨ pɨpendar che reroyasar omboangaipa uca vahe yuvɨreco! Che reroyasar upe rumo oimeño itera poroãtoisa yepi, ¡ahe imboangaipa ucasar rumo iparaɨsu itera!
7 Ai do mundo, por causa dos tropeços! pois é inevitável que venham; mas ai do homem por quem o tropeço vier!
8 “Sese inungar pe po, anise que pe pɨ avei pemboangaipa uca vahe, peyasɨa, pemombora amombrɨ peyesui viña. Esepia, avɨye catu peiquera tecove apɨrẽhɨsave ñepei pe pɨ, pe po rese, peso rãgüer sui tata guasu apɨrẽhɨsave ñuvɨrío pe po, que ñuvɨrío pe pɨ reseve.
8 Se, pois, a tua mão ou o teu pé te fizer tropeçar, corta-o, lança-o de ti; melhor te é entrar na vida aleijado, ou coxo, do que, tendo duas mãos ou dois pés, ser lançado no fogo eterno.
9 Iyavei pe resa pe mboangaipa ucase, penose, pemombo amombrɨ peyesui. Esepia niha, avɨye catu peiquera ñepeimi pe resa rese tecove apɨrẽhɨsave, ñuvɨrío pe resa rese tata guasu apɨrẽhɨsave pe reique rãgüer sui.
9 E, se teu olho te fizer tropeçar, arranca-o, e lança-o de ti; melhor te é entrar na vida com um só olho, do que tendo dois olhos, ser lançado no inferno de fogo.
10 “Peroɨ̃roi rene que ñepei chĩhivahemi che reroyasar. Esepia, ɨvave sembiguai che Ru pɨrindar ité yuvɨrecoi yepi” ehi.
10 Vede, não desprezeis a nenhum destes pequeninos; pois eu vos digo que os seus anjos nos céus sempre vêm a face de meu Pai, que está nos céus.
11 “Che niha, Ava Rɨquehɨr, ayu ava ocañɨ tẽi vahe pɨ̃sɨro ãgua.
11 {Porque o Filho do homem veio salvar o que se havia perdido.}
12 “¿Mara ehi pe pɨhave? Acoi vɨrecose mbɨa cien tuprɨ ovesa güeimba, ipare rumo ocañɨra ñepei ichui viña, evocoiyase oseya ranera noventa y nueve tẽi vahe ovesa ɨvɨtrɨ rese. Oyevɨra ocañɨ vahe reca oso.
12 Que vos parece? Se alguém tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará as noventa e nove nos montes para ir buscar a que se extraviou?
13 Ipare oyosuse rumo, ovɨharete catuñora evocoi ovesa rese ambuae noventa y nueve nocañɨi vahe sui.
13 E, se acontecer achá-la, em verdade vos digo que maior prazer tem por esta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.
14 Ẽgüe ehi avei che Ru ɨvave secoi vahe, ndoipotai eté que ñepei ava che reroyasar chĩhivahemi nungar cañɨ ãgua” ehi.
14 Assim também não é da vontade de vosso Pai que está nos céus, que venha a perecer um só destes pequeninos.
15 “Acoi nde mboetasa Tũpa reroyasar oyapose que mbahe tẽi ndeu, eresora nde ae, eñehe mbahe ndeu oyavɨ vahe rese chupe. Nde ñehe vɨroyase, ahese peñero oyeupe cute.
15 Ora, se teu irmão pecar, vai, e repreende-o entre ti e ele só; se te ouvir, terás ganho teu irmão;
16 Nande reroyaise rumo, ahese ereñehera ñepei, anise ñuvɨrío ava upe nde pɨ̃tɨvɨi ãgua rese. Ahe avei tosendu pe ñehe. Ahese oimera que ñuvɨrío, anise mbosapɨ sendusar.
16 mas se não te ouvir, leva ainda contigo um ou dois, para que pela boca de duas ou três testemunhas toda palavra seja confirmada.
17 Acoi ndovɨroyaise pe ñehe, ahese emombehu opacatu Jesús reroyasar upe; ahe ndovɨroyaise ité no, evocoiyase Tũpa ndoicuai vahe nungar pereco iyavei inungar mbahe-mbahe tẽi aposar, ẽgüe peye sereco” ehi.
17 Se recusar ouvi-los, dize-o à igreja; e, se também recusar ouvir a igreja, considera-o como gentio e publicano.
18 “Supi eté acoi, ‘Avɨye’ peyese que mbahe upe co ɨvɨ pɨpe; ẽgüe ehi aveira ɨvave. Iyavei co ɨvɨ pɨpe, ‘Aní’ peyese que mbahe upe, ẽgüe ehi aveira ɨvave.
18 Em verdade vos digo: Tudo quanto ligardes na terra será ligado no céu; e tudo quanto desligardes na terra será desligado no céu.
19 “Iyavei co amombehu potami avei pẽu: Acoi ñuvɨrío co ɨvɨ pɨpe pe pɨhañemoñetasa oyoya tuprɨse que mbahe rese peporandu ãgua pe yeruresa pɨpe, evocoiyase che Ru ɨva pendar omondora pe porandusa pẽu.
19 Ainda vos digo mais: Se dois de vós na terra concordarem acerca de qualquer coisa que pedirem, isso lhes será feito por meu Pai, que está nos céus.
20 Esepia, acoi ava ñuvɨrío, que mbosapɨ oñemonuhase che rer pɨpe yuvɨreco, aheve che aico ipãhuve” ehi.
20 Pois onde se acham dois ou três reunidos em meu nome, aí estou eu no meio deles.
21 Ipare Pedro oyemboya sese oporandu:
21 Então Pedro, aproximando-se dele, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes pecará meu irmão contra mim, e eu hei de perdoar? Até sete?
22 —¡Aní! —ehi—. ¡Setenta rupi siete oyupagüer! —ehi Pedro upe.
22 Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete; mas até setenta vezes sete.
23 “Tũpa mborerecuasa inungar mborerecuar guasu omoingatu pota vahe güembiguai revesa chupe.
23 Por isso o reino dos céus é comparado a um rei que quis tomar contas a seus servos;
24 Evocoiyase omboɨpɨ imoingatu ãgua, ahese ipɨ̃tɨvɨisar güeru ireve atɨ catu vahe guarepochi rese chupe.
24 e, tendo começado a tomá-las, foi-lhe apresentado um que lhe devia dez mil talentos;
25 Ahe rumo ndovɨrecoi imboepɨ ãgua. Sese co mborerecuar oyocuai opɨ̃tɨvɨisar aipo ehi: ‘Timondopasa co che rembiguai sembireco reseve, tahɨr iyavei opacatu mbahe vɨreco vahe reseve irevesa mboepɨpa ãgua cheu’ ehi.
25 mas não tendo ele com que pagar, ordenou seu senhor que fossem vendidos, ele, sua mulher, seus filhos, e tudo o que tinha, e que se pagasse a dívida.
26 Evocoiyase sembiguai oñenopɨha sovai aipo ehi chupe: ‘¡Too! Che rerecuar, eñemosañomi tẽi cheu. Opara niha amboepɨ ndeu’ ehi chupe.
26 Então aquele servo, prostrando-se, o reverenciava, dizendo: Senhor, tem paciência comigo, que tudo te pagarei.
27 Ahese oiparaɨsuereco, opoi irevesa sui.
27 O senhor daquele servo, pois, movido de compaixão, soltou-o, e perdoou-lhe a dívida.
28 “Aheseve voi rumo sembiguai osẽse, osepia ambuae ondugüer oyeupe ndaseta tuprɨi vahe ireve. Ahe chupe aipo ehi iyesɨho pɨsɨ: ‘¡Emboepɨpa acoi nde revesa cheu!’ ehi.
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos, que lhe devia cem denários; e, segurando-o, o sufocava, dizendo: Paga o que me deves.
29 ‘¡Aní!’ ehi oñenopɨha oso sovai, ‘Eñemosañomi tẽi cheu’ ehi, ‘amboepɨpara niha acoi che revesa ndeu’ ehi.
29 Então o seu companheiro, caindo-lhe aos pés, rogava-lhe, dizendo: Tem paciência comigo, que te pagarei.
30 Niñero potai eté rumo. ‘Tomboepɨpa rane ité orevesa cheu’ ehi soquenda uca.
30 Ele, porém, não quis; antes foi encerrá-lo na prisão, até que pagasse a dívida.
31 Osepiase rumo ambuae imboetasa, tasɨ́ iteanga ipɨha pɨpe. Ahese yuvɨraso omombehu güerecuar uve opacatu sembiapocuer yuvɨreco.
31 Vendo, pois, os seus conservos o que acontecera, contristaram-se grandemente, e foram revelar tudo isso ao seu senhor.
32 Evocoiyase ahe serecuar güeru uca aipo ehi chupe: ‘¡Mbahe tẽi eté nde rembiapo! Che apoiño opacatu nde revesa sui. Esepia, ereyemombaraɨsu catumi ereporandu cheu.
32 Então o seu senhor, chamando-o á sua presença, disse-lhe: Servo malvado, perdoei-te toda aquela dívida, porque me suplicaste;
33 ¡Ndiyai vo nde avei ereiparaɨsuereco nde mboetasa viña, inungar che oroparaɨsuereco!’ ehi.
33 não devias tu também ter compaixão do teu companheiro, assim como eu tive compaixão de ti?
34 Ichui serecuar oñemoɨrosave oyocuai imombaraɨsu ãgua ‘tomboepɨpa rane ité orevesa cheu’ oyapave.
34 E, indignado, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que pagasse tudo o que lhe devia.
35 “Indó, evocoiyase ẽgüe ehi aveira che Ru ɨva pendar pẽu ndapeñeroise ité peyeupe” ehi Jesús güemimbohe upe.
35 Assim vos fará meu Pai celestial, se de coração não perdoardes, cada um a seu irmão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.