Marcos 1

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Co yɨpɨndar avɨye vahe ñehesa Jesucristo, Tũpa Rahɨr, recocuer resendar amombehu potami pẽu.
1 Este é o princípio das boas-novas a respeito de Jesus Cristo, o Filho de Deus.
2 Yɨpiɨndar Tũpa aipo ehi imombehu oñehe mombehusar Isaías rembicuachía pɨpe aracahe:
2 Iniciou-se como o profeta Isaías escreveu: “Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho.
3 “Oyeendu ñehesa ipĩrata vahe ava porẽhɨsave: ‘Pemoingatu yande Yar raperã; pemohɨvi tuprɨ avei’ ehi” ehi aracahe.
3 Ele é uma voz que clama no deserto: ‘Preparem o caminho para a vinda do Senhor! Abram a estrada para ele!’”.
4 Ẽgüe ehi Juan ou ava ãpiramo ɨvɨ iporupɨrẽhɨsa rupi oico, aipo ehi: “Pemboasɨ pe angaipa, peyevɨ Tũpa upe, ahese opoãpiramora Tũpa pẽu ñero ãgua pe angaipa rese” ehi ava upe.
4 Esse mensageiro era João Batista. Ele apareceu no deserto, pregando o batismo como sinal de arrependimento para o perdão dos pecados.
5 Opacatu ava oyugüeru iñehe rendu ãgua ɨvɨ Judea rupindar, iyavei tecua Jerusalén pendar oangaipagüer mombehu ãgua. Ahese Juan oñapiramo ɨai Jordán pɨpe.
5 Gente de toda a Judeia, incluindo os moradores de Jerusalém, saía para ver e ouvir João. Quando confessavam seus pecados, ele os batizava no rio Jordão.
6 Juan turucuar camello ragüer apoprɨ, sumbɨcuasa mbahe pirer, sembihu evocoiyase tucru, eirɨ caha pɨpendar avei.
6 João vestia roupas tecidas com pelos de camelo, usava um cinto de couro e alimentava-se de gafanhotos e mel silvestre.
7 Ahe aipo ehi oñehe ava upe oico: “Che raquɨcuei oura seco pĩrata catu vahe che sui, sese cheu ndiyai chira ayeaɨvɨ ipɨtaquisã yora ãgua.
7 João anunciava: “Depois de mim virá alguém mais poderoso que eu, alguém tão superior que não sou digno de me abaixar e desamarrar as correias de suas sandálias.
8 Che supi eté opoãpiramo ɨ pɨpe tẽi; ahe rumo pe ãpiramora Espíritu Santo pɨpe” ehi.
8 Eu os batizo com água, mas ele os batizará com o Espírito Santo!”.
9 Ipare Jesús osẽ tecua Nazaret sui oso Galilea rupi. Aheve Juan oñapiramo ɨai Jordán pɨpe.
9 Certo dia, Jesus veio de Nazaré da Galileia, e João o batizou no rio Jordão.
10 Osẽ ramoseve ɨ sui, Jesús osepia ɨva oyemboi tuprɨ, ahese Espíritu ogüeyɨ iharɨve apɨcasu nungar.
10 Enquanto saía da água, viu o céu se abrir e o Espírito Santo descer sobre ele como uma pomba.
11 Ahese oyeendu ñehesa ɨva sui aipo ehi: “Nde che Rahɨr ereico, che rembiaɨsu, avɨha eteprɨ nde rese” ehi vahe.
11 E uma voz do céu disse: “Você é meu Filho amado, que me dá grande alegria”.
12 Ipare voi, Espíritu Santo vɨroguata Jesús ava porẽhɨsa rupi.
12 Em seguida, o Espírito conduziu Jesus ao deserto,
13 Aheve Jesús secoi cuarenta arɨ mbahe mɨmba vai pãhuve. Aheve avei Caruguar osecoãha; Tũpa rembiguai ɨva pendareta rumo ihañecoño yuvɨreco sese.
13 onde ele foi tentado por Satanás durante quarenta dias. Estava entre animais selvagens, e anjos o serviam.
14 Juan roquenda pare, Jesús oso ɨvɨ Galilea rupi, omombehu ñehesa avɨye vahe Vu recocuer resendar ava upe oico
14 Depois que João foi preso, Jesus foi para a Galileia, onde anunciou as boas-novas de Deus.
15 aipo ehi: “Oyepota arɨ iyavei cõimi eté Tũpa mborerecuasa yandeu. Sese, pemboasɨ pe angaipa, peyevɨ Tũpa upe, iyavei peroya co ñehesa avɨye vahe Tũpa suindar” ehi.
15 “Enfim chegou o tempo prometido!”, proclamava. “O reino de Deus está próximo! Arrependam-se e creiam nas boas-novas!”
16 Ñepei arɨ Jesús oguata ɨpa Galilea ɨvɨi. Ahese osepia Simón, tɨvrɨ Andrés avei, ahe pira omboha yuvɨreco.
16 Enquanto andava à beira do mar da Galileia, Jesus viu Simão e seu irmão André. Jogavam redes ao mar, pois viviam da pesca.
17 Ahese Jesús aipo ehi chupe:
17 Jesus lhes disse: “Venham! Sigam-me, e eu farei de vocês pescadores de gente”.
18 Aipo he ramoseve voi, opoi opira mbohasa sui yuvɨreco, yuvɨraso supi.
18 No mesmo instante, deixaram suas redes e o seguiram.
19 Ipare chĩhi oguata irimise, ahese osepia Santiago, Zebedeo rahɨr, tɨvrɨ Juan reseve carite pɨpe omoingatu opira mbohasa yuvɨnoi vu pɨri.
19 Pouco mais adiante, Jesus viu Tiago e João, filhos de Zebedeu, consertando redes num barco.
20 Ahe chupe avei: “Perio che rupi” ehi, evocoiyase vu oseya carite pɨpe ipɨ̃tɨvɨisar reseve, yuvɨraso supi.
20 Chamou-os de imediato e eles também o seguiram, deixando seu pai, Zebedeu, no barco com os empregados.
21 Oyepotase tecua Capernaum ve yuvɨreco mbɨtuhusa arɨ pɨpe, Jesús oique oporombohe tũparove.
21 Jesus e seus seguidores foram à cidade de Cafarnaum. Quando chegou o sábado, entrou na sinagoga e começou a ensinar.
22 Evocoiyase ava osenduse iporombohesa, “¿Mara ehi rutei?” ehi tẽi yuvɨreco chupe. Esepia, ahe oporombohe güeco pĩratasa pɨpe, ndahei Moisés porocuaita rese oporombohe vahe nungar.
22 O povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com verdadeira autoridade, diferentemente dos mestres da lei.
23 Aheve mbɨa ahe tecua pendar vɨreco vahe caruguar oyese, oñehe pĩrata chupe aipo ehi:
23 De repente, um homem ali na sinagoga, possuído por um espírito impuro, gritou:
24 —¿Mahera vo ereyuño tẽi cohave oreu, Jesús Nazaret pendar? ¿Ereyu vo ore mocañɨ ãgua tẽi? Che orocua ité, nde Tũpa suindar ndaseco marai vahe ereico —ehi chupe.
24 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
25 Oñehe pĩrata rumo caruguar upe aipo ehi: —¡Quiriri, esẽ co mbɨa sui! —ehi chupe.
25 “Cale-se!”, repreendeu-o Jesus. “Saia deste homem!”
26 Evocoiyase caruguar mbɨa rese secoi vahe omoehoha seitɨ ɨvɨve, sãse, osẽ oso ichui.
26 Então o espírito impuro soltou um grito, sacudiu o homem violentamente e saiu dele.
27 Opacatu ava ombosɨquɨye, ichui oporandu-randu oyeupe yuvɨreco aipo ehi:
27 Todos os presentes ficaram admirados e começaram a discutir o que tinha acontecido. “Que ensinamento novo é esse?”, perguntavam. “Como tem autoridade! Até os espíritos impuros obedecem às ordens dele!”
28 Cũriteimi voi yandusa serãcua opacatu ɨvɨ Galilea rupi.
28 As notícias a respeito de Jesus se espalharam rapidamente por toda a região da Galileia.
29 Jesús yuvɨnosese tũparo sui, yuvɨraso Santiago, Juan rese Simón, Andrés rẽtave.
29 Depois que Jesus saiu da sinagoga com Tiago e João, foram à casa de Simão e André.
30 Aheve Simón rembireco sɨ sohɨ́ iteanga vupave ou. Evocoiyase omombehu Jesús upe imbaherasɨsa yuvɨreco.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre. Imediatamente, falaram a seu respeito para Jesus.
31 Ahese oso chupe oipɨsɨ ipo rese imopuha, ahe ramoseve, sohɨ opɨtuhu ichui. Ipare voi ahe cuña ihañeco semihura rese.
31 Ele foi até ela, tomou-a pela mão e ajudou-a a levantar-se. A febre a deixou, e ela passou a servi-los.
32 Pɨ̃tu ramose opacatu imbaheasɨ vahe iyavei caruguar vɨreco vahe vɨraso yuvɨreco chupe imbogüera ãgua.
32 Ao entardecer, depois que o sol se pôs, trouxeram a Jesus muitos enfermos e possuídos por demônios.
33 Opacatu ava ahe tecua pendar oñemonuha oquendɨpɨve yuvɨreco.
33 Toda a cidade se reuniu à porta da casa para observar.
34 Evocoiyase setá ombogüera mbaherasɨ-rasɨ tẽi vɨreco vahe, iyavei omboyepepɨ setá caruguar ava sui. Ndoipotai rumo caruguar ñehe. Esepia, ahe oicua ité evocoiya seco yuvɨreco.
34 Então Jesus curou muitas pessoas que sofriam de diversas enfermidades e expulsou muitos demônios. Não permitia, porém, que os demônios falassem, pois sabiam quem ele era.
35 Ayihiteve Jesús oñarapuha oso ava porẽhɨsave oyeroquɨ ãgua.
35 No dia seguinte, antes do amanhecer, Jesus se levantou e foi a um lugar isolado para orar.
36 Evocoiyase Simón ondugüer reseve yuvɨraso seca.
36 Mais tarde, Simão e os outros saíram para procurá-lo.
37 Osepiase,
37 Quando o encontraram, disseram: “Todos estão à sua procura!”.
38 Ahe rumo,
38 Jesus respondeu: “Devemos prosseguir para outras cidades e lá também anunciar minha mensagem. Foi para isso que vim”.
39 Ẽgüe ehi oguata opacatu Galilea ɨvɨ rupi, omombehu Vu Tũpa Ñehengagüer judío tũparo yacatu rupi oico, iyavei setá omose caruguar ava sui.
39 Então ele viajou por toda a região da Galileia, pregando nas sinagogas e expulsando demônios.
40 Ñepei mbɨa lepra rerecosar oyemboya Jesús rese, oñenopɨha sovai aipo ehi:
40 Um leproso veio e ajoelhou-se diante de Jesus, implorando para ser curado: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
41 Iparaɨsuerecosave opoco sese.
41 Cheio de compaixão, Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!”
42 Aipo ihe ramoseve, ocuera voi eté.
42 No mesmo instante, a lepra desapareceu e o homem foi curado.
43 Ahese aipo ehi iri chupe icho renondeve:
43 Então Jesus se despediu dele com uma forte advertência:
44 —Aní chira eremombehu ambuae ava upe, esoño ipa voi pahi upe nde cuerasa mombehu, iyavei eremondora porerecosa nde cuerasa resendar Moisés porocuaita rupi. Evocoiyase toicua opacatu ava yuvɨreco nde cuerasa —ehi chupe viña.
44 “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho”.
45 Ahe mbɨa rumo oso omombehu-mbehu opacatú ava upe. Sese Jesús ndoicatu iri güeique ãgua güecocuer mombehuse tecua rupi; secoiño tẽi tecua popɨ rupi ava porẽhɨsave. Ava rumo yugüeruño ité opacatu tecua rupindar sepia.
45 O homem, porém, saiu e começou a contar a todos o que havia acontecido. Por isso, em pouco tempo, grandes multidões cercaram Jesus, e ele já não conseguia entrar publicamente em cidade alguma. E, embora se mantivesse em lugares isolados, gente de toda parte vinha até ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.