Lucas 7

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jesús oñehepase ava upe oico, oso Capernaum ve.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Ahe tecua pɨpe sundao rerecuar ndahei vahe judío secoi vɨreco vahe güemimboacua güembiaɨsu. Ahe imbaheasɨ guasu ité ou; omano pota ité.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Jesús rerãcua anduse rumo, oyocuai movɨro tẽi omborɨpar judío imboeteiprɨ chupe iñehe ãgua ‘toumi tẽi che remimboacua mbogüera’ oyapave.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Ahe judío evocoiyase oyemboya Jesús rese yuvɨreco iyavei oporandu yuvɨreco chupe aipo ehi:
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 Esepia niha, ore raɨsu iyavei ahe teieté oyapo uca tũparo oreu nara —ehi yuvɨreco chupe.
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Evocoiyase oso ahe yuvɨrecoi vahe rupi. Vɨrovɨse rumo sẽta yuvɨreco, ahese sundao rerecuar omondo ambuae omborɨpar chupe. Imborɨpar evocoiyase omombehu iñehe aipo ehi vahe: “ ‘Che Yar, ereyemañecoi rene. Esepia niha, ndiyai eté che rẽta pɨpe nde reique ãgua.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Sese niha che teieté ndasoi nde reca. Nde ñehe pɨpe tẽi rumo che remimboacua erembogüerara.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Esepia, che avei niha areco che cuaita. Iyavei areco sundao che voya. Eso peve, ahese ñepei upe, ahe evocoiyase oso voi eté; ambuae upe: Erio, ahese, ou voiño ité cheu. Ipare, Ereyapora co mbahe, ahese che rembiguai upe, ahe evocoiyase che reroyaño voi’ ehi ore mborɨpar” ehi Jesús upe yuvɨreco.
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Aipo oyeupe hese Jesús, “¡Too!” ehi. Ipare aipo ehi vupindareta upe:
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Yuvɨroyevɨpase sundao rerecuar mborɨpar sẽtave yuvɨreco, aheve osepia evocoi semimboacua yuvɨreco ocuera tuprɨse.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Ipare voi Jesús oso tecua Naín ve, iyavei semimbohe yuvɨrasoño ité supi ava rehɨi reseve avei no.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Vɨrovɨse tecua oso, osepia tehõgüer ava vɨrocuase yuvɨreco ñotɨ ãgua. Ahe cuña imer mano vahecuer membrɨ ñepei vahe ité viña. Tecua pɨpendar setá iteanga ava yuvɨraso supi.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Cuña repiase rumo, oiparaɨsuereco. Ipare aipo ehi chupe:
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Evocoiyase oyemboya oso, opoco tehõgüer rɨru rese. Sese ovosɨi vahe evocoiyase vɨropɨtaño yuvɨreco chupe. Ipare aipo ehi tehõgüer upe:
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Evocoiyase omano vahecuer oñarapuha oĩ iyavei oñehe no. Ichui Jesús omondo ichɨ upe.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Opacatu tuprɨ ité ava oyembosɨquɨye sepiase yuvɨreco:
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Ipare co Jesús rerãcua yandusa opacatu Judea rupi, yɨvɨrindar rupi avei no.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Juan avei oyandu opacatu co mbahe oico. Esepia niha, supindareta omombehupa co mbahe yuvɨreco chupe.
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 Evocoiyase omondo ñuvɨrío vupindar Jesús upe mbahe rese porandu ãgua ‘¿nde ité vo Tũpa Rembiporavo aipo sãrombrɨ ereico, anise oime tie ambuae orosãro vaherã?’ oyapave.
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Evocoiyase oyepota yuvɨraso Jesús upe aipo ehi yuvɨreco chupe:
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Ahe arɨ pɨpeve voi Jesús ombogüera setá ava imbaherasɨsa sui oico, ava caruguar rerecosar sui avei no. Iyavei ava ndasesapɨsoi vahe setá ombogüera.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Ahese ramo aipo ehi chupe cute:
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 ¡Ovɨharetera acoi ava oyeroyaño vahe che rese! —ehi Juan rupindar upe.
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Juan rupindar yuvɨraso pare, Jesús omboɨpɨ imombehu ava upe Juan recocuer: “¿Pesepiase Juan recocuer ava porẽhɨsave, capihiata ɨvɨtu ombova-mbova vahe nungar pĩha?
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Anise, ¿pesepia tie iturucuar porañete ai vahe iyemboeteise? Ẽgüe ehi vahe rumo secoi mborerecuar guasu guapɨsave yepi.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 ¿‘Mara ehi secocuer’ peye vo chupe? ¿Tũpa ñehe mombehusar ité pĩha? Ahe ité, iyavei evocoi niha ɨvate catu vahe Tũpa ñehe mombehusar sui.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Ahe chupe ité Tũpa icuachiaprɨ aracahendar pɨpe aipo ehi:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Aracahe suive ndipoi eté ɨvate catu vahe Juan sui. Yepe ahe ɨvate catu vahe viña, Tũpa mborerecuasave rumo ava seco mbegüemi catu vahe ɨvate catu ichui.
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 “Co iñehe renduse opacatu ava, opacatu guarepochi rerocuasar yuvɨrecoi vahe avei oñeapiramo uca vahecuer Juan upe yuvɨreco: ‘Supi eté Tũpa avɨye vahe ité’ ehi eté yuvɨreco cute.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Fariseo eta rumo iyavei Moisés porocuaita rese oporombohe vahe ahe noñeapiramo uca potai vahe Juan upe yuvɨreco, ahe vɨroɨ̃roño Tũpa remimbotar oyeupendar yuvɨreco.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 “¿Mbahe rese pĩha amboyoyara ava recocuer cũriteindar? ¿Mara ehi pĩha secocuer?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Ahe inungar chĩhivahe iguayɨ tẽi vahe ocar rupi. Ipare oñehe pucu-pucu omborɨpar upe yuvɨreco aipo ehi: ‘Oromoñehe tẽi mimbɨ pẽu, ndapepɨvoi eté rumo; iyavei orosapucai tẽi sapucaisa vɨharẽhɨsa resendar pẽu, ndapeyasehoi avei’ ehi.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Esepia, ou Juan Oporoãpiramo vahe oico. Ahe ndohui vahe pan iyavei ndoɨhui vahe uva rɨcuer. Pe evocoiyase, ‘Co mbɨa caruguar vɨreco vahe’ peye tuprɨ tẽi chupe no.
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Coiye che ayu, Ava Rɨquehɨr, acaru iyavei aɨhu tuprɨ avei. Ipare, ‘Co mbɨa icaru guasu ai vahe secoi, iɨhu guasu ai vahe avei no’ peye cheu; ‘Ava angaipa viyar mborɨpar tẽi iyavei ava guarepochi rerocuasar mborɨpar tẽi’ peye avei cheu.
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Ava Tũpa mbahecuasa vɨreco vahe rumo icuasara sembiapo rese” ehi.
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Fariseo Simón serer vahe oñehe Jesús upe: “Terecarumi che pɨri” ehi. Jesús evocoiyase oso sẽtave oguapɨ oĩ mesave.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Ahese cuña angaipa viyar evocoi tecua pendar secoi vahe oyandu ichose Simón rẽtave icaru ãgua. Sese vɨroyepota aheve mbahe sɨ̃acua vahe sɨru pɨpe seraso sepɨrusu vahe chupe.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Aheve oyasehó ite oñenopɨha Jesús pɨve iyavei güesaɨ pɨpe opa tuprɨ omoaquɨ ipɨ. Ipare opaño omombiru oha aprɨ pɨpe ichui, iyavei oipɨrupɨte, oipɨyere avei mbahe sɨ̃acua vahe ipɨ rese.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Sepiase fariseo, ipɨhañemoñeta tẽi: “Co mbɨa Tũpa ñehe mombehusar itese, oicuaño itera co cuña opoco vahe oyese ndipɨhai vahe viña” ehi tẽi fariseo chupe.
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Evocoiyase aipo ehi fariseo upe:
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Evocoiyase Jesús aipo ehi chupe:
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Ipare ndoicatu irise ité imboyevɨ ãgua yuvɨreco chupe, evocoi mbɨa guarepochi mondosar iñeroño chupe yuvɨreco —ehi—. Esãha, emombehu cheu, ¿uma evocoiyase osaɨsu catura mbɨa guarepochi mondosar? —ehi fariseo upe.
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 —Cheu ndoyavɨi guarepochi vɨrocua catu vahe ichui —ehi Simón.
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Evocoiyase omahe cuña rese aipo ehi Simón upe:
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Iyavei nde ndache rovarupɨtei eve; co cuña rumo, acoi nde rẽta pɨpe che reique ramomiseve che pɨrupɨte voi eté.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 “Nde nderemondoi mbahe sɨ̃acua vahe che ãca rese; co cuña rumo opa tuprɨ voi oipichi mbahe sɨ̃acua vahe che pɨ rese.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Sese co cuña opa oipɨsɨ ñerosa oangaipa guasu rese. Esepia, che raɨsú iteanga. Acoi ava upe nañerosa tuprɨi vahe rumo, ahe ndoporoaɨsu tuprɨi avei” ehi.
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Ahese aipo ehi cuña upe:
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Evocoiyase ambuae ava ichohoprɨ oguapɨ vahe yuvɨnoi aheve, ahe aipo ehi oyeupe yuvɨreco:
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Jesús rumo aipo ehiño cuña upe:
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.