Lucas 7

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jesús oñehepase ava upe oico, oso Capernaum ve.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Ahe tecua pɨpe sundao rerecuar ndahei vahe judío secoi vɨreco vahe güemimboacua güembiaɨsu. Ahe imbaheasɨ guasu ité ou; omano pota ité.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Jesús rerãcua anduse rumo, oyocuai movɨro tẽi omborɨpar judío imboeteiprɨ chupe iñehe ãgua ‘toumi tẽi che remimboacua mbogüera’ oyapave.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Ahe judío evocoiyase oyemboya Jesús rese yuvɨreco iyavei oporandu yuvɨreco chupe aipo ehi:
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 Esepia niha, ore raɨsu iyavei ahe teieté oyapo uca tũparo oreu nara —ehi yuvɨreco chupe.
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Evocoiyase oso ahe yuvɨrecoi vahe rupi. Vɨrovɨse rumo sẽta yuvɨreco, ahese sundao rerecuar omondo ambuae omborɨpar chupe. Imborɨpar evocoiyase omombehu iñehe aipo ehi vahe: “ ‘Che Yar, ereyemañecoi rene. Esepia niha, ndiyai eté che rẽta pɨpe nde reique ãgua.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Sese niha che teieté ndasoi nde reca. Nde ñehe pɨpe tẽi rumo che remimboacua erembogüerara.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Esepia, che avei niha areco che cuaita. Iyavei areco sundao che voya. Eso peve, ahese ñepei upe, ahe evocoiyase oso voi eté; ambuae upe: Erio, ahese, ou voiño ité cheu. Ipare, Ereyapora co mbahe, ahese che rembiguai upe, ahe evocoiyase che reroyaño voi’ ehi ore mborɨpar” ehi Jesús upe yuvɨreco.
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Aipo oyeupe hese Jesús, “¡Too!” ehi. Ipare aipo ehi vupindareta upe:
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Yuvɨroyevɨpase sundao rerecuar mborɨpar sẽtave yuvɨreco, aheve osepia evocoi semimboacua yuvɨreco ocuera tuprɨse.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Ipare voi Jesús oso tecua Naín ve, iyavei semimbohe yuvɨrasoño ité supi ava rehɨi reseve avei no.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Vɨrovɨse tecua oso, osepia tehõgüer ava vɨrocuase yuvɨreco ñotɨ ãgua. Ahe cuña imer mano vahecuer membrɨ ñepei vahe ité viña. Tecua pɨpendar setá iteanga ava yuvɨraso supi.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Cuña repiase rumo, oiparaɨsuereco. Ipare aipo ehi chupe:
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Evocoiyase oyemboya oso, opoco tehõgüer rɨru rese. Sese ovosɨi vahe evocoiyase vɨropɨtaño yuvɨreco chupe. Ipare aipo ehi tehõgüer upe:
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Evocoiyase omano vahecuer oñarapuha oĩ iyavei oñehe no. Ichui Jesús omondo ichɨ upe.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Opacatu tuprɨ ité ava oyembosɨquɨye sepiase yuvɨreco:
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Ipare co Jesús rerãcua yandusa opacatu Judea rupi, yɨvɨrindar rupi avei no.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Juan avei oyandu opacatu co mbahe oico. Esepia niha, supindareta omombehupa co mbahe yuvɨreco chupe.
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 Evocoiyase omondo ñuvɨrío vupindar Jesús upe mbahe rese porandu ãgua ‘¿nde ité vo Tũpa Rembiporavo aipo sãrombrɨ ereico, anise oime tie ambuae orosãro vaherã?’ oyapave.
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Evocoiyase oyepota yuvɨraso Jesús upe aipo ehi yuvɨreco chupe:
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Ahe arɨ pɨpeve voi Jesús ombogüera setá ava imbaherasɨsa sui oico, ava caruguar rerecosar sui avei no. Iyavei ava ndasesapɨsoi vahe setá ombogüera.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Ahese ramo aipo ehi chupe cute:
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 ¡Ovɨharetera acoi ava oyeroyaño vahe che rese! —ehi Juan rupindar upe.
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Juan rupindar yuvɨraso pare, Jesús omboɨpɨ imombehu ava upe Juan recocuer: “¿Pesepiase Juan recocuer ava porẽhɨsave, capihiata ɨvɨtu ombova-mbova vahe nungar pĩha?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Anise, ¿pesepia tie iturucuar porañete ai vahe iyemboeteise? Ẽgüe ehi vahe rumo secoi mborerecuar guasu guapɨsave yepi.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 ¿‘Mara ehi secocuer’ peye vo chupe? ¿Tũpa ñehe mombehusar ité pĩha? Ahe ité, iyavei evocoi niha ɨvate catu vahe Tũpa ñehe mombehusar sui.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Ahe chupe ité Tũpa icuachiaprɨ aracahendar pɨpe aipo ehi:
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Aracahe suive ndipoi eté ɨvate catu vahe Juan sui. Yepe ahe ɨvate catu vahe viña, Tũpa mborerecuasave rumo ava seco mbegüemi catu vahe ɨvate catu ichui.
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 “Co iñehe renduse opacatu ava, opacatu guarepochi rerocuasar yuvɨrecoi vahe avei oñeapiramo uca vahecuer Juan upe yuvɨreco: ‘Supi eté Tũpa avɨye vahe ité’ ehi eté yuvɨreco cute.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Fariseo eta rumo iyavei Moisés porocuaita rese oporombohe vahe ahe noñeapiramo uca potai vahe Juan upe yuvɨreco, ahe vɨroɨ̃roño Tũpa remimbotar oyeupendar yuvɨreco.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 “¿Mbahe rese pĩha amboyoyara ava recocuer cũriteindar? ¿Mara ehi pĩha secocuer?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Ahe inungar chĩhivahe iguayɨ tẽi vahe ocar rupi. Ipare oñehe pucu-pucu omborɨpar upe yuvɨreco aipo ehi: ‘Oromoñehe tẽi mimbɨ pẽu, ndapepɨvoi eté rumo; iyavei orosapucai tẽi sapucaisa vɨharẽhɨsa resendar pẽu, ndapeyasehoi avei’ ehi.
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Esepia, ou Juan Oporoãpiramo vahe oico. Ahe ndohui vahe pan iyavei ndoɨhui vahe uva rɨcuer. Pe evocoiyase, ‘Co mbɨa caruguar vɨreco vahe’ peye tuprɨ tẽi chupe no.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Coiye che ayu, Ava Rɨquehɨr, acaru iyavei aɨhu tuprɨ avei. Ipare, ‘Co mbɨa icaru guasu ai vahe secoi, iɨhu guasu ai vahe avei no’ peye cheu; ‘Ava angaipa viyar mborɨpar tẽi iyavei ava guarepochi rerocuasar mborɨpar tẽi’ peye avei cheu.
34 O
35 Ava Tũpa mbahecuasa vɨreco vahe rumo icuasara sembiapo rese” ehi.
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Fariseo Simón serer vahe oñehe Jesús upe: “Terecarumi che pɨri” ehi. Jesús evocoiyase oso sẽtave oguapɨ oĩ mesave.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Ahese cuña angaipa viyar evocoi tecua pendar secoi vahe oyandu ichose Simón rẽtave icaru ãgua. Sese vɨroyepota aheve mbahe sɨ̃acua vahe sɨru pɨpe seraso sepɨrusu vahe chupe.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Aheve oyasehó ite oñenopɨha Jesús pɨve iyavei güesaɨ pɨpe opa tuprɨ omoaquɨ ipɨ. Ipare opaño omombiru oha aprɨ pɨpe ichui, iyavei oipɨrupɨte, oipɨyere avei mbahe sɨ̃acua vahe ipɨ rese.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Sepiase fariseo, ipɨhañemoñeta tẽi: “Co mbɨa Tũpa ñehe mombehusar itese, oicuaño itera co cuña opoco vahe oyese ndipɨhai vahe viña” ehi tẽi fariseo chupe.
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Evocoiyase aipo ehi fariseo upe:
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Evocoiyase Jesús aipo ehi chupe:
41 Jesus disse:
42 Ipare ndoicatu irise ité imboyevɨ ãgua yuvɨreco chupe, evocoi mbɨa guarepochi mondosar iñeroño chupe yuvɨreco —ehi—. Esãha, emombehu cheu, ¿uma evocoiyase osaɨsu catura mbɨa guarepochi mondosar? —ehi fariseo upe.
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 —Cheu ndoyavɨi guarepochi vɨrocua catu vahe ichui —ehi Simón.
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Evocoiyase omahe cuña rese aipo ehi Simón upe:
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Iyavei nde ndache rovarupɨtei eve; co cuña rumo, acoi nde rẽta pɨpe che reique ramomiseve che pɨrupɨte voi eté.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 “Nde nderemondoi mbahe sɨ̃acua vahe che ãca rese; co cuña rumo opa tuprɨ voi oipichi mbahe sɨ̃acua vahe che pɨ rese.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Sese co cuña opa oipɨsɨ ñerosa oangaipa guasu rese. Esepia, che raɨsú iteanga. Acoi ava upe nañerosa tuprɨi vahe rumo, ahe ndoporoaɨsu tuprɨi avei” ehi.
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Ahese aipo ehi cuña upe:
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Evocoiyase ambuae ava ichohoprɨ oguapɨ vahe yuvɨnoi aheve, ahe aipo ehi oyeupe yuvɨreco:
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Jesús rumo aipo ehiño cuña upe:
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.