Lucas 2

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Yɨpɨndar mborerecuar guasu Augusto oporocuai oico, “Tayecuachiasa opacatu tecua rupi” ehi.
1 Naqueles dias César Augusto publicou um decreto ordenando o recenseamento de todo o império romano.
2 Ahe yɨpɨndar yecuachiasa mborerecuar Cirenio, Siria pendar rẽise.
2 Este foi o primeiro recenseamento feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Opacatu ava yuvɨraso güecua yacatu rupi oyecuachía ãgua yuvɨreco.
3 E todos iam para a sua cidade natal, a fim de alistar-se.
4 Sese José avei osẽ Nazaret, Galilea ɨvɨ rupi sui oso ɨvɨ Judea rupindar tecua Belén ve. Esepia niha, aracahendar mborerecuar guasu David aheve oha vahecuer, iyavei José ichuindar avei secoi.
4 Assim, José também foi da cidade de Nazaré da Galiléia para a Judéia, para Belém, cidade de Davi, porque pertencia à casa e à linhagem de Davi.
5 Ẽgüe ehi oyoya yuvɨraso güembirecovɨ María rese oyecuachía ãgua. María rumo imembɨra pota ité oico.
5 Ele foi a fim de alistar-se, com Maria, que lhe estava prometida em casamento e esperava um filho.
6 Aheve oyepota ramose, osupitɨ arɨ imembɨra ãgua.
6 Enquanto estavam lá, chegou o tempo de nascer o bebê,
7 Aheve oha imembrɨ yɨpɨndar vahe cuimbahemi. Ahese María oyao omembrɨ turucuar pɨpe, ẽgüe ehi imoñeno imondo mbahe mɨmba rembihu rɨru pɨpe. Esepia niha, ndoyosui eté oque ãgua aheve yuvɨreco.
7 e ela deu à luz o seu primogênito. Envolveu-o em panos e o colocou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Namombrɨimi Belén sui ovesa rãrosar yuvɨrecoi. Aheve osãro ovesa pɨ̃tu pɨpe yuvɨreco.
8 Havia pastores que estavam nos campos próximos e durante a noite tomavam conta dos seus rebanhos.
9 Avɨyeteramo tẽi oyemboyecua Tũpa rembiguai ɨva pendar chupe. Tũpa porañetesa avei sendɨ yɨvɨi chupe yuvɨreco. Ahe sepiase, oyembosɨquɨyé iteanga tẽi yuvɨreco ichui.
9 E aconteceu que um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor resplandeceu ao redor deles; e ficaram aterrorizados.
10 Ahe rumo aipo ehi chupe: “Pesɨquɨye eme. Esepia, che ayu mbahe icatuprɨ vahe mombehu ãgua pẽu pe mbovɨharete ãgua iyavei opacatu ava mbovɨharete ãgua avei no.
10 Mas o anjo lhes disse: "Não tenham medo. Estou lhes trazendo boas novas de grande alegria, que são para todo o povo:
11 Co pɨpe oha David recua Belén ve Poropɨ̃sɨrosar pẽu nara. Ahe niha Tũpa Rembiporavo, pe Yarguã secoi.
11 Hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador que é Cristo, o Senhor.
12 Icua ãgua peyosura pĩtani yaoprɨ tuprɨmi vahe tui mbahe mɨmba rembihu rɨru pɨpe” ehi.
12 Isto lhes servirá de sinal: encontrarão o bebê envolto em panos e deitado numa manjedoura".
13 Avɨyeteramo tẽi oyemboyecua ambuae setá Tũpa rembiguai ɨva pendar yɨvɨi yuvɨreco. Tũpa upe osapucai yuvɨreco aipo ehi:
13 De repente, uma grande multidão do exército celestial apareceu com o anjo, louvando a Deus e dizendo:
14 “¡Imboeteiprɨ tasecoi Tũpa ɨvave!
14 "Glória a Deus nas alturas, e paz na terra aos homens aos quais ele concede o seu favor".
15 Opase oyevɨ Tũpa rembiguai ɨvave yuvɨraso, ahese ovesa rãrosar aipo ehi oyeupe yuvɨreco:
15 Quando os anjos os deixaram e foram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: "Vamos a Belém, e vejamos isso que aconteceu, e que o Senhor nos deu a conhecer".
16 Evocoiyase ipoyava yuvɨraso. Ipare osepia María, José, Jesús pĩtani avei yuvɨreco cute. Ahe pĩtani omoñenomi mbahe mɨmba rembihu rɨru pɨpe ino.
16 Então correram para lá e encontraram Maria e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Ipare yuvɨnose omombehu-mbehu ambuae ava upe Tũpa rembiguai remimombehugüer pĩtani resendar ñehesa yuvɨreco.
17 Depois de o verem, contaram a todos o que lhes fora dito a respeito daquele menino,
18 Evocoiyase opacatu ava oyepɨhamondɨi co ñehesa renduse yuvɨreco.
18 e todos os que ouviram o que os pastores diziam ficaram admirados.
19 María rumo opacatu co mbahe rese oyapɨsacaño; ahe ehiño ité ipɨhañemoñetasa.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas e sobre elas refletia em seu coração.
20 Oyevɨse ovesa rãrosar yuvɨraso, omboetei iyavei osapucai Tũpa upe yuvɨreco. Esepia niha, opacatu mbahe osendu vahe, osepia vahecuer yuvɨreco imombehuprɨ rupi tuprɨ ité.
20 Os pastores voltaram glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham visto e ouvido, como lhes fora dito.
21 Ocho arɨ pɨpe ahe pĩtani ombocircuncida yuvɨreco; omondo sererguã Jesús yuvɨreco, ahe terer tuprɨ avei acoi Tũpa rembiguai omombehu María upe imembɨẽhɨ vɨteseve.
21 Completando-se os oito dias para a circuncisão do menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, o qual lhe tinha sido dado pelo anjo antes de ele nascer.
22 Ipare omboavɨyese oharɨ güẽtave oñemoatɨro ãgua, ahe aipo ẽgüe ehi Moisés porocuaita rupi yuvɨreco yepi, ahese vɨnose pĩtani seraso tecua guasu Jerusalén tũparo pɨpe seropovẽhe ãgua Yar upe yuvɨreco.
22 Completando-se o tempo da purificação deles, de acordo com a Lei de Moisés, José e Maria o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor
23 Ẽgüe ehi yuvɨreco. Esepia, Yar porocuaita aipo ehi icuachiaprɨ pɨpe aracahe: “Opacatu yɨpɨndar pĩtani cuimbahe mini yuvɨroha vahe ipehasara Tũpa upe nara yepi” ehi.
23 ( como está escrito na Lei do Senhor: "Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor" )
24 Yuvɨraso oporerecosa reropovẽhe ãgua yuvɨreco yande Yar porocuaita rupi: “Ñepei oyovaichor reseve pɨcuhi, anise ñuvɨrío apɨcasu peropovẽhera” ehi vahe.
24 e para oferecer um sacrifício, de acordo com o que diz a Lei do Senhor: "duas rolinhas ou dois pombinhos".
25 Ahe pɨpe mbɨa Jerusalén ve secoi Simeón serer vahe. Ahe mbɨa avɨye eteprɨ vahe. Oyerure vahe Tũpa upe, osãro vahe avei Israel recua pendar Pɨ̃sɨrosar imombehuprɨ. Ahe secoi vahe ité Espíritu Santo rese.
25 Havia em Jerusalém um homem chamado Simeão, que era justo e piedoso, e que esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Ahe chupe Espíritu Santo opa uca oicua “eresepia rane itera Poropɨ̃sɨrosar Tũpa remimbou nde mano renondeve” ehi vahe.
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que ele não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Ahe arɨ pɨpe Espíritu Santo vɨroguata tũparove. Oyepotase José, María reseve yuvɨreco tũparove Jesús pĩtani reropovẽhe ãgua Tũpa porocuaita rupi tuprɨ,
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para lhe fazer conforme requeria o costume da lei,
28 ahese Simeón oyemboya oso sese, osupi ichɨ sui, vɨroyeroquɨ Tũpa upe señoha aipo ehi:
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 “Che Yar, cũritei che, nde rembiguai, amano tuprɨño itera.
29 "Ó Soberano, como prometeste, agora podes despedir em paz o teu servo.
30 Asepia ité niha Poropɨ̃sɨrosar vichico cute.
30 Pois os meus olhos já viram a tua salvação,
31 Nde niha erembou opacatu ava rembiepiave.
31 que preparaste à vista de todos os povos:
32 Ahe niha poroesapesa ité secoi.
32 luz para revelação aos gentios e para a glória de Israel, teu povo".
33 José iyavei María ndoyembovɨhai tẽi yuvɨreco pĩtani rese Simeón yeroquɨ renduse.
33 O pai e a mãe do menino estavam admirados com o que fora dito a respeito dele.
34 Evocoiyase Simeón osovasa ahe pĩtani iyesupa reseve. Ipare aipo ehi ichɨ María upe:
34 E Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe de Jesus: "Este menino está destinado a causar a queda e o soerguimento de muitos em Israel, e a ser um sinal de contradição,
35 Ipɨpe sui ava pɨhañemoñetasa icuasara curi. Iyavei co opacatu mbahe tasɨra nde pɨha pɨpe inungar quɨse pucu osasara nde pɨha viña —ehi chupe.
35 de modo que o pensamento de muitos corações será revelado. Quanto a você, uma espada atravessará a sua alma".
36 Aheve avei cuña cuacuami yaracua vahe secoi, ahe serer Ana, Fanuel rayrɨ, Aser suindar. Ocuñataimiseve rumo omenda, iyavei secoi raimi tẽi omer rese siete aravɨter rupive.
36 Estava ali a profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Era muito idosa; havia vivido com seu marido sete anos depois de se casar
37 Cũritei secoi omer mano pare ochenta y cuatro aravɨter. Nosei eté tũparo pɨpe sui oico. Ẽgüe ehi yande Yar mboetei pɨ̃tu, arɨ rupi oyecuacusa pɨpe iyavei oyeruresa pɨpe avei oico no.
37 e então permanecera viúva até a idade de oitenta e quatro anos. Nunca deixava o templo: adorava a Deus jejuando e orando dia e noite.
38 Ahe evocoiyase ahesa reseve avei ou pĩtani upe, “Avɨye ndeu” ehi Tũpa upe. Ipare oñehe secocuer rese opacatu ava Jerusalén pendar osãro vahe güecua pɨ̃sɨro ãgua upe oico.
38 Tendo chegado ali naquele exato momento, deu graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Evocoiyase opacatu Moisés porocuaita mboavɨyere, opa oyevɨ Galilea pendar güecua Nazaret ve yuvɨreco.
39 Depois de terem feito tudo o que era exigido pela Lei do Senhor, voltaram para a sua própria cidade, Nazaré, na Galiléia.
40 Ahese pĩtani ocuacua catumi imbahecua-ecua irimi eté oico iyavei ipĩrata catu irimi. Esepia, Tũpa osovasa ité sereco no.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Iyesupa yuvɨraso aravɨter yacatu Jerusalén ve Pascua pieta repia yepi.
41 Todos os anos seus pais iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Jesús doce aravɨter vɨrecose, ahese vɨraso iyesupa Jerusalén ve oyeupi pieta repia yuvɨreco. Esepia, ẽgüe ehi eté judío recocuer pietase yuvɨreco yepi.
42 Quando ele completou doze anos de idade, eles subiram à festa, conforme o costume.
43 Ahe pieta pare voi, oyevɨse yuvɨreco güecosave, ahese Jesús opɨtaño Jerusalén ve; ichɨ rumo iyavei tu José ndoicuai eté ipɨtase yuvɨreco.
43 Terminada a festa, voltando seus pais para casa, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que eles percebessem.
44 “Ouño revo ava pãhu rupi” ehi yuvɨreco chupe viña; aipo ehiño ité ñepei arɨ pɨpe yuvɨreco chupe. Oseca tẽise rumo omu pãhu rupi, iyavei omborɨpar pãhu rupi avei no,
44 Pensando que ele estava entre os companheiros de viagem, caminharam o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os seus parentes e conhecidos.
45 ndoyosui eté yuvɨreco. Ahese oyevɨ iri tẽi Jerusalén ve seca yuvɨreco.
45 Não o encontrando, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Imombosapɨsa arɨ pɨpe oyosu ramo tũparo pɨpe yuvɨreco. Aheve oguapɨ ava Tũpa porocuaita rese oporombohe vahe pãhuve oĩ; oyapɨsaca iñehe rese iyavei oporandu-randu ahe ava upe Tũpa Ñehengagüer rese oĩ.
46 Depois de três dias o encontraram no templo, sentado entre os mestres, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 Evocoiyase opacatu ava ndoyembovɨhai tẽi imbahecua vaisa rese yuvɨreco. Esepia, oporanduse mbahe rese yuvɨreco chupe, omboyevɨ tuprɨ voi-voiño ité ñehesa.
47 Todos os que o ouviam ficavam maravilhados com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Oyosuse iyesupa, oyepɨhamondɨi yuvɨreco. Ahese ichɨ aipo ehi chupe:
48 Quando seus pais o viram, ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: "Filho, por que você nos fez isto? Seu pai e eu estávamos aflitos, à sua procura".
49 Evocoiyase,
49 Ele perguntou: "Por que vocês estavam me procurando? Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai? "
50 Iyesupa rumo ndosenducuai eté aipo oyeupe hesa yuvɨreco.
50 Mas eles não compreenderam o que lhes dizia.
51 Evocoiyase oyevɨ Nazaret ve oso supi. Aheve omboyeroyaño ité oyesupa. Ichɨ niha opacatu co mbahe rese oyapɨsacaño ité.
51 Então foi com eles para Nazaré, e era-lhes obediente. Sua mãe, porém, guardava todas essas coisas em seu coração.
52 Ahese Jesús ocuacua-cuacua iri, iyetei catu avei imbahecua catu iri avei oico no. Secoi tuprɨ ai eté Tũpa upe iyavei ava eta upe avei no.
52 Jesus ia crescendo em sabedoria, estatura e graça diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.