Lucas 2

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yɨpɨndar mborerecuar guasu Augusto oporocuai oico, “Tayecuachiasa opacatu tecua rupi” ehi.
1 E aconteceu naqueles dias que saiu um decreto da parte de César Augusto, para que todo o mundo se alistasse
2 Ahe yɨpɨndar yecuachiasa mborerecuar Cirenio, Siria pendar rẽise.
2 (Este primeiro alistamento foi feito sendo Quirino presidente da Síria).
3 Opacatu ava yuvɨraso güecua yacatu rupi oyecuachía ãgua yuvɨreco.
3 E todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Sese José avei osẽ Nazaret, Galilea ɨvɨ rupi sui oso ɨvɨ Judea rupindar tecua Belén ve. Esepia niha, aracahendar mborerecuar guasu David aheve oha vahecuer, iyavei José ichuindar avei secoi.
4 E subiu também José da Galiléia, da cidade de Nazaré, à Judéia, à cidade de Davi, chamada Belém (porque era da casa e família de Davi),
5 Ẽgüe ehi oyoya yuvɨraso güembirecovɨ María rese oyecuachía ãgua. María rumo imembɨra pota ité oico.
5 A fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Aheve oyepota ramose, osupitɨ arɨ imembɨra ãgua.
6 E aconteceu que, estando eles ali, se cumpriram os dias em que ela havia de dar à luz.
7 Aheve oha imembrɨ yɨpɨndar vahe cuimbahemi. Ahese María oyao omembrɨ turucuar pɨpe, ẽgüe ehi imoñeno imondo mbahe mɨmba rembihu rɨru pɨpe. Esepia niha, ndoyosui eté oque ãgua aheve yuvɨreco.
7 E deu à luz a seu filho primogênito, e envolveu-o em panos, e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na estalagem.
8 Namombrɨimi Belén sui ovesa rãrosar yuvɨrecoi. Aheve osãro ovesa pɨ̃tu pɨpe yuvɨreco.
8 Ora, havia naquela mesma comarca pastores que estavam no campo, e guardavam, durante as vigílias da noite, o seu rebanho.
9 Avɨyeteramo tẽi oyemboyecua Tũpa rembiguai ɨva pendar chupe. Tũpa porañetesa avei sendɨ yɨvɨi chupe yuvɨreco. Ahe sepiase, oyembosɨquɨyé iteanga tẽi yuvɨreco ichui.
9 E eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor os cercou de resplendor, e tiveram grande temor.
10 Ahe rumo aipo ehi chupe: “Pesɨquɨye eme. Esepia, che ayu mbahe icatuprɨ vahe mombehu ãgua pẽu pe mbovɨharete ãgua iyavei opacatu ava mbovɨharete ãgua avei no.
10 E o anjo lhes disse: Não temais, porque eis aqui vos trago novas de grande alegria, que será para todo o povo:
11 Co pɨpe oha David recua Belén ve Poropɨ̃sɨrosar pẽu nara. Ahe niha Tũpa Rembiporavo, pe Yarguã secoi.
11 Pois, na cidade de Davi, vos nasceu hoje o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Icua ãgua peyosura pĩtani yaoprɨ tuprɨmi vahe tui mbahe mɨmba rembihu rɨru pɨpe” ehi.
12 E isto vos será por sinal: Achareis o menino envolto em panos, e deitado numa manjedoura.
13 Avɨyeteramo tẽi oyemboyecua ambuae setá Tũpa rembiguai ɨva pendar yɨvɨi yuvɨreco. Tũpa upe osapucai yuvɨreco aipo ehi:
13 E, no mesmo instante, apareceu com o anjo uma multidão dos exércitos celestiais, louvando a Deus, e dizendo:
14 “¡Imboeteiprɨ tasecoi Tũpa ɨvave!
14 Glória a Deus nas alturas, Paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 Opase oyevɨ Tũpa rembiguai ɨvave yuvɨraso, ahese ovesa rãrosar aipo ehi oyeupe yuvɨreco:
15 E aconteceu que, ausentando-se deles os anjos para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos, pois, até Belém, e vejamos isso que aconteceu, e que o Senhor nos fez saber.
16 Evocoiyase ipoyava yuvɨraso. Ipare osepia María, José, Jesús pĩtani avei yuvɨreco cute. Ahe pĩtani omoñenomi mbahe mɨmba rembihu rɨru pɨpe ino.
16 E foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 Ipare yuvɨnose omombehu-mbehu ambuae ava upe Tũpa rembiguai remimombehugüer pĩtani resendar ñehesa yuvɨreco.
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que acerca do menino lhes fora dita;
18 Evocoiyase opacatu ava oyepɨhamondɨi co ñehesa renduse yuvɨreco.
18 E todos os que a ouviram se maravilharam do que os pastores lhes diziam.
19 María rumo opacatu co mbahe rese oyapɨsacaño; ahe ehiño ité ipɨhañemoñetasa.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, conferindo-as em seu coração.
20 Oyevɨse ovesa rãrosar yuvɨraso, omboetei iyavei osapucai Tũpa upe yuvɨreco. Esepia niha, opacatu mbahe osendu vahe, osepia vahecuer yuvɨreco imombehuprɨ rupi tuprɨ ité.
20 E voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes havia sido dito.
21 Ocho arɨ pɨpe ahe pĩtani ombocircuncida yuvɨreco; omondo sererguã Jesús yuvɨreco, ahe terer tuprɨ avei acoi Tũpa rembiguai omombehu María upe imembɨẽhɨ vɨteseve.
21 E, quando os oito dias foram cumpridos, para circuncidar o menino, foi-lhe dado o nome de Jesus, que pelo anjo lhe fora posto antes de ser concebido.
22 Ipare omboavɨyese oharɨ güẽtave oñemoatɨro ãgua, ahe aipo ẽgüe ehi Moisés porocuaita rupi yuvɨreco yepi, ahese vɨnose pĩtani seraso tecua guasu Jerusalén tũparo pɨpe seropovẽhe ãgua Yar upe yuvɨreco.
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, o levaram a Jerusalém, para o apresentarem ao Senhor
23 Ẽgüe ehi yuvɨreco. Esepia, Yar porocuaita aipo ehi icuachiaprɨ pɨpe aracahe: “Opacatu yɨpɨndar pĩtani cuimbahe mini yuvɨroha vahe ipehasara Tũpa upe nara yepi” ehi.
23 (Segundo o que está escrito na lei do Senhor: Todo o macho primogênito será consagrado ao Senhor);
24 Yuvɨraso oporerecosa reropovẽhe ãgua yuvɨreco yande Yar porocuaita rupi: “Ñepei oyovaichor reseve pɨcuhi, anise ñuvɨrío apɨcasu peropovẽhera” ehi vahe.
24 E para darem a oferta segundo o disposto na lei do Senhor: Um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Ahe pɨpe mbɨa Jerusalén ve secoi Simeón serer vahe. Ahe mbɨa avɨye eteprɨ vahe. Oyerure vahe Tũpa upe, osãro vahe avei Israel recua pendar Pɨ̃sɨrosar imombehuprɨ. Ahe secoi vahe ité Espíritu Santo rese.
25 Havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e temente a Deus, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Ahe chupe Espíritu Santo opa uca oicua “eresepia rane itera Poropɨ̃sɨrosar Tũpa remimbou nde mano renondeve” ehi vahe.
26 E fora-lhe revelado, pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Ahe arɨ pɨpe Espíritu Santo vɨroguata tũparove. Oyepotase José, María reseve yuvɨreco tũparove Jesús pĩtani reropovẽhe ãgua Tũpa porocuaita rupi tuprɨ,
27 E pelo Espírito foi ao templo e, quando os pais trouxeram o menino Jesus, para com ele procederem segundo o uso da lei,
28 ahese Simeón oyemboya oso sese, osupi ichɨ sui, vɨroyeroquɨ Tũpa upe señoha aipo ehi:
28 Ele, então, o tomou em seus braços, e louvou a Deus, e disse:
29 “Che Yar, cũritei che, nde rembiguai, amano tuprɨño itera.
29 Agora, Senhor, despedes em paz o teu servo, Segundo a tua palavra;
30 Asepia ité niha Poropɨ̃sɨrosar vichico cute.
30 Pois já os meus olhos viram a tua salvação,
31 Nde niha erembou opacatu ava rembiepiave.
31 A qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 Ahe niha poroesapesa ité secoi.
32 Luz para iluminar as nações, E para glória de teu povo Israel.
33 José iyavei María ndoyembovɨhai tẽi yuvɨreco pĩtani rese Simeón yeroquɨ renduse.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que dele se diziam.
34 Evocoiyase Simeón osovasa ahe pĩtani iyesupa reseve. Ipare aipo ehi ichɨ María upe:
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este é posto para queda e elevação de muitos em Israel, e para sinal que é contraditado
35 Ipɨpe sui ava pɨhañemoñetasa icuasara curi. Iyavei co opacatu mbahe tasɨra nde pɨha pɨpe inungar quɨse pucu osasara nde pɨha viña —ehi chupe.
35 (E uma espada traspassará também a tua própria alma); para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.
36 Aheve avei cuña cuacuami yaracua vahe secoi, ahe serer Ana, Fanuel rayrɨ, Aser suindar. Ocuñataimiseve rumo omenda, iyavei secoi raimi tẽi omer rese siete aravɨter rupive.
36 E estava ali a profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Esta era já avançada em idade, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 Cũritei secoi omer mano pare ochenta y cuatro aravɨter. Nosei eté tũparo pɨpe sui oico. Ẽgüe ehi yande Yar mboetei pɨ̃tu, arɨ rupi oyecuacusa pɨpe iyavei oyeruresa pɨpe avei oico no.
37 E era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo a Deus em jejuns e orações, de noite e de dia.
38 Ahe evocoiyase ahesa reseve avei ou pĩtani upe, “Avɨye ndeu” ehi Tũpa upe. Ipare oñehe secocuer rese opacatu ava Jerusalén pendar osãro vahe güecua pɨ̃sɨro ãgua upe oico.
38 E sobrevindo na mesma hora, ela dava graças a Deus, e falava dele a todos os que esperavam a redenção em Jerusalém.
39 Evocoiyase opacatu Moisés porocuaita mboavɨyere, opa oyevɨ Galilea pendar güecua Nazaret ve yuvɨreco.
39 E, quando acabaram de cumprir tudo segundo a lei do Senhor, voltaram à Galiléia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Ahese pĩtani ocuacua catumi imbahecua-ecua irimi eté oico iyavei ipĩrata catu irimi. Esepia, Tũpa osovasa ité sereco no.
40 E o menino crescia, e se fortalecia em espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Iyesupa yuvɨraso aravɨter yacatu Jerusalén ve Pascua pieta repia yepi.
41 Ora, todos os anos iam seus pais a Jerusalém à festa da páscoa;
42 Jesús doce aravɨter vɨrecose, ahese vɨraso iyesupa Jerusalén ve oyeupi pieta repia yuvɨreco. Esepia, ẽgüe ehi eté judío recocuer pietase yuvɨreco yepi.
42 E, tendo ele já doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume do dia da festa.
43 Ahe pieta pare voi, oyevɨse yuvɨreco güecosave, ahese Jesús opɨtaño Jerusalén ve; ichɨ rumo iyavei tu José ndoicuai eté ipɨtase yuvɨreco.
43 E, regressando eles, terminados aqueles dias, ficou o menino Jesus em Jerusalém, e não o soube José, nem sua mãe.
44 “Ouño revo ava pãhu rupi” ehi yuvɨreco chupe viña; aipo ehiño ité ñepei arɨ pɨpe yuvɨreco chupe. Oseca tẽise rumo omu pãhu rupi, iyavei omborɨpar pãhu rupi avei no,
44 Pensando, porém, eles que viria de companhia pelo caminho, andaram caminho de um dia, e procuravam-no entre os parentes e conhecidos;
45 ndoyosui eté yuvɨreco. Ahese oyevɨ iri tẽi Jerusalén ve seca yuvɨreco.
45 E, como o não encontrassem, voltaram a Jerusalém em busca dele.
46 Imombosapɨsa arɨ pɨpe oyosu ramo tũparo pɨpe yuvɨreco. Aheve oguapɨ ava Tũpa porocuaita rese oporombohe vahe pãhuve oĩ; oyapɨsaca iñehe rese iyavei oporandu-randu ahe ava upe Tũpa Ñehengagüer rese oĩ.
46 E aconteceu que, passados três dias, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e interrogando-os.
47 Evocoiyase opacatu ava ndoyembovɨhai tẽi imbahecua vaisa rese yuvɨreco. Esepia, oporanduse mbahe rese yuvɨreco chupe, omboyevɨ tuprɨ voi-voiño ité ñehesa.
47 E todos os que o ouviam admiravam a sua inteligência e respostas.
48 Oyosuse iyesupa, oyepɨhamondɨi yuvɨreco. Ahese ichɨ aipo ehi chupe:
48 E quando o viram, maravilharam-se, e disse-lhe sua mãe: Filho, por que fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu ansiosos te procurávamos.
49 Evocoiyase,
49 E ele lhes disse: Por que é que me procuráveis? Não sabeis que me convém tratar dos negócios de meu Pai?
50 Iyesupa rumo ndosenducuai eté aipo oyeupe hesa yuvɨreco.
50 E eles não compreenderam as palavras que lhes dizia.
51 Evocoiyase oyevɨ Nazaret ve oso supi. Aheve omboyeroyaño ité oyesupa. Ichɨ niha opacatu co mbahe rese oyapɨsacaño ité.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito. E sua mãe guardava no seu coração todas estas coisas.
52 Ahese Jesús ocuacua-cuacua iri, iyetei catu avei imbahecua catu iri avei oico no. Secoi tuprɨ ai eté Tũpa upe iyavei ava eta upe avei no.
52 E crescia Jesus em sabedoria, e em estatura, e em graça para com Deus e os homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.