Lucas 24

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Cõhe ramomise domingu pɨpe, oyevɨ yuvɨraso tuvɨpave mbahe sɨ̃acua vahe reseve.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Oyepotase yuvɨreco tuvɨpave, osepia soquendasa ita guasu ndipo irise güendagüerve.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Evocoiyase yuvɨroique voi tuvɨpa pɨpe. Ndoyosui rumo yande Yar rehõgüer yuvɨreco.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ndoyembovɨhai tẽi; ndoicatu iri. Ahese avɨyeteramo tẽi osepia ñuvɨrío mbɨa iturucuar sendɨ vahe oɨpɨve yuvɨreco.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 Opaño ñaca ɨvɨso ɨvɨ cotɨ yuvɨreco osɨquɨyepave. Evocoiyase co mbɨa aipo ehi yuvɨreco chupe:
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 Ndipoi mo cohave; ocuerayevɨ mo ahe. Peyemomahenduha iñehengagüer ɨvɨ Galilea rupi omombehu vahecuer rese,
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 “Che, Ava Rɨquehɨr, imondoprɨra ava angaipa viyar povrɨve, iyavei che atɨcara curusu rese yuvɨreco. Mbosapɨ arɨ pare rumo acuerayevɨra” ehi acoi —ehi cuña upe yuvɨreco.
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Evocoiyase cuña oyemomahenduha voi Jesús ñehengagüer rese yuvɨreco.
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 Oyevɨse tuvɨpa sui yuvɨreco, omombehu opacatu co once apóstol yuvɨrecoi vahe upe, opacatu ambuae upe avei.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Co omombehu vahe Jesús resendar ñehesa yuvɨreco apóstol eta uve, ahe: María Magdalena, Juana, Santiago sɨ María iyavei ambuae cuña eta no.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 Apóstol upe rumo oyeupe mombehuse avɨye aipo ehi tẽi vahe; ndovɨroyai eté yuvɨreco.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Pedro rumo yandu ramoseve voi, osẽ, oña oso tuvɨpave. Omahese tuvɨpa pɨpe, turucuar güeraño osepia co cotɨmi tuise. Evocoiyase oyepɨhamondɨi tẽi ‘¿mara ehi rutei pĩha?’ oya oyevɨ oɨve oso.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Ahe arɨ pɨpeve caharuse, ñuvɨrío semimbohe yuvɨraso tecua Emaús ve. Ahe once kilómetro tecua Jerusalén sui.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Ahe perɨ rupi oñemoñeta yuvɨraso opacatu co mbahe oime vahecuer rese.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 Oñemoñeta vɨteseve, Jesús teieté oyemboya sese, oguata supi.
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 Yepe osepia tẽi, ahe rumo ndoyepiacua ucai eté chupe.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 Evocoiyase Jesús oporandu chupe:
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Ipãhu pendar Cleofas serer vahe omboyevɨ chupe:
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Evocoiyase,
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 Omondo pahi rerecuar iyavei yande rerecuareta yamotarẽhɨsave yuca uca ãgua curusu rese yuvɨreco.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Ore rumo oroyeroya ité sese. “Ahe yande pɨ̃sɨrora yande amotarẽhɨmbar sui” orohe chupe viña. Cũritei rumo opa mbosapɨ arɨ yucare.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ore pãhu pendar cuña ndore mbovɨhai eté oyevɨse suvɨpa sui yuvɨreco. Esepia, yɨpɨndar yuvɨrasose añihiveive tuvɨpave,
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 ndoyosui eté sehõgüer yuvɨreco. Ahese aipo osepia Tũpa rembiguai aipo ehi vahe yuvɨreco chupe: “Jesús mo oicove cũritei” ehi. Ahe evocoiyase yugüeru imombehu oreu.
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Iyavei ambuae ore ndugüer yuvɨrasose tuvɨpave cuña remimombehu rupi tuprɨ avei. Ndosepiai eté rumo Jesús yuvɨreco —ehi Cleofas chupe tuprɨ ité.
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Evocoiyase aipo ehi ahe ñuvɨrío mbɨa upe:
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 ¿Ndapeicuai vo Poropɨ̃sɨrosar iparaɨsu rane itera mbahe-mbahe tẽi vɨrecosa pɨpe güecua porañetesave güeique ãgua renondeve? —ehi.
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Ipare opa omombehu icuachiaprɨ Moisés cuachiar pɨpendar iyavei opacatu Tũpa ñehe mombehusar cuachiar pɨpendar oyese ñehe agüer.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Oyepotase ahe tecuave yuvɨraso, Jesús rumo avɨye oguataño vɨte vaherã senonde.
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 Co mbɨa rumo oñehe yuvɨreco chupe:
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Oguapɨse yuvɨnoi mesave, oipɨsɨ pan, “Avɨye ndeu” ehi Tũpa upe. Ipare ombohi co ñuvɨrío mbɨa upe imondo.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Ahese voi semimbohe omahecua ramo yuvɨreco sese, ahe rumo cũriteimi ndoyemboyecua iri sovai chupe.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Evocoiyase aipo ehi oyeupe yuvɨreco:
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Ipare ndopɨta pucu iri; oyevɨño voi yuvɨraso tecua Jerusalén ve. Aheve osepia once tuprɨ vahe apóstol, omboetasa avei.
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 Ahese oñemonuha vahe aipo ehi yuvɨreco:
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Evocoiyase ahe avei omombehu, “Oreu avei oyemboyecua oroguatase perɨ rupi. Ombohise pan ore pɨri, ahese ramo oroicua” ehi yuvɨreco omboetasa upe.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Ahe oñehe vɨteseve yuvɨreco co tecocuer rese, ahese Jesús oyemboyecua chupe aipo ehi:
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Ahe rumo oyembosɨquɨye guasu yuvɨreco ‘hãgüer revo’ oyapave.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 —¡Mahera pesɨquɨye! ¡Mahera pereco vɨte pe poreroyaẽhɨsa pe pɨha pɨpe!
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Pemahe che po rese, che pɨ rese avei. Che ité niha co aico. Pepoco ru che rese. Tache reroya ru peye. Esepia, ava hã ndovɨrecoi voho iyavei ocangüer; che rumo areco ité —ehi güemimbohe eta upe.
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 Aipo ohe vɨteseve omboyecuapa opo, opɨ avei chupe.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ahe rumo vorɨvetesa pɨpe iyavei oyepɨhambosɨquɨye vɨtesa sui ndovɨroya tuprɨ vɨtei eté yuvɨreco. Evocoiyase aipo ehi:
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Evocoiyase omondo pira apɨremi oyɨ vahe yuvɨreco chupe.
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Ipare oipɨsɨ, ohu opacatu güemimbohe rovaque.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 Ipare aipo ehi:
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Ẽgüe ehi evocoiyase opacatu osenducua uca aracahendar icuachiapɨrer güemimbohe upe
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 aipo ehi:
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 Jerusalén sui tuprɨ opacatu ɨvɨ yacatu rupi imombehusara serer pɨpe, “Pemboasɨ pe angaipa, peyevɨ Tũpa upe pẽu ñeroi ãgua” hesara.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Pe niha peico opacatu co nungar mbahe repiasar imombehu ãgua.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Che amboura che Ru remimombehu pe harɨve. Pepɨtañora rumo cohave tecua Jerusalén ve acoi peipɨsɨse voi pĩratasa ɨva suindar —ehi güemimbohe eta upe.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Evocoiyase Jesús yuvɨnose tecua sui yuvɨraso tecua Betania popɨve. Aheve ñuvɨrío opo omopuha, osovasa mbahe tuprɨ reime ãgua chupe.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 Ipare oyepepɨ güemimbohe sui. Ahe ramoseve serasosa ɨvave.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Semimbohe evocoiyase osapucai imboeteisave. Ipare oyevɨ Jerusalén ve vorɨvetesa pɨpe yuvɨreco.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Iyavei ahe arɨ yacatu rupi yuvɨraso tũparo guasu pɨpe osapucai Tũpa mboeteisave yuvɨreco yepi. Aipo rupive.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.